Archive for 02/10/2010

Play 2010 : zaterdag   Leave a comment

Wat ik hier enkele weken geleden nog een zwaar dilemma noemde (kiezen tussen een kwis of een festivaldag) heeft zich uiteindelijk opgelost zonder interventie. De Torpedokwis werd afgelast (voetbalperikelen op ZVV blijkbaar), zodat ineens het veld helemaal open lag voor de zaterdageditie van Play @ Muziekodroom. Van een gelukkig toeval gesproken!

Ik kan me dus in alle rust instellen op concertjes van o.a. Amatorski, Sky Larkin, Wallace Vanborn, Junip featuring José Gonzalez, Plaid, Jamaica en Broken Glass Heroes. En we doen de rest van de affiche dan nog onrecht aan door ze hier niet te vermelden. Vooral de komst van Plaid heeft me heel erg over de streep getrokken uiteindelijk. Of dat gerechtvaardigd is horen we dan vanavond wel.

UPDATE

Onze zaterdagnamiddag/avond was welbesteed in Muziekodroom gisteren. Vanop 5 verschillende locaties konden we genieten van gevarieerde optredens van binnen -en buitenlandse act. Ons parcours begon bij Ilanois, Nederlanders uit het hoge Noorden (Friesland), die voor slechts een handjevol mensen musiceerden. Na een paar nummers stoven we door naar de grote zaal (voor de gelegenheid omgedoopt tot Fuzz Stage), waar Amatorski stond geprogrammeerd. Een eerste hoogtepunt! Multigetalenteerde muzikanten, een schitterende zangeres en songs die beklijven, meer moet dat niet zijn! ‘The King’, ‘Fading’ en Emmylou Harriscover ‘Where will I be’ klonken zoals het moest. Bovendien konden ze het zich zelfs permitteren om single ‘Come home’ uit hun set weg te laten.

Op de Mini-Fuzz stage mocht vervolgens JFJ zijn ding doen. Lommelaar Jonas Wellens speelde een zeer gevarieerde set en tijdens zijn bindteksten toonde hij zich een ware Mr Cool. Hij heeft pas een ep’tje uitgebracht (4 nummers) dat hij integraal op Play ten gehore bracht. Als hij op deze manier verder doet, dan horen we in de toekomst ongetwijfeld meer van hem. Ondertussen botste ik eerder toevallig op mijn broer, die net MOD had betreden. We zien een flard Statue en houden het welgeteld drie nummers vol bij Skip The Use.

Waarna het tijd wordt voor nog eens een volledige set. We kiezen voor Willow, een paar brave Vlaams-Brabantse studentjes die indierock maken en ze doen dat niet eens zo slecht. Als de zanger nog een beetje aan zijn bindteksten werkt en iets minder schreeuwt als hij zingt dan komt het allemaal goed (denken we). Zweterig was het er wel, maar dat lag geheel aan de Scar Stage zelf. Voor het eerst trekken we naar beneden (Zoot Stage), waar Musée Mecanique de perfecte fluisterpop speelt. We hebben meteen spijt dat we de hele set van Willow hebben uitgezeten, want wat we nog meepikten klonk goed. Omdat de hongerigen nog steeds moeten worden gespijzigd staken mijn broer en ik een frietje. Waarna we aan de Beep Stage een stuk van Title konden zien. Een beetje rappen over beats, op papier zag het er mooier uit dan het in werkelijkheid was. Snel terug naar boven!

Net op tijd voor het volgende hoogtepunt: Wallace Vanborn, een Gents rockcollectief dat dit jaar debuut ‘Free Blank Shots’ uitbracht. ‘Rite Hands’, ‘Atom Juggler’, ‘Missile launch’, ‘Rover’ en ‘Cowboy Panda’s revenge’ blonken uit in heerlijke vette gitaarriffs. Het ultieme bewijs dat het niet altijd BBR moet zijn. De moeite! Wallace Vanborn hield ons zo in de ban, dat de set van Junip feat. José Gonzalez al ruim twintig minuten bezig was toen we de zaal binnenkwamen. Ook jammer hoe kwekkende studentjes in de zaal de sfeer helemaal uit een intimistische set weten te halen. Naast het feit dat ze stelselmatig het rookverbod aan hun laars lappen allicht mijn tweede grote ergernis van de avond. Gelukkig kunnen we toch nog genieten van ‘Always’ en ‘Without you’.

Om 22u staat Eat Lions, dat andere soloproject van Tim Vanhamel aangekondigd, maar de heren gaan ruim een kwartier over tijd in een volgepakt zaaltje. We luisteren de openingssong uit en verhuizen gemakshalve al maar richting Beep voor Plaid, dat een uurtje het beste van zichzelf geeft. Het was alweer een aantal jaar geleden dat ik de heren Handley & Turner (ex The Black Dog) nog aan het werk zag (Pukkelpop 2004). Ondertussen is hun set dus al een stuk onherkenbaarder geworden. Welgeteld één nummer gehoord waar ik de titel spontaan van kan opnoemen, ‘Non hoi’ (uit de OST ‘Heaven’s door’). Een set van Plaid kan nooit slecht zijn, ook gisteravond zat het dus wel goed.

We besluiten om Jamaica niet te gaan bekijken, maar te gaan voor het experimentele geluid van Stian Westerhus, een Noor die samenwerkte met o.a. Jaga Jazzist. Al tijdens de soundcheck worden we gewaar dat dit ‘een specialleke’ zal worden. Tijdens zijn optreden behandelt/mishandelt hij zijn gitaar en bedient hij zich van effectpedaaltjes e.d. Wat we te horen krijgen is een bezwerende geluidsbrei, die wel degelijk de moeite is. Er zat o.a. een ontzettend knap nummer tussen, waarin hij z’n gitaar bespeelde met een strijkstok. Net als wij ging de meerderheid van het publiek er gezellig bij neerzitten. Dat had eigenlijk wel iets speciaals. Het applaus aan het eind was dan ook zeer verdiend.

Bart besluit om terug te rijden richting Kempen, ik moet dan nog kiezen tussen BBR of Broken Glass Heroes. Ik ga in eerste instantie eens luisteren naar de soundcheck van de eerste band, die hun set starten met ‘Set your head on fire’. Maar uiteindelijk opteer ik toch maar voor de zomerriedeltjes van BGH. Lang geen slecht idee op het einde van de avond. ‘Let’s not fall apart’, ‘Baby don’t worry’, ‘I don’t need a woman’ en ‘These grounds’ breien een mooi einde aan ons festivaldagje. PLAY 2010 dat het presteert om een groep op de affiche te zetten die Plaid heet. Het klinkt bijna als een grap. Volgend jaar ook de toiletten nog Play noemen (plee of pleej mag eventueel ook) en wij zijn opnieuw van de partij. 😉

Posted 02/10/2010 by ambijans in Concert, Muziek