Archive for februari 2012

Keek op de Week (5)   Leave a comment

Omdat iedereen ondertussen al lang weet hoe getroubleerd onze relatie is met het ‘carnavalsgebeuren’, gaan we er verder geen woorden meer aan vuil maken. Leven en laten leven zeker? Gelukkig zorgde de dagdagelijkse realiteit voor genoeg carnavaleske situaties, waar we graag wat meer op willen focussen. Zo hadden we bijvoorbeeld de getalenteerde jonge voetballer Kevin De Bruyne, die zich tijdens de rust van Genk-Lokeren (de 0-1 ruststand was tevens de eindstand) nogal kritisch uitliet over zijn collega-voetballers. Hij had (net als wij, aandachtig kijkend via Sporting Telenet) precies dezelfde lamlendigheid gespot in het spel van zijn medemaats. Er werd matig verdedigd, Bailly klungelde alweer bij het doelpunt, op het middenveld mocht Lokeren rustig het spel domineren, waardoor vooraan niemand kon worden bereikt. Ook de inbreng van Jelle Vossen in de tweede helft bracht geen soelaas. Afgelopen weekend won Genk overigens weer op Bergen, al was het zonder glans.

Het grote manco bij de kampioen van vorig seizoen is het gebrek aan regelmaat. Genk kon dit seizoen nergens een sterke reeks neerzetten, zoals bijvoorbeeld Standard en nu Brugge dat wél konden bewerkstelligen. Als de spelers dan nog beginnen te morren ‘en plein public’, dan heb je een behoorlijk probleem. Ik vond het vooral tekenend dat ‘the slip of the tongue’ precies kwam van een speler wiens horizonten volgend seizoen elders liggen. Zwijgen was in zijn geval de weg van de minste weerstand geweest, maar zoiets ligt niet in de aard van De Bruyne, die een kat gewoon een kat noemt. Vrijwel zeker hebben mensen met invloed (Houben? Degraen?) de speler in kwestie tot de orde geroepen. In voetbalmiddens is het nl. bon ton om alles ‘en groupe’ uit te klaren. Afgelopen weekend bracht De Bruyne het eerste doelpunt aan en scoorde hij het tweede doelpunt. Achteraf was niemand van de spelers bereid om verklaringen af te leggen voor de camera. Lesje geleerd van de clubleiding? Richtlijnen van hogerhand? Het is een feit dat De Bruyne pas terug met de pers zal praten na afloop van de reguliere competitie binnen enkele weken. Tot die tijd zullen bijna alle spelers met hun voeten praten. Of dat genoeg is om play offs 1 te bereiken zal hierna duidelijk zijn.

We blijven nog eventjes in het voetbal met een bericht waarvan wij dachten dat de verjaringstermijn al lang was overschreden. Naar het schijnt zou de FIFA een onderzoek zijn gestart naar het WK Voetbal 1978 in Argentinië. Er zou één en ander niet in de haak zijn geweest in hun met 6-0 gewonnen wedstrijd tegen Peru. In die tijd was er nog geen sprake van een knock-out fase. Omdat Brazilië zijn wedstrijd al had afgewerkt, wisten de Argentijnen precies dat ze minstens met 4-0 moesten zegevieren om de finale tegen Nederland te halen. Wie de levenswandel van Videla kent, heeft waarschijnlijk geen tekening nodig. Zo werd uiteindelijk niet Brazilië, maar Argentinië groepswinnaar. In een zinderende finale tegen Nederland ging Oranje helaas met 3-1 (na verlengingen) voor de bijl. Er is nu sprake van dat men de wereldtitel van 1978 alsnog cadeau zou doen aan Nederland. Maar hoe eerlijk zou dat zijn ten opzichte van Brazilië dat eigenlijk in de finale hoorde te staan? Ik stel dan ook voor dat we op neutraal terrein een replay plannen tussen de toenmalige lichting van Nederland (met o.a. Krol, Haan, Rensenbrink, Neeskens en Rep) tegen Brazilië. Dat de kraste knarren mogen winnen! 😉

