Straffe 1000 (586-590)

Hoewel het maandag al ietsje kouder aanvoelde in het zwembad, deden wij toch een verdienstelijke poging om te zwemmen. Pas nadat we naderende onweerswolken onze kant zagen uitdrijven, kozen we terug voor een droger plekje aan de kant. ‘s Avonds gingen mijn ouders, Marleen en ik allereerst aperitieven bij nichtje Alexandra, haar nichtje Beatrice (Beike voor de vrienden) en vriendin Vicky. De dreigende regen werd voor eventjes verdreven, zodat we achteraf in open lucht konden eten bij Asturias.

Diverse tapa’s en paella kwamen er op tafel voor een zeer aanvaardbare prijs. Ik liet mijn goed hart zien (na het storten aan allerlei liefdadigheidsinstellingen gaat dat steeds makkelijker moet ik zeggen) en besloot het geheel te financieren. Niet ter meerdere eer en glorie van mezelf, maar vooral voor de gezelligheid en omdat toch IEMAND die rekening moest betalen. We trappen weer een open deur in, als we zeggen dat we niet enkel mochten genieten van drie vrij gezellige dames (in meerdere opzichten), maar dat ook de gesprekken en de aanwezige sfeer ons zeer konden bekoren. Op zeker ogenblik hoorden we zelfs lichtjes ontgoochelde stemmen weerklinken van aan het thuisfront. Mensen die ons overigens snel zullen komen vervoegen op onze vakantieplek.

Nog net vóór het naderende onweertje (klank -en lichtspel waren voor iedereen vrij toegankelijk) betaalden we de rekening om snel veilig en droog huiswaarts te rijden. In België zou deze bui een mooie aanvulling zijn geweest op een al bij al vrij sombere zomer. Hier in Spanje zien we het als een extraatje om de ergste hitte te kunnen trotseren. Of hoe je hetzelfde fenomeen vanuit diverse standpunten kan benaderen. Diverse regenbuitjes verspreid over de hele nacht, maar ‘s morgens was er niets meer van te merken. Zalig! Terwijl wij aan het ontbijt zitten komt Marleen aanwandelen met een gekochte luchtmatras voor in het zwembad. Ik test ‘m uit en pas na een verwoed gevecht weet ik het spel te bedwingen. Conclusie: matras iets té klein voor een volwassen man met mijn soortelijk gewicht. Ook handvaten aan de zijkant zouden geen overbodige luxe zijn geweest. We hebben er een filmpje van gemaakt, dat we vooralsnog niet publiceren op internet. Je weet maar nooit, wie er ons ooit mee wil chanteren! Eén dezer dagen gaan wij op zoek naar een iets grotere luchtmatras, die ons makkelijk in staat moet stellen om zorgeloos naar onderstaande muziekjes te kunnen luisteren.

586. Born again – The Christians (1987)

587. Arpeggio – Jackson and his Computer Band (2005)

588. Junge Dame mit freundliche Telefonstimme – Bangkok Impact (2002)

589. How can we hang on to a dream – Tim Hardin (1966)

590. Cousins – Vampire Weekend (2009)