50 onderschatte bands/artiesten (115) Air   Leave a comment

air

Air is een band uit Frankrijk bestaande uit twee groepsleden, Nicolas Godin en Jean-Benoît Dunckel. De band werd opgericht in 1995. Hun zeer gewaardeerde tweede album ‘Moon Safari’ zorgde voor hun wereldwijde doorbraak. Air staat vooral bekend om hun warme geluid, afkomstig uit allerlei vintage synthesizers uit de jaren ’70 en andere oude instrumenten. Ze halen hun invloeden uit bands/artiesten zoals o.a. Jean Michel Jarre, Vangelis, Pink Floyd, Burt Bacharach, Tangerine Dream, The Cars en Serge Gainsbourg. Air heeft hier en daar ook duidelijke jazzinvloeden, ze zijn in elk geval niet vies van een stukje improvisatie als ze live optreden. Voordat de band werd opgericht speelden Godin en Dunckel in de band Orange met o.a. Alex Gopher en Etienne de Crécy in hun rangen. Hun songs worden vaak als achtergrondmuziek gebruikt in documentaires en films. Hun discografie omvat twee EP’s, zes full cd’s, vijf verzamelcd’s en twee soundtracks.

1. ‘La femme d’argent’ (uit ‘Moon Safari’, 1998)

2. ‘Kelly watch the stars’ (uit ‘Moon Safari’, 1998)

3. ‘Playground love’ (uit ‘The Virgin Suicides OST’, 2000)

4. ‘How does it make you feel?’ (uit ’10, 000 Hz Legend’, 2001)

5. ‘Cherry blossom girl’ (uit ‘Talkie Walkie’, 2004)

6. ‘Biological’ (uit ‘Talkie Walkie’, 2004)

7. ‘Once upon a time’ (uit ‘Pocket Symphony’, 2007)

8. ‘Mer du Japon’ (uit ‘Pocket Symphony’, 2007)

9. ‘Sing Sang Sung’ (uit ‘Love 2’, 2009)

10. ‘Seven stars’ (uit ‘Le voyage dans la lune’, 2012)

Posted 20/09/2018 by ambijans in Muziek

Etentje bij Restaurante Rebate (Pilar de la Horadada)   Leave a comment

rebate

Vanmiddag staat er alweer een etentje op het programma, dit keer in Pilar de la Horadada (restaurant Rebate uitgekozen op speciaal verzoek van mijn vader). Niet dat wij hier lijden onder de immense druk van die keuze want we zijn er ondertussen al vaker geweest en een bezoekje werd uiteraard unaniem goedgekeurd. Nog eventjes terugblikken op de afgelopen dagen dan maar? Zondagnamiddag trokken wij naar La Zenia Boulevard om een beetje te gaan shoppen. Vooral mijn vader maakte hier meermaals duidelijk dat ie nieuwe schoenen nodig had (zijn oude paar Nike’s werden hier nog net niet ritueel verbrand). Hij had zelfs zoveel geluk dat ie straks met twee paar naar huis mag gaan: een nieuw paar zondagse schoenen en een leisure paar van Geox. Ook mijn moeder scoorde ergens een truitje. Ondanks het feit dat het toeristisch seizoen hier zowat op zijn laatste benen loopt was het toch nog vrij druk. Maandagvoormiddag brachten we een kort bezoekje aan playa flamenca voor een ultrakorte wandeling. Het weerbeeld is nog een beetje onstabiel, soms kan je onmogelijk voorspellen of het droog zal blijven. Dinsdag oogde wél mooi warm, dus doken wij opnieuw in het zwembad. In de loop der dagen zakte de temperatuur twee graadjes van 27 naar 25 graden maar tot op heden is dat nog zeer goed doenbaar. Het allerbeste nieuws blijft echter het feit dat we straks weer gezellig kunnen tafelen.

