De top 100 tv-series (40) Tales of the Unexpected (1979-1988)   Leave a comment

Tales Of The Unexpected

In deze rubriek gaan we 100 weken lang op zoek naar de beste tv-reeksen/sitcoms/miniseries e.a. die bij mij een onuitwisbare indruk nalieten in de loop der jaren. Het gaat meestal om dingen die langer liepen dan één seizoen, een uitzondering niet te na gesproken. Omdat ook mijn dagen maar 24 uur tellen is het onmogelijk om vooraf te beweren dat deze super-de-luxe lijst de maatstaf zal zijn van alle dingen, maar we hopen op het einde toch een vrij representatief en smaakvol overzicht te krijgen. Als uitsmijter krijg je elke week ook één serie die de 100 niet heeft gehaald, omdat ze mijns inziens ‘totally overrated’ is.

‘Tales Of The Unexpected’ is één van de meest succesvolle tv-series die ooit werden uitgezonden in het Nederlandse taalgebied. Er zijn tal van beroemdheden te zien in de verhalen zoals Timothy West, Sir John Gielgud, Derek Jacobi, Janet Leigh, Joan Collins, Peter Cushing, Christopher Lee en Telly Savalas. Fans van het legendarische ‘Tales of the Unexpected’ kunnen hun hart ophalen aan deze verzameling bizarre, enge en macabere verhalen van Roald Dahl. Verhalen over moord, bedrog en raadsels, vol zwarte humor en altijd met het venijn in de staart. Naast de vele bekende acteurs zaten er ook veel bekende verhalen tussen, zoals ‘Lamb to the Slaughter’ (met o.a. Susan George in de cast) die op nogal wat boekenlijsten voorkwam. 72 verhalen van de hand van meester-schrijver Roald Dahl passeren hier de revue gespreid over zes seizoenen. Misschien vormt het reeds genoemde verhaal ‘Lamb to the Slaughter’ een mooi opstapje naar de rest van de reeks.

Absoluut te mijden op tv: ‘Uncle Buck’ (1990-1991)

Advertenties

Posted 26/02/2018 by ambijans in TV

Beste. Film. Ooit. (15) Groundhog Day   Leave a comment

groundhog day

Voor ons volgende deel in deze reeks verplaatsen we ons nog een keer naar de jaren ’90, want in 1993 kwam de in 2014 overleden regisseur Harold Ramis met dit verhaal op de proppen. Waarover gaat het? Phil Connors (Bill Murray) is een chagrijnige weerman die naar Punxsutawney wordt gestuurd om daar het jaarlijkse ‘Groundhog Day’ te verslaan. Hij raakt daar ingesneeuwd en tot zijn grote verrassing wordt hij de volgende dag wakker en is het weer dezelfde dag. Hij begint hier eerst flink misbruik van te maken, door o.a. zijn collega Rita (Andie MacDowell) te versieren, maar uiteindelijk moet hij toch een oplossing gaan zoeken als hij niet tot in de eeuwigheid dezelfde dag wil beleven. Toen ik destijds de inhoud ervan las verwachtte ik eerlijk gezegd droge, saaie kost maar … het bleek uiteindelijk aangenaam vertier te zijn.

Nu moet ik er wél bij vertellen dat ik altijd een zwak heb gehad voor acteur Bill Murray en eigenlijk is dat nooit verdwenen. Hij was dan ook perfect gecast voor deze rol en hij vormt samen met MacDowell hier een mooie tandem. Ik zou het bijna een bijna geniale film willen noemen: bijzonder origineel verhaal, complex en intelligent scenario (met een behoorlijk verteerbare moraal dan nog), maar bovendien on-waar-schijnlijk grappig. Tenzij voor droogstoppels én zuurpruimen dan! Als je geen fan bent van romantische komedies (omdat die meestal zéér zwaar sucken!), maar je wil er toch eens één proberen, ga dan voor deze prent uit 1993. De trailer krijgen jullie alvast gratis en voor niets cadeau!

Posted 25/02/2018 by ambijans in Film

Herinneringen uit mijn jeugdige jaren (25)   Leave a comment

Plastic audio tape cassette with tape word Love Music. Retro icon set. Recording element. 80s 90s years. Red Blue color template. Flat design. White background. Isolated.