And now for something completely different! In de vorige weekendeditie van de Limburgse streekkrant ‘Het Belang van Limburg’ kreeg ex-crimineel Danny Vanhamel breed uitgesmeerd over twee pagina’s een forum. Hij was zelf naar de krant toegestapt naar aanleiding van de negatieve berichtgeving over zijn twee zonen Wesley en Gerry. Voor de absolute leken onder ons: in een vorig leven was Danny werkzaam als overvaller van geldtransporten, maar de strafste stoot (volgens ons Belgisch gerechtssysteem dan toch) was de ontvoering van Anthony’ke De Clerck, kleinzoon van textielbaron Boer Clerck. Hiervoor werd hij destijds samen met zijn ondertussen overleden compaan Jozef Peeters veroordeeld tot levenslange dwangarbeid.

Danny Vanhamel geeft voor het laatst (zo zegt hij zelf) tekst en uitleg bij de feiten. Dat hij het opneemt voor zijn zonen, 23 en 25 jaar oud ondertussen, vinden wij een nobel streven. Dat hijzelf toentertijd ongelofelijk zwaar is veroordeeld om een soort van voorbeeldstraf te stellen is volledig correct. Ook het feit dat hij daarna terug op het juiste pad terecht is gekomen kunnen we enkel maar toejuichen. Laat ons echter niet aan het belangrijke feit voorbijgaan dat Vanhamel zelf reeds op jeugdige leeftijd op het slechte pad terechtkwam. De man was allerminst een doetje (en dan drukken we ons zeer licht uit). Tijdens zijn gevangenschap waren zijn kinderen nog klein, waardoor ze al die jaren een vaderfiguur moesten missen. Dat puberende kinderen geen lachertje zijn, daar kan ik me iets bij voorstellen. Ik begrijp dat Vanhamel het stigma ‘zo vader, zo zonen’ vreselijk erg vindt, maar de feiten zijn gewoon wat ze zijn.

In onverdachte tijden (we schrijven augustus 2005 tijdens Pukkelpop) deed ik samen met een vriendin bewaking in een zijstraat op Kiewit. We hadden daar behoorlijk vlot contact met enkele jonge buurtbewoners, waarvan er eentje goed bevriend was met de oudste zoon van Vanhamel. Straffe verhalen gehoord die avond, die we het best kunnen catalogeren onder de noemer ‘licht ontvlambaar typje’. Toen al werd gezegd dat de jongste daar niet voor moest onderdoen. In april 2011 belandde hij in de cel omdat hij een politieman werkonbekwaam sloeg, nauwelijks enkele maanden later in augustus reed hij zijn zware Audi A8 in de prak. Een jonge gast van 23 jaar met een dikke bak van 100.000 euro onder z’n kont. Sta me toe om daar zware bedenkingen bij te hebben! Twee weekends geleden kwamen hij en z’n oudere broer heel toevallig in een vechtpartij terecht op het Kolonel Dusartplein. Vechten schijnt schering en inslag te zijn in die buurt (dat was in onze tijd al zo), dus dat zou best nog ‘stom toeval’ kunnen zijn. Ik weiger echter te geloven dat er complotjes zouden worden gemaakt tegen de broers Vanhamel. Mijn advies: ‘in het weekend best in een brede boog rond dat soort gasten wandelen’. Zeg nu zelf: ‘als je je op je 23ste nog moet bezighouden met kwajongensstreken als eieren tegen huisgevels gooien?’ Of is dat misschien een typisch staaltje van bouwvakkershumor?

