Archive for april 2011

Straffe 1000 (341-345)   Leave a comment

Als kind kregen we een degelijke katholieke opvoeding en zoals dat wel eens loopt in het leven: je blijft trouw langs dat kerkelijke weggetje wandelen of je betreedt op een gegeven moment liever een zijpad (omdat het zoveel avontuurlijker en interessanter lijkt). Ik moet zeggen, die atheïstische levenshouding die ik nu huldig bevalt me best. Daarmee wijs ik mensen die wél waarde hechten aan zingeving en geloof allerminst met de vinger. Iedereen moet doen waar hij zichzelf het best mee voelt. Ik geloof wel dat er zoiets bestaat als een God van ‘de goede smaak’, anders had hij nooit zoveel knappe muziek op de mensheid losgelaten! 😉

341. Visible cow – Barkmarket (1996)

342. La ritournelle – Sébastien Tellier (2004)

343. Time of the season – The Zombies (1968)

344. Hydro theory – Drexciya (1995)

345. Business acumen – In Flagranti (2008)

Posted 30/04/2011 by ambijans in Muziek

Straffe 1000 (336-340)   Leave a comment

Voor deze volgende editie van onze superlijst willen we graag het alternatievere volkje terug bedienen, hoewel ik persoonlijk ervaar dat het hokjesdenken van vroeger niet meer zo overheersend aanwezig is. Tegenwoordig kunnen rock én dance vrolijk samengaan op een festivalweide, terwijl puristen daar vroeger meer dan eens op neerkeken. Omdat we van veel muzikale markten thuis zijn zal het ongetwijfeld wel lukken om hier een bont allegaartje samen te stellen.

336. Atlas – Battles (2007)

337. In the meantime – Helmet (1992)

338. Sorry you’re not a winner – Enter Shikari (2007)

339. The Zookeeper’s Boy – Mew (2005)

340. Tomorrow in the papers – The Neon Judgement (1985)

Posted 29/04/2011 by ambijans in Muziek

‘Dwaallicht’ (Braakland/Zhebilding) @ CCHA   Leave a comment

braaklandzhebilding

Braakland meets Elsschot, zowel muzikaal als eigenzinnig. Het is vooral op die manier dat ze tegen Willem Elsschots ‘Het dwaallicht’ willen aankijken. En tegen Frans Laarmans, de ‘held’ van dienst. Die op weg naar huis drie zwarte mannetjes tegenkomt die vruchteloos de Kloosterstraat lopen te zoeken. Die pogingen doet hen de weg uit te leggen in een Engels dat tekort schiet. Die besluit hen in eigen persoon naar de Kloosterstraat te begeleiden. Waar zij de knappe Maria Van Dam hopen te vinden.

De Laarmans (Warre Borgmans) uit hun versie zal zich omgeven weten door een horde Antwerpse musici (o.a. Rudy Trouvé die jullie ongetwijfeld zullen kennen van dEUS en Dead Man Ray) die (bekennen ze eerlijk) nu alleen nog maar het einde van de novelle gelezen hebben. Daarin zit gelukkig een kanjer van een muzikale ingang verborgen! Het mag duidelijk zijn: er staat straks een theateravondje op het programma!

UPDATE

En wat voor een theateravondje! Vooraf hadden we al erg veel vertrouwen in een goede afloop en ik moet zeggen dat onze vermoedens ruimschoots werden ingelost. Vooraf sprak Warre Borgmans de aanwezige toeschouwers buiten aan de zaal op zijn geheel eigen manier toe. Er mocht vanavond uitzonderlijk wél worden gekucht in de zaal (hiermee verwijzend naar de rel rond Jan Decleir enkele weken geleden) en dat kon enkel worden toegestaan omdat het stuk zich afspeelde tijdens de koude winter van 1938. Vandaar dat het voor één keer gepermitteerd was. Gsm’s mochten op blijven staan, maar als er eentje zou afgaan, dan moest die persoon vooraan op de bühne plaatsnemen waarna iedereen de conversatie mee zou kunnen volgen. Om maar te zeggen: Borgmans had meteen de lachers op zijn hand.

Het stuk zelf had veel baat bij een minimaal decor: muzikanten die voor het rode theatergordijn stonden opgesteld, vlak in de buurt van Borgmans die interactief met zijn band een monoloog afstak. In 30 hoofdstukken (die telkens werden aangekondigd) slalomde hij vakkundig door het boek van Elsschot. Het werd nergens saai omdat er regelmatig muzikale intermezzo’s opdoken met zijn fantastische achtergrondband.Vanaf hoofdstuk 16 werd het rode theatergordijn opengetrokken waarachter opnieuw een hoop stoelen stonden en waar ook een drietal lampen ophingen.

