‘Harnas van Hansaplast’ (Charlotte Mutsaers)   Leave a comment

charlotte mutsaers

In het boek van deze week zijn wij recent begonnen. Het zal wellicht één van onze laatste literaire wapenfeiten uit 2017 zijn (vermoeden we), daarna kunnen we (hopelijk) een interessant persoonlijk eindejaarsliteratuurlijstje samenstellen voor deze blog. De inhoud? ‘Vlak voor oudjaar 2001 werd mijn broer Barend dood op zijn bed gevonden in een gloednieuw pyjamajasje zonder broek. Geen gewone dood; hij was pas eenenvijftig en slechts omringd door grote stapels porno. Kort daarvoor had ik een krantenbericht gelezen over een man die dood was aangetroffen onder aan een Spaanse rots, met blote pik en een kip zieltogend aan zijn voeten. Ook zoiets.’ De enige broer van Charlotte Mutsaers was een kluizenaar, te slim en onaangepast voor deze wereld. Bij het leegruimen van zijn huis – waar ze samen opgroeiden – treft Charlotte een weergaloze puinhoop aan. En uiteindelijk een mannetje van Hansaplast, met daaronder de tekst IK. De langverwachte roman ‘Harnas van Hansaplast’ is Mutsaers op haar best: absurd en hartverscheurend. Een zoektocht naar haar broer, die eindigt zoals elke reis uiteindelijk – bij onszelf. Noot van mezelf: het is voor mij mijn derde boek van Mutsaers dat ik lees. Ik heb mij vroeger ooit gewaagd aan ‘Rachels rokje’ (1994) en ‘Zeepijn’ (1999). Dit gloednieuwe boek kan je kopen in de betere boekhandel of gewoon gaan ontlenen in de plaatselijke openbare bibliotheek.

Advertenties

Posted 14/12/2017 by ambijans in Literatuur

Oorwurm van de week (79)   Leave a comment

billy joel

Als we moeten terugblikken op de afgelopen dagen dan zouden er in het verslag vooral de woorden ‘koud’ en ‘sneeuw’ moeten staan. Het was eigenlijk al koud vóór er écht sneeuw viel. Op de Rode Rakkersquiz in Ham afgelopen vrijdag gingen ze zelfs nog een stapje verder: nadat we in enkele vragenrondes ijskoud werden gepakt (pun intended) bleek op het einde van een kouwelijke avond dat de centrale verwarming in de zaal stuk was. Dat hadden we de hele avond al ondervonden dus er was voor ons niets nieuws onder de zon (die uitblonk door afwezigheid). Ik haalde samen met Moordgat/WvA een vijfde plaats op een quiz die bol stond van de discussie en die een beetje de feeling miste om een juistere jurering te krijgen. In dat geval waren we ook slechts vierde geworden (laat daar geen misverstand over bestaan). Voor de rest goed geamuseerd (ondanks de snijdende kou), maar dat hadden we al gezegd zeker? Gisteravond was er dan het dinsdagmenu met feestarchitect Ine Brands. Wij leven nu al toe naar een dubbel quizweekend: vrijdagavond spelen we in Ravels (aan tafel bij Katsjoe Botte) als één van de weinige niet-quizploegen, zaterdagavond doet Moedige Missers nog eens een quizuitstapje naar Veerle. Genoeg gezeverd, tijd voor muziek!

My life – Billy Joel: we starten deze editie onmiddellijk met onze classic. Die werd opgenomen in 1978, maar werd pas het jaar daarop een hit bij ons. De cd ’52nd Street’ (waaruit het nummer komt) zou trouwens in 1979 een Grammy winnen voor ‘beste album’.

Jupiter – Benjamin Clementine: voor ons persoonlijk één van dé verrassingen van 2017. ‘I tell a fly’ is nochtans geen doordeweeks popalbum maar een fijne afwisseling tussen popmuziek, klassieke muziek, electronica, afro-Amerikaanse invloeden en een nadrukkelijk aanwezig clavecimbel. Zijn debuut uit 2015 won overigens al een Mercury prize. Een aanrader dus!