UPDATE

Een bezoekje aan Rebate is altijd gezellig gezien de prachtige omgeving, de mooie omkadering én het voedsel uiteraard. Dat we er als extraatje twee uur flamenco bij kregen was aangenaam, maar had van mij niet gehoeven. Wij starten onze namiddag met een flesje bubbels, waarna we moeten kiezen tussen twee zogezegde ‘ervaringsmenu’s’. Er zit exact tien euro prijsverschil tussen beide menu’s waarvan de eerste vier gangen gelijklopen. Bij het menu van 24,50 euro kreeg iedereen hetzelfde hoofdgerecht, bij het betalen van tien euro extra kon je vrij kiezen tussen een aantal gerechten die uiteraard van betere kwaliteit zijn. Zo zaten er o.a. kalfskroon, lamsgebraad, kalkoen en speenvarken tussen. Zelf kiezen leek ons voordeliger dus gingen we voor het duurste menu. Je kan de wijnkeuze aan hen overlaten (aan een vaste prijs), maar we besloten zelf onze witte en rode wijn van een wijnkaart met +100 keuzes te kiezen. In dat geval betaal je een schappelijke prijs per fles. Bij ons aan tafel gaat er altijd een flesje of vier naar binnen dus dat was een goeie keuze! Wat kregen we zo al opgediend?

In de eerste ronde werden onze smaakpapillen alvast geprikkeld met een (hier komen enkele letterlijke vertalingen!) worststreng, kegelhummus met paprika, een slaatje in olijfolie en zachte zwarte olijven en yoghurt. In ronde twee waren de hapjes salade met vijgen, mozzarella en ham, rode biet gazpacho, sint-Jakobsschelp ceviche en worteltartare. De volgende gang was een reeks gefrituurde hapjes: croquette paddenstoel, aubergine croquette, smeuïge geitenkaas en creolegebak. Ik nam als hoofdgerecht gegrilde tarbot met een aardappelcrème en pili pili. Als dessert kreeg iedereen nog kaastaart, chocolademousse en peer ijscrème met sangria. Doe daar tot slot nog een brandy’tje bij en het was helemaal af. ’s Avonds kraakten wij thuis nog een fles cava. Dat glas gin tonic erna had misschien niet gehoeven! 😉

Posted 19/09/2018 by ambijans in Culinair, Reizen

’21 lessen voor de 21ste eeuw’ (Yuval Noah Harari)   Leave a comment

yuval noah harari

In ‘Sapiens’ boog Yuval Noah Harari zich over het verleden, in ‘Homo Deus’ over de toekomst; nu laat hij zijn licht schijnen over het heden. Wat zijn de uitdagingen van onze tijd? Hoe beschermen we onszelf tegen een nucleaire oorlog, ecologische rampen en technologische bedreigingen? Wat is de oorzaak van de opkomst van populisten als Donald Trump? Hoe weren we ons tegen fake news? Moeten we ons voorbereiden op een nieuwe wereldoorlog? Wat moeten we denken van het opkomend nationalisme? Vragen de mondiale problemen die op ons afkomen om andere politieke systemen? Is het een goed idee dat we onze data overdragen aan enkele grote commerciële spelers of wordt het tijd om het eigendom van data te reguleren? En wat wordt de grote nieuwe wereldmacht, Amerika, Europa of China? In dit boek beantwoordt Yuval Noah Harari de 21 meest urgente vragen van onze tijd. Auteur Yuval Noah Harari doceert geschiedenis aan de Hebreeuwse Universiteit van Jeruzalem. ‘Sapiens’, zijn kleine geschiedenis van de mensheid, werd in veertig landen vertaald. Wereldwijd werden er meer dan 1 miljoen exemplaren verkocht. ‘Homo Deus’ is het meesterlijke vervolg en werd in februari 2017 verkozen tot ‘Boek van de Maand’ bij ‘De Wereld Draait Door’. En nu is er dus zijn derde boek.

Posted 18/09/2018 by ambijans in Literatuur

Oorwurm van de week (117)   Leave a comment

julia holter

Hier zijn we alweer met onze volgende oorwurmrubriek die vandaag volledig in het teken van de vrouwen staat. Kunnen we jullie nog iets belangrijks melden van de afgelopen dagen? Enkele dingetjes. Zo kochten wij hier in Spanje tickets voor twee concerten. In eerste instantie voor de eerste van twee Dead Can Dance doortochten in het Brusselse Koninklijk Circus in mei 2019 (volgens mijn informatie ondertussen allebei hopeloos uitverkocht). De dag erna bestelde ik ook tickets voor het concert van Julia Holter in De Roma (eind november). Seriegewijs hebben wij ‘Ozark’ seizoen twee bekeken, zijn we begonnen aan seizoen 4 van ‘Archer’ én gestart met seizoen 5 van ‘Bojack Horseman’. Bij thuiskomst hebben we trouwens ook enkele afleveringen in te halen van seizoen 2 van ‘The Deuce’, maar dat zijn dingen voor later. Snel over naar onze oorwurmselectie!

