Barbecue in Zonhoven

Vandaag zou het kwik volgens bepaalde bronnen tot 26 à 27 ° Celsius kunnen stijgen, dus wat kan er dan beter op het menu staan dan een gezellige barbecue. Broerlief zit met vrouw en kroost in Frankrijk, dus die kon helaas niet komen. Maar geen nood, de zoektocht naar waardige vervanging kon snel worden afgerond. Johan en Wies zullen de ‘verre’ verplaatsing van Laoneke (Gellik city) naar Zonhoven maken.

Niet alleen offerden zij geheel vrijwillig hun vrije zaterdagnamiddag op om ons te komen vergezellen, ze zullen ook dit jaar weer één weekje mee op vakantie gaan naar Spanje (net zoals vorig jaar). Deze jongen moet dit weekend wel werken (hij vormt op het werk een sportieve tandem met Kim en Christiane). Alweer een onuitgegeven trio, maar dat heeft allemaal te maken met de zomerregeling die nu van kracht is.

Truyersfeest: alea iacta est

Op 18 april jl. noteerden wij op deze pagina’s dat het nog eens tijd werd voor een volgend familiefeestje. Anders geformuleerd: na enkele begrafenissen in de familie hadden we persoonlijk nog eens nood aan een andere manier van ‘samenkomst’. Het is volgens mij al van ca. 2002 geleden, dat de hele familie nog eens samenkwam (op de 80-ste verjaardag van een oom na misschien). Enkele maanden geleden zag ik het eerder kleinschalig, maar nu puntje steeds dichter bij paaltje komt lijkt het erop dat het begrip ‘feest’ zeker van toepassing zal zijn op ons geplande initiatief.

Toen mijn plan langzaam vorm kreeg enkele maanden geleden, dacht ik nog aan een familiale bijeenkomst op Nieuwjaarsdag, maar dat idee werd al vrij snel verworpen door een ‘raad der wijzen’ (lees ‘familieraad’). Ook de volgende datum die ik naar voor schoof, kon geen goedkeuring wegdragen. Uiteindelijk werd besloten om geen feest te organiseren op een vrijdag of zaterdag, teneinde Moedige Missers voldoende doorgroeimogelijkheden te geven in het Vlaamse kwiscircuit (waarvoor dank overigens).

Dat betekent dat het uiteindelijk een zondag in oktober zal worden. Bij deze roep ik alle familieleden op om zondag 17 oktober a.s. vrij te houden. Ik zal iedereen (in de mate van het mogelijke) via mail nog informeren over de verdere modaliteiten. Iedereen is van harte welkom, dus ook neven/nichten, achterneven/nichten. Het feest kost jullie helemaal niets die dag, dus in principe verwachten wij iedereen gewoon op de afspraak. Plaats van afspraak is Le Mas in Zonhoven. Details volgen later (zoals reeds gezegd).

Kwisseizoen najaar 2010

Straks zit de eerste vakantiemaand er alweer op en als ook augustus is gepasseerd volgt er al snel een nieuw schooljaar vanaf september. Deze jongen zit tussen 27 augustus en 12 september sowieso in Spanje, dus hoef ik daar nog eventjes niet aan te denken. We zijn ondertussen al eventjes student af, maar dat wil geenszins zeggen dat we onze hersenen niet meer zouden trainen.

Gisteravond heb ik me al eens verdiept in het komende kwisseizoen, dat we normaal vanaf half september terug op gang zullen trappen. Opteren we voor de hapklare kwisbrokken onder de kerktoren of willen we soms eens geprikkeld worden door enkele pittigere kwisjes in de Kempen? Blijkbaar is het nog erg vroeg, want zo fantastisch veel kwissen staan er tussen half september en eind februari 2011 nog niet aangekondigd in de onmiddellijke omgeving. Deze uitspraak klopt natuurlijk niet volledig, maar ik dien tijdens het plannen ook nog rekening te houden met enkele culturele nevenactiviteiten zoals bijvoorbeeld concertjes, theaterbezoek e.d. Maar we geraken er uiteindelijk wel uit, zoals altijd!