En we gaan er op een ietwat marginale manier uit deze keer. Hét programma voor de meerwaardezoekers ‘Oh Oh Cherso’, de limbo-editie that is, zou ‘on hold’ zijn gezet. Volgens de ene bron zal dit programma nooit worden uitgezonden, de andere bron beweert dan weer dat het programmaschema moet worden geoptimaliseerd. Gelukkig hebben de 8 Limburgse deelnemers geen enkel idee wat het woord ‘optimaliseren’ betekent, tenzij ze het natuurlijk zouden gaan googelen. Ik ben bij de ‘gelukkigen’ die heel toevallig de trailer voor het programma heeft gezien. Met slechts twee woorden kan je die rotzooi bijzonder goed samenvatten ‘tenenkrommend slecht’. Omdat we sommige mensen beter in hun waarde laten, gaan we hier hun proces niet maken. Mocht het programma ooit uitzendklaar geraken (not very likely), dan zal er alleszins genoeg voer voor discussie zijn. We mogen ons vooralsnog zééér gelukkig prijzen dat men ons dit affront wil besparen. Om het ongeveer met Shakespeare te zeggen: ‘2BE or not 2BE’, doe mij dan maar ‘NOT 2BE’. 😛 Limburg blinkt nu al niet meteen uit als scherpzinnigste provincie, laat ons er aub alles aan doen om die schade zoveel mogelijk te beperken. Heel veel provinciegenoten danken jullie alvast bij voorbaat. Merci 2BE!

Advertenties

Posted 22/02/2012 by ambijans in Algemeen

Dinsdagmenu Herman Konings   Leave a comment

Vandaag heet in carnavalmiddens traditioneel ‘Vette Dinsdag’, maar bij mij is het vet van de soep. Voormiddag gaan we werken, namiddag hebben we verlof genomen zodat we ’s avonds fris en fruitig op ons nieuwe dinsdagmenu kunnen verschijnen. Naar het schijnt zou er vanavond wel eens veel volk kunnen opdagen (als we de geruchtenmolen mogen geloven), iets wat we uiteraard ten zeerste kunnen toejuichen. Zonhovenaar Herman Konings (°1964) is licentiaat in de theoretische psychologie en zaakvoerder van het Antwerpse trend- en toekomstonderzoeksbureau Pocket Marketing/nXt. Als trendwatcher geeft hij onder de hoofding ‘De toekomst is niet van gisteren!’ regelmatig adviesrondes en spreekbeurten aan bedrijven, genootschappen en hogescholen over socio-culturele verschuivingen, trendobservaties en toekomstverwachtingen.

Verder is Konings ook schrijver van o.a. ‘De stand des tijds: over trends en toekomstverkenning’, ‘Latte Macchiato:  trends voor het volgende decennium’ en eind 2011 verscheen zijn nieuwste boek “Sub rosa: geïnspireerd toekomstkijken”.
Wat doet een trendwatcher nu precies? Op welke manier meet hij zijn persoonlijke bevindingen? Worden zijn toekomstvoorspellingen altijd realiteit of kan hij er al eens flagrant naast zitten? Hoe ziet Herman Konings de gemeente Zonhoven evolueren de komende 20 jaar? En ziet jullie vertrouwde bibliotheek er dan nog precies hetzelfde uit? Een hoop vragen waar je misschien tijdens deze avond een pasklaar antwoord op krijgt. Wij trokken ca. 4 jaar aan de mouw van deze felbegeerde internationale spreker maar altijd kwam er weer een spreekwoordelijke kink in de kabel. Maar nu komt hij dus eindelijk een lezing geven in zijn geboortedorp. Zeker niet te missen!

UPDATE

Na meer dan 5 jaar zeuren konden we vanavond dan eindelijk getuige zijn van de lezing van Herman Konings, een lezing die hij grotendeels ophing aan zijn laatst verschenen boek. Voor één keer mogen we deze Vette Dinsdag letterlijk én figuurlijk vet noemen. De inhoud vonden wij wel vet, de publieke opkomst was minstens even vet. Het is al enige tijd geleden dat wij (de eerlijkheid gebiedt mij te zeggen dat Herman alle werk deed) nog ca. 65 mensen wisten te boeien op een doordeweekse dinsdagavond. Zo was het duidelijk merkbaar dat Herman vrij vaak voor publiek spreekt, dus kregen we een vlotjes gepresenteerd totaalpakket. Volgende maand (13 maart) spreekt Tino Bijnens nog over de schrijver Alfons Jeurissen, waarna we enkele maanden pauzeren. Vanaf september kan je terug bij ons terecht voor Jochem Goovaerts, Inge en Suzy Becks en Christophe Deborsu. Maar daarover hadden we vorige week al gecommuniceerd.