In de voorstelling ook één bekend muzieknummer, zijnde ‘Der Mussolini’ van DAF. Op het eind kreeg iedereen een hard en welverdiend applaus. Het spreekt vanzelf dat ik onmiddellijk een cd’tje heb aangeschaft met daarop de muziek uit de voorstelling. Die was namelijk magistraal. Dient het nog te worden gezegd: het was een puike theateravond! Volgende afspraak in CCHA speelt zich opnieuw in de grote schouwburg van CCHA af: Yamato, iets met Japanse percussie. Maar daarover volgende maand meer! 😉

Posted 28/04/2011 by ambijans in Theater

Straffe 1000 (331-335)   Leave a comment

 

De paashaas heeft zijn ei(eren) alweer gelegd, de kinderen hebben ze hopelijk allemaal gevonden. Pukkelpop heeft ondertussen ook de eerste lading namen voor 2011 gedropt, straks al maar eens ons ticket bestellen! Terug tijd om over te gaan naar de orde van de dag, zijnde de dagelijkse realiteit. Op een doordeweekse woensdag trakteren wij graag op vijf kakelverse tracks van ons ondertussen welbekende lijstje. Mensen die nog lekker frisse benen hebben, kunnen alvast beginnen met het wegshaken van hun paaskater! 😉

331. Unflug – Ricardo Villalobos (2006)

332. Fade to grey – Visage (1980)

333. Megablast – Bomb The Bass (1988)

334. D.A.N.C.E. – Justice (2007)

335. Darko – Booka Shade (2006)

Posted 27/04/2011 by ambijans in Muziek

Dinsdagmenu Ludo Enckels   Leave a comment

 

 
Jeugdauteur Ludo Enckels stelt vanavond zijn in maart verschenen nieuwe boek, een volwassenroman getiteld ‘Wervelstorm’ voor. Enckels begon zijn schrijverscarrière in 1988, maar brak pas door met jeugdromans vanaf 1996. Hij is vanavond te gast op ons extra dinsdagmenu van de maand april. Nieuwe dinsdagmenu’s komen eraan vanaf september.

Elke, die voor haar ongeval een mooie en succesvolle journaliste was, getrouwd met een stervoetballer, leert met haar handicap te leven in haar riante en aangepaste villa. Als Lies, die haar helpt en assisteert, zwanger wordt, kiest Elke voor de knappe en vlotte verpleger Rob om haar taken over te nemen. Ze beleeft een geweldige tijd met de nieuwe assistent, ze gaan naar het theater en hij leest haar voor. Hij is een geweldige kok. Ze genieten van de wijn en elkaars gezelschap, maar kan een sterke jongeman verliefd worden op iemand die verlamd is?

En wat heeft zij hem te bieden? Waarom wil Rob niet praten over het verleden, over zijn familie? Welk geheim verbergt hij? Ondanks een sluimerend voorgevoel staat Elke toch toe dat Rob de bovenverdieping van haar villa inricht en er gaat wonen. Stilaan raakt Elke meer en meer geïsoleerd en neemt Rob het commando over.

Wie meer te weten wil komen over de auteur Ludo Enckels is vanavond tussen 20u en 22u van harte welkom in de bibliotheek van Zonhoven. De auteur signeert die avond voor alle liefhebbers! Tussendoor is er tijd voor een glaasje en een klein hapje! Iedereen van harte welkom.

UPDATE

Wie in Zonhoven iets organiseert, moet altijd weer bang afwachten of er genoeg animo is onder de bevolking. Als het té koud is blijft de Zonhovenaar massaal thuis, als het té warm is blinkt de Zonhovenaar wederom uit door afwezigheid. We gaan hier niet opnieuw een litanie afsteken over de anatomie van de modale Zonhovenaar (iemand moet daar maar eens een wetenschappelijke scriptie over schrijven en we nodigen hem/haar zeker uit op een toekomstig dinsdagmenu) want gisteren daagden er wonderwel net geen 40 bezoekers op voor de lezing van Ludo Enckels. Veel familie en vrienden, maar dat mocht de pret geenszins drukken. Ons extra dinsdagmenu van april krijgt het predikaat ‘geslaagd’ opgeplakt. Nieuwe afspraak op 27 september a.s., wanneer Ans Brugmans een workshop komt geven over make-up.

Posted 26/04/2011 by ambijans in Algemeen, Literatuur

‘Biutiful’ (Alejandro González Iñárritu) @ Roxy   2 comments

‘Biutiful’ vertelt het verhaal van de criminele tussenbaas Uxbal (Javier Bardem), die in een vettig glimmend Barcelona de schakel is tussen een Chinees naaiatelier en illegale Afrikanen die nepspullen verkopen in combinatie met drugs. Uxbal leeft met zijn twee kleine kinderen in een smerig appartementje in een deel van de stad waar toeristen nooit komen. Zijn vrouw, die aan borderline lijdt, is de voogdij kwijtgeraakt. Het is een schimmig en grauw bestaan, waar geen van de betrokkenen veel plezier in heeft. Dat wordt er niet beter op als het doodvonnis over Uxbal uitgesproken wordt na een medisch onderzoek. Hij heeft nog maar een paar maanden te leven. Wat kan Uxbal nog rechtbreien aan de verziekte situatie waarin hij zich bevindt?

Na ‘Amores perros’, ’21 grams’ en ‘Babel’ de eerste film waarin Iñárritu niet samenwerkt met scenarist Guillermo Arriaga, waardoor je een lineair verhaal krijgt dus geen verschillende verhaallijnen meer die uiteindelijk ergens samenkomen. Naast Bardem worden de andere rollen ingevuld door Maricel Álvarez en Hanaa Bouchaib. Wie de korte inhoud leest weet vooraf al voldoende: dit wordt alweer een avondje ‘zware kost’. Een trailer kan je hier terugvinden.

UPDATE

Voorafgaand aan de film kregen we de kortfilm ‘Anna’ (in het kader van het project ‘Chacun son cinéma’) te zien, net als enkele anti-drugsreclamespots die Iñarritu draaide voor de Amerikaanse markt. Wie wist trouwens dat deze Nike commercial ook van zijn hand was? Maar goed, iedereen wil weten wat ik nu precies van ‘Biutiful’ vond waarschijnlijk. Het is met voorsprong de minst goeie film uit de Iñarritu-stal, dat mag wel duidelijk zijn. Misschien gaf de vroegere samenwerking met Arriaga uiteindelijk toch een meerwaarde?

De acteerprestaties zijn zeker nog de moeite, Javier Bardem is zelfs in bloedvorm maar ik werd nergens écht geraakt terwijl de film toch bijna één grote aaneenschakeling van ellende is. We zagen Barcelona van zijn minst fraaie kant, op zich werd het allemaal knap in beeld gebracht maar de 2u30 zijn in dit geval een zeer lange zit, een aanslag op eenieders zitvlees. Volgens mij heeft de regisseur een aantal complexe problemen willen vervatten in een film van dik twee uur. Daardoor is de vormgeving van het geheel een beetje mislukt in mijn ogen. Wie ‘Biutiful’ door omstandigheden zou skippen kan rustig op twee oren slapen: het is helaas geen meesterwerk geworden!

Posted 25/04/2011 by ambijans in Film

Pasen in Zonhoven   3 comments

De paashaas is weer in het land, maar officieel worden er hier pas morgen eieren in de tuin verstopt voor de kleinkinderen. De zon zou anders wel eens flink roet kunnen strooien in het plezier van chocoladen eieren rapen. Verdere uitleg geheel overbodig! Over de temperaturen mogen we zeker niet klagen, die liggen historisch hoog als we onze weerlui mogen geloven.

Eergisteren kwisten wij overigens in Geel, 36 teams aan de start. Moedige Missers deden het met vier, nummer vijf moest verstek geven met rugklachten. De hele avond draaide MM mee in de top 10, eigenlijk slechts twee écht mindere rondes. Net vóór de eindronde zorgde mindere ronde nummer drie ervoor dat we op plaats 14 belandden. Enkel een degelijke superronde kon ons nog een plek in de top 10 opleveren. Met 15/20 haalden we alsnog plaats 9, enkel winnaar NGMB deed het met 16/20 volgens mij beter in die laatste ronde.

Overigens was ik alweer winnaar van een tombolaprijs, volgens mij zelfs de hoofdprijs. Een heuse bierkorf met een hoop streekbieren mocht ik in ontvangst nemen. Letterlijk én figuurlijk een zware prijs om te dragen. Uiteindelijk geraakte de lading heelhuids in Zonhoven. Benieuwd of we volgende week in Mol even veel plezier gaan beleven. Deze kwis was er weer zo eentje waar je weinig mocht laten liggen, met linkjes en goede, degelijke kleurenkopies. De superronde was eigenlijk vrij pittig ten opzichte van de rest van de kwis. Even over half 2 (na twee korte tussenstops in Kermt en Zonhoven) waren we terug thuis.

Posted 24/04/2011 by ambijans in Algemeen