Verjaardagsetentje bij JER (Hasselt)   Leave a comment

Een mens wordt maar één keer in z’n leven 40 (tot bewijs van het tegendeel), dus wilden wij dat graag op een hele speciale manier vieren. Eind november (de nieuwe Michelinsterren waren net uitgereikt) reserveerden wij voor 5 personen een tafeltje bij JER in Hasselt. JER is zo’n plek waar ik jaren geleden al van heb gezegd: ‘daar wil ik absoluut nog eens gaan eten’. Er moest zich enkel een goeie gelegenheid aandienen, wat bij deze dus is gebeurd.🙂

Vrienden en kennissen die er al zijn gaan tafelen waren steeds laaiend enthousiast over deze zaak. Ook Gault Millau stak meermaals de loftrompet wat resulteerde in een hoge quotering. De ultieme bekroning viel hen dan ook eind vorig jaar te beurt toen ze hun allereerste Michelinster in de wacht wisten te slepen. Als we de culinaire critici mogen geloven, dan was dat een meer dan verdiende bekroning! Vanmiddag gaan we er eens écht van proberen te genieten. We zitten al in ‘de hoofdstad van de smaak’, wat kan er eigenlijk nog fout lopen?😉

UPDATE

Even over twaalven staan wij in de Persoonstraat 16 met 5 op de stoep. Iemand van het personeel neemt onze jassen aan, waarna we onze plek (aan het raam) kunnen innemen. We beginnen met aperitieven (4 x het huisaperitief, 1 fruitsapje), waarna we ook redelijk unaniem kiezen voor het zondagsmenu, een viergangenmenu met huisaperitief, koffie en aangepaste wijnen inbegrepen. Dat kon makkelijk nu we al waren gestart met dat huisaperitief (champagne met iets daarbij wat me helaas is ontgaan, één of ander cidertje dacht ik). Charlotte besloot als enige van de groep om een voor-, hoofd- en nagerecht te nemen. Navraag leerde ons dat het mogelijk was.

Bij het binnenkomen hing er een wat stijfdeftige sfeer, maar da’s vermoedelijk vaker het geval in zaken met iets of wat standing. Toen de vaste maître d’hôtel kwam assisteren ging het er al iets losser aan toe. We waren (op dat ogenblik) de enige personen in het vertrek maar al snel waren er zes mensen die helemaal vooraan in de zaak mochten plaatsnemen. Heel toevallig bleken dat verre buren uit onze straat te zijn. It’s a small world after all … of hoe zeggen ze dat!😉

In de loop van de namiddag zouden er nog drie tafels bezet raken, waardoor er ca. 40 mensen aanwezig waren, zodat we toch al de term ‘gezellige drukte’ konden bovenhalen. Vóór we aan ons viergangenmenu konden beginnen waren er eerst twee hapjes. Allereerst een toastje op basis van ansjovis, daarna een foie gras met boschampignons. Als we over ‘goed begonnen, half gewonnen’ spreken … die binnenkomer mocht er alvast zijn. Hierna was er een pompoensoepje met grijze garnaaltjes en curry, gevolgd door tarbot met witloof, kool en quinoa als voorgerechtje. Het voorgerecht van Charlotte was kabeljauw met krokante korst, smaken en structuren van knolselderij, jus van bospaddenstoelen en truffel met lobbige limoen. De daarbijhorende witte wijn (Ventoux) was van Franse makelij.

Het viel me ook op dat de loungy muziek van in het begin hierna werd vervangen door het iets klassiekere werk. Het volume werd lichtjes gedimd of de aanwezige gasten waren iets luidruchtiger geworden, dat kan natuurlijk ook. Ons hoofdgerecht was eendenborst met o.a. spruitjes en schorseneren. Voor Charlotte was dat dikke pladijs met flan en crème van parmezaan, crumble van noten en knolgroenten zoetzuur gemarineerd. Zo lekker als het klinkt, zo smaakte het uiteindelijk ook. Een regelrechte streling voor onze smaakpapillen! De erbij geserveerde rode wijn kwam uit Portugal.

En dan moest de overheerlijke mokka met zoetigheden nog volgen. Zo kregen we o.a. chocolaatjes, spekjes, macaron en een mini-portie crème brûlée. Ons dessert was ijs met iets op basis van maïs. Heel erg lekker, maar ik zag dat Charlotte net iets meer geluk had met haar ijs dat bestond uit verscheidene bollen met chocoladesaus overgoten. Even over twaalf waren we naar binnen gegaan, rond half 5 stonden we terug op de stoep na een toch wel geslaagde, culinaire namiddag. De rekening kwam mooi op 75 euro per persoon, hetzelfde bedrag dat we ook vorige maand al spendeerden bij ‘La Fuente’ in Zonhoven. Met dat verschil dat er eigenlijk geen enkele vergelijking mogelijk is tussen beide zaken. JER maakt zijn naam (Just Eat Right) helemaal waar en speelt daarmee in de Champions League van de Limburgse toprestaurants, La Fuente zou ik in dat geval hoogstens een middenmotor in bevordering durven noemen. ‘Een aanzienlijk verschil’ mag hier zelfs als een zwaar understatement worden beschouwd. JER is een absolute topzaak, eentje waar we zonder honger huiswaarts konden trekken. De enorme eetlust van de familie Jans kennende zou men daarvoor alleen al een olympische medaille moeten uitreiken.😉

Posted 08/01/2012 by ambijans in Algemeen, Culinair

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: