Herinneringen uit mijn jeugdige jaren (33)   Leave a comment

ice cream man

In deze rubriek rakelen we herinneringen op aan (lang) vervlogen tijden. Dingen die ik om de één of andere reden ben blijven onthouden omdat ze grappig, ontroerend, beklijvend of gewoonweg interessant waren. Soms zijn ze universeel en zéér herkenbaar. Of iets zich nu in Zonhoven afspeelde of daarbuiten heeft in dat geval weinig belang. We streven naar een herinnering of honderd, daarna is het tijd voor weer iets nieuws.

Ik las onlangs een bericht in de krant waarin bewoners van een bepaalde straat hun beklag hadden gedaan bij de politie omdat de ijscoman té vaak in hun straat stond en té veel gebruik maakte van zijn kenmerkende deuntje om kooplustige klanten op die manier naar zijn busje te lokken. Je kan je toch bijna niet voorstellen dat er zo’n mensen bestaan (ongetwijfeld lieden met té veel tijd en een hoop onverwerkte jeugdtrauma’s die op deze manier hun gal menen te moeten spuwen). Voor hen is de uitdrukking ‘Get a life!’ ooit in het leven geroepen. Zo herinner ik mij die talrijke zondagen in de lente en de zomer (van midden jaren ’70 tot begin jaren ’80) waarin er ook bij ons zo’n ijsventer door de straat reed. Doordat hij een herkenbaar melodietje gebruikte kon je al vanop afstand inschatten dat hij weldra in onze buurt zou zijn. Wanneer wij als kind ongeduldig met de centjes in onze hand aan de kant stonden te wachten, maakte hij een grote bocht waarna hij in één mooie rechte lijn tot bij ons kon rijden. Dat ritueel heeft zich tientallen keren herhaald. De man reed met een donkergroene Volkswagen T2b rond, een auto die nu wellicht veel geld waard zou zijn (mocht je ‘m nog in je bezit hebben) en gesteld dat hij nog in goede staat zou zijn. Ik denk dat wij steevast voor vanilleijs gingen. Bij mijn weten waren er niet zo gek veel verschillende smaakjes: misschien kon je nog voor chocolade of mokka kiezen, maar zeker geen 37 verschillende soorten zoals tegenwoordig het geval is (dat denk ik althans, want ik kan me geen recente ijsjesafhaling meer voor de geest halen). In de jaren ’80 én ’90 van de vorige eeuw aten wij uiteraard wél ijsjes tijdens de rust van ZVV-voetbalwedstrijden, als het mooi weer was na schooltijd of wanneer we in de vakantie met vrienden afspraken bij onze eigen Zonhovense ijsjesman Brobra. Mijn liefde voor ijsjes is hierna bekoeld (om maar eens een woordspeling te gebruiken), maar ik denk er nog vaak met nostalgie aan terug.

Advertenties

Posted 22/05/2018 by ambijans in Algemeen

New Beat top 50 (7)   Leave a comment

new beat 7

Wij maken de volgende weken een stand van zaken op voor wat het departement ‘New Beat’ betreft. Het is een overblijfsel van het feit dat we anno 2018 mogen zeggen dat exact dertig jaar geleden dit muziekgenre aan een stijle opmars begon. Helaas ging het muzikaal gezien ook al te snel terug bergafwaarts, daarom selecteerden we ook één schijfje dat ‘het begin van het einde’ inluidde. Over het kwaliteitsniveau gaan we hier geen boom opzetten, dat zou ons véél te ver leiden. De coloribus et de gustibus enzovoorts enzoverder. En er is ook nog zoiets als ‘heeft dit nummer écht de tand des tijds doorstaan?’. Luister er eens naar en maak zelf de afweging zou ik zeggen. De lijst zal in totaal 50 nummers bevatten (dat is vrij kort), maar voor het anti-front ongetwijfeld véél te lang. We zullen hier en daar dus toch het credo ‘kill your darlings’ moeten inbouwen. Take this trip down memory lane, de rest zoekt best dekking en een stevige set earplugs! Af en toe mag er zelfs worden gelachen om het abominabele niveau van de bijhorende video’s. 😉

