Archive for november 2011

Ik, Hollywood (Jan Van Loy)   2 comments

Vanaf 2012 zullen we trachten om wekelijks een literaire tip op de blog te plaatsen. Ongeacht of ik het boek in kwestie daadwerkelijk heb gelezen, als werknemer in de boekensector (en bij uitbreiding natuurlijk nog vééél meer) zou een wekelijkse bijdrage over de wereld van de ‘letteren’ hier alleszins niet misstaan. Vandaag krijg je alvast een schrijfsel van vaderlandse bodem, het ideale leesvoer voor literatuur -en filmliefhebbers in één boek verzameld als het ware.

Hollywood, 1909. Louie Peters is zeventien jaar als zijn broer Charlie een stuk grond krijgt in Californië. Louie gaat als vanzelfsprekend mee. In de ban van de populaire ‘filmpjes’ die overal te zien zijn, vat Louie het idee op om een kleine studio te bouwen. Hij wordt de baas, zijn onbetrouwbare – maar wèl meerderjarige – broer Charlie zet de handtekeningen. De studio is al snel winstgevend en het bedrijf floreert. Louie ontwikkelt zich van een niet serieus genomen onderdeurtje tot een invloedrijk filmmagnaat, met alle gevolgen van dien.

Brussel, 2000. De werkloze journalist Dirk Jansen krijgt het verzoek het levensverhaal te schrijven van Louis Peters, een man van 108 jaar oud die zou zijn begonnen met ‘Hollywood’. Wat doet de ex-Amerikaan in Brussel? Waarom krijgt uitgerekend Jansen deze opdracht? En hoe moet hij fictie van werkelijkheid onderscheiden? In een meeslepende, veelgeprezen stijl schetst Jan Van Loy de belangrijkste episodes uit de Amerikaanse filmgeschiedenis (1909-1969). ‘Ik, Hollywood’ is een rijke roman over films en de eerste sterren, macht en intriges, overmoed en financiële debacles, maar ook over liefde, succes en verborgen verwantschappen. Het oude Hollywood, ooit de grootste fictiefabriek ter wereld, was zelf één groot verhaal.

Jan Van Loy (1964) schrijft verhalen en romans. Voor zijn verhaal ‘De hel van Jan Foster’ kreeg hij de Nieuw Proza Prijs. Zijn roman ‘Bankvlees’ werd bekroond met de Vlaamse Debuutprijs. ‘Alfa Amerika’ en ‘De heining’ bereikten de shortlist van De Gouden Uil. Jan Van Loy woont en werkt in Antwerpen.

Posted 30/11/2011 by ambijans in Literatuur

De Bachelor (VTM) aflevering 2   3 comments

Yep, ook aflevering 2 van ‘De Bachelor’ namen we gisteravond tot ons. Die begon met PP (niet die van Polle Pap, maar van product placement). Eerst werd er teruggeblikt naar de eerste aflevering ten faveure van de goegemeente die het vorige week had gemist of voor alle kijkers die de draad al waren kwijtgeraakt. Zo diende een diep gapende Chloë (we konden haar amandelen spotten) als voorbeeld om aan te geven dat het vermoeiende televisie was voor alle vrouwelijke kandidaatjes.

Vrijgezel Jeoffrey mocht allereerst 8 dames selecteren voor een sportieve watersportactiviteit. Terwijl de 8 uitverkorenen nog overlegden welke kleding ze daarvoor zouden dragen (‘Watersport, hè! We gaan nat worden als we moeten zwemmen of zo. Of wat denk jij bij watersporten?’), bleef de rest gezellig keuvelen in de woonkamer. Wisten de dames veel dat het begrip water sports in het Engels ook wordt gebezigd in de pornografische sector! Liefhebbers moeten maar wat rondsurfen (liefst figuurlijk) om zich in te laten wijden in dit soort rituelen. 😉 Raïssa en Tina maakten kennis met het natte water, weliswaar na wat hulp van ‘de bachelor’. Slechts één van de twee was ‘amused’, de andere not so! Viel me een beetje tegen van Raïssa moet ik zeggen.