In deze rubriek rakelen we herinneringen op aan (lang) vervlogen tijden. Dingen die ik om de één of andere reden ben blijven onthouden omdat ze grappig, ontroerend, beklijvend of gewoonweg interessant waren. Soms zijn ze universeel en zéér herkenbaar. Of iets zich nu in Zonhoven afspeelde of daarbuiten heeft in dat geval weinig belang. We streven naar een herinnering of honderd, daarna is het tijd voor weer iets nieuws.

Bijna zo lang als ik mij kan herinneren beschouw ik mezelf als een ware muziekliefhebber. Sommige mensen voegen daar graag het woord ‘muziekkenner’ aan toe, maar daar ga ik mezelf vandaag niet aan wagen. Ik heb hier jaren verhalen moeten aanhoren over het feit dat ik vroeger een huilbaby was, tot Louis Neefs op de radio zijn ‘Margrietje’ inzette: op dat moment verscheen er spontaan een glimlach op mijn gezicht (zo wil de overlevering althans). Ik heb er geen directe herinnering meer aan, al koppel ik bepaalde herinneringen wél aan bepaalde songs uit mijn jonge jaren. Zoals wellicht véél kinderen in die tijd kreeg ik voor beide communies een radio/cassettespeler cadeau. Hierna begon onze periode van radioprogramma’s tapen. Vooral zaterdagmiddag wanneer de BRT Top 30 (met voorafgaand een tipparade) op de radio kwam, voelde voor ons aan als de hoogmis van de wekelijkse muziekactualiteit. ‘Controversy’ van Prince is zo één van die dingen die ik destijds oppikte. Mijn vader had een bandopnemer staan met grote spoelen. Ook daar maakte ik urenlang opnames mee van vooral de Nederlandse hitparades uit die tijd. Zelfs Toppop op tv was niet veilig voor mijn cassetterecorder. Hiermee samenhangend begon ik ook zelf rond mijn tien jaar (in 1982) met het maken van mijn eigen hitparade. Ik hield daarna zelf lijstjes bij met mijn voorkeuren. Die waren uiteraard niet gebaseerd op reëele verkoopscijfers maar puur op mijn eigen muzieksmaak. Ik heb dat gedaan (met korte pauzes tussendoor) tot ik ongeveer 25 jaar was. In de beginperiode draaide ik dan aan de frequentieknop van mijn radiotoestel doorheen de hele FM-band op zoek naar lijstjeswaardige muziek. Wanneer ik iets oppikte voegde ik het toe aan mijn hitparade. Als ik 50 stuks had was ik rond. De week erop identiek hetzelfde verhaal. Zo ontstond de hitparade met stijgers, dalers en platen die stationair bleven staan, het aantal weken dat ze in mijn lijst stonden enzovoorts. Wanneer ik een nieuw nummer hoorde voegde ik het gewoon toe. Had ik vier nieuwe songs gehoord die week dan kregen die allemaal de status ‘NIEUW’, waarna er onverbiddelijk vier ‘oudere’ nummers uit mijn lijst moesten verdwijnen. Ook de uitgebreide radio en tv-bijlage in Humo was een groot hulpmiddel voor het opstellen van een deftige hitparade. We hadden dus een hele stapel cassettes liggen en daarnaast een aantal LP’s en een hoop singles. Het gros daarvan is anno 2018 volledig gedateerd. Met een aantal plaatjes wil een mens niet meer vereenzelvigd worden, hier en daar zitten er nog wel geinige dingen tussen. Zelfs al gaapt er tussen pakweg mijn twaalfde levensjaar en mijn zesenveertigste een gigantische kloof qua smaak, ik kijk er jaren later nog steeds met véél genoegdoening op terug. Volgende week een nieuwe herinnering, misschien zelfs eentje die ook met muziek te maken heeft.

