Archive for april 2010

Daniel Van Buyten speelt finale Champions League   Leave a comment

Vooraf hadden we al ons geld op FC Barcelona ingezet om de finale te halen tegen Bayern München, maar José Mourinho en zijn club Inter Milan staken daar helaas een stokje voor. Bayern-Inter is natuurlijk ook een topaffiche, begrijp ons niet verkeerd. Maar als we een klein beetje chauvinistisch mogen zijn, dan moeten we eigenlijk hopen op een Duitse winnaar dit jaar. Trainer Louis Van Gaal kan niet enkel de treble pakken (beker, titel én CL-winst), maar landgenoot Daniel Van Buyten kan tevens de eerste Belg zijn in de geschiedenis die de CL op zijn palmares kan schrijven. Slechts één landgenoot slaagde er eerder in, zij het wel als trainer. Raymond Goethals won in 1993 de CL na 1-0 winst tegen AC Milan.

Daniel Van Buyten roept bij de meeste landgenoten nogal wat vraagtekens op, bij mezelf incluis (ik geef dat grif toe). De man wisselde schitterende wedstrijden af met zeer zwakke prestaties. Het leek er dan ook op dat hij nooit tot de verbeelding zou gaan spreken in onze vaderlandse voetbalgeschiedenis. 22 mei a.s. kan een legendarische dag worden voor onze landgenoot. Mijn beste herinnering aan Van Buyten is ongetwijfeld zijn beslissende doelpunt diep in blessuretijd tegen Schotland in 2001, waardoor we ons konden kwalificeren voor het WK in Japan en Zuid-Korea een jaar later. Bij Bayern München weten ze Van Buyten ontzettend te waarderen, wie weet is hij straks wel ‘de meest onderschatte speler’ die we ooit hebben gekend. Afspraak op 22 mei!

Posted 30/04/2010 by ambijans in Sport

Tagged with , ,

Politici en sociale netwerksites   Leave a comment

Nadat Barack Obama president van de Verenigde Staten was geworden, werd her en der verkondigd dat een groot deel van zijn succes kon worden toegeschreven aan het intensief gebruik van sociale netwerksites zoals Facebook. Misschien verschijnt er nog wel ooit iets over in de geschiedenisboeken, dat zou best kunnen. Ook uit eigen ervaring weet ik dat een flink aantal van onze Belgische (lees ‘Vlaamse’) politici over een facebookprofiel beschikken. Je kan je de (al dan niet terechte) vraag stellen: hebben onze heren en dames politici écht niets beters te doen dan heelder dagen op dat internet rond te hangen? Van de andere kant is het weer een uitstekend campagnemiddel om op korte tijd relatief veel mensen te bereiken. Zeker als je die mensen kan aanzetten om jouw politieke ideëen ook op hun profiel te zetten.

Niet iedereen die als ‘vriend’ staat geboekstaafd is ‘in real life’ echter een gewonnen stem natuurlijk. Zelf heb ik bevriende politici van diverse pluimage tussen mijn facebookvrienden staan. Ik heb eigenlijk maar één regel (en zelfs die is in praktijk niet helemaal waterdicht): ik aanvaard geen vriendschapsvoorstellen van volksvertegenwoordigers of mensen die racistische nonsens verkopen. Voor de rest vind ik het wel boeiend dat je via facebook meerdere partijvisies krijgt voorgespiegeld. Waarmee meteen wordt bewezen dat vrijwel elke politieke partij inhoudelijk goede standpunten kan uitdragen. Toch ben ik geen zwevende kiezer: sinds 1991 (‘Zwarte zondag’) heb ik consequent op één en dezelfde partij gestemd. Ik hoef dus niet meer te worden overtuigd, zelfs diverse stemtesten drijven me altijd weer in de armen van één en dezelfde partij. Liefde op het eerste gezicht, zeker? 😉

Dinsdagvoormiddag kreeg ik van een vriendin (die journalistiek studeert in Hasselt) de vraag of ik niet wilde meewerken aan een fictief radio-interview dat ze moest maken en dat handelde over de relatie politici en hun facebookprofielen. Blijkbaar was ik (met mijn virtueel nogal uitgebreide politieke vriendenkring) de uitgelezen persoon om te testen hoe het staat met het eigenlijke gebruik van sociale netwerken door diverse politici. Bij de meeste politici staat hun facebookbijdrage op een bijzonder laag pitje op dit ogenblik, maar ik vermoed dat ze tegen juni weer een stuk actiever gaan worden.