I shall love 2 – Julia Holter: ik ben bijzonder opgetogen dat deze singer-songwriter straks uitpakt met een nieuwe cd. ‘Aviary’ zal die heten, verschijnt op 26 oktober en zoals hierboven al aangegeven gaan trekken we naar de Antwerpse Roma concerttempel om haar aan het werk te zien binnenkort. Dat wordt ongetwijfeld een bijzonder boeiende avond.

Pretend – Seinabo Sey: voor onze classic keren we deze week terug naar het recente jaartal 2015. Toen bracht deze Zweedse singer-songwriter namelijk haar gelijknamige debuutcd op de markt. Hiermee won ze enkele muziekprijzen. Ze groeide op in Gambia maar week op 8-jarige leeftijd uit naar Zweden. Deze maand kwam ze met een opvolger die ‘I’m a dream heet’.

So right – Marie Davidson: vrouwen boven deze week want deze dame brengt volgende maand een nieuwe cd uit op Ninja Tune. Ik had eerlijk gezegd nog nooit van deze Canadese gehoord die de helft van een minimal wave duo schijnt te zijn dat Essaie Pas heet en dat ze samen met haar partner vormt. Ze zingt in het Engels én in het Frans en heeft ondertussen vier soloalbums op haar palmares staan.

There is still pain left – Sophie Hunger: we stuiteren werkelijk alle richtingen uit deze week want voor de volgende jongedame komen we in Zwitserland terecht, al woont Hunger al een tijdje in Berlijn. Ze mag naast singer-songwriter ook componist en multi-instrumentalist (o.a. gitaar, harp en piano) op haar visitekaartje zetten. Op haar nieuwe cd ‘Molecules’ vindt ze zichzelf heruit door te opteren voor de electronicakant.

Pynk – Janelle Monáe: als vrouwen zelf over hun vrouwelijk geslachtsorgaan zingen, dan kunnen wij daar geen speld (laat staan een tong) tussen krijgen. Onlangs scoorde ze nog stevige punten van onze muziekpers na haar concert in de AB. In 2014 stond ze ook al op Pukkelpop (al zullen weinig mensen, mezelf incluis) zich dat nog herinneren. Shame on me! Bij deze maken we dat hier goed. Volgende week zijn we opnieuw op de afspraak!

Posted 17/09/2018 by ambijans in Muziek

De top 100 tv-series (70) Narcos (2015-2017)   Leave a comment

Narcos

In deze rubriek gaan we 100 weken lang op zoek naar de beste tv-reeksen/sitcoms/miniseries e.a. die bij mij een onuitwisbare indruk nalieten in de loop der jaren. Het gaat meestal om dingen die langer liepen dan één seizoen, een uitzondering niet te na gesproken. Omdat ook mijn dagen maar 24 uur tellen is het onmogelijk om vooraf te beweren dat deze super-de-luxe lijst de maatstaf zal zijn van alle dingen, maar we hopen op het einde toch een vrij representatief en smaakvol overzicht te krijgen. Als uitsmijter krijg je elke week ook één serie die de 100 niet heeft gehaald, omdat ze mijns inziens ‘totally overrated’ is.

‘Narcos’ is een Amerikaanse televisieserie over de DEA-jacht op Pablo Escobar en zijn Medellínkartel van eind jaren 70 tot begin jaren 90 van de vorige eeuw. Er zijn drie seizoenen van gemaakt. De serie is geschreven door Chris Brancato en geregisseerd door de Braziliaanse José Padilha. De serie werd in de tweede helft van 2014 opgenomen in Colombia, onder meer in Escobars geboortestad Medellín. Oorspronkelijk was er ook sprake van een vierde seizoen maar in plaats daarvan komt er een nieuwe Netflixreeks die ‘Narcos: Mexico’ zal heten en die eind dit jaar op Netflix wordt verwacht. In de belangrijkste rollen zien we o.a. Pedro Pascal, Wagner Moura en Boyd Holbrook. Een trailer om er alvast in te komen.