Na het jetskiën had Joff kleine afzonderlijke onderonsjes met de 8 meiden. Korte gesprekjes, die hem een bredere kijk op de dames’ psyche zou kunnen geven. MILF Annelies zette een boompje op over haar tattoos waarbij men vanzelf belandde bij haar zoontje Kean, slechts één lettertje verschil met die Britse popgroep. Het jochie bleek supporter van Barcelona, genoeg reden om z’n moeder nog een tijdje aan boord te houden zou ik denken. Rosse Tina had volstrekt geen behoefte aan een vlotte babbel, want ze was in alles het tegengestelde van de vrijgezel. Zo vond ze Leuven bijvoorbeeld geen toffe stad (met een burgemeester als Tobback kunnen we ons daar wel iets bij voorstellen), maar ook voor de rest matchte het nergens, wat leidde tot een heleboel zwangere stiltes.

Nog vóór we de tweede date card op ons bord kregen wierp Victoria zich op als grafologe van dienst. Jeoffrey’s handschrift was dat van een standvastige, stabiele persoonlijkheid, zo sprak ze als een volleerde ‘Madame Soleil’. Van de 8 stranddames won er eentje een romantische date op een yacht. Kapster Shari mocht het hebben over de financiering van haar eventuele kapsalon in hartje Hasselt. Blonde, Antwerpse Ellen was een tikje jaloers op Shari maar ze gaf dat zo grif toe dat ik op slag sympathie voor haar kreeg. Op het yacht werd er met stokjes sushi gegeten, iets wat blijkbaar moeilijk is voor kapsters. Nu moet ik zeggen dat ik daar tijdens mijn Japanvakantie in 2008 al na één dagje mee vertrouwd was. Doch laat ons hier niet veralgemenen, ze zal ongetwijfeld beter kunnen kappen dan ondergetekende.

Het gezellige etentje met champagne in de jacuzzi was in vele opzichten verhelderend. Joff bleek niet vies van donkerharig vrouwvolk, iets waaraan enkele vrouwtjes in aflevering 1 nog leken te twijfelen. Hoppa, Shari kreeg volkomen terecht een roos onder haar mooie snufferd geduwd. Over naar de date met de resterende kandidates dan maar? Die mochten na wat onderling chitchatten per twee een taxiritje maken per olifant. De tot dan toe afzijdige Ann fakete (?) vervolgens een Dumbo-complex, waardoor ze met de vrijgezel in een rijtuigje mocht plaatsnemen. Ze slurpten samen de door haar meegebrachte fles champagne leeg, iets wat de nodige nijd veroorzaakte bij de onfortuinlijke deernes die minder geluk hadden. Ja, er waren er bij die hun ongenoegen duidelijk lieten blijken! Zeker toen die olifantenrit haar ook nog eens een roos opleverde.

In de volgende sequentie wordt de vrijgezel naar een soort van deliberatiekamer overgebracht waar hij moet oordelen over de overgebleven dames die op grote tablets langs hem voorbijschuiven. Ondertussen mijmert hij over de kandidates. Zo mag Raïssa best wat meer lachen, waar ik het overigens volkomen mee eens ben. Alle dames maken zich elders mooi op voor ‘le moment suprème’, waarna twee slachtoffers het front zullen moeten verlaten. Het puur natuur pretpakket van Nathalie mag er zeker wezen, maar laat dat één van de weinige pluspunten zijn die ik kon ontdekken tijdens deze tweede aflevering.

De roosceremonie dan maar? Candice mocht ons favorietje redhead Nancy vergezellen en dat was volkomen terecht: een stralende, goedlachse en toffe griet die blijkbaar aan kickboxen doet. Ook Nathalie was superhappy na het bereiken van de tweede ronde, ja … zelfs bij Raïssa kon er ineens een kamerbrede glimlach vanaf na het overhandigen van de roos. Ook de twee Ellens gingen door. Rosse nummer 3, Tina mocht vertrekken en dat was allesbehalve een verrassing. Zelf tilde ze er niet al té zwaar aan. Ook chihuahua Shani mocht dag zeggen met het handje. Zij pinkte wel een traantje weg (van ontgoocheling meenden wij toch duidelijk te kunnen vaststellen). Volgende week nóg meer tranen (ja, toch?) als vier vrouwen moeten opkrassen. Gelukkig is er ook een pool party! U kijkt toch ook?

