Vanaf 2012 zullen we trachten om wekelijks een literaire tip op de blog te plaatsen. Ongeacht of ik het boek in kwestie daadwerkelijk heb gelezen, als werknemer in de boekensector (en bij uitbreiding natuurlijk nog vééél meer) zou een wekelijkse bijdrage over de wereld van de ‘letteren’ hier alleszins niet misstaan. Vandaag krijg je alvast een schrijfsel van vaderlandse bodem, het ideale leesvoer voor literatuur -en filmliefhebbers in één boek verzameld als het ware.
Hollywood, 1909. Louie Peters is zeventien jaar als zijn broer Charlie een stuk grond krijgt in Californië. Louie gaat als vanzelfsprekend mee. In de ban van de populaire ‘filmpjes’ die overal te zien zijn, vat Louie het idee op om een kleine studio te bouwen. Hij wordt de baas, zijn onbetrouwbare – maar wèl meerderjarige – broer Charlie zet de handtekeningen. De studio is al snel winstgevend en het bedrijf floreert. Louie ontwikkelt zich van een niet serieus genomen onderdeurtje tot een invloedrijk filmmagnaat, met alle gevolgen van dien.
Brussel, 2000. De werkloze journalist Dirk Jansen krijgt het verzoek het levensverhaal te schrijven van Louis Peters, een man van 108 jaar oud die zou zijn begonnen met ‘Hollywood’. Wat doet de ex-Amerikaan in Brussel? Waarom krijgt uitgerekend Jansen deze opdracht? En hoe moet hij fictie van werkelijkheid onderscheiden? In een meeslepende, veelgeprezen stijl schetst Jan Van Loy de belangrijkste episodes uit de Amerikaanse filmgeschiedenis (1909-1969). ‘Ik, Hollywood’ is een rijke roman over films en de eerste sterren, macht en intriges, overmoed en financiële debacles, maar ook over liefde, succes en verborgen verwantschappen. Het oude Hollywood, ooit de grootste fictiefabriek ter wereld, was zelf één groot verhaal.
Jan Van Loy (1964) schrijft verhalen en romans. Voor zijn verhaal ‘De hel van Jan Foster’ kreeg hij de Nieuw Proza Prijs. Zijn roman ‘Bankvlees’ werd bekroond met de Vlaamse Debuutprijs. ‘Alfa Amerika’ en ‘De heining’ bereikten de shortlist van De Gouden Uil. Jan Van Loy woont en werkt in Antwerpen.
ambijans
Mijn gouden Boekenuil voor 2012. Heb hem op 3 dagen uitgelezen. Vind het echt een ongelooflijk werk. Om een vergelijking te maken – hij blaast Stefan Brijs boek totaal omver. En dan maak ik de vergelijking met De Engelenmaker en niet met diens laatste Post voor Mevrouw Bromley.
Volledig akkoord, het boek is eigenlijk onbelgisch goed.