Absoluut te mijden op tv: ‘Sturm der Liebe’ (2005-)

Posted 16/09/2018 by ambijans in TV

50 onderschatte bands/artiesten (114) Trans Am   Leave a comment

trans am

Trans Am is een Amerikaans trio dat in 1990 ontstond en dat mee aan de basis lag van de postrockgolf in het midden van de jaren ’90 van de vorige eeuw. In hun werk hoor je invloeden terug van krautrock, heavy metal, hardcore punk, synthpop, electronica en folk. Ze bestaat uit Nathan Means (bas en zang), Philip Manley (gitaar) en Sebastian Thomson (drums). Van 1995 tot 1998 was hun muziek vrijwel uitsluitend instrumentaal en ze brachten al hun werk uit op het independent Thrill Jockey label. Tijdens concerten zie je drie aantrekkelijke mannen staan in strakke naveltruitjes en blingkettingen. De drummer drumt net zo hard en strak als de drumcomputer die de band uitstekend blijft ondersteunen. Het is eigenlijk virtuoze rock en roll rechtstreeks uit ‘goeie slechte’ sciencefictionfilms uit de jaren ’90. In tegenstelling tot genregenoten die vooral focussen op het stevige gitaarwerk, komt hun sound vooral tot stand op o.a. Casio keyboards en andere oude analoge synths die voor een lo-fi sound zorgen. Hun discografie bestaat tot op heden uit één EP, 11 full cd’s, één verzameld en één live cd.

1. ‘Firepoker’ (uit ‘Trans Am’, 1995)

2. ‘Cologne’ (uit ‘Surrender to the night’, 1997)

3. ‘Carboforce’ (uit ‘Surrender to the night’, 1997)

4. ‘The campaign’ (uit ‘The Surveillance’, 1998)

5. ‘Cocaine computer’ (uit ‘Futureworld’, 1999)

6. ‘Play in the summer’ (uit ‘Red Line’, 2000)

7. ‘4, 738 regrets’ (uit ‘Sex Change’, 2007)

8. ‘Naked singularity’ (uit ‘Thing’, 2010)

9. ‘Anthropocene’ (uit ‘Volume X’, 2014)

10. ‘Staying power’ (uit ‘California Hotel’, 2017)

Posted 15/09/2018 by ambijans in Muziek

Etentje bij Timonel Belchica (Torrevieja)   Leave a comment

timonel belchica

Alvorens we overgaan tot ons eigenlijke blogbericht (nog steeds vanop ons vakantieadres), wil ik graag even terugkomen op een bericht uit de Zonhovense gemeentepolitiek (dat ik eergisteren plots op facebook zag verschijnen). In deze woelige verkiezingstijden laten ook zogenaamde ‘niet-politieke bewegingen’ hun licht schijnen over het plaatselijke politieke landschap. Dat mag uiteraard, zeker als dat op een faire, eerlijke én correcte manier gebeurt. Het gaat om een bijdrage van PLUZ (700 + facebooklikes waarvoor hulde!), dat zichzelf een apolitiek karakter heeft aangemeten. In theorie lijkt dat misschien zo, al laat de praktijk iets héél anders vermoeden. Zo was voorzitter Bart Vanderstraeten zes jaar geleden nog kandidaat op de (ondertussen ter ziele gegane) lijst Voluit (plaats 3 toen) doch dit geheel terzijde. Hieronder publiceer ik eerst zijn bericht, daaronder wat kanttekeningen van mezelf.

VERKIEZINGEN: WAT MET PLUZ?

PLUZ vzw komt niet op bij de komende gemeenteraadsverkiezingen! Dit werd unaniem beslist. PLUZ gaat wel verder als niet-politieke beweging die mooie dingen wilt blijven realiseren voor Zonhoven en haar inwoners.

De belangrijkste reden is dat PLUZ de veranderingen die Zonhoven nodig heeft niet in de weg wilt staan. Versnippering van het politieke landschap is – door een vreemde wet uit 1920 – steeds in het voordeel van de grootste partij. Opkomst van PLUZ zou dus de kans verkleinen op een vernieuwend beleid dat Zonhoven echt nodig heeft in deze snel veranderende tijden.

Daarom betreuren wij ook de deelname van het VLAAMS BELANG aan de verkiezingen. Elke zetel die behaald wordt maakt het CD&V-GROEN, NV-A en ZONSHOVEN moeilijker om de krachten te bundelen en van het bestuur een mooi stromende rivier te maken i.p.v. het rustig kabbelend beekje. De verandering die als doel gesteld wordt door VB blokkeren ze dus op die manier zelf.