Ik moet zeggen: het concept van dat radio-interview was eigenlijk best leuk. Zoals gewoonlijk was ik weer mijn spraakzame zelve (arme Jolien, heb ik een paar keer gedacht), maar gemakshalve neem ik aan dat je meer aan een spraakzame gesprekspartner hebt, dan aan eentje die je weinig input geeft. Jolien Durwael, want zo heette de interviewende jongedame én journaliste in spe is trouwens ambitieus. Ze studeert journalistiek en als het even meezit gaat ze wellicht nog haar masterdiploma proberen halen in Antwerpen. Haar grote droom is natuurlijk om ooit voor de televisie te werken, can’t blame a girl for having great expectations in life. De looks heeft ze in ieder geval al mee, de uitstraling ook wel denk ik. Wie weet horen we in de toekomst nog vééél meer van haar. Zo heel gek klinkt dat idee eigenlijk niet want enkele bekende (ex-) Zonhovenaars gingen haar reeds voor: Faroek Özgünes, Suzy Hendrikx en Robin Ramaekers om er maar een paar te noemen. Alles is mogelijk, wij blijven het in ieder geval met argusogen volgen!

Posted 29/04/2010 by ambijans in Algemeen, Politiek

Tagged with , ,

The Black Box Revelation @ Depot Leuven   Leave a comment

The Black Box Revelation had in 2009 een topjaar achter de rug. Het meest stomende, rock’n’roll garage duo speelde afgelopen jaar in talrijke uitverkochte Belgische clubs (o.a. Het Depot), op Rock Werchter én Pukkelpop. Daarnaast trokken Jan Paternoster (zang, gitaar) en Dries Van Dijck (drums) gigwise door Europa en de States. dEUS, Ghinzu, maar ook Eagles of Death Metal namen BBR mee op sleeptouw en begin februari trokken ze mee op tournee met The Raveonettes. Niet toevallig ontvingen ze onlangs een MIA als beste Belgische live act! Het schitterende debuut Set Your Head On Fire (2007) is een onstuimige, creatieve plaat vol straffe singles. Daarna trok BBR tweemaal een week in de Ray Davies (The Kinks) studio in Londen om er Silver Threats, hun tweede album, op te nemen. Het Britse tijdschrift NME was alvast bijzonder lovend: “The songs on this second album are exciting and catchy but at the same time raw and bluesy.”

Dat er geen woord van gelogen is stelden we vorig jaar zelf vast tijdens Pukkelpop. Met open mond in een stampvolle tent ongelofelijk zitten genieten van deze jonge broekjes. Het voorprogramma is straks van Noord-Ierse makelij en luistert naar de naam General Fiasco. Ik had er persoonlijk nog nooit van gehoord, maar ze hebben o.a. getourd met The Pigeon Detectives en The Wombats en worden vergeleken met We Are Scientists. Zeker geen slechte adelbrieven zou ik denken, hoewel de groepsnaam vooralsnog anders laat vermoeden! 😉

UPDATE

Gisteren was duidelijk de dag van de Spinal Tapmomenten, de ene al wat pijnlijker dan de ander. Oorspronkelijk gingen we met z’n drieën (Hanne, Ludo en ik) samen richting Leuven. Tot het moment dat Hanne één van haar twee tickets niet meer kon vinden. Dat ticket (dat eigenlijk voor Ludo was bedoeld) bleek spoorloos verdwenen. Hierna volgde een verwoede zoektocht ten huize Hanne en op onze werkplek waar ik de boel ondersteboven smeet. Er zat niets anders op dan naar de afgesproken plek (Brasserie De Koriander in Heusden-Zolder) te rijden waar Hanne ons het enig overgebleven ticket zou overhandigen. Daarna kon de rit naar Leuven worden afgehaspeld.

