Archive for februari 2011

Over gefrustreerde voetballers en extreem politiek personeel   1 comment

Alweer een frustrerende week in medialand, waarin er wél een wereldrecord te ‘vieren’ (alhoewel) viel, maar waarin ook pijnlijk duidelijk werd dat de goodwill van politici in beide landsdelen om tot een akkoord te komen ver te zoeken was. We slepen ons langzaam maar zeker naar nieuwe verkiezingen toe, die de verharding én de oprukkende verrechtsing nóg meer zullen accentueren. Hallelujah! Of ze het ooit zullen opgelost krijgen is zeer de vraag. Ieder land krijgt de politici die het verdient zeker?

Zo ving ik gisteren nog op dat Kim Van Cauteren, de nieuwe voorzitster van de N-VA jongeren ooit lid was van het NSV, een (extreem)-rechtse studentenvereniging. Blijkbaar vormt dat voor Bart De Wever & co tegenwoordig geen obstakel meer. Op de begrafenis van Marie-Rose Morel noemde hij Frank Vanhecke nog ‘een grote meneer’. Omdat die nog snel met haar in het huwelijk trad mag ik veronderstellen, hopelijk niet om ’s mans verwerpelijke politieke ideeën. Ik stel me dezer dagen de vraag hoeveel verschil er nog zit tussen de N-VA en het Vlaams Belang. Ze vissen allebei in dezelfde politieke vijver, met als enige verschil dat De Wever geen denigrerende dingen zegt over buitenlanders. De nieuwe ‘buitenlanders’ zijn nu ‘de Walen’, waarmee geen land te bezeilen valt. In zekere zin is dat toch nog steeds ‘Eigen volk eerst’, niet?

Waarmee we meteen belanden bij het sportluik van dit blogbericht. Anderlecht ging de afgelopen week twee keer met de billen bloot. Europees kreeg het thuis een zware tik van Ajax, dat niet eens zijn beste voetbal moest bovenhalen. Gisteravond was het weer niet veel soeps op Westerlo, waar opnieuw werd verloren. Romelu Lukaku weigert tot het einde van het seizoen met de pers te spreken. In principe is er dan niets aan de hand, als de speler op het veld met zijn voeten bewijst dat zijn kritikasters ongelijk hebben. Maar hij sukkelt duidelijk met een vormcrisis.

Nóg lachwekkender is de affaire Stijn Stijnen. Die werd naar de Brugse B-kern verwezen na zijn uitlatingen op Brugse supportersfora. In zijn vrije tijd discussieerde Stijnen anoniem mee op die fora, waar hij zware kritiek uitte op bestuurders, spelers enz. Gelukkig heeft Stijnen een sterke familieband want zijn broer en schoonzus lieten meteen uitschijnen dat zij die pennenvruchten hebben gepost. Het zouden m.a.w. valse aantijgingen zijn aan zijn adres. Geen zinnig mens die zoiets gelooft natuurlijk. Stijnen heeft ondertussen al een redelijke reputatie opgebouwd als notoir ruziestoker, de voorbeelden zijn legio. Ook hier weer: hij moet zich op het veld bewijzen, dus niet elders zeveren. Elders zal wellicht niet bij Club Brugge zijn, vermoedelijk gaan ze hem daar vroeg of laat ontslaan. Misschien was hij een paar seizoenen geleden toch beter richting Rusland vertrokken? 😉

UPDATE

Mijn woorden waren amper koud of het onvermijdelijke nieuws werd al aangekondigd gisteravond: Club Brugge en Stijn Stijnen hebben in onderling overleg en met onmiddellijke ingang een einde gemaakt aan hun samenwerking. Of dit het einde betekent van zijn voetbalcarrière is nog onduidelijk. Ik kan me haast niet voorstellen dat eender welke eersteklasseclub in ons land nu nog in zee wil gaan met hem. Als ‘vertrouwen’ een uitgangsbasis is om met iemand samen te werken, dan heeft deze affaire hem absoluut geen goed gedaan. Wie wind zaait, zal storm oogsten!

Posted 21/02/2011 by ambijans in Algemeen

Straffe 1000 (206-210)   Leave a comment

Drie dagen op rij straffe muziek? Ja dus! We hadden er gewoon zin in en vonden dat het kon, in het andere geval had hier wellicht iets gestaan over de politieke uitschuivers van Vlaams minister Lieten of de zoveelste film die meestrijdt voor de Oscars. We laten de politiek links liggen en schuiven de films door naar een later tijdstip. En omdat we al enige tijd geen anti-muziek meer bij naam hebben vernoemd krijgen jullie (op speciaal verzoek) 5 namen: Muse, Green Day, Dire Straits, Eminem en Guns n’ Roses. Zo, dat lucht op! 😉