Posted 21/02/2012 by ambijans in Algemeen

‘Shame’ (Steve McQueen) @ Roxy   Leave a comment

’t Is alweer een tijdje geleden, maar vanavond gaan we nog eens een cinemake doen. Tijdens de Elan filmavond staat straks ‘Shame’, de allernieuwste prent van regisseur Steve McQueen (niet te verwarren met de acteur) op het programma. De allereerste film van McQueen, ‘Hunger’, vonden wij persoonlijk dik oké. Hopelijk haalt zijn nieuwe film hetzelfde hoge niveau. Een schitterende acteur als Michael Fassbender en een bloedmooie actrice als Carey Mulligan moeten daar voor zorgen. Ik ben eigenlijk vooral benieuwd waarom deze film geen enkele Oscarnominatie in de wacht wist te slepen ondanks de aardige kritieken. Té veel expliciete seksscènes voor de preutse Academyleden waarschijnlijk?

Brandon (Michael Fassbender) is een dertiger die in New York woont en moeite heeft om zijn seksleven onder controle te houden. Hij is verslaafd aan pornografie en hierdoor heeft hij moeite om echte relaties met vrouwen aan te knopen. Slechts één vrouw kan echt dicht bij hem komen: zijn eigenzinnige, jongere zus Sissy (Carey Mulligan). Brandon mag dan wel in het openbaar de schijn ophouden een normaal leven te leiden, Sissy weet wel beter. Wanneer ze bij hem in zijn appartement komt wonen, loopt Brandons leven uit de hand. Broer en zus brengen immers het slechtste in elkaar naar boven. Hier alvast een trailer voor de liefhebbers.

UPDATE

Vooraf gewaagde de inleider van ‘een kopstoot van een film’ en hij heeft gelijk gekregen. Alweer een erg trage film, met veel lange, stille shots, seksscènes ondersteund door klassieke muziek, het getergde gezicht van Fassbender tijdens de geslachtsdaad enz. Zijn personage worstelt met een immens probleem, dat nog eens wordt bemoeilijkt én uitvergroot door de komst van z’n zus. Z’n zus lijkt dan weer onrechtstreeks de aanleiding voor het aanpakken van zijn probleem. Bij de beginscène en de eindscène van de film wordt niet geheel duidelijk of het om een soort ‘fantasie’ gaat of dat het zich daadwerkelijk afspeelt. Je kan er wel veel symboliek in herkennen. Dat de film niet in de bovenste lade lag voor de Oscars is perfect logisch gezien de puriteinse instelling die er in Hollywood en omstreken heerst. We zouden daar een flinke boom over kunnen opzetten, maar Fassbender zou de George Clooney’s dezer aarde op overtuigende wijze naar huis hebben geacteerd. Een gemiste kans dat men deze sterke film links heeft laten liggen volgens mijn bescheiden mening.

Posted 20/02/2012 by ambijans in Film

Straffe 1000 (911-915)   Leave a comment

Vol trots presenteren we op zondag de volgende 5 nummers uit ons steeds weer terugkerende lijstje. Bijdrage 1 is een duo dat eerst een rockband was, tip 2 is een Belgische avant-gardistische band (we hadden een ander nummer in gedachten, maar daarvan is helaas geen video terug te vinden). De laatste drie stuks slingeren ons terug naar de eighties: het eerste nummer heb ik op single, het tweede dook vaak op in Toppop en de lp van de laatste grijze man was een verademing. Ik denk dat we de zondagsrust alleszins aardig weten te respecteren dit keer! 😉