Onderweg (in de buurt van Tienen) bleek dat ze aan één kant het wegdek aan het vernieuwen waren. En ook in de buurt van de Bondgenotenlaan reden we zo snel dat we i.p.v. rechtstreeks richting parkeergarage uiteindelijk via een klein omwegje door de stad (met louter eenrichtingsverkeer) terug via de Ring op onze parkeerplaats geraakten. Toen bleek ineens ook mijn ticket spoorloos verdwenen. Ik had het in de achterzak van mijn broek gestoken, maar daar stak niets meer. Uiteindelijk hebben Ludo en ik de hele wagen aan een grondige inspectie onderworpen. Mijn laatste redmiddel was ‘aan de kassa een nieuw ticket trachten te scoren’, toen Ludo ergens een ticket opdiepte dat … gewoon opgevouwen in het vak van mijn deur stak. Ik kon me zelfs niet herinneren dat ik het daar had gestoken. De opluchting was uiteraard groot.

Het concert zelf dan. Voorprogramma General Fiasco klonk vrij aardig moet ik zeggen. Ik ken geen titels van nummers, dus daarover geen verdere mededelingen helaas. Met een beetje geluk horen we zeker meer van deze heren. Rond half 10 was het dan de beurt aan The Black Box Revelation. Ludo en ik waren vrij vooraan in de kuip gaan staan. Van daar hadden we een vrij goed zicht op het podium. ’t Was behoorlijk heet in de zaal en er werd weer gesmoord tegen de sterren op (we constateren het elke keer opnieuw en elke keer is het een verdomd vervelende vaststelling). In de horeca wordt er tegenwoordig streng gecontroleerd op het rookverbod, hopelijk volgen ook de concertzalen binnenkort. In een (straks) vernieuwd Depot hopen we alleszins dat er iets wordt gedaan aan de overlast.

BBR begon eraan met ‘Run wild’ waarna o.a. ‘Where has all this mess begun’, ‘Gravity blues’, ‘High on a wire’, ‘5 o’ clock turn back the time’, ‘You better get in touch with the devil’, ‘You got me on my knees’, ‘Our town has changed for years’, ‘I think I like you’ dat naadloos overliep in ‘Do I know you’, ‘Set your head on fire’ en ‘Love licks’ volgden. In de bisronde ‘Love, love is on my mind’, ‘Never alone/Always together’ en de ietwat vreemde afsluiter ‘Here comes the kick’. Mocht ik BBR zijn geweest, ik had de set afgesloten met beukende drums en een scheurende gitaar op het eind maar dat was dit keer dus niet het geval.

Globaal gezien was het een prima te pruimen concert, maar een splinterbom zoals hun doortocht op Pukkelpop er vorig jaar eentje was, zagen we dit keer dus niet. Misschien was Pukkelpop wel een uniek concert, eentje om in te kaderen want het is achteraf op dvd verschenen. Toch zeg ik tegen alle liefhebbers van het genre: ga BBR zeker eens uitchecken als ze toevallig in de buurt spelen, want ‘live’ blijft het nog altijd zwaar de moeite. Daags nadien constateerde collega Hanne dat ze het document om onze BBR-tickets af te drukken nog gewoon op het bureaublad van haar computer op het werk had staan. Achteraf gezien dus best wel een gemiste kans. Er zullen er in de toekomst nog wel komen, zeker?

Communicatie is belangrijk!   Leave a comment

‘Communicatie is heel belangrijk!’, zo beweerde mijn vorige baas althans bij hoog en bij laag. Als je slecht of onvoldoende communiceert, dan valt gewoon alles in duigen. Alles valt of staat m.a.w. door ‘goede communicatie’. Niet alleen mijn dag werd gisteren gekenmerkt door het vervelende verschijnsel ‘(on)duidelijke communicatie’, maar ook in politiek België liep gisteren één en ander communicatief op een dood spoor. Het verloren geraakte vertrouwen raakte niet hersteld met de bekende gevolgen.

