Vandaag een willekeurige top 10 van dingen waaraan ik me wel eens durf te ergeren. Tsja, ergernissen zijn nu eenmaal niet de beste eigenschappen maar misschien dat we er samen wel enkele delen in het dagelijkse leven.
10. Mensen die klappen als een vliegtuig landt
Dit irritante ritueel kom je te pas en te onpas tegen op gecharterde vluchten van nauwelijks een paar uur vliegen. Ik heb er speciaal op gelet: bij langeafstandsvluchten hoor je dit eigenlijk nooit. En waarom klappen ze? Omdat de piloot het toestel veilig aan de grond heeft gekregen? Djeezus, het is die man zijn verdomde job om iedereen safe op de begane grond te krijgen. Hij wordt er nog flink voor betaald ook. Gaan we straks ook gezellig met z’n allen klappen als de buschauffeur ons veilig naar de volgende halte vervoert? Nee, veel gekker moet het écht niet worden!
9. Mensen die overschrijvingen doen, net als jij wil pinnen
Je kent het fenomeen wel. Meestal gaat het om iets bejaardere medemensen die nog nooit van het fenomeen ‘netbanking’ (‘thuisbankieren’ in het AN) hebben gehoord. Ze hebben vaak alle tijd van de wereld, maar meestal gaan ze hun overschrijvingen doen net op het moment dat wij willen pinnen. Alleen al die starende blikken in hun rug zorgen ervoor dat alle handelingen nóg trager verlopen. Balen dus!
8. Met kleingeld betalen als er wachtrijen zijn in de winkel
Nog zo’n klassieker! Dan heb je eens tijd om snel te gaan winkelen, zijn er altijd wel oudjes die al hun opgespaarde kleingeld ineens aan hun boodschappen willen spenderen. Halen ze al hun kleingeld uit de portemonnee, komen ze uiteraard enkele centen te kort waarna ze uiteindelijk toch met een groot briefje moeten betalen. Typisch!
7. Popcorn, chips e.d. in bioscoop
Als je jezelf zo nodig wil volvreten met dit soort dingen, huur dan gezellig een dvd’tje met vrienden. Maar laat mij aub in de bioscoop genieten van een film zonder bijhorend geknars, gekraak en gewriemel met zakjes. Als ze dan ook nog hard aan hun cola gaan lurken of sms’jes beantwoorden tijdens de vertoning moet ik mezelf heel erg bedwingen om niets te zeggen.
6. Mensen die roken in een concertzaal, ondanks het rookverbod
Het mag er dan wel overal in koeien van letters staan (zelfs blinde, rokende concertgangers kunnen het bijna lezen), maar overal presteren mensen het nog om gewoon rustig verder te roken. Het kan toch haast geen toeval meer zijn dat ik zowel in het Sportpaleis, in MOD als in Het Depot tussen een hoop asociale randdebielen terechtkom die lak hebben aan regels. Hooligans die hardleers zijn krijgen een stadionverbod, wanneer komt er eindelijk eens een concertverbod voor volhardende rokers?
5. Mensen die afslaan zonder richtingaanwijzer te gebruiken
Volgens mij zijn alle voertuigen die aan het verkeer deelnemen uitgerust met richtingaanwijzers. Die staan niet voor niets in de wagen, je gebruikt die dingen om je intenties aan medeweggebruikers kenbaar te maken. Blijkbaar rijden er tegenwoordig een hoop auto’s rond waarbij richtingaanwijzers een dure optie zijn, want sommige mensen gebruiken ze gewoon niet. Triest!
4. Bepaalde kuttv-programma’s worden eindeloos herhaald
Het allerdroefste voorbeeld is uiteraard ‘FC De Kampioenen’ (waar we om gezondheidsredenen en op uitdrukkelijk bevel van mijn huisarts geen verdere mededelingen meer over doen). Er worden toch ook sterke tv-programma’s gemaakt, waarom herhaalt men die niet tijdens de zomermaanden? Als ze het aan de Reyerslaan niet meer weten, kan ik hen altijd nog een lijstje bezorgen met alternatieven. Zonder dank!
3. Gemekker over boetes e.d. op de werkvloer
Akkoord, op elk werk kan er in principe al eens iets fout lopen. Maar mensen die voor een paar cent een hele litanie afsteken, daarbij geen rekening houdend met een hele rij wachtende medemensen die ook graag snel en vlot willen worden bediend. En achteraf dan doodleuk zeggen dat het hen niet om die paar centen gaat, maar om ‘het principe’. Dat moet zowat het grootste cliché zijn dat wij al zijn tegengekomen. Horen ook in dezelfde categorie: openingsuren. We zijn 7 dagen op 7 open, maar toch zijn er azijnpissers die commentaar leveren. Faut le faire!
2. Carnaval in al haar facetten
Leuk voor de liefhebbers, maar ik heb al meermaals aangegeven dat het gebeuren volledig aan mij voorbijgaat. Carnaval = rotslechte muziek, een hoop volk dat zich compleet klem drinkt, wekenlang last van confetti in het straatbeeld en een hoop vrolijkheid die ik moeilijk kan verklaren. Ieder zijn ding, ik snuif elders wel ‘cultuur’ op.
1. Kleine, keffende honden (poedels, pekinezen, …)
Ze hoeven niet noodzakelijk klein te zijn, er zijn ook grote honden die voor overlast zorgen. Als je kleine kinderen in huis hebt, dan kies je dus niet voor een hond want dat matcht meestal niet. De verhalen van kinderen die door onze trouwe viervoeters worden gebeten komen helaas nog vééél te vaak voor. Ik vind dat er een aantal mooie hondenrassen bestaan, maar als ik zelf mag kiezen dan ga ik zeker zo graag terug voor een kat!
ambijans