31. Acid queen – Major Problem

32. Doughnut dollies – HNO3

33. Don’t talk about sex – Electric Shock

34. God of Abraham – MNO

35. Elle et moi – Max Berlin

Nefast voor de feestvreugde: Qui .. ? – Brussels Sound Revolution

Posted 21/05/2018 by ambijans in Muziek

Sophia @ MOD   Leave a comment

sophia

Robin Proper-Sheppard blies mij als knappe jonge knaap (21 was ik!) in 1993 al van mijn sokken op Pukkelpop met het legendarische The God Machine. Drie jaar later deed ie dat als Sophia opnieuw met het debuutalbum “Fixed Water”. Een emotioneel hoogstandje dat in ons land voor aandacht zorgde voor een muziekgenre dat we ‘Duyster’ zijn gaan noemen. Sophia blijft tot het einde van dat gelijknamige programma bij de 25 meest gedraaide artiesten, naast mooie namen als Low, Mogwai (waar we op Best Kept Secret een afspraak mee hebben) of Bonnie ‘Prince’ Billy. In 2016 na zeven jaar stilte terug op de planken verscheen met het sterke album ‘As we make our way (unknown harbours)’. Een album even melancholisch als verschroeiend, met een sterke live- passage op Pukkelpop. In 2017 verscheen dan ook “The Live Recordings” en op 20 mei komt de jonge band rond Sheppard die sfeer opnieuw opdiepen om vervolgens tijdens de zomermaanden aan de opnames van een nieuw album te beginnen. Voorprogramma Bonfire Lakes bevindt zich in de americana, indie en singer-songwriterhoek van het muziekspectrum. Ze brengen eerlijke, bitterzoete songs, waarvan de verstokte melancholicus graag een dagelijkse dosis tot zich neemt. Verwacht je aan pakkende teksten, melancholische deuntjes en een hemelse samenzang. Speciaal voor deze avond in een kleine, intieme bezetting!

UPDATE

We zouden de waarheid geweld aandoen als we hier zouden poneren dat we het oeuvre van Sophia als onze broekzak kennen, want dat is niet zo. Maar omdat we oerdegelijke muziek kunnen onderscheiden van trash (én omdat je tegenwoordig enkel nog kan mijmeren over The God Machine) is een optreden van Proper-Sheppard & co de dichtste manier om die vibe van ‘vroeger’ (al een kwarteeuw geleden ondertussen) nog eens te voelen. Zo laten wij voorprogramma Bonfire Lakes aan ons voorbijgaan omdat we weten dat zij nooit ofte nimmer kunnen wedijveren met de hoofdact vanavond. Nee, dan liever wat socializen met vrienden aan de toog. En het dient gezegd: Sophia slaagde erin om te slaan én te zalven (het leven zoals het is, quoi!) en dat resulteerde in een setlist met o.a. ‘Resisting’, ‘So slow’, ‘Last night I had a dream’, ‘The hustle’‘California’, ‘I left you’, ‘Bastards’, ‘The drifter’ en een bisronde met ‘Something’, ‘It’s easy to be lonely’ en Taylor Swift cover ‘All you had to do was stay’. In Eurovisiesongtermen zou dat dan ‘and finally 12 points from the Ambijans jury’ betekenen. Achteraf in de coulissen nog met Robin kunnen praten (een bijzonder aimabele mens trouwens), dus dat gaf de avond nog wat extra cachet. Dus wie weet binnenkort ergens een ‘living room concert’ in Zonhoven. We’ll keep you posted!

Posted 20/05/2018 by ambijans in Concert, Muziek

De top 100 tv-series (52) Better Call Saul (2015-)   Leave a comment

better call saul

In deze rubriek gaan we 100 weken lang op zoek naar de beste tv-reeksen/sitcoms/miniseries e.a. die bij mij een onuitwisbare indruk nalieten in de loop der jaren. Het gaat meestal om dingen die langer liepen dan één seizoen, een uitzondering niet te na gesproken. Omdat ook mijn dagen maar 24 uur tellen is het onmogelijk om vooraf te beweren dat deze super-de-luxe lijst de maatstaf zal zijn van alle dingen, maar we hopen op het einde toch een vrij representatief en smaakvol overzicht te krijgen. Als uitsmijter krijg je elke week ook één serie die de 100 niet heeft gehaald, omdat ze mijns inziens ‘totally overrated’ is.