Terwijl het eigenlijk toch vooral de schuld was van ‘de grote, boze VLD’ werd er bijna unaniem front gevormd tegen de Vlaamse liberalen. Die hadden er nl. eigenhandig voor gezorgd dat alle gesprekken i.v.m. B-H-V ineens op een dood spoor zaten door een ultimatum te stellen. Terwijl de ‘oplossing’ toch zo nabij was (volgens bevoorrechte getuigen). Na gisteravond is mijn vermoeden alleen maar versterkt: er was helemaal geen basis van waaruit een onderhandelde oplossing mogelijk werd. Daar waar CD&V zijn kartelpartner N-VA destijds nog gewoon als een baksteen liet vallen om toch maar aan de macht te kunnen blijven is het aan de andere kant van de taalgrens net andersom: Didier Reynders (MR) verkiest het FDF van Maingain boven een snelle oplossing voor B-H-V. Hij doet dat natuurlijk niet voor de mooie ogen van Olivier, maar voor die 100.000 stemmen, die hij anders dreigt mis te lopen. Waarmee wordt bewezen dat MR en CD&V feitelijk net hetzelfde doen: alle middelen zijn goed om toch maar een rol te kunnen blijven spelen in de Wetstraat. Het FDF blijft vooralsnog een blok aan het been van de MR, de voornaamste reden ook waarom gesprekken tussen Walen en Vlamingen zo moeizaam verlopen.

We stevenen nu regelrecht op nieuwe verkiezingen af, die op nationaal vlak ‘stabiliteit’ (voor zover we dat woord kunnen gebruiken) zouden kunnen bieden tot 2014. Tenzij men alsnog een ‘noodregering’ in stelling gaat kunnen brengen. Waarmee we ons nu onwaarschijnlijk belachelijk maken in het buitenland, voor zover dat al niet het geval mocht zijn. De kans dat we de eerste of tweede zondag van juni weer naar de stembus moeten is m.a.w. zeer reëel. Mijn ouders laten het in ieder geval niet aan hun hart komen: zij zitten nl. net voor een maand in Spanje op dat ogenblik. Kunnen ze daar weer bevoorrechte getuigen zijn van ons absurde staatsbestel.

Gisterenvoormiddag ook communicatieproblemen op het werk n.a.v. het niet-communiceren van belangrijke informatie. Dan is het zaak om gewoon kalm de feiten op een rijtje te zetten, te kijken hoe je het ‘probleem’ zo snel mogelijk kan oplossen en meteen de koe bij de horens vatten. Ik moet zeggen: binnen de kortst mogelijke tijd was het euvel van de baan. Een mailtje hier en een telefoontje daar en de zaak was beklonken. Dat je daarvóór opgefokt en ‘pissed’ hebt rondgelopen ben je daarna weer even snel vergeten natuurlijk. We zijn gisteren weer iets wijzer geworden en weten dat we bepaalde zaken structureel anders moeten aanpakken om teleurstellingen in de toekomst te voorkomen. Hopelijk komt ook onze (toekomstige) regering nog tot dat besef en weten ook de kiezers binnenkort dat het roer dringend moet worden omgegooid. Dat mag ik alleszins hopen!

Posted 27/04/2010 by ambijans in Algemeen

Tagged with , , , , ,

Wat een week!   Leave a comment

Het instituut ‘Kerk‘ kreeg de afgelopen week alweer een snoeiharde mokerslag te verwerken. Wat algemeen al langer geweten was, maar door de hoogste kerkvaders steeds in alle toonaarden werd ontkend én toegedekt kwam aan het licht: pedofilie. En het gaat zeker niet over alleenstaande gevallen. Ik denk dat we de begrippen ‘vergeven’ en ‘vergeten’ gemakshalve kunnen skippen en alles nu maar beter openbaar maken. Wie geen lid meer wenst te blijven van het selecte clubje uit Rome kan hier misschien inspiratie opdoen. Geloof me vrij: ‘die haben es wirklich gewusst’.

