Archive for april 2012

Keek op de Week (12)   Leave a comment

Het zal wellicht niemand verbazen dat ik een topweekend achter de rug heb. De kwis van vrijdagavond was inhoudelijk misschien niet zo’n hoogvlieger, maar van de 5 sterke deelnemers eindigden we precies in het midden. Toen Anderlecht ook nog eens met ruime cijfers bleek gewonnen te hebben op Racing Genk (volgens onze Limburgse krant de torenhoge favoriet) was dat een serieuze mentale opsteker. Gisteravond zagen we dan weer een zeer genietbare toneelvoorstelling in Tongeren, in de aanloop naar dat toneelstuk zagen we hoe Gent de maat nam van Club Brugge. Brugge had alle pech van de wereld. Nadat het vroeg op voorsprong was gekomen, scoorde Gent een buitenspeldoelpunt. In de tweede helft kwam Brugge met 10 man te staan na een overduidelijke strafschopfout van Hoefkens. Tot overmaat van ramp werd een doelpunt van Akpala afgekeurd omdat de hoekschop achter de doellijn zou zijn geweest. De herhaling bracht daarover absoluut geen verheldering. Nogal logisch dat Brugge zich flink bekocht voelde na afloop van deze wedstrijd. Manager Vincent Mannaert kon op Sporza radio nauwelijks verwoorden welk onrecht zijn team was aangedaan. Kort maar krachtig: al wat Brugge was voelde zich nogal verongelijkt. Geen idee welke maatregelen Club Brugge nu gaat nemen, maar alle scheidsrechterlijke trio’s wraken lijkt me vrij ondoenbaar. Nu is Brugge zeker niet de enige ploeg in de Jupiler Pro League die haar ongenoegen uitte dit seizoen. De reactie van scheidsrechter Delferière na afloop was niet eens zo gek: leg alle scheidsrechterlijke beslissingen voor en tegen bij alle clubs na het seizoen naast elkaar en je zal zien dat de situatie mooi in evenwicht is. Club koopt daar helemaal niets voor. Genk staat op overbrugbare afstand, Gent staat plots heel dicht bij plaats 2 en Anderlecht loopt nu 7 punten uit. Het wordt hierdoor dé grote winnaar van dit voetbalweekend.

Vorige week kondigden we al aan dat er een Belg met anderhalf been in de finale van de Europa Liga stond. Deze week kwam die voorspelling  gewoon uit. Thibaut Courtois hield in Valencia zijn netten schoon, Atlético Madrid won met 0-1 en neemt het in een Spaans getinte finale op tegen Bilbao. Voor wat de CL betreft liep het helaas behoorlijk anders. Chelsea hield met een soort van campingvoetbal stand in Camp Nou. In de finale nemen ze het op tegen Bayern München, dat Real Madrid uitschakelde na verlengingen en strafschoppen. Ik had nooit gedacht dat ik het ooit zou zeggen, maar wij duimen straks voor de Duitsers. Die genieten niet enkel het unieke thuisvoordeel van de Allianz Arena, maar indien Chelsea de CL wint zal de Belgische landskampioen alsnog een voorronde moeten spelen om die CL te halen. Vermits het ernaar uitziet dat Anderlecht de nieuwe landskampioen wordt kunnen we dit scenario best vermijden. Anderlecht en het halen van de CL: het was de afgelopen jaren een heel erg slecht huwelijk. 😉