206. Commercial rain – Inspiral Carpets (1990)

207. Unbelievable – EMF (1991)

208. Magic carpet ride – Pizzicato Five (1994)

209. Living in a magazine – Zoot Woman (2001)

210. My sister – Juliana Hatfield Three (1993)

Posted 20/02/2011 by ambijans in Muziek

Straffe 1000 (201-205)   Leave a comment

Alweer weekend, een kwisloos gevalletje deze keer. Lekker rustig, geen speciale plannen. Die sparen we gewoon op voor volgende week, dus gooien we er ter voorbereiding opnieuw 5 tracks tegenaan die wij zeer de moeite waard vinden. Over smaken en kleuren kan je steeds discussiëren, maar over deze 5 bijdrages wil ik geen onvertogen woord horen. 😉

201. Munich – Editors (2005)

202. Soon – My Bloody Valentine (1991)

203. Head like a hole – Nine Inch Nails (1989)

204. Way Out – Ellen Allien & Apparat (2006)

205. Supernova – Liz Phair (1994)

Posted 19/02/2011 by ambijans in Muziek

Straffe 1000 (196-200)   Leave a comment

Zelfs in tijden van politieke impasse verzacht muziek nog steeds de zeden. ‘Mooi, ’t leven is mooi’ mag dan wel een fijne lijfspreuk zijn, de gelijknamige hit van Will Tura kan me maar matig bekoren. Wat niet wegneemt dat het leven inderdaad mooi kan zijn. Het leven wordt zelfs op slag mooier als we er nog eens 5 interessante clips tegenaan gooien. We zitten dan aan precies 200 stuks, d.w.z. 1/5 van de totale lijst. Tot slot nog een handige tip meegeven aan de mensen die de overige sessies van mijn lijst hebben gemist. Rechts langs deze tekst heb je onder de blogroll een zoekveld. Als je in dat zoekveld ‘Straffe 1000’ typt en op zoeken klikt krijg je voorlopig al 40 x 5 muziekjes. Als dat geen mooie extra service is? 😉

196. Games without frontiers – Peter Gabriel (1980)

197. New Frontier – Donald Fagen (1982)

198. Television, the drug of the nation – The Disposable Heroes of Hiphoprisy (1992)

199. River runs red – Midnight Oil (1990)

200. Full moon – Anne Clark (2008)

Posted 18/02/2011 by ambijans in Muziek

We have a winner … Belgium!   Leave a comment

Er zijn een heel aantal dingen waar ons land al lang niet meer in slaagt. Zo missen onze Rode Duivels het ene grote wereldtornooi na het andere (terwijl men al jaren roept dat dit ‘de sterkste lichting’ sinds tijden is). Ook onze clubteams hebben een twijfelachtige Europese campagne achter de rug (tenzij jullie Europa League natuurlijk absoluut top vinden). Medailles halen op de Olympische Spelen is voor ons land een aartsmoeilijke opdracht ondanks het feit dat we nochtans een flink aantal topsporters tellen. Gelukkig zijn er ook uitzonderingen (veelal terug te vinden in individuele sportdisciplines zoals bijvoorbeeld het tennis).

Ook een degelijke, federale regering vormen zit er de eerstkomende tijd niet in. De redenen waarom het vooralsnog niet lukt zijn ondertussen gekend, hoewel de oorzaken in Vlaanderen en Wallonië lichtjes verschillen als we de meningen van de diverse politici horen. Het politieke strijdtoneel heeft dezer dagen veel weg van het absurd theater. 210 dagen and still counting … We besparen jullie het gegoochel met cijfertjes over het aantal consultaties bij de koning, het aantal keer dat een akkoord zogenaamd in de maak was, de verschillende benamingen die werden gebezigd als men opnieuw één of andere politicus op verkenning stuurde. Je zal als journalist maar dagelijks je krant moeten vullen dezer dagen.

De vraag die je je kan stellen: moeten we ons nu schamen dat er nog steeds geen regering op de been is of is het net goed dat we nog geen centimeter dichter zijn gekomen tot een akkoord? Her en der wordt het feit straks zelfs gevierd. Want ondanks de malaise krijgt ons land de twijfelachtige eer om de nieuwe recordhouder te worden in de categorie ‘regeringsvormen’. Vooral de vlaams-nationalisten dezer landen zijn blij dat ze naast de Ijzerbedevaart en het Vlaams-Nationaal Zangfeest (ik vergeet ongetwijfeld een aantal andere gelegenheden op sportief, politiek of cultureel vlak) alweer een reden hebben om de Vlaamse Leeuw nog eens te doen wapperen.

