De top 100 tv-series die ook de moeite zijn (5) ‘Banshee’ (2013-2016)   Leave a comment

In deze nieuwe rubriek gaan we 100 weken lang op zoek naar tv-reeksen/sitcoms/miniseries e.a. die bij mij een onuitwisbare indruk nalieten in de loop der jaren. Ze kwamen vaak pas in mijn vizier nadat ik mijn eigenlijke top 100 had opgesteld. Het gaat meestal om dingen die langer liepen dan één seizoen, een uitzondering niet te na gesproken. Omdat ook mijn dagen maar 24 uur tellen is het onmogelijk om vooraf te beweren dat deze super-de-luxe lijst de maatstaf zal zijn van alle dingen, maar we hopen op het einde toch een vrij representatief en smaakvol overzicht te krijgen. Als uitsmijter krijg je elke week ook één serie die ik vooralsnog niet heb gezien, maar die wél nog op mijn ‘must see’ lijstje staat te blinken.

Na vijftien jaar komt een man vrij nadat hij voor $15 miljoen dollar aan juwelen gestolen had van zijn voormalige werkgever, de Oekraïense maffiabaas Rabbit. Hij vindt zijn voormalige partner en geliefde Anastasia (Ivana Miličević), de dochter van Rabbit, terug in het landelijke stadje Banshee waar zij een gezin heeft. Hij besluit te blijven en als de gelegenheid zich voordoet, neemt hij de identiteit aan van de overleden nieuwe sheriff Lucas Hood (Antony Starr). Als sheriff krijgt Hood niet alleen met zijn voormalige collega’s te maken, maar ook met lokale crimineel Kai Proctor (Ulrich Thomsen), een voormalige Amish. Geen reeks voor preutse mensen die allergisch zijn voor streepjes expliciet bloot of behoorlijk wat geweld. Al de rest zou hier misschien zijn gading kunnen vinden. Daarom nog snel een passende trailer voor deze reeks.

Moet ik in de toekomst zeker nog zien: ‘Mildred Pierce’ (2011)

Posted 23/06/2021 by ambijans in TV

De Tsundoku Top 100 (21) ‘Wat is de Wat’ (Dave Eggers) (2006)   Leave a comment

Aan ons persoonlijke lijstje van honderd titels die iedereen gelezen zou moeten hebben breiden we eind 2020 een passend einde. Een ideaal moment om deze rubriek in het leven te roepen. Omdat mijn dagen slechts 24 uur tellen missen we uiteraard ook een hele hoop interessante boeken, die daardoor op ons ‘to read’ lijstje belanden. Redenen genoeg om vanaf nu honderd weken lang op zoek te gaan naar romans die we graag zouden willen lezen, maar waar het vooralsnog niet mee is gelukt. Tsundoku is een Japanse term die quasi onvertaalbaar is in het Nederlands. Het zijn boeken die je koopt/leent met de bedoeling om ze te lezen. In plaats van ze te lezen komen er alleen maar méér interessante titels bij waardoor je een hele pile aan ongelezen boeken bijeenspaart die extra op jouw nachtkastje belanden. Dát is onze nagelnieuwe virtuele missie, want mijn kamer is op dit moment kraaknet! 😉

‘Wat is de wat’ is het waargebeurde verhaal van een jongen (Valentino Achak Deng) die een vluchteling wordt in het door oorlog verscheurde Zuid-Soedan. Zijn reis, van bijna bijbelse proporties, brengt hem in contact met vijandelijke soldaten, rebellen, hyena’s en leeuwen, ziekte en hongersnood en de dodelijke murahaleen – dezelfden die op dit moment Darfur teisteren. Het biedt een onthullend en ontluisterend portret van een land in staat van bloedige oorlog en van een jongen die van de ene in de andere onwerkelijke situatie wordt gekatapulteerd. Dit schijnt een noodzakelijk boek te zijn, eentje dat je moet lezen om nog eens te ondervinden in welke bevoorrechte positie wij ons bevinden door in België te wonen. Hoeveel ellende, tegenslagen en krankzinnigheid kan een mens verdragen zonder er zelf totaal aan onderdoor te gaan? Een heleboel blijkbaar als we Eggers mogen geloven. Heb jij dit boek gelezen en vond je het ook een topper? Laat het ons dan zeker weten!

Posted 22/06/2021 by ambijans in Muziek

Oorwurm van de week (265)   Leave a comment

Alweer een week gepasseerd en die bracht ons véél zon met hier en daar een flinke donderslag als orgelpunt. Tussendoor wordt de week uiteraard gedomineerd door het EK voetbal. Ik kijk niet alle wedstrijden, enkel van de landen die mij boeien. Afgelopen woensdag namen wij het zekere voor het onzekere en we bestelden alvast onze Pukkelpopcombi, just in case. Blijkbaar bestaan er méér mensen die de line-up dit jaar van ondergeschikt belang vinden. Die is uiteraard niet helemaal onbelangrijk, maar na een moeilijke periode kijken wij vooral uit naar sfeer en gezelligheid. Ik weet dat het raar zal klinken, maar veel mensen hebben nu dringend nood aan afleiding en ontspanning. Wijzelf vormen geen uitzondering op die regel. Nu zijn we zo’n beetje in blijde verwachting van de eerste Pukkelpopnamen. Deze week trekken we nog eens naar Dalemans Interieur in Maasmechelen voor het finaliseren van onze muur, woensdag moeten we op de bank zijn. Voor de rest zullen we weer véél tijd op de werkvloer doorbrengen. De versoepelingen op het werk (gebruik internet, openen van onze leeszaal enz.) moeten nog doordringen bij veel lezers maar we hopen binnen enkele maanden progressie te zien. Eens we onze extra activiteiten kunnen aankondigen zal dat wel in orde komen. Net zoals bij de muziek hieronder.

Pure heart – Martina Topley Bird: ooit was ze de muze van Tricky, maar later ging ze solo. In 2019 stapte haar 24-jarige dochter Mazy Mina (die ze samen met Tricky had) uit het leven. In september verschijnt haar nieuwe cd ‘Forever/Wait’ die werd geproducet door Robert Del Naja van Massive Attack.

Right down the line – Gerry Rafferty: voor onze classic moeten we een tijdje terug naar het jaar 1978. Rafferty zat o.a. ooit bij Stealers Wheel vooraleer hij aan zijn solocarrière begon. Hij overleed in 2011 op 63-jarige leeftijd na een langdurig ziekbed als gevolg van een leveraandoening na jarenlang alcoholmisbruik.

Whispers and wires – Chris Liebing: in een vorig leven ben ik ooit vier keer naar Tomorrowland geweest (wie zonder zonde is …), waar ik 2011 deze man live bezig heb gezien. Of het toeval is dat we vorige week hoorden dat TML dit jaar niet mag doorgaan? Wij durven hier niets insinueren. De track van Liebing mag er best wezen.

Why won’t you smile – POM: recent ontdekten wij deze Nederlandse fuzzpoppers, die een vier nummers tellende EP (‘Lately’) uitbrachten. Fijne kennismaking en een ideale band om een festival mee te openen zou ik denken.

Arguably – Marco Z: en we gaan eruit met Hasselaar Marco Zanetton. Met deze track haalde hij o.a. ‘Duyster’. Zijn nieuwe ‘Lost Connections’ (die hij in eigen beheer uitbracht) kwam recent uit. Wij zijn alweer rond en we zien elkaar (virtueel) terug volgende week maandag.

Posted 21/06/2021 by ambijans in Muziek

‘Het eiland van Arturo’ (Elsa Morante)   Leave a comment

In een oude villa op het Italiaanse eiland Procida woont een jongen met zijn vader. Arturo gaat niet naar school en brengt zijn dagen door in de wilde, weelderige natuur van het eiland. ’s Avonds leest hij boeken over grote ontdekkingsreizen en het mysterieuze Oosten uit de bibliotheek van zijn vader Gerace. Die is zijn grote voorbeeld: groot, blond, onverschrokken – zoals de helden uit Arturo’s boeken, die geheel hun eigen weg gaan. De grote afwezige in huis is de moeder van Arturo, die in het kraambed overleed en nu als een heilige wordt vereerd door haar zoon. Er is geen vrouw ter wereld die bij haar in de buurt kan komen en zowel Arturo als zijn vader ontbreekt het aan enige interesse in en respect voor vrouwen. Maar dan op een dag keert zijn vader terug op het eiland met een jonge vrouw, met wie hij net blijkt te zijn getrouwd. Ze is maar twee jaar ouder dan Arturo en staat als brave gelovige uit de grote stad voor alles wat hij verafschuwt. Langzaam maar zeker wordt de paradijselijke microkosmos waarin Arturo leeft doorgeprikt. De schrijver, dichter en vertaler Elsa Morante (1912-1985) is een monumentale naam in de naoorlogse Italiaanse literatuur. Ze is een voorbeeld voor hedendaagse auteurs als Elena Ferrante en Silvia Avallone – en terecht, want haar werk is inhoudelijk nog altijd even relevant en stilistisch nog even sprankelend als toen het voor het eerst gepubliceerd werd. Dit wordt één van de volgende boeken die ik zelf zal lezen.

Posted 20/06/2021 by ambijans in Literatuur

Beste. Film. Ooit. (61) ‘Happiness’   Leave a comment

Onze volgende film (uit 1998) is er eentje voor de liefhebbers. Regisseur Todd Solondz toont droogkomisch de al te menselijke interacties van drie generaties van een familie. Centraal staan de drie zussen die inmiddels het huis uit zijn. De oudste is gelukkig getrouwd met een pedofiele psychiater die een oogje heeft op het vriendje van zijn 11-jarige zoon. De middelste is een geslaagde schrijfster die zichzelf als “nep” omschrijft omdat ze nooit echt verkracht is. De jongste van het stel krijgt te horen dat ze volgens moeder en oudere zussen altijd al gedoemd was te mislukken. In de belangrijkste rollen zien we o.a. wijlen Philip Seymour HoffmanLara Flynn Boyle en Dylan Baker. De film is een aaneenschakeling van hilarische momenten, een lekkere ‘zwarte’ komedie waarin bovendien uitstekend wordt geacteerd. ‘Happiness’ is eigenlijk snoeihard en scherp cynisme. Misschien doet deze trailer mensen nog overstag gaan om de film zeker eens te bekijken. Waarom dit weekend niet? Zeker als het EK voetbal misschien jouw ding niet is. Maar zoals ik in het begin al aanhaalde: het is er eentje voor de liefhebbers. 😉

Posted 19/06/2021 by ambijans in Film

Pukkelpopvoorpret   Leave a comment

Woensdagnamiddag zaten wij om klokslag 13u achter ons computerscherm om tickets te bestellen voor de 2021 editie van Pukkelpop. Vooraf werden er geen namen voor de affiche van dit jaar bekend gemaakt. Dat zoiets geen belemmering vormt, bewijst het feit dat zowel Lowlands als Glastonbury ooit wisten uit te verkopen zonder line-up. De knaldrang bij het jonge volkje is zó groot dat erbij zijn én een feestje bouwen belangrijker is geworden dan wie er op de diverse podia zal staan. Ik had al maanden beslist dat ik sowieso zou gaan tenzij corona opnieuw de boosdoener zou worden. Gezellig neveneffect: ook petekind Louise (binnenkort 18) en broer Bart wilden graag een dagticket. Het was maar een woord. In eerste instantie mogen enkel Belgen (tot 30 juni) hun tickets bestellen, daarna kan ‘de rest’ nog een poging wagen. Op de ticketsite geraken bleek geen probleem (zelfs al vóór 13u), maar het bestellen had wél wat voeten in de aarde. Waar bestellen normaal een formaliteit zou zijn, bleek een hele hoop mensen problemen te hebben met het betaalsysteem. Ik ben zeker vijf keer opnieuw begonnen aan mijn bestelling, ik heb zowel mijn Maestro, Visa als Mastercardaccount geprobeerd. Met mijn Belfius betaalkastje leek het dan eindelijk te lukken, maar nadat ik drie keer alles had ingevuld én minstens gedubbelcheckt bleef ie foutmeldingen geven. Uiteindelijk geopteerd voor mijn Belfiusapp op de smartphone en dát bleek foutloos te werken. Ik kreeg er wél meteen de boodschap bij dat ik mijn tickets binnen de vierentwintig uur zou doorgestuurd krijgen via mail. Ongeveer anderhalf uurtje later kreeg ik het bevrijdende mailtje. Na drie uur kondigde de organisatie trots aan dat er al 70 % combi’s de deur uit waren. Het zou ons niet verbazen mocht het bordje ‘UITVERKOCHT’ straks kunnen worden bovengehaald. Ik weet uit ervaring dat het véél mensen worst zal wezen wie er op die podia zal staan in augustus, maar wij hopen toch een beetje deftige namen terug te vinden op de affiche straks. Ik gun de jeugd zelfs hun acts die mij totaal niet kunnen bekoren, zo lang ik hier en daar iets interessants kan meepikken in de Club of de Marquee ben ik lang tevreden.

Posted 18/06/2021 by ambijans in Muziek

De Tsundoku Top 100 (20) ‘Het vreugdevuur der ijdelheden’ (Tom Wolfe) (1987)   Leave a comment

Aan ons persoonlijke lijstje van honderd titels die iedereen gelezen zou moeten hebben breiden we eind 2020 een passend einde. Een ideaal moment om deze rubriek in het leven te roepen. Omdat mijn dagen slechts 24 uur tellen missen we uiteraard ook een hele hoop interessante boeken, die daardoor op ons ‘to read’ lijstje belanden. Redenen genoeg om vanaf nu honderd weken lang op zoek te gaan naar romans die we graag zouden willen lezen, maar waar het vooralsnog niet mee is gelukt. Tsundoku is een Japanse term die quasi onvertaalbaar is in het Nederlands. Het zijn boeken die je koopt/leent met de bedoeling om ze te lezen. In plaats van ze te lezen komen er alleen maar méér interessante titels bij waardoor je een hele pile aan ongelezen boeken bijeenspaart die extra op jouw nachtkastje belanden. Dát is onze nagelnieuwe virtuele missie, want mijn kamer is op dit moment kraaknet! 😉

New York aan het eind van de twintigste eeuw is een stad met grote etnische spanningen, in een tijd waar de race naar succes en rijkdom alomtegenwoordig is. Sherman McCoy is een jonge zakenman met een gigantisch appartement in Manhattan, een vrouw, een dochtertje en een knappe minnares. Wanneer hij betrokken raakt bij een bizar ongeluk in de Bronx storten justitie, politici, pers, politie en kerkelijke instanties zich op hem. Elk van hen heeft een eigen agenda en probeert het ongeval in eigen voordeel aan te wenden. Dit boek waarschijnlijk ook ooit laten liggen omwille van het ‘dikke pilformaat’. De eerste honderd pagina’s schijnt het wat ploeteren te zijn, maar daarna ontspint zich een heerlijke komedie die leest als een thriller (als we sommige lezers mogen geloven). Mocht er iemand ervaring hebben met deze Amerikaanse klassieker van Wolfe, dan hoor ik dat uiteraard graag.

Posted 17/06/2021 by ambijans in Literatuur

De top 100 tv-series die ook de moeite zijn (4) ‘Euphoria’ (2019-)   Leave a comment

In deze nieuwe rubriek gaan we 100 weken lang op zoek naar tv-reeksen/sitcoms/miniseries e.a. die bij mij een onuitwisbare indruk nalieten in de loop der jaren. Ze kwamen vaak pas in mijn vizier nadat ik mijn eigenlijke top 100 had opgesteld. Het gaat meestal om dingen die langer liepen dan één seizoen, een uitzondering niet te na gesproken. Omdat ook mijn dagen maar 24 uur tellen is het onmogelijk om vooraf te beweren dat deze super-de-luxe lijst de maatstaf zal zijn van alle dingen, maar we hopen op het einde toch een vrij representatief en smaakvol overzicht te krijgen. Als uitsmijter krijg je elke week ook één serie die ik vooralsnog niet heb gezien, maar die wél nog op mijn ‘must see’ lijstje staat te blinken.

‘Euphoria’ is een Amerikaans tienerdrama dat wordt uitgezonden op de televisiezender HBO. Het is gebaseerd op de gelijknamige Israëlische televisieserie uit 2012 en vertelt het verhaal van verscheidene middelbare scholieren en hun ervaringen met seks, drugs, liefde en vriendschap. Zendaya vertolkt de hoofdrol en verleent tevens haar stem voor de voice-over. In de serie staat Rue Bennett centraal, een 17-jarig meisje dat als gevolg van een overdosis de afgelopen zomer in rehab heeft doorgebracht. In de allereerste aflevering keert ze na deze zomer terug naar de middelbare school en ontmoet ze nieuwkomer Jules Vaughn (Hunter Schafer), een transgender meisje. Jules zet heel haar leven op zijn kop. Een puike soundtrack, heftige verhaallijnen én schitterende acteerprestaties, méér moet dat niet zijn. Een trailer om die hoge verwachtingen nog wat extra aan te wakkeren.