Nog zo’n vaudeville die deze week op haar eind liep: de hongerstakers aan de VUB. Na 102 dagen gaven die 23 stak(k)ers het eindelijk op. Bobby Sands hield het destijds maar 66 dagen uit voor hij stierf, dus hier en daar hebben die gasten toch een beetje vals gespeeld denk ik. Maggie De Block reageerde alvast opgelucht, doch stelde met klem dat deze mensen nu geen voorkeursbehandeling gingen krijgen voor wat betreft hun verblijfsvergunning. De hongerstakers waren sans-papiers die hier illegaal verbleven en die tot deze actie overgingen als een soort van drukkingsmiddel om hun eisen ingewilligd te zien. Voor dit soort van chantage mag je als overheid nooit buigen, straks tracht elke uitgeprocedeerde asielzoeker op deze manier het gelijk aan zijn/haar kant te krijgen. Oké, er zijn politieke vluchtelingen die gegronde redenen hadden om uit hun land van herkomst te vluchten, maar er zijn er vééél meer die om economische redenen de overstap maken. Van mensen die nogal wat ervaring hebben in dit soort zaken, heb ik vernomen dat zo’n uitwijzing altijd goed gemotiveerd moet worden. Het dossier van illegalen wordt dus zeker niet met een soort van natte vingerwerk gewikt en gewogen. Het klinkt misschien hard, maar wie na verschillende pogingen om aan een verblijfsvergunning te geraken bot vangt, hierna onderduikt in de luwte, opnieuw opgemerkt wordt door DVZ waarna tot repatriëring wordt overgegaan, dan kan ik daar met de beste wil van de wereld weinig compassie mee hebben. In ons land ligt de werkloosheidsgraad al gigantisch hoog en dan zwijg ik nog over Brussel zelf. Dat al die mensen van actiecomités tegen de uitwijzingen dan maar een illegale onderdak geven en hen financiële zekerheid verschaffen. In tijden van economische crisis hebben we toch wel wat andere katjes te geselen denk ik. Nu moet ik wel toegeven dat we op meerdere fronten worden opgelicht: wat de banken ons de laatste jaren hebben gelapt is ook een hoofdstuk waar we niet bepaald vrolijk van worden. Het blijft een wonder dat er daarvoor nog geen marsen op Brussel zijn georganiseerd!

Er zijn in oktober weer gemeenteraadsverkiezingen en naast nieuws over de lijstvorming wordt er tijdens deze laatste maanden nog wat extra inspanning geleverd door de zetelende meerderheid. Men hoopt op die manier nog snel wat zieltjes te winnen tegen 14 oktober a.s. In Zonhoven is het probleem van de wateroverlast in het centrum waarschijnlijk één van de grootste knelpunten. Verder voldoet een aantal gemeentelijke gebouwen al een tijdje niet meer aan de noden van deze tijd. Krijgen we een volledig nieuw gemeentehuis of krijgt het bestaande gebouw een facelift? Komt er een uitbreiding van de openbare bibliotheek die al meer dan 10 jaar te klein is in de huidige context? Vorige week verscheen er een artikel over de bibliobus van Zwevegem, die haar tweede verjaardag vierde. Heel lang geleden (ver vóór mijn tijd) was er in Zonhoven naar het schijnt ook een bibliobus die werd ingezet voor de wijkwerking. Op één of andere manier is dat project toen afgevoerd (vermoedelijk omdat alle wijken een uitleenpost kregen). Een bibliobus zou echter een (tijdelijke) oplossing kunnen zijn voor plaatsgebrek. Stel dat er een nieuw gemeentehuis zou komen: dan kan die bus dienst doen als onderkomen voor een aantal gemeentelijke diensten. In Zwevegem is dat al het geval. Naast bibliotheek is het een plaats  waar je eveneens administratieve kwesties kan afhandelen. De bus rijdt op vaste dagen naar alle gehuchten zodat ook minder mobiele mensen er gebruik van kunnen maken. Het kostenplaatje? 580.000 euro, waarvan de gemeente Zwevegem 340.000 euro zelf heeft gefinancierd, de rest waren subsidies. Dat lijkt veel geld, maar een bestaand gebouw vraagt ook onderhoud, moet worden verwarmd enz.

Een groot Belgisch muziekmonument werd gisteren 90 jaar: Toots Thielemans. Het is weinige mensen op die leeftijd nog gegeven maar hij blijft lustig door musiceren en daar zijn we allemaal erg blij om. Vanaf vandaag tot en met 18 mei speelt hij op diverse plaatsen in ons land. O.a. ‘Theme from Midnight Cowboy’, de muziek uit ‘Turks Fruit’ en ‘Bluesette’ zorgen ervoor dat zijn muziek voor eeuwig en altijd zal blijven verder leven. Daarenboven is Toots niet enkel een uitzonderlijk muzikant, maar tevens een prachtig mens. Happy birthday, Toots! 🙂