Posted 24/02/2018 by ambijans in Algemeen

‘Voor eeuwig online: dood en onsterfelijkheid in het digitale tijdperk’ (Giovanni Ziccardi)   Leave a comment

giovanni ziccardi

Wat gebeurt er met je digitale leven als je sterft? Ons leven is compleet gedigitaliseerd, maar wat gebeurt er met onze data als we sterven? Blijf je online voor eeuwig bestaan? Dagelijks zitten we gemiddeld meer dan zeven uur op internet: we updaten ons Facebook-profiel, posten foto’s op Instagram, e-mailen, twitteren en whatsappen. We verspreiden daardoor tijdens ons leven een enorme hoeveelheid persoonlijke data. Maar wat gebeurt er met al die gegevens na onze dood? Wat als al die Facebook-profielen blijven bestaan? Binnen een paar jaar zullen onze sociale netwerken veranderen in virtuele begraafplaatsen. Giovanni Ziccardi probeert de moeilijke relatie tussen de dood en het digitale leven te ontleden. Hij ziet twee tendensen: het recht om vergeten te worden aan de ene kant, het eeuwige digitale leven aan de andere kant. Het resultaat is een ontzettend actueel, verrassend en betekenisvol boek. Het boek is te koop in de betere boekhandel, maar uiteraard ook uitleenbaar in een bibliotheek naar keuze!

Posted 23/02/2018 by ambijans in Literatuur

Oorwurm van de week (89)   Leave a comment

tune-yards

Onze korte terugblik brengt ons nog eventjes terug naar zaterdagavond. Toen speelde Moedige Missers nog eens een quiz in Houthalen-Helchteren (Dynamic quiz). Vooraf ging ik met Joachim eerst nog iets eten bij Sans Gêne, daarna pikte ik als taxi nog Patrick op waarna we door naar het Inspiro College reden. Uiteindelijk eindigden we op een verdienstelijke tiende plek, al speelden we met één man minder. Een extra quizzer had ons niveau nog wat kunnen opkrikken. Soit, de komende tijd staan er nog héél wat quizzen op het programma met diverse ploegen. Zo zit ik vrijdagavond in Retie met Happy Ending, speel ik zaterdag met Moordgat/WvA in Eindhout en woensdag met Moedige Missers in Diepenbeek. Het daaropvolgende weekend speel ik dan weer twee keer mee met D.A.M. (in Lichtaart en in Lier). Vandaag gingen we het echter over muziek hebben.

Heart attack – Tune-Yards: het jaar is nog geen twee maanden oud, maar één van de tofste cd’s totnogtoe is de nieuwe van Tune-Yards. Het zou een fijne Pukkelpopact kunnen zijn (ik gok dat de eerste namen volgende week of zo worden gelost). Fingers crossed!

Live with me – Massive Attack: één van de allerstrafste (live) bands die ik ken mag vandaag voor de classic van de week zorgen. Het nummer dateert van 2006 en het wordt gezongen door de Amerikaanse singer-songwriter Terry Callier die in 2012 stierf op 67-jarige leeftijd. Heerlijk nummer!

Nameless, faceless – Courtney Barnett: je zou bijna hopen dat deze dame straks terug op Pukkelpop staat (als het écht niet anders kan is zonder Kurt Vile ook goed voor mij). Heel wat mensen zeggen dat ze niet kan zingen maar haar teksten gewoon declameert als een dichteres. Als er véél pareltjes op haar nieuwe cd staan gaat deze dame geheid opnieuw mijn eindejaarslijst halen.

Each side – Bed Rugs: omdat we af en toe graag iets in deze lijst moffelen van eigen bodem vandaag deze heren. Ze staan straks o.a. op Little Waves in C-Mine, maar er staat eveneens een nieuwe cd in de stijgers. Iets om naar uit te kijken!

Lemon glow – Beach House: het is nog tot de lente wachten op hun nieuwe cd, maar we krijgen als voorproefje alvast een vooruitgeschoven single. Die is van uitstekende makelij dus onze verwachtingen zijn alvast hoog. Volgende week zijn we opnieuw van de partij met meer fijne plaatjes!

Posted 22/02/2018 by ambijans in Muziek

Babe van de week (52) Yanet Garcia   Leave a comment

Yanet Garcia

‘Babe van de week’ is een rubriek, die net zo eenvoudig klinkt als ie eruit ziet. Iedere week stellen wij een (jonge)dame aan jullie voor die om een bijzondere, buitenissige en daardoor wellicht volstrekt onbelangrijke reden het nieuws, de boekskes of Ambijans’s Blog heeft gehaald. Binnen (on)afzienbare tijd heeft elke meelezende man hier een pak nieuwe ‘vriendinnen’ gemaakt, beloofd! Waar het begint weten we nu al, waar het eindigt …