Posted 29/11/2011 by ambijans in TV

Straffe 1000 (781-785)   Leave a comment

Uit pure luiheid serveren we aan het begin van deze week opnieuw 5 muziekjes. Voor trage starters misschien de ideale manier om goed op gang te komen, want dit keer hebben we voor dansbare stuff gezorgd. We beginnen met Britse big beats, New Yorkse disco, Sounds OSuccess uit Atlanta, Britse soul en we eindigen dit keer met Ghanees-Britse hip hop en grime. Alstublieft!

781. Take California – Propellerheads (1996)

782. Going back to my roots – Odyssey (1981)

783. Just be good to me – SOS Band (1983)

784. Hangin’ on a string – Loose Ends (1985)

785. Bonkers – Dizzee Rascal & Armand Van Helden (2009)

Posted 28/11/2011 by ambijans in Muziek

Straffe 1000 (776-780)   Leave a comment

Voor mij is dit een werkweekend, maar we weten dat we er na deze twee dagen weer voor enkele weken vanaf zijn. Op vrijdagavond werd er enkele uurtjes gekeuveld over onze kwis van 9 december. Vragen werden ingekort of geherformuleerd, er werd een ronde geschrapt en mogelijk gaat er nog eentje moeten sneuvelen willen we klaar zijn rond middernacht. Zaterdagavond zaten we ontspannen in een Hasseltse theaterzaal. Zondagnamiddag wordt waarschijnlijk weer opgeslorpt door voetbal. Ter afwisseling krijgen jullie alsnog 5 zondagse tracks van mij cadeau.

776. What’s a girl to do – Bat For Lashes (2006)

777. Here in the night – Kelley Polar (2005)

778. Rock to the beat – 101 (1998)

779. Cybersonik – Technarchy (1990)

780. Dear God – Monsters of Folk (2009)

Posted 27/11/2011 by ambijans in Muziek

De 12 gezworenen (Reginald Rose) @ HHT   Leave a comment

Vanavond zijn we terug te vinden in de theaterzaal van HHT voor ‘De 12 gezworenen’, een stuk van Reginald Rose. Er is ook een film uit 1957 (’12 angry men’) van regisseur Sidney Lumet met o.a. Henry Fonda. De film is overigens zeer de moeite, cinefielen die ‘m nooit hebben gezien, moeten ‘m zeker eens bekijken.

Het stuk speelt zich af eind jaren vijftig in de Verenigde Staten van Amerika. We zien een assisenjury in de deliberatie­kamer. De twaalf leden van deze jury moeten uitspraak doen over de schuldvraag betreffende een jongeman die zijn vader zou hebben vermoord.

In de ongeveer negentig minuten durende voorstelling zien we niet alleen een gesprek van twaalf mensen, maar beseffen we gaandeweg hoe elk van deze juryleden zelf tegenover de misdaad en het leven staan. Hun eigen karakter en de wijze waarop ze hun leven tot nog toe hebben geleid, bepalen mede hun oordeel over anderen. Ook de kleine hebbelijkheden die ieder van deze mensen bezitten, spelen een rol in de beoordeling van een zo belangrijke beslissing.

In Amerika moet de jury eensgezind antwoorden op de vraag of iemand schuldig of niet schuldig is. Bij ons geldt een meerderheid. Daarenboven werd wie schuldig bevonden werd aan moord, ook werkelijk geëxecuteerd. Dat aspect is mede bepalend voor de houding in zo’n jury. En vermits de dader in dit stuk een jonge kerel van negentien jaar is, weegt die beslissing nog zwaarder. Ook de getuigen à charge worden grondig doorgelicht en hun houding besproken. Hoe zo’n jury, eind jaren vijftig in de U.S.A., te werk ging ziet u in ‘De twaalf gezworenen’.

