Archive for 14/12/2009

‘Un prophète’ @ Roxy   Leave a comment

De 19-jarige analfabeet Malik El Djebena is veroordeeld tot zes jaar in de gevangenis. Hij arriveert helemaal alleen bij de gevangenis en hij oogt jonger en fragieler dan zijn medegevangenen. Wanneer hij in het nauw gedreven wordt door de leider van de Corsicaanse bende die de gevangenis beheerst, krijgt hij een aantal ‘opdrachten’ die hij moet uitvoeren. Hierdoor wordt hij sterker en wint hij ook het vertrouwen van de bendeleider. Maar Malik is dapper, een snelle leerling en hij heeft de moed om in het geheim zijn eigen plannen te ontwikkelen…

De film werd geregisseerd door Jacques Audiard, met in de hoofdrollen relatief onbekende acteurs als Tahar Rahim, Niels Arestrup en Adel Bencherif. De film won o.a. de Grand Prix in Cannes, zoiets als de Zilveren Palm na Gouden Palm ‘Das Weisse Band’, een prijs op het Filmfestival van Londen en de Franse award Prix Louis Delluc. Begin volgend jaar kan de film ook nog een Oscar winnen voor beste niet-Engelstalige film. Een trailer vind je hier.

UPDATE

Gisteravond een zeer degelijke film gezien, die zeker kans maakt op een Oscar. Het zal een beetje afhangen van de tegenstand. Eigenlijk is zo’n Oscaruitreiking vaak een dubbeltje op z’n kant, als er dat jaar meerdere topfilms zijn genomineerd gaat de outsider vaak met het begeerde beeldje lopen.

Maar ik zag gisteravond een aantal overtuigende argumenten pro én contra deze film. Het blijft natuurlijk film, maar de metamorfose die Malik in de gevangenis ondergaat verloopt mijns inziens nogal snel. Zo vroeg ik me af of (gewezen) maffiabazen wel het risico nemen om met een ongeletterde knaap deals te sluiten binnen én buiten de gevangenismuren. Het geweld was ook niet buitensporig maar wél hard, de personages waren soms vlak en afstandelijk zodat je ook geen hechte band kan smeden met de toeschouwers.

De regisseur goochelde ook een paar keer met een soort ‘verschijnende geest’ van één van de celmaten die de protagonist eerder in de film heeft vermoord. Wat dit bijdroeg aan de film bleef voor mij een beetje raadselachtig. Audiard heeft ook goed gekeken naar ‘Trainspotting’, want daarin worden de hoofdpersonages met naam én toenaam voorgesteld in een soort van ‘still’. Hoe de vork nu precies in de steel zat m.b.t. de Siciliaanse maffia en de nevenintriges hierbij wordt in sneltempo verklaard maar wordt nergens écht duidelijk. Ook over de titelverklaring van ‘Un prophète’ wordt er nogal snel heen gewalst, zodat je bijna de indruk krijgt dat het ding gewoon een naam moest krijgen. Een ding wordt overduidelijk aangetoond: veel mensen gaan als een kruimeldief de gevangenis binnen en komen buiten als een grote gangster. Voor de buitenwereld heeft de dader zijn straf gewoon uitgezeten, maar de regisseur maakt duidelijk dat Malik’s rehabilitatie in de samenleving uiteindelijk is mislukt. Want die grote gangster gaat niet braafjes in de rij lopen nu hij terug vrij is. De eindscène laat ook duidelijk zien dat hij snel onderdak heeft en al dadelijk een gang om terug nieuwe zaakjes mee te doen.

Het verhaal wordt dan ook door de degelijke acteerprestaties en het visuele gedeelte sterk omhooggetild. Het gevangenisleven wordt knap geportretteerd (terwijl ik nochtans geen ervaringsdeskundige ben), maar mij leken de feiten vrij aardig met de werkelijkheid te stroken. De soundtrack van Alexander Desplat paste wonderwel in het plaatje, maar vooral de sterke acteerprestatie van Tahar Rahim onthouden we. Hij wordt nu al vergeleken met de jonge Al Pacino, van hem gaan we zeker meer horen in de toekomst.