Rough Guides nu ook in het Nederlands

Enkele dagen geleden vertelde ik hier nog over het feit dat er sinds kort een Standaard Boekhandel te vinden is in Zonhoven en dat ik die bij gelegenheid eens zou binnenlopen. Lang heeft het niet geduurd eer die gelegenheid zich eens voordeed. Vorige week werd er nl. in het fijne weekblad Humo al reclame gemaakt voor twee romans van Jef Geeraerts, die je via datzelfde Standaard Boekhandel aan een gunstprijs kon aanschaffen.

We voegden gisterennamiddag de daad bij het woord. Twee keer Jef Geeraerts voor slechts 7,80 euro. Zelfs naar Standaardnormen een sterke prijs, toch? In één tijd nam ik de moeite om ook eens snel een kijkje te nemen in de rest van de winkel. ‘t Is een mooi pand, dat de vergelijking met bijvoorbeeld Houthalen moeiteloos kan doorstaan. De inrichting van alle Standaard Boekhandels ziet er nagenoeg overal hetzelfde uit. Buiten mij slechts twee klanten aanwezig (inclusief verkoopster waren dat dus drie mensen).

Gemakshalve ben ik toch ook eens bij de reisgidsen gaan kijken. Daar vond ik vooral de meest voor de hand liggende bestemmingen. Bij de C wel Cyprus, maar geen Chili (om maar iets te noemen). De aangenaamste verrassing vond ik tussen de reisgidsen van Australië. De bekende rough guides (vroeger enkel in het Engels uitgegeven) is sinds 2010 blijkbaar aan de Nederlandse vertalingen begonnen. Enig opzoekwerk leert me dat ze al acht bestemmingen hebben vertaald: Bali en Lombok, Cambodja, Guatemala, Kaapstad: de Wijnlanden en de Tuinroute, Thailand, Peru, Brazilië en Australië. De prijzen voor deze boeken variëren tussen de 20 en 30 euro per stuk, al naargelang de uitgave.

Ik heb al eens ooit de Lonely Planet 2004 van Australië besteld, dus leek de rough guide van Australië me een bewuste aankoop naar de toekomst toe (mocht die eclipsreis van 2012 uiteindelijk doorgaan). De bestelling heb ik echter geplaatst bij onze ‘hofleverancier’ van de Zonhovense openbare bibliotheek: Bert Van Sande. Deze boekhandel heeft vestigingen in Herentals en Hasselt. Niets dan voordelen in mijn geval. Zo wordt mijn bestelling persoonlijk op het werk geleverd en bovendien geniet ik nog korting (één van de voordelen die er verbonden zijn aan het werk in de openbare bibliotheeksector).

Lachen is gezond

Omdat er in het leven nooit genoeg kan worden gelachen, helpen we jullie vandaag een handje. Niet dat je straks schaterlachend, schokschouderend en giechelend onder je stoel vandaan zal moeten kruipen … met een kleine glimlach nemen we deze keer ruimschoots genoegen.

Eén van de oudste onderdelen in de moppensector is ongetwijfeld de categorie ‘domme blondjes moppen’. Je zal mij niet horen vertellen dat blondjes écht dom zijn, maar soms vraag ik me wel eens af hoe het allemaal ooit is begonnen met die insinuaties. Over brunettes hoor je bijvoorbeeld nooit moppen vertellen: zou er dan toch iets speciaals in de lucht hangen? Oh ja, twee jokes in de categorie ‘domme blondjes’: één écht, één fake! Ach, we zijn in een goeie bui: hup, nóg eentje erbij!

Als er in Vlaanderen een programma als referentie wordt genomen, die ons goed gevoel voor humor moet aantonen, dan kom je al snel bij ‘In de gloria’ terecht. Hierin werd eigenlijk d.m.v. zogezegde reportages de draak gestoken met het fenomeen ‘reality tv’. Alhoewel, soms is de realiteit nóg grappiger dan de dingen die ‘in scène werden gezet’. Ik kan bijvoorbeeld heel hard lachen als men Vlaams Blokkers/Belangers te kakken zet, de modale Vlaming over zijn hobby laat praten, als men ogenschijnlijk bejaarden wil koeioneren (maar er zelf hééél belachelijk uitkomt) of als het simpel boerenverstand komt bovendrijven.

