Archive for 22/02/2012

Keek op de Week (5)   Leave a comment

Omdat iedereen ondertussen al lang weet hoe getroubleerd onze relatie is met het ‘carnavalsgebeuren’, gaan we er verder geen woorden meer aan vuil maken. Leven en laten leven zeker? Gelukkig zorgde de dagdagelijkse realiteit voor genoeg carnavaleske situaties, waar we graag wat meer op willen focussen. Zo hadden we bijvoorbeeld de getalenteerde jonge voetballer Kevin De Bruyne, die zich tijdens de rust van Genk-Lokeren (de 0-1 ruststand was tevens de eindstand) nogal kritisch uitliet over zijn collega-voetballers. Hij had (net als wij, aandachtig kijkend via Sporting Telenet) precies dezelfde lamlendigheid gespot in het spel van zijn medemaats. Er werd matig verdedigd, Bailly klungelde alweer bij het doelpunt, op het middenveld mocht Lokeren rustig het spel domineren, waardoor vooraan niemand kon worden bereikt. Ook de inbreng van Jelle Vossen in de tweede helft bracht geen soelaas. Afgelopen weekend won Genk overigens weer op Bergen, al was het zonder glans.

Het grote manco bij de kampioen van vorig seizoen is het gebrek aan regelmaat. Genk kon dit seizoen nergens een sterke reeks neerzetten, zoals bijvoorbeeld Standard en nu Brugge dat wél konden bewerkstelligen. Als de spelers dan nog beginnen te morren ‘en plein public’, dan heb je een behoorlijk probleem. Ik vond het vooral tekenend dat ‘the slip of the tongue’ precies kwam van een speler wiens horizonten volgend seizoen elders liggen. Zwijgen was in zijn geval de weg van de minste weerstand geweest, maar zoiets ligt niet in de aard van De Bruyne, die een kat gewoon een kat noemt. Vrijwel zeker hebben mensen met invloed (Houben? Degraen?) de speler in kwestie tot de orde geroepen. In voetbalmiddens is het nl. bon ton om alles ‘en groupe’ uit te klaren. Afgelopen weekend bracht De Bruyne het eerste doelpunt aan en scoorde hij het tweede doelpunt. Achteraf was niemand van de spelers bereid om verklaringen af te leggen voor de camera. Lesje geleerd van de clubleiding? Richtlijnen van hogerhand? Het is een feit dat De Bruyne pas terug met de pers zal praten na afloop van de reguliere competitie binnen enkele weken. Tot die tijd zullen bijna alle spelers met hun voeten praten. Of dat genoeg is om play offs 1 te bereiken zal hierna duidelijk zijn.

We blijven nog eventjes in het voetbal met een bericht waarvan wij dachten dat de verjaringstermijn al lang was overschreden. Naar het schijnt zou de FIFA een onderzoek zijn gestart naar het WK Voetbal 1978 in Argentinië. Er zou één en ander niet in de haak zijn geweest in hun met 6-0 gewonnen wedstrijd tegen Peru. In die tijd was er nog geen sprake van een knock-out fase. Omdat Brazilië zijn wedstrijd al had afgewerkt, wisten de Argentijnen precies dat ze minstens met 4-0 moesten zegevieren om de finale tegen Nederland te halen. Wie de levenswandel van Videla kent, heeft waarschijnlijk geen tekening nodig. Zo werd uiteindelijk niet Brazilië, maar Argentinië groepswinnaar. In een zinderende finale tegen Nederland ging Oranje helaas met 3-1 (na verlengingen) voor de bijl. Er is nu sprake van dat men de wereldtitel van 1978 alsnog cadeau zou doen aan Nederland. Maar hoe eerlijk zou dat zijn ten opzichte van Brazilië dat eigenlijk in de finale hoorde te staan? Ik stel dan ook voor dat we op neutraal terrein een replay plannen tussen de toenmalige lichting van Nederland (met o.a. Krol, Haan, Rensenbrink, Neeskens en Rep) tegen Brazilië. Dat de kraste knarren mogen winnen! 😉

And now for something completely different! In de vorige weekendeditie van de Limburgse streekkrant ‘Het Belang van Limburg’ kreeg ex-crimineel Danny Vanhamel breed uitgesmeerd over twee pagina’s een forum. Hij was zelf naar de krant toegestapt naar aanleiding van de negatieve berichtgeving over zijn twee zonen Wesley en Gerry. Voor de absolute leken onder ons: in een vorig leven was Danny werkzaam als overvaller van geldtransporten, maar de strafste stoot (volgens ons Belgisch gerechtssysteem dan toch) was de ontvoering van Anthony’ke De Clerck, kleinzoon van textielbaron Boer Clerck. Hiervoor werd hij destijds samen met zijn ondertussen overleden compaan Jozef Peeters veroordeeld tot levenslange dwangarbeid.