Onze Jupiler League kreeg met RSC Anderlecht een verdiende landskampioen, meteen de dertigste titel voor de Brusselaars. De strijd om plaats 2 blijft spannend. Club Brugge liet alweer een steek vallen, waardoor AA Gent (voorlopig) de tweede plaats inpikt. STVV kon dan weer niet profiteren want het verloor verrassend van Zulte-Waregem. Genk en Westerlo maken in play-offs 2 uit wie er nog aanspraak kan maken op Europees voetbal. Een confrontatie KRC Genk-STVV behoort dus nog steeds tot de mogelijkheden. Guido Brepoels, maak je borst al maar nat!

We zouden het bijna vergeten, maar ons land zit alweer zonder regering, nadat leerling-tovenaar Alexander De Croo de euvele moed had om de stekker eruit te trekken na het zoveelste B-H-V débâcle. Voor de vijfde keer in goed twee jaar tijd mocht Yves Leterme richting Koningshuis om het ontslag van zijn équipe aan te kondigen. De Croo kreeg het vervolgens hard te verduren. Men had bijna een akkoord en nu zette één man ineens alles op het spel! Wat een lef, zeg! Mag ik er aub aan twijfelen dat er nu een akkoord in de maak was? Al bijna 50 jaar ligt dit dossier op tafel en keer op keer beet men er zijn tanden op stuk. En dan zou er na de terugtrekking van Open VLD ineens wél een akkoord zijn geweest? Ik geloof er geen hol van. De Croo heeft duidelijk gemaakt dat ons land andere katjes te geselen heeft dan B-H-V, wat voor de grote meerderheid van ons land trouwens een ver-van-mijn-bedshow is. De tijd van praten is voorbij, er moet nu worden gehandeld. Ik begrijp de hypocriete houding van sommige andere partijen niet. Als die oplossing er bijna is, dan moet het donderdag a.s. toch gewoon in kannen en kruiken zijn?

En dan was er nog goed nieuws op muzikaal vlak (hoewel dat voor mij persoonlijk nogal relatief was): op 10 juli a.s. komt onze purperen tuinkabouter aka Prince naar de Werchterwei voor één van zijn drie concerten die hij dit jaar op Europese bodem geeft. Natuurlijk was ik daar graag bij geweest maar ik zit op dat ogenblik op het Paaseiland, dus zie ik dit concert nu aan mijn neus voorbijgaan. Bij nader inzien (de weersomstandigheden bij Madonna vorig jaar rond dezelfde periode indachtig) zit ik toch liever ver weg in Chili. Prince is misschien wel een topmuzikant maar ook verschrikkelijk eigenzinnig. We wachten gewoon geduldig op Rimpelrock 2025. 😉

Erfgoeddag 2010   Leave a comment

Het wordt straks prachtig weer (ca. 25 ° C), ideale temperaturen m.a.w. om deel te nemen aan de Erfgoeddag. Een hele dag lang kun je in heel Vlaanderen en Brussel terecht voor een fantastisch en veelzijdig erfgoedaanbod. De gastheren zijn onder andere musea, archieven, bewaarbibliotheken, kerkfabrieken, verzamelaars, heemkundige  kringen en amateurkunstenaars(verenigingen). Met de hand op het hart: zij zullen hun uiterste best doen om je een dag lang – tussen 10 en 18 uur – in de watten te leggen. Een aantal organisaties laten hun activiteit ook langer duren. Uiteraard hopen ze op je terugkeer nà Erfgoeddag – als dat geen fijne garantie is voor een vijfsterrendag voor het oog en het verstand…  Bovendien is al dit fraais volledig gratis.

FAKE? Da’s onmiskenbaar een van de spannendste thema’s in erfgoedland, nu geconcentreerd op één dag waar iedereen elk jaar opnieuw naar uitkijkt: Erfgoeddag. Hoe nam men in het verleden elkaar (en ons, zoveel later) bij de neus? En waarom deden ze dat, al dan niet bewust? En wat valt er zoal te leren uit die vervalsingen,  vermoedens, verdraaiingen, vermommingen en allerhande fantasievolle en minder onschuldige constructies en interpretaties? En zijn wij vandaag wel vrij van deze last? Spannend, zeiden we? Zeker weten.
Mogelijk kiezen wij voor de activiteiten in de mijnstreek (Beringen of Waterschei), maar het zal er een beetje van afhangen of er genoeg animo is. Voor hetzelfde geld gaan we gewoon ergens wandelen en op een terrasje zitten. We laten alles gewoon op ons afkomen. 🙂

