Best music of 2016 (oktober)   Leave a comment

jones

Het is weer zover: we mogen jullie voor de tiende keer dit jaar verblijden met de betere releases van deze maand. Begin vorige maand deden we vanuit Spanje een extra krachtsinspanning door 25 topschijven te selecteren, maar deze keer zetten we dus weer terug de tering naar de spreekwoordelijke nering door opnieuw in te krimpen tot tien stuks. Laat het er ons maar op houden dat we kwaliteit eigenlijk belangrijker vinden dan kwantiteit. In oktober verschijnt er vrij veel nieuw spul, dus het is lang niet zeker dat we deze maand effectief het beste hebben uitgezocht. Toch deden we (gek als we zijn!) een poging. De neerslag ervan tref je hieronder aan.

Op mijn plechtige communiezieltje: ook ik moet héél vaak googelen om exact te weten wat voor vlees ik in de kuip heb. Afgaande op de foto hierboven is Jones alvast onberispelijk van kwaliteit. Jones is in dit geval de Londense singer-songwriter Cherie Jones-Mattis‘Melt’ is blijkbaar de derde single van haar debuutalbum ‘New skin’.

Voor onze volgende bijdrage blijven we nog eventjes uit hetzelfde singer-songwritervaatje tappen. Georgia Ruth is een 28-jarige Welshe dame die met ‘Fossil Scale’ aan haar tweede full cd toe is. De openingstrack daarvan is ‘The Doldrums’.

Zin in Zweedse wereldmuziek met een snuifje rock? Dan zit je bij Goat alvast aan het juiste adres. Ze treden op in traditionele kostuums, ze dragen maskers en ze maken bijzondere muziek. Genoeg redenen om hen eens uit te checken zou ik zeggen. ‘Try my robe’ is terug te vinden op ‘Requiem’, voor de fans is het te hopen dat de albumtitel geen profetisch antwoord is.

De debuutcd van White Lies stamt alweer uit 2009. Destijds wist de band mij serieus te prikkelen, al konden ze (naar mijn bescheiden mening) die positieve lijn op hun volgende twee cd’s niet meteen doortrekken. Ik ben de beroerdste niet dus geef ik hen middels ‘Take it out on me’ een faire herkansing. Terug te vinden op hun nieuwste cd ‘Friends’.

Two Door Cinema Club is een Ierse indie popband die aangename radiovriendelijke deuntjes produceert. Dat bewijzen ze andermaal op ‘Are we ready? (Wreck)’ dat eveneens het openingsnummer is op hun derde full cd ‘Gameshow’.

We hadden al een vrouwelijke singer-songwriter uit Londen in de aanbieding, dus kunnen we er net zo goed nog een mannelijke bij doen. Douglas Dare tourde al met Ólafur Arnalds en Nils Frahm en heeft dus goeie referenties. ‘Doublethink’ is de openingstrack van ‘Aforger’.

De kans is groot dat je slechts de helft van het volgende duo kent. Joan as Police Woman & Benjamin Lazar Davis is een lange artiestennaam die wél goed bekt. Zij (Joan Wasser) was ooit de verloofde van Jeff Buckley toen hij in 1997 verdronk, hij is een Brooklynse multi-instrumentalist, songwriter en producer. Zou het toeval zijn dat ‘Broke me in two’ rijmt op hun cd-titel ‘Let it be you’. Voor de liefhebbers: op 2 december staan ze in de Ancienne Belgique.

Vorig muziekjaar werd (wat mij betreft) toch een beetje het jaar van Tame Impala. Het zit er dik in dat ze binnenkort stevige concurrentie krijgen van hun Aussielandgenoten van Jagwar Ma. Na een prima debuutcd is het reikhalzend uitkijken naar de opvolger die ‘Every now & then’ heet. Afgaande op ‘O B 1’ zit dat wel snor denk ik.

We stomen door naar een ander plaatje (letterlijk én figuurlijk). Agnes Obel is wat mij betreft zeker ‘Denmark’s finest’ in haar categorie. Twee keer ‘live’ gezien en twee keer met een fijn gevoel huiswaarts gekeerd achteraf. ‘Familiar’ is al enkele maanden de voorloper van haar derde album ‘Citizen of glass’.

Christian Löffler tot slot is een 31-jarige Duitse techno en electronicamuzikant. Hij krijgt in eigen land wel eens kritiek in dancemiddens omdat hij ‘niet commercieel genoeg’ zou denken. Laat dat nu net een argument zijn dat wij alleen maar toejuichen. Ga snel ontdekken of er naast ‘Haul’ nog meer pareltjes staan op ‘Mare’.

