Archive for 05/10/2010

De parachutemoord   3 comments

Ik heb mezelf lang voorgenomen om er helemaal niets over te schrijven, maar diep vanbinnen begon het toch te knagen om mijn licht eens te laten schijnen over die hele parachutemoord. De kranten staan er al bijna twee weken vol van en dat zal de komende weken vermoedelijk zo blijven. De hamvraag ‘Is Els Clottemans nu schuldig aan moord op Els Van Doren?’ beantwoorden lijkt me haast overbodig. Natuurlijk heeft ze haar rivale om het leven gebracht. Elk weldenkend mens zal het daar intussen over eens zijn.

Hoeveel bewijzen wil men eigenlijk hebben in Tongeren? Jongedame met zelfmoordneigingen, een laag zelfbeeld, labiel en in het verleden bovendien niet onbesproken. Heeft toevallig dezelfde minnaar als het slachtoffer, maar lijkt daar in het begin wel mee te kunnen leven. Tot bij haar de stoppen doorslaan: haar zogenaamde ‘beste vriendin’ moest uit de weg worden geruimd. Veruit het meeste kans op slagen: het saboteren van haar parachutes. Misschien stel ik het iets te ongenuanceerd, maar daar komt het in grote lijnen een beetje op neer.

Tijdens het onderzoek naar de moord komen eigenlijk maar enkele potentiële daders in beeld: de bedrogen echtgenote van het slachtoffer, de minaar van het slachtoffer … of Els Clottemans. De eerste twee doen een leugendetectortest, Clottemans weigert die pertinent. Het zou alle verdenking meteen hebben kunnen wegnemen. Nogal wiedes dat de speurders haar hebben willen kraken. ‘Vroeg of laat komt de waarheid toch uit’, zo dachten ze toen. Clottemans blijkt echter een taaie tante, eentje met veel haar op de tanden. Ze komt veelal verongelijkt over, kruipt meer dan eens in de slachtofferrol enz. Om nog maar te zwijgen over de bizarre toevalligheden (het vinden van de pilot chute), die in dit proces schering en inslag zijn. Keer op keer past ze haar versie van de feiten aan. ‘Ongeloofwaardig’ zo zeggen de speurders.

Doe daar nog haar dwaze uitspraken en gedragingen van afgelopen week bij en het wordt steeds duidelijker: Clottemans heeft geen greintje menselijk respect getoond, nergens heeft ze ook maar een zweem van onschuld kunnen creëeren. Ze heeft integendeel het verdriet van de nabestaanden nóg maar eens op de proef gesteld. Ik mag hopen dat de jury unaniem zal zijn in haar oordeel en dat de straf voor Clottemans streng maar rechtvaardig zal zijn. Hopelijk krijgt ze in de gevangenis professionele, psychische hulp. Wie weet kan ze dan ooit over haar lippen krijgen dat ze een mens heeft vermoord. Met die moord heeft ze ook het leven van de familie, de vrienden én kennissen van Els Van Doren in één klap veranderd. We kunnen alleen maar hopen dat ze in de gevangenis tot inzicht komt, hoewel ik dat laatste ten zeerste betwijfel.

Posted 05/10/2010 by ambijans in Algemeen