Enkele dagen geleden probeerde ik op Facebook nog discussie uit te lokken onder enkele Vlaamsgezinde medemensen n.a.v. die vlaggenkwestie, maar (een enkeling niet te na gesproken) dan krijg je een opeenstapeling van de alomgekende clichés en dooddoeners. Ze zijn zo vol van hun eigen gelijk, de fout ligt ginds … dus niet in Vlaanderen en dan negeer ik de zwakzinnigste opmerkingen gemakshalve. Als je dan probeert te relativeren met een grap wordt dat meteen ‘heel ernstig’ genomen, alsof je hun vrienden én familieleden persoonlijk hebt beledigd. Nee, humor en overtuigde N-VA’ers: het is geen gedroomde combinatie. Het was voor mij persoonlijk al langer duidelijk maar nieuwe verkiezingen komen er binnenkort aan. Het kan haast niet anders als er niets ten gronde verandert. Je kan niet bezig blijven op deze manier. Het ergste is: gaan die nieuwe verkiezingen zoveel meer duidelijkheid verschaffen als de vorige? Ik vrees helaas van niet en dat stemt mij persoonlijk zeer pessimistisch.

Posted 17/02/2011 by ambijans in Algemeen

Straffe 1000 (191-195)   Leave a comment

Afgelopen zaterdag verwoordde één van de teamleden van een bevriende kwisploeg het nog heel treffend: Geert, jij hebt wel een hele brede muzikale smaak geloof ik hè. Dat gaat écht van schlagermuziek tot de betere alternatieve stuff. Hij had het bijna helemaal bij het rechte eind, want in grote lijnen klopte zijn redenering vrij goed. Naast een rits ‘guilty pleasures’ durf ik ook dingen opleggen die iets minder tot de mainstream popmuziek behoren. Vandaag vijf voorbeelden van muziek die je wellicht niet zal horen op de eerste de beste scouts of chirofuif wegens te obscuur of onbekend (dus onbemind). En ik haast me meteen om erbij te vermelden dat die mensen daar ook niks aan kunnen doen. 😉

191. Everything you do is a balloon – Boards of Canada (1996)

192. Psil Cosyin – The Black Dog (1994)

193. Scapegoat – Fear Factory (1992)

194. Grey – Fudge Tunnel (1993)

195. Da ya think I’m sexy? (cover version) – Revolting Cocks (1993)

Posted 16/02/2011 by ambijans in Muziek

‘The King’s Speech’ (Tom Hooper)   Leave a comment

Nadat zijn broer aftreedt wordt George nogal ongewild de nieuwe Koning van Engeland en gaat door het leven als George VI. Helaas heeft hij een probleem met zijn trillende stembanden, wat niet echt koninklijk overkomt. Hiervoor schakelt hij de hulp in van de onorthodoxe spraaktherapeut Lionel Logue wat resulteert in een reeks ongewone technieken en een bijzondere vriendschap. De film werd geregisseerd door Tom Hooper met in de belangrijkste rollen Colin Firth, Helena Bonham Carter en Geoffrey Rush. Deze film is dé grote favoriet op de komende Academy Awards met liefst 12 nominaties. De voortekenen ogen alvast goed want onlangs kaapte deze prent liefst 7 prijzen weg op de Bafta Awards, de Britse tegenhanger van de Oscars.

Regisseur Tom Hooper heeft ondertussen al 8 films op zijn palmares staan. Ik ben uit curiositeit eens gaan grasduinen in zijn vorige films en blijkbaar heb ik daarvan enkel ‘Red Dust’ (2004) gezien. Lang geen slechte film, maar ‘The King’s Speech’ is toch duidelijk van een ander kaliber. Ik heb weinig minpunten kunnen ontdekken in deze film, des te meer pluspunten. Zo ben ik nu al vrij zeker dat Colin Firth (wat een acteur!) met sprekend gemak zal winnen in de categorie ‘beste acteur’ (al zullen James Franco en Jesse Eisenberg stevige ‘outsiders’ zijn in die categorie). Ook de bijrollen zijn meer dan oké, in dat opzicht was ik bijvoorbeeld blij verrast om Michael Gambon te zien opdraven als King George V.

Colin Firth kende ik vóór ‘A Single Man’ enkel van naam, maar hij bewijst nu opnieuw dat hij een schitterend acteur is. Geoffrey Rush moet qua acteerprestatie maar nipt de duimen voor hem leggen. Wie op het eind Ludwig van Beethoven‘s ‘Symphony N° 7 In A Major Op. 92’ gebruikt (zie ook het memorabele einde van ‘Irréversible’ van Gaspar Noé) kan bij mij al weinig verkeerd doen. De film is ondanks zijn tijdsduur van bijna 2 uur nergens zwaar om te ondergaan en vaak vrij luchtig van toon. Of de film veel van haar Oscarnominaties effectief zal weten te verzilveren blijft de grote vraag, ook al omdat de selectie nog een aantal andere, sterke films in petto heeft. Op 27 februari komen we alles te weten! Een trailer voor de cinefiele medemensen onder ons. 🙂

Posted 15/02/2011 by ambijans in Film