‘Better Call Saul’ is een Amerikaanse televisieserie uit 2015 bedacht doorVince Gilligan en Peter Gould. De serie is een spin-off van ‘Breaking Bad’, waarin het personage Saul Goodman (Bob Odenkirk) een louche rijke advocaat is. In ‘Better Call Saul’ wordt het eerdere leven van de advocaat verder uitgewerkt, voordat hij Walter White, het hoofdpersonage van ‘Breaking Bad’, leerde kennen. Saul is in deze serie de protagonist. Naast Odenkirk zien we o.a. ook Jonathan Banks, Rhea Seehorn en Michael McKean opduiken. De reeks won uiteraard een aantal prijzen, maar dat vonden wij niet meer dan logisch. Een trailer om er helemaal in te komen vind je hier.

Absoluut te mijden op tv: ‘Saved by the bell’ (1989-1992)

Posted 19/05/2018 by ambijans in TV

Oorwurm van de week (101)   Leave a comment

Childish Gambino

In onze onofficiële blogreeks ‘hoever staat het met de te kijken tv-series?’ hebben we flink wat nieuws. Zo zijn we ondertussen rond met de HBO-reeks ‘Barry’ en de Spaanse reeks ‘La Casa de Papel’, hebben we vier seizoenen gezien van ‘Modern Family’ (op het werk liggen er nog vier seizoenen op ons te wachten), zijn we rond met het tweede seizoen van ‘Atlanta’ en ook bij de lopende seizoenen van ‘The Handmaid’s Tale’, ‘Westworld’ en ‘The Americans’ zijn we nagenoeg bij. Enkel het laatst lopende seizoen van ‘Homeland’ op NPO3 hebben we een aflevering of zes in te halen, maar daar slagen we wellicht nog in (maar het zal niet voor meteen zijn). Vandaag start op Netflix overigens het tweede seizoen van ’13 reasons why’, een reeks die eigenlijk mooi was afgerond naar onze bescheiden mening. Toch nieuwsgierig of een tweede seizoen nog kan prikkelen. Maar we gingen een beetje over muziek praten zeker?

This is America – Childish Gambino: als Donald Glover iets doet, wees dan maar zeker dat hij dat goed doet. Dat doet hij bijvoorbeeld met de hierboven reeds genoemde prachtserie ‘Atlanta’, maar ook als muzikant boert hij goed. Zijn clip bij dit nummer werd in de eerste vier dagen wereldwijd ruim 46 miljoen keer bekeken op YouTube. De referenties en specifieke verwijzingen in die clip ga ik jullie besparen maar wie goed zoekt vindt er een hoop extra info over.

Loaded – Miles Kane: zijn vorige soloplaat is alweer vijf jaar oud, maar binnenkort mogen we ons verheugen op zijn nieuwste werkstuk ‘Coup de Grace’. Miles Kane is (voor de complete leken hier) de ene helft van de al even fantastische The Last Shadow Puppets, maar nu gaat ie weer even solo.

This woman’s work – Kate Bush: voor onze classic deze week volstaat het om gewoon te beginnen kijken naar de openingsaflevering van het tweede seizoen van ‘The Handmaid’s Tale’ (in onze openingsmonoloog reeds genoemd) waarin dit nummer uit 1988 prominent aanwezig is. Nu is eender welk Kate Bush nummer meestal een verademing, maar in deze reeks zéér zeker.

Break-Thru – Dirty Projectors: wij kijken weer met meer dan bijzondere belangstelling uit naar de nieuwe worp van David Longstreth & co die in juli het daglicht zal zien. Het is muziek die niet bij iedereen in de smaak zal vallen (daar ben ik me van bewust). ‘Lamp Lit Prose’ komt er omstreeks half juli aan.

