Archive for januari 2011

Winter’s Bone (Debra Granik)   Leave a comment

De 17-jarige Ree woont samen met haar broertje, zusje en zieke moeder voor wie zij zorgt in het ruige Ozark berggebied. Wanneer zij hoort dat haar criminele vader hun huis als borg heeft opgegeven om onder zijn gevangenisstraf uit te komen en vervolgens is verdwenen, besluit ze hem te gaan zoeken. Met gevaar voor eigen leven begint Ree een zoektocht langs leugens en bedreigingen van verre familieleden om zo de waarheid achter haar vaders geheimen te achterhalen.

Daar komt het kort gezegd op neer in deze prent van regisseuse Debra Granik. Zeker geen slechte film, maar ook geen échte hoogvlieger. Het was zo’n typische hillbillyfilm, waarin de personages goed worden vertolkt maar het verhaal op zich eigenlijk vrij mager is qua inhoud. De spanning in de film zit meer onderhuids en bij de situaties waarin het hoofdpersonage terechtkomt. Liefhebbers van pure actie moeten deze film zeker achterwege laten. John Hawkes acteert overtuigend, maar misschien moeten we in de toekomst vooral Jennifer Lawrence in de gaten houden want die was zo mogelijk nóg beter. Liefhebbers kunnen hier een trailer bekijken.

Posted 24/01/2011 by ambijans in Film

Etentje @ Olé Olé (Hasselt)   1 comment

Er viel de afgelopen week weer heel wat nieuws te rapen. De belangrijkste veranderingen op de werkvloer deden we hier al uit de doeken, maar er was natuurlijk nog meer. We beginnen in de sector ‘geboortes’. Op 13 januari mochten David en Annelies hun eerste spruit verwelkomen. Zoon Thibault (55 cm en 4,040 kg zwaar) kwam gezond en wel ter wereld. Op 15 januari werd één van onze collega’s voor de tweede keer oma. Na kleindochter Alexia was het nu Yana die werd geboren. Ook langs deze weg nogmaals onze welgemeende felicitaties aan de gelukkige gezinsleden. 🙂

Mijn broer trok dan weer voor het eerst op skivakantie met het gezin naar Duitsland. Enkel Bavo was nog iets te klein, hij logeerde bij bompa en mémé. We hadden ook deze week een jarige collega op het werk, volgende week is het trouwens alweer bingo als ik me niet vergis. Vorige week zaterdag gingen we gezellig uit eten, gisteravond herhaalden we dit initiatief onder collega’s. Vorige week vierden we nl. de 40ste verjaardag van één van hen. Oorspronkelijk hadden we het idee opgevat om te gaan eten, daarna zouden we naar MODfest gaan. Maar omdat ik samen met één van de andere collega’s nog moest werken op zondag, leek het ons gewoon niet opportuun. We kunnen wel wat hebben, maar om 5u thuiskomen en om 9u30 fris al op het werk verschijnen … we hebben het ooit eerder gedaan, maar met de tweede dag van ons nieuwe zelfscansysteem zal het al druk genoeg worden.

Omdat we toch graag iets wilden organiseren viel onze keuze op een restaurant in Hasselt waar we al veel goeds over hoorden vertellen (cfr. Numero Dieci), nl. Olé Olé, een tapasbar in de Hasseltse binnenstad. Vrijdagnamiddag al een klein cadeautje gekocht voor de jarige bij een wellness center hier in de straat, waar zij klant is. Onze doelstelling was om er opnieuw een gezellige avond van te maken.

Ik denk dat we daar wonderwel in zijn geslaagd. Even voor 8u ondergronds geparkeerd aan de Molenpoort, van daaruit te voet richting Aldestraat gewandeld. Olé Olé zit propvol, d.w.z. geen enkel leeg tafeltje. Enkel ons voorbehouden plekje voor vier is nog vrij. We kraken eerst met drie (Patrick past) een fles cava. Daarna besluiten we allemaal voor de tapa-tafel Royal te gaan, d.w.z. koude en warme tapa’s. Olijven, chorizo en salchichon, manchego en guindillas, boquerons con ajo en picante, jamon Serrano, ensalada Rusa, mejillones, calamares a la Romana, muslitos del mar, scampis fritos, alitas de pollo, albondigas, tortilla Española, fritto de cerdo, pincho de gambitas en sardinas a la plancha. Een hele boterham zoals jullie zien. Honger hebben we niet geleden, hoewel we wel eventjes dachten dat het al afgelopen was na onze eerste warme tapa’s. Maar gelukkig was dat een misverstand want al snel volgde de rest.