Antifa – Ministry: in maart 2018 verschijnt hun nieuwe cd ‘AmeriKKKant’, dus dat geeft ons de gelegenheid om de eerste single hieruit op jullie los te laten. Tussen hun nieuwe cd en hun vorige cd gaapt een kloof van vijf jaar, maar dat komt deels ook omdat hun gitarist eind 2012 stierf tijdens een optreden.

Count to five – Rhye: vijf jaar na hun debuutcd komt dit R&B duo (ondertussen gehalveerd tot een éénmansact) eindelijk met een opvolger die ‘Blood’ zal heten en die vanaf begin februari 2018 te koop is. Verwacht meer van hetzelfde zeggen mensen die het kunnen weten!

Spirit cluster – Scanner: Scanner is het alter ego van de Brit Robin Rimbaud, die in het midden van de jaren ’90 van de vorige eeuw twee experimentele, electronische cd’s op de markt bracht. Daarna hoorden we niets meer van hem. Dit jaar bracht hij ineens twee full cd’s uit en wij plukten uit één daarvan (‘Fibolae’) dit nummer. Tot volgende week.

Posted 13/12/2017 by ambijans in Muziek

Dinsdagmenu Ine Brands   Leave a comment

ine brands (c) Liesje Reyskens

Ons allerlaatste dinsdagmenu van 2017 en we sluiten ons jaar vanavond in stijl af met het bezoek van Ine Brands. Nog nooit van haar gehoord? Kom straks gewoon langs en vul die lacune in jouw cultuur! Ine Brands heeft een zwak voor feestjes dus ontpopte ze zich in de loop der jaren tot feestarchitect. Met twee kinderen in huis heeft ze alle mogelijkheden om haar creativiteit tentoon te spreiden. ‘Elke dag kan een feest zijn, al moet je de slingers wél zelf ophangen’ is één van haar levensmotto’s. In 2013 startte ze Studio Lala aanvankelijk als een blog waarin food en design een belangrijke rol speelden. Ine ontdekte al snel dat de de DIY en feestjeswereld onbeperkte mogelijkheden boden. Studio Lala groeide uit van een blog tot een heus bedrijfje met een online webshop. Ine geeft ook diverse workshops waarin projecten op maat aan bod komen. Als kers op de taart volgde er dit jaar een boek van haar hand, ‘Feest! Creëer je eigen WOW-factor’ (aanwezig in de betere bibliotheek of boekhandel!) waarin ze tips en tricks onthult voor een geslaagd feestje. Met de feestdagen in het verschiet komt Ine ons demonstreren hoe je met weinig middelen een superleuk gedekte feesttafel kan maken. Deze Dinsdagmenu-lezing vindt plaats in de bibliotheek van Zonhoven (Kerkplein 80) vanavond om 20.00 uur. Gratis inkom, reserveren hoeft niet. Breng je vriend(i)n(nen) mee en kom gewoon langs! Nu alleen nog hopen dat de weergoden ons een beetje gunstig gezind blijven …

UPDATE

Ine mocht vanavond een uiteenzetting geven van twee feesttafels: eentje vóór de pauze en de ander erna. Tussendoor kon iedereen die dat wilde het glas heffen op iets feestelijks wat hem of haar te binnen schoot. Ons publiek bestond vanavond uitsluitend uit 35 vrouwen, dus als man was ik deze keer zeker een beetje de vreemde eend in de bijt. Desalniettemin heb ik me geen seconde verveeld tijdens haar uitleg. Het publiek vertrok na afloop blijgemutst naar huis (alweer een pak feestideeën rijper mogen we hopen). Afspraak voor ons eerstvolgende dinsdagmenu ter gelegenheid van Gedichtendag op dinsdag 23 januari 2018. Dan hebben we immers de nieuwe Antwerpse stadsdichter Maud Vanhauwaert én een muzikant te gast. Noteer het alvast in jullie agenda!