Ook andere tv-programma’s zorgden wel eens voor vermaak, soms zelfs ongewild. De Nederlandse versie van Blind Date had nog een zeker sérieux, in Vlaanderen zag je steeds de meest gênante vertoningen: dames die een dansje wilden demonsteren, maar gelukkig waren er ook genoeg verrassende, spitsvondige woordspelingen. Het welbekende ‘Rad van Fortuin’ bracht onbedoeld hilariteit teweeg. En ik heb zelden zo hard gelachen als toen Freddy De Kerpel een stunt moest uitvoeren bij Fear Factor.

Bij het volgende heerschap heb je twee mogelijkheden: je vindt ‘m grappig of je kan z’n kop niet zien. Ik vind Paul De Leeuw dus wél grappig. Hij is bekend van een aantal hilarische scènes, sommige zijn heel bekend, andere ietsje minder. En soms zijn z’n gasten ongewild grappig. Zoals Lowie, de trompettist. De vegan streaker was een beetje minder fortuinlijk, toen hij onverwachts op bezoek kwam. Maar hij behandelt ‘verstandelijk gehandicapten’ op dezelfde manier als normale mensen. Meestal vindt men zoiets ‘not done’, maar De Leeuw komt er wel mee weg. Het meest waren ze gecharmeerd door Yta met haar pony.

En dan nog een rondje ‘klassiekers’. Zoals daar o.a. zijn ‘The Lumberjack song’ van Monty Python, Hans Teeuwen die de Meiden van Halal lik op stuk geeft en tot slot natuurlijk de onnavolgbare Eddy Wally.

Fandag Anderlecht breekt alle records

De fandag van Anderlecht heeft gisterennamiddag liefst 35.000 fans naar het Constant Vanden Stock gelokt. Anderlecht behaalde vorig seizoen zijn dertigste titel, waardoor het nu mag pronken met drie sterren op de nieuwe uitrusting (één ster per tien titels). Afgelopen vrijdag zette Anderlecht zijn seizoen al goed in door thuis tegen AA Gent de Supercup te pakken. Kouyaté zorgde voor het winnende doelpunt.

Dinsdag moet Sporting klaar zijn voor het grote werk: het start dan de Europese campagne tegen The New Saints. Op 31 juli moet er in de competitie worden aangetreden tegen één van de nieuwkomers in de Jupiler League, Eupen. Anderlecht kon het team van vorig seizoen nagenoeg intact houden. Enkel Jelle Van Damme verhuisde naar de Premier League en gaat dit seizoen aan de slag bij Wolverhampton Wanderers.

Drama op Love Parade in Duisburg

Vannacht kwam ik om 3u thuis na een vermoeiend doch gezellig dagje Tomorrowland en traditiegetrouw surfte ik nog eens langs www.deredactie.be voor het laatste nieuws. Blijkt dat er zich gisterennamiddag een drama heeft afgespeeld in het Duitse Duisburg, waar de Love Parade 2010 dit jaar plaatsvindt. Voorlopige balans: 19 doden en meer dan 300 gewonden.

De hamvraag zal natuurlijk worden: waar zijn er hier fouten gemaakt en wie is er dan verantwoordelijk voor? De dodelijke slachtoffers die er te betreuren vallen komen er niet door terug, maar welke zinnige uitleg ga je aan de getroffen families geven? De paniek ontstond toen toestromende bezoekers kwamen vast te zitten in dezelfde tunnel als mensen die het evenement wilden verlaten. En wat paniek met een mens doet weten we ondertussen (Heizeldrama, Pearl Jam @ Roskilde, …). Een ongecontroleerde mensenmassa (in een tunnel dan nog) kan door geen enkele politiemacht in de hand worden gehouden. Maar het is natuurlijk ook te kort door de bocht om enkel de toeschouwers met de zwarte piet op te zadelen.

