Archive for 11/01/2010

‘The Lovely Bones’ (Peter Jackson)   Leave a comment

Susie Salmon is een meisje van veertien dat verkracht en vermoord wordt door haar buurman. Op weg naar de hemel ziet ze hoe haar familie omgaat met het tragische verlies. Terwijl haar vader ronddoolt om de vermeende moordenaar van zijn dochter op te sporen, verzint haar broertje in alle eenzaamheid een imaginair zusje, verandert de persoonlijkheid van haar zus drastisch en glijdt Susie’s moeder langzaam weg van haar gezin. Toch blijkt gaandeweg dat er in Susie’s afwezigheid ook een nieuwe kracht schuilt, die de breekbare familiebanden opnieuw met elkaar verbindt. Daarnaast volgt Susie ook de moordenaar, die alle bewijzen probeert te verbergen en op het punt staat opnieuw toe te slaan…

De nieuwste film van Peter Jackson (o.a. ‘Bad Taste’, ‘Heavenly Creatures’ en ‘Lord of the Rings-trilogie’) komt officieel pas eind januari in de Belgische zalen. Maar het dient gezegd: Jackson heeft opnieuw een fantastische film gemaakt. Hij neemt uitgebreid de tijd (ruim 120 minuten) om zijn verhaal te vertellen, een verfilmde adaptatie van het gelijknamige boek van Alice Sebold. Jackson las haar boek, raakte gefascineerd door het hiernamaals maar zag er destijds niet dadelijk een filmscript in. Op dat ogenblik werd zijn tijd té zeer in beslag genomen door Tolkien’s ‘Lord of the Rings’.

Zeven jaar na datum is het er alsnog van gekomen. In de hoofdrollen zien we o.a. Mark Wahlberg, Stanley Tucci en Rachel Weisz. Ook Michael Imperioli, voor Sopranosliefhebbers beter bekend als Christopher Moltisanti, speelt een kleine rol. Maar de grootste ster van de film is ongetwijfeld de amper 15-jarige Saoirse Ronan, die eerder reeds schitterde in ‘Atonement’ en die volgens mij één van de grootste aanstormende filmtalenten is. De film bevat natuurlijk een paar cheesy momenten, maar wie die buiten beschouwing laat en zich vooral laat imponeren door de acteerprestaties en zich wil openstellen voor het verhaal gaat een aangename filmavond tegemoet.

De special effects uit het hiernamaals en een paar knap, metaforisch in beeld gebrachte scènes (het instorten van de rendez-vousplek van een pas ontloken relatie, de vergrote flessen met daarin zeilbootjes die op de klippen kapotslaan om de stukgelopen familiebanden te illustreren, …), Jackson toont hiermee weer behoorlijk wat oog voor detail. De feiten die hij in beeld brengt zijn gruwelijk, maar hij maakt er gelukkig geen horrorfilm van. De spanningsboog zit erg goed en de film eindigt uiteindelijk op een aanvaardbare manier. Mijn filmjaar 2010 is meteen aardig ingezet. Liefhebbers kunnen hier een trailer terugvinden.