Danny Vanhamel geeft voor het laatst (zo zegt hij zelf) tekst en uitleg bij de feiten. Dat hij het opneemt voor zijn zonen, 23 en 25 jaar oud ondertussen, vinden wij een nobel streven. Dat hijzelf toentertijd ongelofelijk zwaar is veroordeeld om een soort van voorbeeldstraf te stellen is volledig correct. Ook het feit dat hij daarna terug op het juiste pad terecht is gekomen kunnen we enkel maar toejuichen. Laat ons echter niet aan het belangrijke feit voorbijgaan dat Vanhamel zelf reeds op jeugdige leeftijd op het slechte pad terechtkwam. De man was allerminst een doetje (en dan drukken we ons zeer licht uit). Tijdens zijn gevangenschap waren zijn kinderen nog klein, waardoor ze al die jaren een vaderfiguur moesten missen. Dat puberende kinderen geen lachertje zijn, daar kan ik me iets bij voorstellen. Ik begrijp dat Vanhamel het stigma ‘zo vader, zo zonen’ vreselijk erg vindt, maar de feiten zijn gewoon wat ze zijn.

In onverdachte tijden (we schrijven augustus 2005 tijdens Pukkelpop) deed ik samen met een vriendin bewaking in een zijstraat op Kiewit. We hadden daar behoorlijk vlot contact met enkele jonge buurtbewoners, waarvan er eentje goed bevriend was met de oudste zoon van Vanhamel. Straffe verhalen gehoord die avond, die we het best kunnen catalogeren onder de noemer ‘licht ontvlambaar typje’. Toen al werd gezegd dat de jongste daar niet voor moest onderdoen. In april 2011 belandde hij in de cel omdat hij een politieman werkonbekwaam sloeg, nauwelijks enkele maanden later in augustus reed hij zijn zware Audi A8 in de prak. Een jonge gast van 23 jaar met een dikke bak van 100.000 euro onder z’n kont. Sta me toe om daar zware bedenkingen bij te hebben! Twee weekends geleden kwamen hij en z’n oudere broer heel toevallig in een vechtpartij terecht op het Kolonel Dusartplein. Vechten schijnt schering en inslag te zijn in die buurt (dat was in onze tijd al zo), dus dat zou best nog ‘stom toeval’ kunnen zijn. Ik weiger echter te geloven dat er complotjes zouden worden gemaakt tegen de broers Vanhamel. Mijn advies: ‘in het weekend best in een brede boog rond dat soort gasten wandelen’. Zeg nu zelf: ‘als je je op je 23ste nog moet bezighouden met kwajongensstreken als eieren tegen huisgevels gooien?’ Of is dat misschien een typisch staaltje van bouwvakkershumor?

En we gaan er op een ietwat marginale manier uit deze keer. Hét programma voor de meerwaardezoekers ‘Oh Oh Cherso’, de limbo-editie that is, zou ‘on hold’ zijn gezet. Volgens de ene bron zal dit programma nooit worden uitgezonden, de andere bron beweert dan weer dat het programmaschema moet worden geoptimaliseerd. Gelukkig hebben de 8 Limburgse deelnemers geen enkel idee wat het woord ‘optimaliseren’ betekent, tenzij ze het natuurlijk zouden gaan googelen. Ik ben bij de ‘gelukkigen’ die heel toevallig de trailer voor het programma heeft gezien. Met slechts twee woorden kan je die rotzooi bijzonder goed samenvatten ‘tenenkrommend slecht’. Omdat we sommige mensen beter in hun waarde laten, gaan we hier hun proces niet maken. Mocht het programma ooit uitzendklaar geraken (not very likely), dan zal er alleszins genoeg voer voor discussie zijn. We mogen ons vooralsnog zééér gelukkig prijzen dat men ons dit affront wil besparen. Om het ongeveer met Shakespeare te zeggen: ‘2BE or not 2BE’, doe mij dan maar ‘NOT 2BE’. 😛 Limburg blinkt nu al niet meteen uit als scherpzinnigste provincie, laat ons er aub alles aan doen om die schade zoveel mogelijk te beperken. Heel veel provinciegenoten danken jullie alvast bij voorbaat. Merci 2BE!

Advertenties

Posted 22/02/2012 by ambijans in Algemeen