Gisteren heb ik de helft van mijn weekend gewerkt, normaal had ik daar vandaag een vervolg aan moeten breien. Ik heb echter vorige zondag een zieke collega uit de nood kunnen helpen door haar zondagsdienst over te nemen. Nu ja, ik had het haar zelf voorgesteld en het was snel geregeld. Blijkbaar heeft een zondag ruilen in dit geval een gunstig effect: geheel toevallig is het dit weekend weer het moment waarop we één uur minder lang van onze dierbare nachtrust kunnen genieten.
Normaal had ik vanmorgen om 9u30 op post moeten zijn, maar in dit geval draai ik me (meer dan waarschijnlijk) nog een keertje op mijn andere zijde. Het blijft slechts één uurtje, het stelt achteraf gezien niet zo heel veel voor in een mensenleven.
ambijans
