Archive for 18/01/2011

Onze wereld draait helemaal door   4 comments

We staan van nature niet écht bekend als optimistisch (hoewel we er elke dag aan werken om een positiever ingesteld mens te worden), maar dat komt natuurlijk omdat er genoeg redenen bestaan om over bepaalde zaken allesbehalve vrolijk te worden. Je hoeft de krant maar open te slaan, het tv-journaal aan te zetten of gewoon gesprekken op de werkvloer te volgen om te weten dat bepaalde mensen soms volledig doorslaan in hun oordeel over personen of situaties. Enkele dingen die in dat verband opvielen wil ik graag even onder de aandacht brengen.

Zo berichtte een ijverige journalist van De Morgen vorige week over VRT-journalist Robin Ramaekers, die in oktober vorig jaar tijdens één van zijn reportages in Haïti een beetje met de montage had geklooid. Hij werd met stenen bekogeld en moest zich verschuilen om niet te worden geraakt. Om het geheel wat dramatischer te maken had hij eerder opgenomen geweerschoten gemonteerd onder die bewuste passage. Op die manier manipuleerde hij het nieuws enigszins, iets wat in journalistieke kringen absoluut ‘not done’ is. De journalist die dit bericht publiceerde had een heuse scoop te pakken, want hij wist tevens te melden dat hoofdredacteur Kris Hoflack even had overwogen om Ramaekers te ontslaan om zwaarwichtige redenen. Na rijp beraad achtte men een disciplinaire schorsing voldoende. Daarmee leek de kous af zou je denken, maar dat was buiten Het Laatste Nieuws gerekend.

Deze krant bracht (net als de rest van onze Vlaamse pers) het bericht de dag erna. HLN mag dan graag pretenderen dat het ‘de meest gelezen krant van Vlaanderen’ is, het gros van hun lezers heeft het IQ van een walnoot. Op hun website geven ze graag een forum aan randdebielen en idioten die daar de grootste onzin mogen verkondigen bij de reacties op nieuwsberichten. De verontwaardiging was groot (de mildste reaguurder eiste Ramaekers’ C4, de ergste dacht eerder aan de brandstapel). Na het lezen ervan hoopte ik dat een aantal van deze mensen naar hun beschutte werkplaats zou trekken om daar terug manden te gaan vlechten. Ik bied overigens nu al mijn excuses aan alle mandenvlechters aan die nooit berichten op HLN posten. 😉

De Standaard liet dan weer zien hoe het wél moest. Die recapituleerden de feiten zoals ze waren. Er werd een soort van voorgeschiedenis verteld, redenen waarom het verhaal misschien alsnog was gelekt in de media en enkele getuigenissen van mensen die (on)rechtstreeks betrokken partij waren. Er werd een beeld van Ramaekers geschetst dat misschien niet helemaal positief was, maar uit de tekst kwam wél duidelijk naar voren dat Robin gewoon een goeie journalist is, die in al zijn jeugdige overmoed een professionele inschattingsfout heeft gemaakt (zoals iedereen er eentje zou kunnen maken). Ik ken Robin vrij goed en ik ben er zeker van dat hij ontzettend baalt van de hele toestand. Zelf kan ik moeilijk geloven dat hij de boel bewust heeft willen belazeren. Het feit dat hij nu voor zes maanden op non-actief wordt gezet in de nieuwssectie (hij mag geen buitenlandse maar ook geen binnenlandse reportages maken tijdens die periode) zal hem pijn doen, maar hij zal die sanctie dragen en er lessen uit trekken. Hopelijk kunnen we daarna weer genieten van zijn bijdrages en blijft ‘de zaak’ niet te lang hangen. Kwaliteit drijft immers altijd boven! For he’s a jolly good fellow, which nobody can deny. 🙂 

Ander voorbeeld: de regeringsonderhandelingen met 7 partijen duren ondertussen al 7 maanden, hoe lang gaan we nog naar die klucht moeten kijken? Als zowel Vlamingen en Walen vasthouden aan hun ‘principes’ kan je geen stabiele, sterke regering maken. Enkel met toegevingen langs beide kanten kan je mogelijk een stap vooruit geraken. N-VA hoopt uiteraard dat instabiliteit uiteindelijk zal leiden tot de splitsing van ons land, anders had de partij geen bestaansrecht meer. Hoe langer een concrete oplossing uitblijft, hoe meer Jan Modaal denkt dat het de fout is van die potverterende Walen. Beide partijen zullen water bij de wijn moeten doen, anders blijven we in deze patstelling zitten.

Ik heb me ook verbaasd over de verschillen tussen de Waalse en de Vlaamse liberalen. MR verkondigde luidop dat men de N-VA uit de onderhandelingen moest bonjouren en ze werden daarin zelfs even gesteund door Europees commissaris Karel De Gucht. Die werd op zijn beurt teruggefloten door Open VLD-voorzitter Alexander De Croo, die vond dat N-VA zeker in de volgende regering thuishoorde op basis van hun verkiezingsuitslag. Ik ben geen N-VA aanhanger, maar ik kan de logica van De Croo wel volgen. Bijna 30 % van de Vlamingen heeft op die partij gestemd, dus lijkt het me nogal evident dat zij mee de koers helpen bepalen. Als je ze nu gaat uitsluiten, loop je het risico dat ze volgende keer nóg meer landgenoten gaan overtuigen om voor hen te stemmen. Ze mee in bad trekken is de enige manier om hen verantwoordelijkheid te geven. Hoewel het om een Vlaams-nationalistische partij gaat zijn ze op verschillende domeinen gematigd en dat biedt zeker perspectief voor de toekomst. Dat in tegenstelling tot het Vlaams Blok/Belang (toch een partij van geheel andere orde).

En dan hebben we nog onderzoeksrechter Wim De Troy, die met zijn wagen de gevangenis van Sint-Gilis wilde binnenrijden maar daarvoor geen toestemming kreeg. Dus liet meneer de onderzoeksrechter doodleuk 3 personeelsleden (de directeur en 2 medewerkers) oppakken. Het overige personeel ging omwille van deze sanctie enkele uren in staking, de vakbonden spraken scherpe taal en ook justitieminister De Clerck vond de reactie van de onderzoeksrechter ietwat overtrokken. Mogelijk volgt er nog een tuchtprocedure, hoewel het kamp van onderzoeksrechter De Troy nu al spreekt over een spijtig ‘misverstand’. Je zou het ook machtsmisbruik van één persoon kunnen noemen, die blijkbaar geen tegenspraak duldt. Mensen die zichzelf of hun functie té ernstig nemen zijn gevaarlijk. Laten we het daar op houden.

Posted 18/01/2011 by ambijans in Algemeen