Voor wie streeft naar meer en minstens even goed is er ook nog nieuw werk van o.a. Tyketto, Kaiser Chiefs, Green Day, NOFX, Sum 41, Archive, Meshuggah, Norah Jones, Barry Gibb, Placebo, Kate Tempest, Seasick Steve, Blaudzun, Frans Bauer, Red Fang, Julia Jacklin, Melissa Etheridge, Phish, MonolakeDom & Roland, The Dillinger Escape Plan, Kings of Leon, Jamie Lidell, Fritz Kalkbrenner, Dans Dans, Mono, TaxiWars, Conor Oberst, The Naked and Famous, Nina Nesbitt, Beats Antique, Mira, Newmoon, Korn, Jimi Tenor, David Crosby, Gord Downie, Leonard Cohen, Anouk, RumerObituary, Bon Jovi, Lady Gaga, Jimmy Eat World, Pretenders, Michael Bublé, Dee Snider, Melanie C, The Dean Ween Group, Frans Duijts, Lost Frequencies, Helmut Lotti, Empire of the Sun, The Hidden Cameras , Crowbar, Helmet, The Pop Group, Madness, Paul De Leeuw, Nada Surf, Lou Barlow, Crystal Fighters en Testament. Tot volgende maand!

Posted 01/10/2016 by ambijans in Muziek

‘Sully’ (Clint Eastwood)   Leave a comment

sully

Film over het leven van de Amerikaanse piloot Chesley ‘Sully’ Sullenberger. Sully werd wereldberoemd nadat hij met een passagiersvliegtuig een noodlanding maakte op de New Yorkse Hudson River, waarmee de levens van 155 mensen aan boord gered werden. Echter, waar Sully door het publiek en de media geprezen werd om zijn prestatie, ontvouwde zich op de achtergrond een onderzoek dat zijn reputatie en carrière dreigde te verwoesten. De regie is in handen van oude knar Clint Eastwood en in de belangrijkste rollen zien we o.a. Tom Hanks, Aaron Eckhart en Laura Linney. Een film die het ongetwijfeld weer goed zou kunnen doen als men straks de genomineerden voor de Academy Awards bekend zal maken. Bij Eastwood kan het twee kanten op: of hij slaat je murw met een overdreven patriotisch vehikel als ‘American Sniper’ (2014) of hij maakt er een deftige film van zoals ‘Unforgiven’ (1992). Wat mij betreft is het dit keer geen van de twee geworden: het is een vrij korte film geworden die volledig wordt gedragen door de vertolking van Hanks, maar die zeker geen must is voor de ware cinefiel. Een stuk beter dan zijn vorige snertfilm, maar zeker geen grand cru. De verheerlijking van de ‘gewone’ man is een beetje Eastwood’s dada tegenwoordig, zo lijkt het wel. Wie zich toch geroepen voelt heeft misschien nood aan deze trailer.

Posted 30/09/2016 by ambijans in Film

Drie snelle vragen (48)   Leave a comment

paul-auster

‘Drie snelle vragen’ is een rubriek, die wekelijks drie korte doch krachtige vragen stelt waarop uw nederige dienaar een zinvol antwoord tracht te verzinnen. We hopen er exact 50 afleveringen uit te puren. Op het einde heeft iedereen weer een iets beter beeld van de man achter Ambijans. Of het mysterie wordt uiteraard nog een stuk groter, we durven hier niets uitsluiten!😉

Heb je een favoriete schrijver/schrijfster?

Ik ben wel fan van meerdere schrijvers eigenlijk. Van Paul Auster las ik vroeger vrijwel alles, idem dito voor Brett Easton Ellis, John Irving, Haruki Murakami, Douglas Coupland en Nick Hornby. De Wallanderreeks van Henning Mankell heb ik gekocht, maar neem ik slechts mondjesmaat in kleine dosissen tot mij. Moeten er ook een paar vrouwen bij? Zet er dan ook maar Margot Vanderstraeten, Donna Tartt, Marisha Pessl en Lize Spit uiteraard bij.

Heb jij al ooit een gokje gewaagd?

Nee, daar kunnen ze me écht niet mee porren. Zelfs al lijkt het verleidelijk en een ogenschijnlijk makkelijke manier om er geld mee te verdienen. Ik speel zelfs niet op de Lotto, dus ik vrees dat het niet mijn ultieme ambitie is om ooit rijk te worden in dit leven!

Wat is het grappigste dat je al ooit meemaakte op een quiz?