Een aantal dessertjes was al helemaal uitverkocht (allemaal verorberd door een bende luidruchtige, uitgelaten jongedames). 😉 Uiteindelijk kozen we met drie voor café glacé en Patrick ging voor ijs met warme kersen. Door een misverstand kreeg ik uiteindelijk hetzelfde dessert als Patrick. Maar omdat het er eigenlijk wel goed uitzag heb ik het toch mooi uitgegeten. Rond 12u betaalden we onze rekening en kregen we nog een sterk drankje aangeboden bij het naar buiten gaan. Even voor 1u stonden we terug op de stoep in Zonhoven. Alweer een prima avond, zo kunnen we afsluitend melden. Achteraf bekeken zou MODfest met volle maag in een opeengepakt én warm Muziekodroom misschien toch geen écht cadeau zijn geweest. We zullen het nooit weten!

Posted 23/01/2011 by ambijans in Algemeen, Culinair

Start zelfscanbalies in Zonhovense bibliotheek   Leave a comment

De grote dag is eindelijk aangebroken! Vanaf nu gaan we onze leners instrueren hoe ze zelf hun materialen kunnen inleveren, uitlenen of verlengen. Ze kunnen hun lidgeld of eventuele boetes betalen zoals ze normaal zouden betalen voor een parkeerticket. Lekker makkelijk! Of voor sommige mensen weer niet, er is in ieder geval voor hulp gezorgd in de aanloopperiode, niemand hoeft zich onmiddellijk zorgen te maken.

Het begon op maandagmorgen toen onze oude, vertrouwde balie werd afgebroken en vervangen door nieuw meubilair. Beveiligingspoortjes werden geplaatst en uitgetest, rekken verschoven, boeken verplaatst, computersysteem volledig vernieuwd enz. Op donderdag volgde er in de namiddag een briefing waarna men kon overgaan tot het testen van het systeem. Gisterennamiddag tot slot werd onze betaalautomaat geïnstalleerd. We kunnen enkel maar hopen dat de techniek ons niet in de steek laat. Het personeel zou er klaar voor moeten zijn. Vandaag verwacht ik niet al te veel problemen, als we de zondagsdrukte eveneens overleven dan komt het wel goed. Vooraf maken we ons niet al te veel zorgen. We lossen de problemen wel op als ze zich stellen! 😉

Posted 22/01/2011 by ambijans in Algemeen

Straffe 1000 (141-145)   Leave a comment

Omdat het toch bijna weekend is en iedereen er nu al naar uitkijkt (ik moet wel werken, ik behoor nl. tot de gelukkige collega’s die de eer hebben om het nieuwe zelfscansysteem te gaan promoten aan de leners) krijg je alweer 5 muziektips. Gelukkig hebben we al voor voldoende ontspanning gezorgd dit weekend, dus dat scheelt! Britney Spears, Cyndi Lauper, 4 Non Blondes, Tiffany en Spice Girls slaan we uit pure desinteresse voor een keertje over. 😉

141. Alice – Sisters of Mercy (1983)

142. Maps – Yeah Yeah Yeahs (2002)

143. Joy – The Sundays (1990)

144. Johnny Johnny – Prefab Sprout (1986)

145. Happy together – The Turtles (1966)

Posted 21/01/2011 by ambijans in Muziek

Straffe 1000 (136-140)   Leave a comment

We kunnen het niet laten, maar bij deze 5 straffe platen komen we graag nog eens (on)rechtstreeks terug op het fenomeen ‘belspelletjes’, dat we weldra in de sector ‘geschiedenis’ kunnen plaatsen, hoewel … je weet natuurlijk nooit met die kansspelen. De titels van vandaag kan je met een beetje goede wil hieraan linken. Voor onze tips heb je geen rekensleutel nodig, laat staan dat je een speciaal 0900-nummer moet bellen. Veel geluk!

136. Money – The Flying Lizards (1979)

137. There will be no next time – The Kids (1981)

138. Maybe tomorrow, maybe tonight – Earth and Fire (1973)

139. Over now – Dub War (1995)

140. Goodbye – The Coral (2002)

Posted 20/01/2011 by ambijans in Muziek

Bye bye bedrieglijke belspelletjes!   Leave a comment

We kregen gisteren in de late namiddag de ideale aanleiding om een heel blogbericht te wijten aan de jongens van Neveneffecten, die vorige week al opzien baarden tijdens de eerste uitzending van hun programma ‘Basta’, een entertainmentprogramma dat stelling inneemt en in eerste instantie opkomt voor de kleine man. Iets meer dan 900.000 kijkers zagen hoe telecomoperator Mobistar een koekje van eigen deeg kreeg m.b.t. hun slecht functionerende helpdeskservice. Het vertoonde niet enkel verbazend veel gelijkenissen met de realiteit, bovendien was het uiterst grappig.