Advertenties

Posted 30/04/2012 by ambijans in Algemeen

‘Wij, de wilden’ (Justin Torres)   Leave a comment

Drie broertjes worstelen zich door hun kinderjaren. Ze zijn elkaars beste vriend maar ook elkaars grootste vijand. Ze houden tomatengevechten in de keuken, bouwen vliegers van afval en spelen verstoppertje wanneer hun ouders ruzie maken. Het is niet eenvoudig in deze familie te overleven. De liefde tussen hun Puerto Ricaanse vader en blanke moeder is hevig en bij vlagen destructief. Er heerst altijd chaos en het leven is wreed en fascinerend tegelijk. Het jongste broertje neemt de lezer moeiteloos mee in hun turbulente bestaan. Maar gaandeweg verliest hij zijn onbevangenheid en komt tot het besef dat hij zijn leven een radicale wending moet geven. Auteur Justin Torres (1980) groeide op in New York. Zijn werk is gepubliceerd in verschillende bladen, waaronder Granta. Hij was boekhandelaar, studeerde aan de gerenommeerde Iowa Writers’ Workshop en is werkzaam aan Stanford University.

Posted 29/04/2012 by ambijans in Literatuur

‘Nu even wel, nu even niet’ (Tongers Nieuw Theater)   Leave a comment

Vanavond laatste voorstelling van dit stuk in Tongeren, de plek waar we enkele dagen geleden nog konden genieten van Alex Agnew. ‘Nu even niet` gaat over vier mannen, vier vrienden die al 20 jaar lang eens per maand samenkomen in hetzelfde restaurant om daar met elkaar te eten, te praten, zeg maar te lullen over niks, zoals één van de vier het zegt. Sex, voetbal, vrouwen en lang vervlogen illusies passeren de revue. De grote thema`s uit het leven zeg maar, allez dat denken zij toch. Al zien hun vrouwen dat misschien enigszins anders… en maar goed ook.

Met ‘Nu even wel` na de pauze is het tijd voor die vrouwen… de tegenhanger. Een verhaal over vriendschap tussen vrouwen. En dat is op zijn minst even boeiend als de mannenversie, vooral als je al het één en ander hebt vernomen voor de pauze. Kortom, een hilarisch dubbelluik waarmee het TNT zijn 20-jarig jubileum feestelijk inzet. Lachen geblazen met een topcast! Het stuk is van de hand van de Nederlandse (scenario)schrijfster Maria Goos. We hopen op een beter stuk dan vorige week bij HHT.

UPDATE

Het werd een erg lange nazit in Tongeren, want we waren pas ron 1u45 thuis. Dan weet je meteen dat het een goeie opvoering was. Het begon al met de opstelling op het podium. In het midden stond er een gedekte tafel waaraan 4 mannen zaten te lachen. Het publiek dat per 40 personen vrij een zitplaats mocht kiezen (wij mochten met de eerste groep bezoekers mee aanschuiven) zat mooi aan 4 kanten rond de tafel opgesteld. De tafel zelf draaide gedurende de hele voorstelling rond zodat je nooit tegen dezelfde rug moest aankijken. Tijdens het eerste bedrijf kwamen de mannen aan de beurt, wiens verhaal nogal triest eindigde met de dood van één van de vier. Tijdens het tweede gedeelte (opmerkelijk korter) werd er ingepikt op het verhaal van de weduwe, haar zus, de vrouw van één van z’n vrienden en de maîtresse die ten tonele verschijnt. Hier viel er net iets meer te lachen. Goed stuk, plezante avond gehad … meer moet dat niet zijn. Dit najaar speelt TNT ‘Popcorn’ van Ben Elton, alweer een voorstelling om naar uit te kijken.