Ook heeft PLUZ veel goede vrijwilligers gemist omdat ze niet gelinkt willen zijn met politiek. Door politiek niet actief te zijn wordt de deur nu geopend om deze mensen toch aan boord te halen en als vzw te werken rond thema’s zoals mobiliteit, veiligheid, kansarmoede, milieu, zwerfafval…

PLUZ wenst alle partijen veel succes tijdens hun campagne en wenst de kiezer veel wijsheid toe.

Allen voor Zonhoven!

Bart Vanderstraeten,
voorzitter PLUZ vzw

De boodschap begint ermee dat ze niet zullen deelnemen aan de verkiezingen, een unanieme beslissing. Ze profileerden zich sowieso als ‘niet-politiek geïnspireerd’, dus geen man/vrouw overboord. Vreemd genoeg stond er midden juni in Het Belang van Limburg katern ‘De politieke jongerenenquête deel 1′ één jongere van PLUZ te blinken. Hij liet daar al uitschijnen dat ie zou kandideren bij de gemeenteraadsverkiezingen van 14 oktober. Trekt PLUZ in oktober naar de kiezer? Nee dus. Hadden ze ooit de intentie om met een (al dan niet volledige kieslijst) mee te doen op 14 oktober? Absoluut.

In de volgende alinea’s komt de spreekwoordelijke aap dan eindelijk uit de mouw. Ze doen niet mee op 14 oktober om ‘versnippering’ tegen te gaan (lees ‘als de mensen die niet zullen stemmen op de al sterk staande Open Vld héél verdeeld stemmen op verschillende partijen, dan is dat in het voordeel van de liberalen). Om één of andere bizarre reden mag de man/vrouw in de straat (als het van PLUZ afhangt tenminste) niet voor hen stemmen. Het populairste kindje van de klas laat je dus best links (of rechts) liggen want blijkbaar krijgen we zonder Open Vld ‘verandering’, ‘vernieuwing’ én ‘mooier stromende rivieren’ (hij zal ongetwijfeld onze Roosterbeek bedoelen maar die dichterlijke overdrijving vergeef ik hem graag). 😉 Dat Zonhoven (volgens Het Nieuwsblad ‘de allerbeste gemeente om te wonen’) best wat ambitieuzer voor de dag mag komen kan ik deels wel volgen. Maar om daarmee meteen de pleitbezorger te worden van deze oppositie vind ik net iets minder koosjer. En ik die dacht dat stemadvies geven een achterhaald procédé was. Hopelijk preekt priester Rik in de komende zondagsmis niet om zeker voor CD&V-GROEN te stemmen of ik ga er nog een complottheorie in zien …

Het wordt bijna potsierlijk als hij er ook Vlaams Belang bij betrekt (een partij die ik persoonlijk al helemaal niet hoog heb zitten). Doordat zij deelnemen zien CD&V-GROEN, N-VA en Zonshoven een mogelijke monstercoalitie aan hun neus voorbijgaan (gesteld dat die partijen in kwestie er überhaupt al hardop over hebben gedroomd). Bij mij doemen dan spontaan spookbeelden uit 1988 op, toen de Zonhovense PVV uit de meerderheid werd gebonjourd door een coalitie van CVP, SP en VU. Het lachen verging hen zes jaar later echter toen de uitstaande rekening cash werd gepresenteerd: een absolute meerderheid voor de liberalen. Sommige partijen zweten die faux pas zoveel jaar na datum nog steeds uit. In voetbaltermen: als Racing Genk nu eens niet zou deelnemen aan de Jupiler Pro League, dan wordt het voor Club Brugge of Anderlecht iets makkelijker om kampioen te worden dit jaar.

Uiteindelijk eindigt hij met alle Zonhovense partijen succes te wensen met de campagne (sommige partijen net iets méér succes natuurlijk, zo weten we nu). Wanneer ik daarover in discussie wil gaan op de PLUZpagina wordt mijn gepost bericht (nochtans vrij braaf en to the point!) snel daarna gewist. Afwijkende meningen worden dus gecensureerd, terwijl het net een liberaal principe is om ook andersdenkenden aan het woord te laten. Tenzij PLUZ enkel publiceert wat in haar kraam past? Feit is wél dat Vanderstraeten nu al de tweede keer op korte tijd de bal compleet misslaat. Ik vermoed dat hij een stevige allergie heeft voor liberalen. Enkele weken geleden beschuldigde hij er Open Vld Zonhoven ook al valselijk van om de verkiezingsslogan ‘Fier op Zonhoven’ te hebben weggekaapt van (de eveneens door PLUZ opgerichte ‘Fier op Zonhoven’ facebookpagina). Ik vrees dat sommige mensen écht spoken beginnen te zien. Of er zou ineens een embargo moeten rusten op verkiezingsslogans? Misschien heeft PLUZ inderdaad nood aan een ‘bezinningsperiode’ van zes jaar vooraleer ze een serieuze confrontatie kunnen aangaan met de Zonhovense kiezer! Het antwoord hebben ze hierboven zelf geformuleerd …In eer