De verwachtingen waren dan ook hooggespannen voor de tweede aflevering. Daarin werd geïnfiltreerd in het milieu van de belspelletjes. Men wilde aantonen dat er bedrog in het spel was of toch minstens een vorm van zware misleiding. In eerste instantie bestudeerden ze het fenomeen ‘belspelletjes’, daarna lieten ze een bevriende acteur geslaagd auditie doen als belspelpresentator en vervolgens was het enkel nog zaak om de rekensleutel te kraken met hulp van een wiskundeknobbel. Het resultaat was een undercoverreportage met de verborgen camera die een heel systeem blootlegde dat zwaar naar bedrog rook. Gisterennamiddag kondigde VMMA aan dat er een einde komt aan de belspelletjes op VTM én 2BE n.a.v. de bewuste tv-uitzending. Met als vreemde kanttekening dat in het programma wel een misleidende montage van de feiten werd weergegeven. Terwijl je net zou denken dat zij 7 jaar lang de kijkers systematisch hebben misleid.

We wisten al langer tot wat de jongens van Neveneffecten in staat waren. Hun eerste tv-optreden in ‘Man Bijt Hond’ (2002) herinner ik me bijvoorbeeld nog levendig. Op dat ogenblik was ik er nog niet kapot van. Maar het niveau werd langzaam beter. Ondertussen werken de heren al een tijdje voor productiehuis Woestijnvis waarvoor zij al een aantal creatieve ideeën aanbrachten. ‘Basta’ is alvast een schot in de roos en het zou me niet verbazen mochten ze er op het einde van het jaar een aantal televisieprijzen mee winnen. Wij blijven in ieder geval met veel plezier verder kijken!

Posted 19/01/2011 by ambijans in Algemeen, TV

Onze wereld draait helemaal door   4 comments

We staan van nature niet écht bekend als optimistisch (hoewel we er elke dag aan werken om een positiever ingesteld mens te worden), maar dat komt natuurlijk omdat er genoeg redenen bestaan om over bepaalde zaken allesbehalve vrolijk te worden. Je hoeft de krant maar open te slaan, het tv-journaal aan te zetten of gewoon gesprekken op de werkvloer te volgen om te weten dat bepaalde mensen soms volledig doorslaan in hun oordeel over personen of situaties. Enkele dingen die in dat verband opvielen wil ik graag even onder de aandacht brengen.

Zo berichtte een ijverige journalist van De Morgen vorige week over VRT-journalist Robin Ramaekers, die in oktober vorig jaar tijdens één van zijn reportages in Haïti een beetje met de montage had geklooid. Hij werd met stenen bekogeld en moest zich verschuilen om niet te worden geraakt. Om het geheel wat dramatischer te maken had hij eerder opgenomen geweerschoten gemonteerd onder die bewuste passage. Op die manier manipuleerde hij het nieuws enigszins, iets wat in journalistieke kringen absoluut ‘not done’ is. De journalist die dit bericht publiceerde had een heuse scoop te pakken, want hij wist tevens te melden dat hoofdredacteur Kris Hoflack even had overwogen om Ramaekers te ontslaan om zwaarwichtige redenen. Na rijp beraad achtte men een disciplinaire schorsing voldoende. Daarmee leek de kous af zou je denken, maar dat was buiten Het Laatste Nieuws gerekend.

Deze krant bracht (net als de rest van onze Vlaamse pers) het bericht de dag erna. HLN mag dan graag pretenderen dat het ‘de meest gelezen krant van Vlaanderen’ is, het gros van hun lezers heeft het IQ van een walnoot. Op hun website geven ze graag een forum aan randdebielen en idioten die daar de grootste onzin mogen verkondigen bij de reacties op nieuwsberichten. De verontwaardiging was groot (de mildste reaguurder eiste Ramaekers’ C4, de ergste dacht eerder aan de brandstapel). Na het lezen ervan hoopte ik dat een aantal van deze mensen naar hun beschutte werkplaats zou trekken om daar terug manden te gaan vlechten. Ik bied overigens nu al mijn excuses aan alle mandenvlechters aan die nooit berichten op HLN posten. 😉