Mij lijkt het alleszins al duidelijk dat ‘mensenmassa’s door tunnels sturen’ een waanzinnig slecht idee is, zeker als men niet duidelijk aangeeft dat er bv. eenrichtingsverkeer geldt en je via een andere weg terug moet naar de oorspronkelijke plek. Gisteren op (een overigens zeer druk) Tomorrowland gemerkt dat er op de plek tussen pakweg de stage van Café d’Anvers en de Minus stage ook héél duidelijk werd aangegeven dat er enkel via bepaalde wegen kon worden teruggewandeld. Ondanks de opschriften zie je toch mensen in tegengestelde richting terugwandelen. Er waren wel enkele stewards aanwezig, die vanaf de Cd’A stage aangaven dat je slechts in enkele richting mocht lopen, maar alles en iedereen opmerken in grote mensenmassa’s blijft bijna onmogelijk. En ook slechte voorbeelden krijgen snel navolging. Je ziet een paar mensen in tegengestelde richting terugwandelen en je besluit ze gemakshalve te volgen. In extreme omstandigheden kan je derhalve nooit uitsluiten dat er iets misloopt.

Tomorrowland 2010 @ Boom

Net als vorig jaar kiezen we voor één dagje Tomorrowland en we respecteren de traditie door er opnieuw zaterdag uit te kiezen. Tomorrowland is na al die jaren een volwassen festival geworden, de organisatie kent de kneepjes van het vak, de line-up is vrij divers, net als de bezoekers die het festival jaarlijks bezoeken. In tegenstelling tot vorig weekend (Neverland) verwachten we dit keer een festival dat vrij is van kinderziektes. Tomorrowland werkt in elk geval aanstekelijk voor de liefhebbers: vorig jaar waren we met drie (Kim, Patrick en ik), dit jaar worden we versterkt met het gezelschap van Petra. Als er elk jaar iemand bijkomt, kunnen we binnen 10 jaar misschien een bus inleggen.

Wat staat er op het muzikale menu voor zaterdag? Vanop 14 plekken weerklinkt muziek van o.a. James Blake, Zomby, Len Faki, Robert Hood, Jeff Mills, Grooverider, Richie Hawtin, Ricardo Villalobos, Extrawelt en Joris Voorn. Genoeg lekkers om ons tot 1u ‘s nachts op de been te houden. Op zondag missen we helaas Sander Kleinenberg, Sasha, Dominik Eulberg, Gui Boratto en Steve Bug. Desalniettemin ben ik ervan overtuigd dat we gebeiteld zitten met deze zaterdagprogrammatie.

UPDATE

Iets over 14u vertrekken we eindelijk naar Boom … of toch niet? Eerst nog een kort omweggetje richting Houthalen-Oost, want een vrouw zonder handtas is als een café zonder bier (ik noem maar iets). Net als vorig jaar zonder noemenswaardige problemen op het festivalterrein geraakt, d.w.z. eerst vlotjes op de dagparking waarna de pendelbus ons aan de ingang afzet. Vergis ik me nu of is de eigenlijke ingang op een andere plek als vorig jaar? We zien bij het binnenkomen nl. een soort van centraal gebouw dat we vorig jaar niet zijn tegengekomen. Het wordt wel al snel duidelijk dat er een pak meer volk is opgedaagd i.v.m. vorig jaar. Toen 90.000 toeschouwers verdeeld over twee dagen, nu zouden het er 100.000 worden. Dat betekent ook een groter terrein.

De eerste stage die we aandoen is die van Café d’Anvers, waar Ricardo Villalobos plaatjes zit te draaien. En geloof me, daar staat een pak volk. We willen daar onze eerste consumptie achteroverslaan, maar het is onbegonnen werk om aan de toog te geraken, dus verplaatsen we ons naar de buurt van de Minus stage, waar het iets rustiger is. Daarna terug naar onze Chileens-Duitse maat Villalobos. Wanneer die een beetje in herhaling begint te vallen, reppen we ons naar de main stage voor Dennis Ferrer. De zon schijnt, het publiek is opgewekt en heeft er duidelijk zin in. Omdat we zo hoog op de berg veel missen van de muziek, beginnen we aan een afdaling om vlak voor het podium te geraken, waar we ongeveer een uur blijven hangen. Ferrer doet het niet onaardig, met ‘Hey, hey’ krijgt hij zelfs de meest overtuigde tegenstanders aan zijn kant.

