Archive for 20/11/2008

Isobel Campbell & Mark Lanegan @ CCHA   Leave a comment

marc

Vanavond zitten we alweer op verplaatsing, meer bepaald in het Cultureel Centrum van Hasselt. Daar treden Isobel Campbell en Mark Lanegan samen op. De 2 muzikanten namen ondertussen al 2 cd’s samen op. In 2006 ‘Ballad of the broken seas’ en dit jaar ‘Sunday at Devil Dirt’. Campbell en Lanegan is een behoorlijk ongewone combinatie, want ze zijn niet écht bevriend maar eerder ‘maatjes’. Ze zaten tijdens de opnames van de cd’s niet eens samen in de studio, maar namen elk apart hun zanglijnen e.d. op die daarna in de studio werden samengevoegd. Ze delen gewoon één passie: allebei ademen ze ‘muziek’.

Voor de leken onder jullie wil ik beide muzikanten toch eventjes kort voorstellen met daarna een fragmentje uit hun vorig muzikaal leven, in Lanegan’s geval wordt dat zelfs kiezen want zijn parcours is iets langer. Maar beginnen doen we bij Isobel Campbell, the beauty van het gezelschap.

De uit Schotland afkomstige Isobel Campbell speelde van 1996 tot 2002 bij Belle & Sebastian, waar ze cello speelde en de achtergrondzang voor haar rekening nam. Ze verliet de band om persoonlijke redenen. In 2003 bracht ze haar eerste soloalbum uit, in 2006 het tweede. Tot ze in contact kwam met de Amerikaanse Mark Lanegan.

Mark Lanegan (‘the beast’) begon zijn carrière als voorman van The Screaming Trees, die volop bekendheid verwierf door de opkomst van de grunge scene. Na de split in 1996 gaat hij solo, maar hij werkt ook mee aan andere projecten voor Queens of the Stone Age, Soulsavers, The Twilight Singers en The Gutter Twins. Met deze laatste band stond hij afgelopen zomer nog op Pukkelpop. Een van de bandleden, Greg Dulli, kende hij al vrij aardig na de samenwerking met diens Twilight Singers. Lanegan’s levenswandel is op z’n minst turbulent te noemen. Kort gezegd komt het erop neer dat ie uitgebreid heeft genoten van drank, drugs en vrouwen (vaak in iets te grote mate). Desalniettemin blijft de man ontegensprekelijk één van de warmste stemmen hebben in de muziekbusiness.

Ik ben in ieder geval zeer benieuwd voor vanavond. The Gutter Twins waren alvast top op Pukkelpop. Benieuwd hoe zij zich staande weten te houden in een cultureel centrum. Volgens geruchten (van zogenaamde muziekkenners) is de samenwerking Campbell & Lanegan onnatuurlijk. Hiervoor baseren ze zich op het feit dat er nauwelijks interactie is tussen beide muzikanten. Alsof Lennon & MacCartney altijd bij elkaar op de koffie gingen. Nu ja, azijnpissers heb je natuurlijk in elke sector. Wij gaan in ieder geval kijken in de hoop een memorabel concert mee te maken.

UPDATE

In één woord beschreven: superconcert! Anderhalf uur prima entertainment, écht de moeite! Ik had schrik dat de rauwe, doorrookte stem van Mark de frêle breekbare stem van Isobel zou overstemmen, maar dat was absoluut niet het geval. O.a. ‘Deus ibi est’, ‘Ballad of the broken seas’, ‘Seafaring song’, ‘The raven’, ‘Come on over (turn me on)’, ‘Back burner’, ‘The flame that burns’, ‘Keep me in mind sweetheart’ en ‘Something to believe’ kwamen voorbij en bij de 4 bisnummers zaten o.a. ‘Revolver’ en ‘Ramblin’ man’. Ze waren allebei gekleed in stemmig zwart, er kon zelfs een grapje vanaf over hun kledingkeuze. Erg vreemde gewaarwording want de eerste 45 minuten werd er gewoon geen woord gezegd. Daarna toonde vooral Isobel interactie met haar publiek. En we weten het voor eens en voor altijd: zij is wel degelijk de baas van de groep. Vanavond voelde je het ook duidelijk: het is zeker haar muziek, maar ze is tekstueel meer op het lijf geschreven van hem. ’t Was gewoon magisch en ideaal om in de schouwburg te beluisteren.