De Standaard liet dan weer zien hoe het wél moest. Die recapituleerden de feiten zoals ze waren. Er werd een soort van voorgeschiedenis verteld, redenen waarom het verhaal misschien alsnog was gelekt in de media en enkele getuigenissen van mensen die (on)rechtstreeks betrokken partij waren. Er werd een beeld van Ramaekers geschetst dat misschien niet helemaal positief was, maar uit de tekst kwam wél duidelijk naar voren dat Robin gewoon een goeie journalist is, die in al zijn jeugdige overmoed een professionele inschattingsfout heeft gemaakt (zoals iedereen er eentje zou kunnen maken). Ik ken Robin vrij goed en ik ben er zeker van dat hij ontzettend baalt van de hele toestand. Zelf kan ik moeilijk geloven dat hij de boel bewust heeft willen belazeren. Het feit dat hij nu voor zes maanden op non-actief wordt gezet in de nieuwssectie (hij mag geen buitenlandse maar ook geen binnenlandse reportages maken tijdens die periode) zal hem pijn doen, maar hij zal die sanctie dragen en er lessen uit trekken. Hopelijk kunnen we daarna weer genieten van zijn bijdrages en blijft ‘de zaak’ niet te lang hangen. Kwaliteit drijft immers altijd boven! For he’s a jolly good fellow, which nobody can deny. 🙂 

Ander voorbeeld: de regeringsonderhandelingen met 7 partijen duren ondertussen al 7 maanden, hoe lang gaan we nog naar die klucht moeten kijken? Als zowel Vlamingen en Walen vasthouden aan hun ‘principes’ kan je geen stabiele, sterke regering maken. Enkel met toegevingen langs beide kanten kan je mogelijk een stap vooruit geraken. N-VA hoopt uiteraard dat instabiliteit uiteindelijk zal leiden tot de splitsing van ons land, anders had de partij geen bestaansrecht meer. Hoe langer een concrete oplossing uitblijft, hoe meer Jan Modaal denkt dat het de fout is van die potverterende Walen. Beide partijen zullen water bij de wijn moeten doen, anders blijven we in deze patstelling zitten.

Ik heb me ook verbaasd over de verschillen tussen de Waalse en de Vlaamse liberalen. MR verkondigde luidop dat men de N-VA uit de onderhandelingen moest bonjouren en ze werden daarin zelfs even gesteund door Europees commissaris Karel De Gucht. Die werd op zijn beurt teruggefloten door Open VLD-voorzitter Alexander De Croo, die vond dat N-VA zeker in de volgende regering thuishoorde op basis van hun verkiezingsuitslag. Ik ben geen N-VA aanhanger, maar ik kan de logica van De Croo wel volgen. Bijna 30 % van de Vlamingen heeft op die partij gestemd, dus lijkt het me nogal evident dat zij mee de koers helpen bepalen. Als je ze nu gaat uitsluiten, loop je het risico dat ze volgende keer nóg meer landgenoten gaan overtuigen om voor hen te stemmen. Ze mee in bad trekken is de enige manier om hen verantwoordelijkheid te geven. Hoewel het om een Vlaams-nationalistische partij gaat zijn ze op verschillende domeinen gematigd en dat biedt zeker perspectief voor de toekomst. Dat in tegenstelling tot het Vlaams Blok/Belang (toch een partij van geheel andere orde).

En dan hebben we nog onderzoeksrechter Wim De Troy, die met zijn wagen de gevangenis van Sint-Gilis wilde binnenrijden maar daarvoor geen toestemming kreeg. Dus liet meneer de onderzoeksrechter doodleuk 3 personeelsleden (de directeur en 2 medewerkers) oppakken. Het overige personeel ging omwille van deze sanctie enkele uren in staking, de vakbonden spraken scherpe taal en ook justitieminister De Clerck vond de reactie van de onderzoeksrechter ietwat overtrokken. Mogelijk volgt er nog een tuchtprocedure, hoewel het kamp van onderzoeksrechter De Troy nu al spreekt over een spijtig ‘misverstand’. Je zou het ook machtsmisbruik van één persoon kunnen noemen, die blijkbaar geen tegenspraak duldt. Mensen die zichzelf of hun functie té ernstig nemen zijn gevaarlijk. Laten we het daar op houden.

Posted 18/01/2011 by ambijans in Algemeen