De klim terug omhoog leert ons, dat zich achter de heuvel o.a. de Release stage, Kozzmozz en Ghoststyle (zwaar te mijden volgens mij) liggen. Carl Craig & Radioslave in de Kozzmozztent lijkt ons een goede keuze. Ons vermoeden wordt bevestigd, want wat we horen klinkt interessant. Heel divers, niet te eentonig. De tent zit goed vol en ondanks de zon is het geenszins een zweethut binnen, iets waar ik vooraf een beetje schrik voor had. Na de doortocht van Craig besluiten we voor het eerst de inwendige mens een beetje te versterken, door op zoek te gaan naar de foodafdeling.

Na het eetgedeelte stel ik voor om de Release stage aan te doen, waar James Blake voor een handvol mensen (écht waar) een hoop slappe r ‘n’ b de ether instuurt. Hallo? Uit angst direct erna Jennifer Lopez uit de speakers te horen schalmen keren we terug naar Cd’A, waar Extrawelt op de bühne staat. Da’s gelukkig een ander paar mouwen, iets wat evenzeer gezegd kan worden van het begin van de set van Karotte. Hierna maken we tijd voor een iets langere wandeling, die ons in de buurt van I Love the 90′s en tranceaddict.com brengt.

Tijdens die wandeling kan je al goed opmerken hoe mooi en sfeervol het festivalterrein is verlicht en ingekleed. Hier is duidelijk werk van gemaakt. Het zag er ook weer heel anders uit dan vorig jaar, wat ons vermoeden versterkt dat men hier in Boom nooit in herhaling valt. Maar we zaten dus bij tranceaddict.com waar een zekere Lange de boel moest platspelen. De tent (ongeveer 1/3 gevuld) komt voor trance (een genre dat mij persoonlijk matig tot niet boeit). Knappe lasershow (dat dan weer wel) en een mooi aangeklede tent (vooraan hangen slingers) en aan de zijkanten heeft men levensgroot snoepgoed ophangen. Maar muzikaal gezien aan de magere kant. Vanop mijn plek in de tent zie ik dat er buiten meer animo is bij I Love the 90′s. Naar het schijnt is de dj-set van ‘waar zijn die handjes’ Regi voorbij, waarna een groots vuurwerk wordt afgeschoten vanop het reuzenrad dat aan de stage staat opgesteld.

Opnieuw tijd om een eetpauze in te lassen en langzaam naar het einde van festivaldag 1 toe te leven. Op naar de Minus stage voor Richie Hawtin. De tent heet niet toevallig M_nus, want Hawtin stichtte dit label in 1998. Ook hier weer een speciaal ingerichte tent met een paar honderd discobollen, die telkens wanneer de lichtshow of lasers zo’n bol raken een soort van sterrenhemeleffect creëeren. Om maar te zeggen dat over alles goed wordt nagedacht. Omdat we een goede indruk willen krijgen van alles, besluiten we ook nog eens terug richting Cd’A te wandelen, waar Joris Voorn heel toevallig ongeveer dezelfde plaat draaide als Hawtin juist daarvoor.

Voorn klonk minder aanstekelijk dan in 2009, dus trekken we nog snel naar Star Warz voor een portie drum ‘n’ bass. Grooverider sluit daar af, maar als wij er staan krijgen we kleffe, trage d ‘n’ b op ons bordje. Nee, we willen graag iets meer beweging zo vlak na middernacht. Terug naar Joris Voorn dan maar, die we vanop de brug (met zicht op het terrein en de Cd’A stage) heupwiegend gadeslaan met onze laatste Red Bull in de hand. De batterijen bij rookie Petra zijn dan al helemaal af, Patrick en Kim hebben duidelijk betere Duracell batterijen gestoken aan het begin van de dag.