Ik heb in die pakweg tien jaar dat ik meedraai in het circuit al een hoop grappige dingen meegemaakt: presentators die worden vervangen tijdens de quiz, quizzers die door hun stoel zakken, iemand die de vragen moest roepen omdat zijn microfoon defect was, vragen die je vooraf voorspelde en die dan effectief worden gesteld tijdens de quiz, lachen om verkeerde uitspraken van de quizmaster, onwaarschijnlijke blunders aan de eigen quiztafel, … ja, je komt wat tegen als je wekelijks ergens te lande aan een quiztafel zit. Maar zoals een oud cliché zegt: ‘een dag niet gelachen is een dag niet geleefd!’

Posted 29/09/2016 by ambijans in Algemeen

‘Morgenvroeg in New York’ (Adrien Bosc)   Leave a comment

bosc

New York, 1949. Édith Piaf wacht vol spanning op de komst van haar geliefde, de bokskampioen Marcel Cerdan – bijgenaamd ‘le Bombardier Marocain’, die naar Amerika vliegt om in Madison Square Garden de wereldtitel terug te veroveren. Hij zit aan boord van een nieuw vliegtuig van Air France, de Constellation, die hem en andere passagiers – onder wie opvallend veel beroemdheden – van Parijs naar New York zal brengen. Aan boord is ook de geniale dertigjarige violiste Ginette Neveu met haar Stradivarius op schoot, op weg naar een tournee door de VS. De vlucht naar New York verbindt nog talrijke andere verbazingwekkende levens en lotgevallen, zoals de man achter het wereldwijde succes van de Walt Disney-merchandising, een wereldberoemde mode-illustrator, maar ook een groepje Baskische herders die hun geluk in Amerika gaan beproeven. Bosc heeft op drie continenten jarenlang onderzoek gedaan. Dankzij zijn vertelkunst lukt het van de wijd uiteen liggende brokstukken van een ramp een web van verhalen te maken waarin al die levensdraden zichtbaar worden. Een eerbetoon aan alle slachtoffers en hun nabestaanden, en een bewijs van het grote talent van Adrien Bosc. Bosc heeft aan een stapeltje vijfenzestig jaar oude krantenknipsels genoeg om een fascinerende reis door de tijd te maken en het noodlot terug te draaien tot het onheilspellende moment dat de motoren van het vliegtuig worden gestart. Een significante debuutroman bekroond met de Grand prix de l’Académie Française 2014.

Posted 28/09/2016 by ambijans in Literatuur

Oorwurm van de week (24)   Leave a comment

jan-swerts

Misschien dat we er in de toekomst nog in zullen slagen, maar met een beetje geluk presenteren we jullie ooit nog een keer allemaal Belgische oorwurmen. We vonden het al een hele prestatie dat ons oorwurmencomité deze week reeds voor een 60 % vaderlandse bijdrage opteerde. Al moeten we oppassen dat overdreven Belgicisme niet zal leiden tot vendelzwaaien, liters Belgisch bier consumeren, foute liederen declameren en wie weet … een nieuwe nationale feestdag. De goede verstaander begrijpt wat ik bedoel: eigen volk een duwtje in de rug geven is nobel, maar we moeten maat weten te houden. Dit gezegd zijnde catapulteren we jullie meteen richting bronsgroen eikenhout!

Kijk, Jessica, kijk naar al die lege wegen – Jan Swerts: he did it again folks! Je zou bijna willen dat dit al onze nationale radiozenders zou halen, al lijkt me dat weer ijdele hoop. Ik ken de vader van Jan, maar dat heeft absoluut geen rol van betekenis gespeeld in deze uitverkiezing.😉 Oh ja, laat de titel zeker geen belemmering zijn om dit nummer aan een grondige luistertest te onderwerpen.

Close your eyes – Dans Dans: project van Bert Dockx (Flying Horseman) en Steven Cassiers (Dez Mona) dat meestal in het jazzvakje (instrumentale jazz met blues, psychedelica en noise) wordt gepropt, maar dat in dit specifieke geval de groepsnaam lichtjes eer aandoet. Dansen maar, voor de koude pintjes moet je wél zelf zorgen!

Love games – Schmutz: classic uit het gezegende jaar 1984 (ligt hier zelfs nog ergens op single), ze waren adepten van de magische Belpopperiode, afkomstig uit Neeroeteren en wat ze maakten kon bij deze jongen op veel bijval rekenen. Of het nummer de tand des tijds heeft doorstaan, moet iedereen maar voor zichzelf uitmaken.

Bleeding heart – Regina Spektor: bijna iedere fan kent het verhaal van deze zangeres: geboren in Moskou, op haar negende geëmigreerd naar New York en ondertussen uitgegroeid tot één van de trendsetters binnen de anti-folk scene. Wie de serie ‘Orange is the new black’ volgt hoort haar in de titelsong voorbijkomen. Binnen enkele dagen bevalt ze van een nieuwe cd, ‘Remember us to life’.

Spiritual leader – Ian Chang: Ian Chang is de drummer van Son Lux. Of de man een solocarrière overweegt is mij onbekend. Het eindresultaat vond ik persoonlijk wel de moeite. Hopelijk hebben we volgende week even verrassende ear candy voor jullie in petto.

Posted 27/09/2016 by ambijans in Muziek

50 onderschatte bands/artiesten (69) Noisia   Leave a comment

noisia

Hoe vaak maakt iets uit Nederland bij mezelf kans op een ‘eervolle vermelding’ als het over muziek gaat? Ik vrees dat we die gelegenheden op één hand kunnen tellen, al bestaan er prettige uitzonderingen want in de betere dance (drum ‘n’ bass en aanverwanten) scoren de heren van Noisia wat mij betreft stevig punten. In 1998 begon er in Groningen iets te bewegen. Producers Nik Roos en Thijs de Vlieger werkten vaak met elkaar samen, later kregen ze nog het gezelschap van Martijn van Sonderen. Er wordt niet enkel dance geproduceerd onder de naam NOISIA (dat het woord VISION vormt als je het 180 ° omdraait) maar onder een heel arsenaal aan aliassen. Ze hebben muziek gemaakt bij alle belangrijke dancelabels die je maar kan bedenken en ze hebben zelf ook drie record labels waarop ze dingen uitbrengen. Hun muziek wordt vaak gebruikt voor kortfilms of videogames en ze worden regelmatig gevraagd voor remixes van bekende artiesten (o.a. Moby, The Prodigy, Robbie Williams, Skrillex en Deadmau5). Hun voorlopige discografie omvat ongeveer zes EP’s, twee full cd’s, twee verzamelcd’s en één soundtrack.

1. ‘Block control’ (uit ‘Block control EP’, 2005)

2. ‘Monster’ (uit ‘Monster EP’, 2005)

3. ‘Cannonball’ (uit ‘Collision EP’, 2007) met Phace

4. ‘Machine gun’ (uit ‘Split the atom’, 2010)

5. ‘Shellshock’ (uit ‘Split the atom’, 2010) met Foreign Beggars

6. ‘Tommy’s theme’ (2011)

7. ‘Lilith’s club’ (uit ‘Devil may cry OST’, 2013)

8. ‘Running blind’ (uit ‘Purpose EP’, 2014)

9. ‘Anomaly’ (uit ‘Outer Edges’, 2016)

10. ‘Collider’ (uit ‘Outer Edges’, 2016)

Posted 26/09/2016 by ambijans in Muziek

Laatste nazomerdagen   Leave a comment

wat-heb-ik-nu-in-mijn-tuin-liggen

De laatste zonnestralen priemen nog snel in de lucht, we moeten ervan profiteren want hierna zou het wel eens écht herfstweer kunnen worden … of niet natuurlijk. In ons land weet je nu eenmaal nooit! Onze drie kippen (échte kippen, niet die drie dames hierboven) zijn ondertussen gearriveerd, al moeten ze nog eventjes acclimatiseren de komende tijd. Ze komen wél al schichtig hun kopjes naar buiten steken, maar vooralsnog gedragen ze zich als een onafscheidelijke Siamese drieling. Ook de eerste ziektekiemen hebben zich ondertussen op de werkvloer verspreid (de overgang van warm naar iets minder warm laat zich dus gevoelen).

Onze eerste quiz van het najaar speelde ik vrijdagavond in Bilzen, al was het naar ginds rijden al flink stressen. Ik denk zelfs dat ik onderweg aan Kiewit kerk geflitst ben met de wagen. Uiteraard weet ik dat er daar een flitspaal staat, maar ik kon het niet laten om eventjes plankgas te geven. Afwachten dus wat het verdict zal zijn! Van aan de vertakking in Zonhoven tot aan de oprit van de autostrade heb ik bijna constant in een file gestaan. Mijn gps kondigde aan dat ik pas rond 19u45 op de quiz zou arriveren en dat klopte ongeveer. Gelukkig werd het een gezellige (doch lange) quizavond aan tafel bij Happy Ending. Goed gelachen, goed gedronken … én lekker gequizt want we eindigden zeer verdienstelijk tweede na het onklopbare Limburgse Connectie. Alleen is 00.45 wél aan de late kant als je terug naar Zonhoven moet. Voor het overige geen opmerkingen trouwens. Gisteravond deed Moedige Missers mee op de quiz van Calabria (in originele bezetting). Dat leverde ons een twaalfde plek op, lang niet slecht voor een reünie.

Posted 25/09/2016 by ambijans in Algemeen