Ine Brands in bibliotheek Zonhoven

Posted 12/12/2017 by ambijans in Algemeen, Culinair, Literatuur

De top 100 tv-series (28) In de gloria (2000-2001)   Leave a comment

in de gloria

In deze rubriek gaan we 100 weken lang op zoek naar de beste tv-reeksen/sitcoms/miniseries e.a. die bij mij een onuitwisbare indruk nalieten in de loop der jaren. Het gaat meestal om dingen die langer liepen dan één seizoen, een uitzondering niet te na gesproken. Omdat ook mijn dagen maar 24 uur tellen is het onmogelijk om vooraf te beweren dat deze super-de-luxe lijst de maatstaf zal zijn van alle dingen, maar we hopen op het einde toch een vrij representatief en smaakvol overzicht te krijgen. Als uitsmijter krijg je elke week ook één serie die de 100 niet heeft gehaald, omdat ze mijns inziens ‘totally overrated’ is.

‘In de gloria’ was een Vlaams, komisch televisieprogramma dat in de periode 2000-2001 te zien was op Canvas. De serie was bedoeld als een satire op reality-tv en hoe televisie gewone mensen soms misbruikt voor haar eigen sensatiezucht. De reeks bestond uit 2 seizoenen, waarvan er in totaal 20 afleveringen beschikbaar zijn. Het programma werd geschreven en geregisseerd door Jan Eelen en geproduceerd door Woestijnvis. ‘In de gloria’ kende in Vlaanderen een grote waardering en kreeg meerdere malen positieve kritieken en bekroningen. De belangrijkste rollen waren weggelegd voor o.a. Wim Opbrouck, Tom Van Dyck, Tania Van der Sanden, Sien Eggers, Lucas Van den Eynde en Frank Focketyn. Als voorbeeld kozen wij voor een ‘iets minder bekend moment’ uit deze reeks.

Absoluut te mijden op tv: ‘Gloria’ (1982-1983)

Posted 11/12/2017 by ambijans in TV

20 dance tracks van 2017   Leave a comment

shake that booty

Het is weer dát moment van het jaar waarin wij een lijstje maken van 20 dance tracks die ons de afgelopen twaalf maanden zijn opgevallen in positieve zin. Er zitten best wel wat commerciële schijfjes tussen maar we kunnen sommige mensen gerust stellen: dit jaar voor mij écht geen Calvin Harris, Tiësto, David Guetta, Martin Garrix, Skrillex, Avicii of andere Chainsmokers dus dan valt het nog wel mee, niet? De nummers staan in willekeurige volgorde (zoals ieder ander jaar). We kunnen liefhebbers van lijstjes gerust stellen: weldra volgen er meer!

20. Automaton – Jamiroquai

19. Ratio – Floating Points

18. Tonite – LCD Soundsystem

17. Tresor – Lauren Lo Sung

16. Anymore – Goldfrapp

15. Touch absence – Lanark Artefax

14. Sweet – Little Dragon

13. On hold (Jamie XX remix) – The XX

12. KDM – Blondes

11. SW9 9SL – Four Tet

10. Is it always binary – Soulwax

9. Show you the way – Thundercat

8. Controller – Hercules & Love Affair

7. Joli mai – Daphni

6. No life (Roman Flügel remix) – Phil Kieran

5. Each moment like the first – James Holden & The Animal Spirits

4. Arms out – Forest Swords

3. You look certain (I’m not sure) – Mount Kimbie

2. Blood on me – Sampha

1. Deep dream – Lali Puna

Posted 10/12/2017 by ambijans in Muziek

Herinneringen uit mijn jeugdige jaren (16)   Leave a comment

omdat het niet altijd in je neus moet zitten

In deze rubriek rakelen we herinneringen op aan (lang) vervlogen tijden. Dingen die ik om de één of andere reden ben blijven onthouden omdat ze grappig, ontroerend, beklijvend of gewoonweg interessant waren. Soms zijn ze universeel en zéér herkenbaar. Of iets zich nu in Zonhoven afspeelde of daarbuiten heeft in dat geval weinig belang. We streven naar een herinnering of honderd, daarna is het tijd voor weer iets nieuws.