Yanet Garcia (27) moet zowat de allermooiste weervrouw ter wereld zijn, tenzij iemand mij hier van het tegendeel kan overtuigen. Zij is als weervrouw te zien op de Mexicaanse televisie maar ze klust in haar vrije tijd ook graag bij als (fitness)model. Ze werd trouwens eerst opgemerkt als model, waarna ze vanzelf in het televisiewereldje rolde. Het zal dan ook niemand verbazen dat ze ondertussen ruim 5,5 miljoen volgers heeft op Instagram. Yanet is 57 kilogram licht, ze is 168 centimeter groot en de trotse eigenares van een 34D cup. Ze behaalde een diploma in de journalistiek en is ondertussen ook eigenares van het naar haarzelf genoemde modellenbureau. Tijdens haar weerpraatjes is ze vaak luchtig gekleed (van horen zeggen hè!) wat ervoor zorgt dat ca. 90 % van de Mexicaanse mannen geen enkel idee heeft welk weer het zal worden. Haar hobby’s zijn boksen, sporten en reizen. Vrijgezelle heren moeten hun pijlen op een andere vrouw richten, want Yanet heeft een vriend.

Posted 21/02/2018 by ambijans in Babes

Dinsdagmenu Anja Feliers   Leave a comment

anja feliers

Vanavond staat alweer ons volgende dinsdagmenu geprogrammeerd. Deze keer gaan we het terug zoeken in het segment ‘letteren’, meer bepaald de rubriek ‘thrillers’. Na de poëzie van vorige maand terug de iets ontspannendere toer op zeg maar, al is die woordkeuze misschien ietwat misplaatst nu we ons in het misdaadgenre bevinden. Mensen die regelmatig in een bibliotheek komen zullen deze auteur ongetwijfeld kennen, maar voor de absolute leken willen we met veel plezier een korte introductie geven. Anja Feliers (° 1971) is wellicht Vlaanderens succesvolste vrouwelijke thrillerauteur. Deze Limburgse schrijfster begon oorspronkelijk met het schrijven van jeugdromans maar gaandeweg ging ze zich op een andere doelgroep focussen. Als kind las ze al gretig alle boeken die ze in de plaatselijke openbare bibliotheek kon terugvinden. Sindsdien liet de leesmicrobe haar nooit meer los. Ondertussen scoren haar vrouwenthrillers over psychologe Kathleen Verlinden steevast goede punten, niet enkel qua verkoopcijfers maar ook in de waarderingsgraad van haar trouwe lezerspubliek. Feliers heeft een bachelor Nederlands en staat fulltime in het onderwijs. Voor het schrijven van haar boeken trekt ze zich na het werk terug op haar zolderkamer. Op ons dinsdagmenu komt ze meer vertellen over de totstandkoming van haar schrijfproces. Benieuwd hoeveel volk er straks op deze lezing afkomt. Ik kan jullie wél verklappen dat haar boeken bij ons erg vaak worden uitgeleend, dus op dat gebied zit het wel snor. Ons dinsdagmenu vindt plaats in de bibliotheek van Zonhoven (Kerkplein 80) om 20 uur. Gratis inkom, reserveren hoeft niet.

UPDATE

‘Een klein maar fijn geïnteresseerd publiek’ om maar eens een eufemisme te gebruiken. Al blijven we ervan overtuigd dat kwaliteit nog altijd belangrijker is dan kwantiteit. Anja schetste kort de ontstaansgeschiedenis van al haar boeken, ze gaf een korte inhoud ervan en hoe het verhaal in kwestie was ontstaan. In deel twee mochten de aanwezigen vragen stellen. En ze toonde ons ook enkele trailers van haar boeken, want als één van de weinige auteurs maakt zij bij elk nieuw boek een trailer die als teaser dient op social media. Tussendoor werden we ook iets wijzer over de boekenwereld en haar achtergrond. Na de lezing was er nog tijd om eventueel een boek te kopen. Voor de fans is er alleszins goed nieuws: ergens in mei verschijnt de nieuwe thriller van Anja. Onze volgende spreker is professor Steven Vos, die op 13 maart a.s. iets komt vertellen over verantwoord sporten. Zelfde plaats, zelfde tijdstip, alleen weer een héél ander verhaal!

Posted 20/02/2018 by ambijans in Literatuur