Posted 26/11/2011 by ambijans in Theater

Kwisvoorbereiding: laatste rechte lijn   Leave a comment

We zijn precies twee weken verwijderd van D-Day wat onze eigen kwis betreft. Met 43 inschrijvingen zit onze Lettermolenkwis al enkele weken vol. Vanavond één van de laatste samenkomsten om ons werkstuk nog eens grondig door te nemen. Daarna is er geen weg meer terug, dus of we de juiste keuzes hebben gemaakt weten we dan rond 10 december. 😉

Gisteravond nog een (tombola)prijs gaan afhalen bij een zelfstandige vriendin (letterlijk én figuurlijk) en daarbij geheel toevallig in contact gekomen met de eigenaar van La Fuente, een gloednieuw Spaans restaurant dat zich net tegenover haar zaak bevindt. Nu kan een Spaans restaurant nooit slecht zijn qua keuze, ik ga er jaarlijks op vakantie dus ik ken hun keuken ondertussen vrij goed. Dinsdag kreeg één van mijn vrouwelijke collega’s het lumineuze idee om daar ons volgende personeelsetentje misschien te plannen. We moeten daar volgende week maar eens een datum voor prikken lijkt me.

Via via hadden we wel een telefoonnummer te pakken gekregen, maar verder hadden we geen idee over menu’s, prijzen, openingsuren e.d. Google gaf niet meteen uitsluitsel, maar nu weten we alles (of toch vrij veel). De eigenaar (Mo S’Rifi), een zeer vriendelijke man, liet me binnen in zijn zaak. Het dient gezegd, er is binnen veel ruimte, mooi interieur en de tafels stonden al netjes gedekt. Ongeveer 10 minuten na mijn doortocht begon men aan de avondshift. Ongeveer een week geleden ging de zaak open. Vooral het feit dat Loren Cabello Hidalgo, voormalig sous-chef bij El Bulli, achter de potten staat bracht redelijk wat media-aandacht met zich mee. De man streeft naar een Michelinster en hij hoopt die binnen een jaar of vier te kunnen verwerven. Niet dat wij onmiddellijk als referentie kunnen dienen, maar we moeten daar toch snel eens zelf poolshoogte gaan nemen. Onze bevindingen zijn uiteraard terug te lezen op deze stek. We’ll keep you posted!

Posted 25/11/2011 by ambijans in Algemeen

Straffe 1000 (771-775)   Leave a comment

Gisteren zijn er toch weer enkele opmerkelijke dingen gebeurd. Zo reserveerden wij ons verjaardagsetentje bij kersvers Hasselts sterrenrestaurant JER. JER rijmt op ster, dus dat lijkt me meer dan verdiend. Overigens kreeg het restaurant aan de overkant van de brug hier (Innesto), ook een nieuwe Michelinster.

Via Google Streetview konden we dan weer onze eigen woonst opsporen via het net. Op de foto was duidelijk af te leiden wanneer hij was genomen (periode mei-juni 2009), vanwege het verkiezingsbord van Nele Lijnen dat voor onze deur stond. De voorhistorische 7-0 pandoering van Genk in Valencia was pijnlijk. Anderzijds waren ze na de forfaitcijfers in Chelsea al een beetje ‘ervaringsdeskundigen’. Hopelijk hebben de supporters ook iets meegepikt van de stad Valencia, de vierde grootste van Spanje. Zou (ondanks het minder goede weer én dito uitslag) het leed enigszins kunnen verzachten.

771. Good thing – Fine Young Cannibals (1988)

772. Born of frustration – James (1992)

773. Emerge – Fischerspooner (2002)

774. White horse – Laid Back (1983)

775. Harley David (son of a bitch) – The Bollock Brothers (1987)

Posted 24/11/2011 by ambijans in Muziek