Moet ik in de toekomst zeker nog zien: ‘Alfred Hitchcock presents’ (1955-1962)

Posted 16/06/2021 by ambijans in TV

‘Bambi lust je rauw’ (Caroline De Mulder)   Leave a comment

Bambi, bijna zestien, is vastbesloten om uit de ellende te ontsnappen. Ze leidt een gewelddadige jeugdbende en heeft een kleine goudmijn gevonden: zij en haar vriendinnen gaan online op zoek naar welstellende sugardaddy’s die arme meisjes in bescherming willen nemen. Bambi doet zich voor als de perfecte prooi. Alleen houdt ze niet van verleiden. Al wat men haar niet uit zichzelf aanbiedt, neemt ze met harde hand. Bambi en haar bende gebruiken agressie om het geweld in hun eigen omgeving het hoofd te bieden. Bambi is prooi en jager tegelijk. Ze slaat terug, zelfs als ze niet geslagen wordt. Auteur Caroline De Mulder (Gent, 1976) werd tweetalig opgevoed en is professor Franse letterkunde. Met haar romans won ze onder andere de Rosselprijs, de belangrijkste literatuurprijs in Wallonië. ‘Manger Bambi‘ verscheen bij de prestigieuze Franse uitgeverij Gallimard. Haar werk is nu voor het eerst in het Nederlands verkrijgbaar.

Posted 15/06/2021 by ambijans in Literatuur

Oorwurm van de week (264)   Leave a comment

Een nieuwe week, dus dat impliceert onmiddellijk een terugblik op de afgelopen week. Maandagvoormiddag na maanden nog eens een personeelsvergadering op het werk. Die gaat voor de gelegenheid buiten op het grasveld door in de blakende zon. Daags nadien kon deze jongen zijn eerste Modernaprikje gaan halen in het vaccinatiecentrum. Geen centje pijn gehad, dus geloof al de horrorverhalen niet die meestal worden verteld door mensen die geen prik willen. Dinsdagnamiddag thuiswerk dus legden wij ons toe op de dinsdagmenu’s in de periode september 2021-april 2022. Binnenkort (als de tijd rijp is) communiceren we daar uiteraard iets uitgebreider over. Wat kunnen we verder nog kwijt? Dat wij ons de afgelopen weken opnieuw amuseerden met de Campus Cup op tv (dat dit seizoen van Canvas naar EEN verhuisde) én dat het EK voetbal officieel van start ging. Zondagnamiddag hadden wij ons allereerste post-corona etentje in familiekring opstaan. Nodeloos te zeggen dat het weer gezellig was. Hopelijk wordt deze week ook zo gezellig. Een weekje geduld en we zullen het hier neerpennen. Over naar de muziek zou ik zeggen.

Motorbike – Leon Bridges: vandaag starten we met een fijne Amerikaanse singer-songwiter. De man werkte al samen met o.a. Kacey Musgraves, Common, The Avalanches én Khruangbin. Op ‘Gold-Diggers Sound’ is het wél nog wachten tot eind juli. Geduld is in dit geval een schone deugd.

Dommestik en levrancier – ’t Hof van Commerce: onze classic gingen we deze week in West-Vlaanderen zoeken. In 1998 waren Izegem en omgeving ware hotspots in ons Vlaamse muziekbestel. Flip Kowlier en Kristof Michiels zijn ondertussen met andere dingen bezig, dus geen idee of we nog ooit van deze heren zullen horen.

Get closer – Twin Shadow: George Lewis Jr. heeft in juli een nieuw album in de aanbieding en hij maakt dat kenbaar met deze vooruitgeschoven single. Hij debuteerde sterk in 2010, maar leek daarna wat weg te deemsteren. Een beetje de Divock Origi van de muziek om het met een metafoor te zeggen. Zijn titelloze plaat ligt volgende maand in de rekken.

Ancient dreams in a modern land – MARINA: haar eerste single van de nieuwe plaat was al top, de tweede single is zo mogelijk nóg beter naar mijn bescheiden mening. Ik heb ondertussen een nummer of drie van haar album gehoord en die klonken allemaal top. Waarschuwing: er staan ook nummers over de liefde én over een relatiebreuk op, dus misschien geen aanrader voor mensen die in hetzelfde schuitje zitten.

24 light-years – VOLA: Deze Scandinavische sensatie behoort tot de meest interessante talenten die de afgelopen jaren uit Europa zijn voortgekomen, hun complexe verhalen vermengen zich met verpletterende riffs en spookachtige melodieën. Wiens interesse nu nóg niet is gewekt, die moet zich dan maar niet wagen aan hun nieuwe album, ‘Witness’ getiteld. Wij zijn er alweer vandoor. Volgende week andere praatjes én plaatjes!

Posted 14/06/2021 by ambijans in Muziek