911. Hustler – Simian Mobile Disco (2007)

912. Eddies – X-Legged Sally (1993)

913. Calling all the heroes – It Bites (1986)

914. Under your thumb – Godley & Creme (1981)

915. Graceland – Paul Simon (1986)

Posted 19/02/2012 by ambijans in Muziek

‘The Beauty Queen of Leenane’ (Martin McDonagh) @ HHT   Leave a comment

In de heuvels van Galway woont de eenzame, verbitterde Maureen Foley met haar manipulatieve moeder Mag. Zij zijn in een constante strijd verwikkeld. Maureen droomt ervan te ontsnappen aan de pesterijen van haar moeder en zij ziet haar kans als ze op een dorpsfeest een oude jeugdvriend terugziet. De grote vraag is of Mag erin zal slagen haar dochters laatste kans op geluk te dwarsbomen…

McDonagh toont ons een Ierland dat romantisch is voor iedereen behalve voor de inwoners. Iedereen probeert te ontsnappen aan de werkloosheid, de verveling en de regen; hetzij met humor, hetzij… “anders”! Jaren geleden zag ik het stuk al in Tongeren (TNT), benieuwd hoe mijn moeder & co het geheel hebben ingevuld. Er zit niet alleen een hoop familie, vrienden en kennissen in de zaal, maar vanavond spelen ze eveneens voor een jury. Spannend is dus wel het minste wat je kan zeggen. Voor de eventuele liefhebbers: er zijn nog voorstellingen op 23, 24 en 25 februari.

UPDATE

Wat een avond! Een bijna uitverkochte voorstelling, veel familie, vrienden en kennissen aanwezig (waaronder één heel speciale ontmoeting), die ervoor zorgde dat het eigenlijk een onvergetelijke voorstelling werd. Normaal wordt de keet na afloop altijd netjes om 1u afgesloten, maar voor de familie Truyers en aanverwanten werd er voor één keertje een uitzondering gemaakt wat ervoor zorgde dat we pas om 2u de deur achter ons dichtdeden. Wij gingen alleszins met een tevreden gevoel naar huis. Je zou al spontaan zin krijgen om al aan de organisatie van ons volgend familiefeest te beginnen. 😉

Posted 18/02/2012 by ambijans in Theater

TV Nostalgie (5)   Leave a comment

Welkom terug in onze rubriek waarin we op zoek gaan naar legendarische tv-fragmenten die iedereen zich vrijwel meteen voor de geest kan halen. We zijn dan wél in de veronderstelling dat jullie deze keer in de leeftijdscategorie van de dertigplussers zitten, dus onze reis in de tijd is nu net iets verder. Zo komt ons eerste fragment uit het legendarische programma ‘Te Land, ter zee en in de lucht’, dat al sinds begin jaren ’70 op de Nederlandse tv loopt. Zelf waren wij fans van het onderdeel ‘achteruitrijden’ met het bijhorende commentaar van André van Duin. Er waren diverse onderdelen zoals tobbedansen, fiets ‘m erin enz.

Ook onze volgende bijdrage staat op mijn netvlies gegrift. De meeste mensen kennen Ivan Heylen wellicht als zanger van ‘De werkmens’ of ‘De wilde boerendochter’. Vandaar dat we graag een stukje laten zien uit zijn programma ‘Op zoek naar België’ waarin hij telkens op zoek ging naar bepaalde aspecten van ons land. In één van die afleveringen ging hij op zoek naar eeuwelingen, waarna er twee ten tonele verschenen. Ze waren nog vrij kras, maar de ouderdom zorgde ervoor dat niet alles vlekkeloos functioneerde. Zijn broer Martin is ondertussen misschien al bekender dan Ivan, die enkel nog langskwam in een soort van celebrity Big Brother, die blijkbaar ook presenteerde op het ondertussen ter ziele gegane GunkTV en nog zijn opwachting maakte in een kookprogramma op tv.

Nog zo’n opgemerkte talkshowhost uit de 80’s is Jan Lenferink, die flink wat bekendheid verwierf met zijn talkshow ‘RUR’. Het pak rammel dat hij kreeg bij de hells angels was legendarisch, maar meestal ging het er op zondagavond net iets ontspannender aan toe met zijn aanwezige gasten. Dré Steemans alias Felice probeerde in Vlaanderen een beetje hetzelfde met ‘Incredibile’, maar dat vormde in de verste verte geen competitie voor Lenferink.