Maar voor zover ik hoorde vond ze het toch een interessante belevenis. Pendelen naar de dagparking verloopt alweer soepel. In de bus nog een tof gesprek met een meute ‘oudere’ bezoekers, die voor het eerst op Tomorrowland waren. Niets dan positieve feedback gehoord, ondanks het feit dat ze zich soms ‘oud’ voelden op de wei. Maar wat is nu leeftijd als je nog steeds kan genieten van een hoop vrouwelijk schoon op de wei, dansbare deuntjes op de achtergrond met op tijd en stond een drankje? Wij kijken alvast uit naar de editie van 2011.

Standaard Boekhandel in Zonhoven

Net vóór ik begin juli op vakantie vertrok, moest ik nog bij Dexia zijn om mijn Chileens geld te gaan afhalen. Ik passeerde ook het pand op de Heuvenstraat, waar volgens mij vroeger binnenhuisinrichting Bollen was gevestigd en waar tot voor kort één of ander wedkantoor had gezeten. Enkele maanden geleden zocht Standaard Boekhandel naar een gerant voor hun winkel in Zonhoven, die hebben ze ondertussen blijkbaar gevonden want de winkel zou nu open zijn (zo hoorde ik via via).

Nu zegt een keten als Standaard Boekhandel me vrij weinig. ‘t Is te zeggen: je zal er best wel boeken aan een interessante prijs kunnen vinden, maar waarschijnlijk verkopen ze er ook dvd’s e.d. (in Hasselt en Houthalen is dat toch zo), maar ik heb de prijzen er vroeger eens op nageslagen: veel te duur. Je kan dvd’s e.d. nog altijd een stuk goedkoper vinden via Mediamarkt, proxis, mediadis of andere online shops. Ik vraag me soms af wie er überhaupt dvd’s zou kopen bij Standaard Boekhandel, als je de normale prijzen zou kennen? Voor boeken geldt daar meestal het principe dat ze de meest gehypte dingen een prominente plaats geven in de winkel. Het is natuurlijk pure marketing, maar de argeloze consument denkt uiteraard dat hij juist die boeken in huis moet halen. Soit, ‘t is een keten en hun doelstelling is uiteraard ‘winst maken’.

Ik ben niet direct van plan om klant te worden bij Standaard Boekhandel in Zonhoven, maar mijn nieuwsgierigheid is genoeg geprikkeld om er binnenkort eens te gaan rondneuzen in hun assortiment, al was het maar om te zien wat ze allemaal in huis hebben. Het valt niet uit te sluiten dat ze in de toekomst nog ooit huisleverancier zouden kunnen worden van de openbare bibliotheek, maar nu lopen we weer veel te ver vooruit op de feiten.

Toekomstmuziek: eclipsreis Australië (november 2012)

Ik weet het, het is nog héééél lang (hoewel 2,5 jaar in een mensenleven natuurlijk relatief is), maar ik kijk alweer uit naar de volgende eclipsreis die mijn absolute droomland aandoet als het over verre reisbestemmingen gaat: Australië. Enkele jaren geleden zat ik al een heel eind met mijn reisplanning voor‘down under’, maar er kwam alsnog een kink in de kabel waardoor alles op de lange baan werd geschoven. In 2012 willen we er graag bij zijn.

Een rondje googlen laat zien dat er al reisorganisaties zijn die meerdaagse cruises aanbieden in de omgeving van Cairns. Het feit dat er een zonsverduistering is zal de prijzen wellicht aardig opdrijven, maar reizen naar de andere kant van de wereld kost gewoon veel geld. Voor zover ik voorlopig heb begrepen (de reisroute moet uiteraard nog worden uitgestippeld) zouden Sydney, Cairns, Darwin en Port Douglas op het programma staan. Dit keer zou het (gezien de enorme afstand) enkel om een lange eclipsreis gaan, omdat het vrijwel onmogelijk is om een korte trip naar Australië te plannen. En de groep zou om organisatorische redenen gevoelig kleiner zijn dan de 50 personen die nu meegingen. Voorlopig echter nog toekomstmuziek, binnenkort misschien realiteit?