Happy man – Jungle: in 2014 kwamen deze heren met een titelloze debuutplaat die ons kon bekoren, hetzelfde kan worden gezegd van hun Pukkelpopdoortocht. Dit jaar staan ze er opnieuw op zaterdag, maar de kans is groot dat ik mij beperk tot de Pukkelpopdonderdag, want dat is met voorsprong de interessantste dag. Desalniettemin een aardige come-back vier jaar na hun debuutcd. Tot volgende week!

Posted 18/05/2018 by ambijans in Muziek

‘Confituur, jam, gelei en marmelade’ (Madam Confituur)   Leave a comment

katrien hoebers

Alles wat ik hierna vertel heb ik (lui als ik meestal ben) gewoon gejat van de wervende promotekst. Ik eet/proef graag confituur en de varianten ervan, maar vraag me niet om er zelf eentje te maken. Dat werk laten we liever over aan échte professionals … zoals Madam Confituur bijvoorbeeld (die door familie en vrienden gewoon Katrien wordt genoemd, doch dit geheel terzijde). Hier gaat ie! Met dit boek op je aanrecht was confituur maken nog nooit zo eenvoudig. Dankzij de duidelijke recepten en de handige tips en tricks van Madam Confituur tover je snel en gemakkelijk de heerlijkste confituur, jam, gelei of marmelade uit je hoed. En dat in alle seizoenen. Meer dan 90 straffe potjes, klassiekers en verrassende smaakcombinaties, zoals: aardbeienconfituur, aalbessengelei, confituur van blauwe bessen met limoncello, perenconfituur met speculaaskruiden, pompelmoesmarmelade, kruidige rodedruivengelei, ananasconfituur met mango en banaan enzoverder. Katrien Hoebers, alias Madam Confituur, is verzot op alles wat in haar potjes past. Een tijdsbesteding die haar gezin volmondig toejuicht, al is het maar omdat ze dan af en toe hun vinger in een ander potje kunnen steken en van al het lekkers kunnen proeven. Met haar blog, workshops en boeken bewijst Madam Confituur dat confituur, jam, gelei of marmelade maken a piece of cake is. Niet voor mij geachte lekkerbekken, maar voor alle vlijtige amateurconfituristen dezer landen. Het boek is te koop in de betere boekhandel, maar moet op eenvoudig verzoek ook makkelijk te ontlenen zijn in een openbare bibliotheek naar keuze!

Posted 17/05/2018 by ambijans in Literatuur

Babe van de week (64) Jordan Carver   Leave a comment

jordan carver

‘Babe van de week’ is een rubriek, die net zo eenvoudig klinkt als ie eruit ziet. Iedere week stellen wij een (jonge)dame aan jullie voor die om een bijzondere, buitenissige en daardoor wellicht volstrekt onbelangrijke reden het nieuws, de boekskes of Ambijans’s Blog heeft gehaald. Binnen (on)afzienbare tijd heeft elke meelezende man hier een pak nieuwe ‘vriendinnen’ gemaakt, beloofd! Waar het begint weten we nu al, waar het eindigt …

Jordan Carver (32) is een voormalig Duits fotomodel die vanaf 2010 naar de Verenigde Staten trok om daar carrière te maken. Dat lukte haar vrij aardig want ze stond in zowat elk bekend mannenblad en ze deed talloze zinderende fotoshoots, maar nooit aan naaktfotografie. Er moest altijd een stukje mysterie behouden blijven. Tegenwoordig is ze zwaar in de ban van fitness, brengt ze haar eigen yogadvd’s op de markt en noemt ze zichzelf een ‘single mom’ met een eigen carrière. Ze kwam helaas de verkeerde man tegen, trouwde met hem, werd zwanger, kreeg te maken met huiselijk geweld maar krabbelde weer overeind toen haar ex werd aangehouden in een grote steroïdenzwendel. Jordan (in het échte leven bekend onder de naam Ina-Maria Schnitzer) heeft een tijdje beweerd dat ‘grote borsten’ een familietrekje waren, maar dat bleek een leugentje. Tegenwoordig is ze de trotse eigenares van een 32HH cup en met een grootte van 168 centimeter en een gewicht van 59 kilogram heeft ze ongetwijfeld sterke schouders nodig om die weelde te kunnen dragen.

Posted 16/05/2018 by ambijans in Babes