Nee, als er bij ons dan toch eens hard werd gelachen in een spelprogramma, dan bleek dat helemaal de bedoeling niet te zijn. Op 8 april 1987 hadden we bijvoorbeeld de legendarische ‘Pak de Poen Show’, gepresenteerd door de gebroeders Verreth. De wet van Murphy is nergens zo doeltreffend bewezen als op die ene fatale tv-avond. Doffe ellende! De volgende twee uitzendingen mocht een échte vakman als Luc Appermont de honneurs waarnemen, waarna het programma werd afgevoerd. Het format bleek dan toch niet zo sterk te zijn!

We hebben tot slot nog een aantal memorabele bloopers uit legendarische spelprogramma’s voor jullie in petto. Zo was ‘Blind Date’ soms écht top, konden we harder lachen met de flaters bij ‘Rad van Fortuin’ dan de moppen waarmee Walter Capiau later bij HT&D op de proppen kwam. Zelfs de professionals bij Woestijnvis ontkomen er niet aan. Het kan echter ook helemaal anders. Zo moesten wij bijvoorbeeld ontzettend hard lachen om een doodgewone stommiteit van onze eigen Vlaamse Chuck Norris, de genaamde Freddy De Kerpel. In het programma ‘Fear Factor’ ging hij tot het uiterste, maar hij stak daarvoor geen tandje bij, wel integendeel … Bij De Kreuners was lachen blijkbaar aanstekelijk want ook Ben Crabbé lag in een breuk tijdens ‘De Tabel van Mendeljev’, die om meer dan één reden écht grappig was.

Posted 17/02/2012 by ambijans in TV

‘500 tips om slim te reizen’ (Sophie Matthys)   Leave a comment

Als we hier door het raam naar buiten turen, dan denken én hopen we spontaan dat de maanden vlug voorbijvliegen zodat we sneller bij het woord ‘vakantie’ zullen aanbelanden. Mensen die hun brood verdienen in de onderwijssector hoeven gelukkig niet te wanhopen, want daar loert de krokusvakantie alweer om de hoek. De temperaturen zijn tegenwoordig terug zachter, maar de snijdende vrieskou is dan weer vervangen door neergutsende regen. Yep, de maartse buien hebben precies al vroeger dan aangekondigd hun intrede gedaan. Onze literaire tip deze week is misschien nog niet dadelijk van toepassing, maar niemand zal het mij kwalijk nemen als ik mijn blik alvast richt naar de grote vakantie.

Sophie Matthys blonk uit in ‘De Slimste Mens’ van 2008 (geloof het of niet, ik herinner me daar helemaal niets meer van) maar is vooral ook een absolute topper als reisjournaliste bij het toeristisch magazine ‘Genieten’.Niemand beter dan zij weet hoe je slim kan reizen. Zij verzamelde 500 tips waar élke reiziger, zowel de avontuurzoeker met de rugzak als de toerist op zoek naar wat meer comfort, wat aan heeft.Hoe vermijd je de tourist traps in de populairste vakantiesteden? Hoe vind je leuke restaurants waar je tegen een prijsje lekker kan eten? Hoe boek je het goedkoopste vliegtuigticket? Waar en wanneer boek je het best een huurauto? Boek je tickets voor musea, musicals, concerten… best vooraf? Hoe kom je in het buitenland het voordeligst aan contant geld? Moet ik een parkeerboete betalen in het buitenland? Waar kan je geweldig shoppen?Sophie Matthys reisde al enkele keren de wereld rond en kent alle verborgen hoekjes: haar tips zijn onmisbaar! Haar boek is uitgegeven bij Borgerhoff & Lamberigts en kost in de betere boekhandel 19,95 euro.

Posted 16/02/2012 by ambijans in Literatuur