Omdat de weersvoorspellingen op dit ogenblik laten uitschijnen dat er sneeuw op komst is, keren wij terug naar de tijd dat er nog koude, harde winters waren. Ik denk dan in eerste instantie aan het einde van de jaren ’70, toen wij op zaterdagavond in bad gingen, in een pyama werden gehesen, voor de open haard werden gezet (waar onze haren konden drogen bij het vuur) met op de achtergrond ‘Ivanhoe’ dat door de Nederlandse televisie werd uitgezonden. We hadden zelfs geen koude voeten want onze moeder had ons elk een paar wollen sokken gebreid. Of de winters écht veel kouder waren vroeger? Ik ben vrijwel zeker van wél. Zo zie ik nog altijd een beeld van vroeger voor me dat mijn vader ons op de slee door een heel stuk van onze straat voorttrekt. Meestal staken we hierna de straat over naar de velden van een paar boeren, die net achter de baan Hasselt-Eindhoven lagen. Meestal lag daar een flink pak sneeuw zodat je geen moeite moest doen om een slee deftig vooruit te trekken. Iedereen die jonger is dan 25 jaar kan zich waarschijnlijk geen voorstelling maken bij de Elfstedentocht. Ik kan zeggen dat ik er drie bewust heb meegemaakt omdat ze rechtstreeks werden uitgezonden op de Nederlandse tv. Zo zagen wij Evert van Benthem twee jaar na mekaar zegevieren in 1985 en 1986, in 1997 was Henk Angenent de snelste. Er was ook een keerzijde aan deze winterse ellende (al waren we ons in die tijd nog van geen kwaad bewust). Het was op exact dezelfde plek als waar wij vroeger onze ‘dirty magazines’ vonden (zie enkele edities geleden). Wanneer wij naar de laatste bewoners van onze straat trokken (net vóór de brug van Houthalen-Helchteren), dan namen we onze slee mee omdat je daar een mooie helling naar beneden had. Als er voldoende sneeuw lag ging je soms zo hard dat je vanzelf met de slee in de gracht erachter terechtkwam. Dat vonden wij allemaal fantastisch! Dat we vuil en stinkend naar huis gingen namen we er gewoon bij. Dat we vuil werden viel eenvoudig te verklaren, maar die stank? Ik kwam er pas jaren later achter dat de gracht waarin we telkens belandden eigenlijk de riolering was van onze buren. ‘Er is stront aan de knikker’ was een spreekwoord dat in die tijd helemaal bij ons paste. 😉

Posted 09/12/2017 by ambijans in Algemeen

‘De pelikaan’ (Martin Michael Driessen)   Leave a comment

martin michael driessen

Begin dit jaar engageerde ik me om via Goodreads mee te doen aan hun ‘reading challenge’. Dat deed ik eigenlijk omdat ik het jaar ervoor niet tevreden was met het aantal boeken dat ik had gelezen: 29 stuks. Ik legde de lat voor 2017 net iets hoger en mikte hierbij op 40 exemplaren. Persoonlijk dacht ik dat dit aantal té hoog zou zijn, maar wat blijkt: met nog méér dan drie weken te gaan in dit leesjaar zit ik ondertussen aan mijn 40 stuks. Sterker nog: het boek dat we vandaag wat extra aandacht geven is mijn 41ste boek van 2017. De inhoud? Andrej is postbode in een slaperig stadje aan de Adriatische kust in communistisch Joegoslavië. Josip is verantwoordelijk voor de kabeltrein naar het heldenmonument boven op de heuvel. Hij is ongelukkig getrouwd en houdt er een minnares op na. Amateurfotograaf Andrej weet beelden van een amoureuze ontmoeting vast te leggen en begint Josip ermee te chanteren. Kort hierna ontdekt Josip dat postbode Andrej brieven open stoomt en geld steelt. Om aan de verwachtingen van zijn onbekende chanteur te voldoen begint hij op zijn beurt Andrej te chanteren. Intussen kabbelt de blauwe zee rustig door. Met een gedegen blik op beider geestesgesteldheid en met empathie zet Martin Michael Driessen zijn hoofdpersonen vast in een parabel van wederzijdse gebondenheid. Deze roman toont tegen een achtergrond van kapitalistisch hoogstandjes als gokken en knevelarij in laat-communistische Joegoslavië Driessens ongeëvenaarde vermogen alledaags leven te verheffen tot opwindende literatuur. De auteur won in 2016 de ECI Literatuurprijs voor zijn vorige roman ‘Rivieren’. Het boek is te koop in de betere boekhandel, maar je vindt ‘m uiteraard ook terug in elke zichzelf respecterende plaatselijke bibliotheek.

Posted 08/12/2017 by ambijans in Literatuur