UPDATE

De beloofde portie zon bleef gewoon uit (althans in onze achtertuin), dus kwam er van onze aanvankelijke plannen niets in huis. Hier in de buurt zal het wellicht aardig druk zijn geweest want het Benji-Fun van oprichter Stefan Kerkhofs vierde zijn 20-jarig bestaan. De hele dag door animatie en optredens en straks voor de liefhebbers Clouseau als absoluut orgelpunt. Mij zegt het persoonlijk helemaal niks, maar er zal vast wel een publiek voor zijn.

Posted 25/04/2010 by ambijans in Algemeen

Tagged with

VCK Time Out kwis revisited   Leave a comment

Vorige week slaagde Moedige Missers erin om voor de derde opeenvolgende keer de Dionysuskwis in Hasselt te gaan winnen. De vorige twee edities was de tegenstand er enorm groot (Dementia Praecox, Pelter Skelter, Merckendis, Pentagon, Grand Cru, Plus Mien, Calabria, …), maar dit jaar zat het gros van deze ploegen op een door Merckendis ondersteunde kwis in Spouwen-Mopertingen.

Vanavond wordt er gekwist in Viversel, waar we onze titel op de VCK Time Out kwis (georganiseerd door volleybalclub Bolderberg) moeten trachten te prolongeren. Vorig jaar geen échte kleppers in het deelnemersveld (voor zover ik mij kan herinneren), maar volgens de statistieken was het wel de eerste keer dat Ludo (losvast in MM-loondienst) deelgenoot was van onze overwinning. Was het ook niet de befaamde kwis waarin we chipssmaken moesten herkennen? Of een andere scoutssmaakproef? 😉 Anyways, straks wil ik hier graag vermelden dat we alweer hebben gewonnen. Vorig jaar 4 punten bonus op nummer 2, een walk over zal het ook straks niet worden neem ik aan?

UPDATE

Dat het niet elke keer kermis kan zijn bleek vanavond nog maar eens in Viversel. Hoewel de voortekenen gunstig leken breiden we geen vervolg aan onze overwinning van vorig seizoen. Er ging nogal wat mis en niet enkel in eigen team. In vergelijking met vorig jaar waren er nogal wat storende elementen. De zaal was vrij rumoerig op bepaalde ogenblikken, de microfoon van de ‘presentatrice’ werkte niet naar behoren, de eerste tussenstand werd afgeroepen zonder het puntentotaal erbij zodat je ernaar moest gissen of je meedeed voor het podium of niet. Na de tussenstand zegt die kip dat nog niet alle rondes voor de pauze waren meegeteld.

Het kwam erop neer dat we tijdens de eerste degelijke tussenstand derde stonden op 7 punten van de leider en 5 punten van nummer 2. Onze joker ingezet op een ronde waarin we 9 op 10 scoorden, achteraf een beetje zuur als blijkt dat we nog twee foutloze rondes hebben gespeeld erna. Tel daar nog enkele kleine missers bij en de uitslag had er voor hetzelfde geld heel anders uit gezien. Maar soit, zelfs MM moet af en toe leren leven met de keerzijde van de medaille die ons leert dat niet elke ogenschijnlijk hapklare brok automatisch wordt omgezet in een zekere overwinning. Uiteindelijk werden we derde op 2 punten van plaats 2 en 3 punten van de winnaars. Een sterke remonte die helaas niet genoeg bleek voor een nieuwe overwinning. Christiane won dit jaar wél een tombolaprijs: 10 sessies spinnen bij Euro Fit. En blij dat ze was … NOT! 😀 Volgens mij was enkel Saar blij met plek 3. Misschien binnenkort toch maar eens een cursus volgen over ‘hoe om te gaan met verlies en tegenslag in het kwissen’, voor we naar een échte psycholoog moeten. Nu ja, tegen de volgende kwis zijn we het hopelijk allemaal vergeten.

Posted 24/04/2010 by ambijans in Algemeen