In ons eigenlijke blogbericht willen we graag laten weten dat we vanavond met familie gaan eten bij Timonel Belchica in Torrevieja, één van de betere restaurants ter plekke en door Tripadvisor bedacht met een ‘certificaat van uitmuntendheid’. De verwachtingen zijn hooggespannen, een korte impressie krijg je van ons na afloop.

UPDATE

Om maar meteen met de deur in huis te vallen: wie ooit eens op vakantie is in de buurt van Torrevieja of er een tussenstop moet maken, die heeft aan Belchica vast en zeker een restaurant beet dat prijs/kwaliteit zeer de moeite loont. In eerste instantie worden alle bezoekers hartelijk welkom geheten door gastvrouw Saskia, die iedereen met haar West-Vlaamse charme meteen weet in te pakken. Wanneer wij arriveren zit het restaurant al zo goed als vol. Naarmate de avond vordert merken we (omdat we aan de deur zitten) dat ze nog een achttal gasten zonder reservatie moet weigeren. Meestal is dat een goeie indicatie. Wanneer we ons in de zetels hebben geïnstalleerd kunnen we meteen hun menukaart eens inkijken. Je kan bij Belchica á la carte eten of een keuze maken uit enkele menu’s: het fijnproeversmenu, de chef’s menu of het menu deluxe (dat ik gisteravond heb gekozen). In dat geval kost jouw menu 38,60 euro all in. Als welkomsaperitief krijgt iedereen meteen een gin-tonic voorgeschoteld. Daarna volgt er ook een hapje en komt er brood op tafel. Hierna moet iedereen binnen zijn/haar menu een keuze maken. Zo neem ik als voorgerecht hun gekende kikkerbillen in lookroom. Lekker! Na een wit wijntje schakelen wij meteen over op rood. Op twee plekken in het restaurant hangt een tv waarop je Youtubefilmpjes ziet met muziekfragmenten van o.a. Dana Winner, Frank Galan, Gerard Joling en een aantal andere schlagercoryfeeën. Niet meteen mijn meug, maar da’s dan ook het enige minpuntje dat ik kon ontdekken. Als hoofdgerecht ga ik voor de Uruguayaanse steak (bleu chaud) met champignonsaus en frietjes. Tussendoor is de sfeer aan tafel opperbest en wordt er over koetjes en kalfjes gekeuveld. Mijn dessert wordt een dame blanche Callebaut en we laten er ook een brandy’tje bij serveren. Heel af en toe vangen we een glimp op van chef-kok Benny, die werkt vanuit een open keuken (maar dat kunnen we helaas niet zien). Saskia draait vanavond de hele shift in haar eentje want hun 15-jarige zoon Kiano is afwezig. Iets vóór middernacht stappen wij de wagen in, een mooie culinaire ervaring rijker. Wanneer we thuiskomen in Orihuela Costa begint het zachtjes te regenen, helaas de voorbode voor meer regen. Tot ongeveer ’s middags heeft het hier behoorlijk geregend, daarna kwamen er opklaringen en wanneer ik deze woorden tik rond 18u is het zelfs behoorlijk zonnig. We zijn net gaan winkelen in de nieuwe Aldivestiging hier in de buurt en we konden vaststellen dat de Mercadona hier straks een stevige concurrent aan zal hebben. Voor de komende dagen hebben we alvast twee dingen vastgelegd: woensdagmiddag trakteren mijn ouders bij Rebate (alweer een culinair festijn), vrijdag trekken we dan weer richting Cartagena voor een bezoek aan Licor 43 met aansluitend een etentje in Castillo del Pinar.

Posted 14/09/2018 by ambijans in Algemeen, Culinair, Politiek, Reizen