Posted 28/04/2012 by ambijans in Theater

TV Nostalgie (12)   Leave a comment

Vandaag een categorie legendarische tv-programma’s, vaak omwille van hun inhoudelijke onderwerpen maar soms ook omdat ze al een heel aantal seizoenen te zien zijn op één van de vele tv-netten. Of omdat het gewoon sensationele televisie oplevert, ook al zouden de meningen daarover flink uiteen kunnen lopen. Dit geldt vooral voor de eerste twee programma’s uit ons lijstje, de drie laatste uitzendingen hadden op z’n best een vrij hoog entertainmentgehalte. Toch? 😉

1. Top Gear: voor mensen die werkelijk gek zijn van auto’s

2. Jambers: hoe excentrieker, hoe meer volk er keek

3. Op Goed Geluk met Carry Tefsen: beter dan Ingeborg! 😉

4. Avro’s Toppop: met of zonder Ad Visser

5. Lava met Kamagurka & Herr Seele: absurde humor voor liefhebbers

Posted 27/04/2012 by ambijans in TV

Seksuele intimidatie op het werk (en daarbuiten)   Leave a comment

We zijn nog maar net bekomen van de story rond Pol Van Den Driessche of er dient zich al een nieuwe ‘affaire’ aan rond ‘good old’ (what’s in a name) Jos Ghysen en zijn toenmalige bijzit Irène Houben. Nogal wat journalisten hebben de afgelopen dagen hun handen vol gehad aan smeuiige verhalen over seksuele intimidatie, vernedering, slagen en verwondingen, blauwe plekken en ga zo maar door! Hun kranten hebben zich nog nooit zo makkelijk laten volschrijven volgens mij. Zouden er eigenlijk nog meer hooggeplaatste personen zijn die nu al klamme handjes krijgen bij de gedachte dat er straks opnieuw vrouwen opstaan om deze flagrante gevallen van misbruik aan de kaak te stellen?

Hoe erg of hoe pijnlijk deze histories ook zijn, we moeten oppassen dat we niet in een soort van psychose geraken waardoor plots alle remmen los worden gegooid om bewust mensen te gaan beschuldigen. We mogen ervan uitgaan dat bepaalde ‘zogezegde’ gevallen van seksuele intimidatie eigenlijk niets meer of minder waren dan ‘een geheime affaire’, die best voor de buitenwereld verborgen bleef. Er bestaat dus ook een keerzijde van de medaille, waarin mensen nu pas dingen aanklagen die ze vroeger stilzwijgend hebben laten passeren. Als al die heisa mee heeft geholpen om dit soort laakbare feiten nu wél bespreekbaar te maken dan is alles zeker niet voor niets geweest. Toch blijft het een vreemde gewaarwording dat zelfs vrouwen met haar op hun tanden zich destijds hebben laten bepotelen. Ik kan in mijn onmiddellijke kennissenkring toch een heel aantal vrouwen opnoemen bij wie dit soort van frivoliteiten totaal geen verf zou hebben gepakt. Alle Pols en Jossen dezer wereld zouden er geheid slechter vanaf zijn gekomen dan een simpel knietje of een slag in hun gezicht. Ik kan alle vrouwen die dit lezen maar één goede raad geven: als je ooit het slachtoffer dreigt te worden van dit soort praktijken stel dan op het moment zelf duidelijke grenzen. Als de belager in kwestie daar geen oren naar heeft, praat er dan over met een vertrouwenspersoon. Maar laat het in hemelsnaam niet escaleren of passeren, want dan krijg je het soort excessen dat we de afgelopen dagen hebben meegekregen via de media. Na het zoveelste geval van seksuele intimidatie krijgen we binnenkort een soort van ‘business as usual’, iets wat we ten koste van alles moeten zien te vermijden. Ik ga ervan uit dat we allemaal onderdeel willen zijn van een geciviliseerde samenleving, waarin dit soort gedrag niet mag worden getolereerd.

Posted 26/04/2012 by ambijans in Algemeen

‘Interesting times’ (Alex Agnew) @ Velinx   Leave a comment

En dat het een donkere show wordt! Omdat Alex zich enorm ergert aan het Big Brother gevoel dat ons vandaag omringt. De overheid die de hele tijd maar uitmaakt wat goed of slecht is voor ons, de goegemeente die meent mensen te mogen maken of kraken, mediawatchers die ons bepaalde richtingen uitsturen. Met het internet vinden mensen zich plots zo interessant dat ze denken dat ze een mening hebben die iedereen moet lezen. Met dat exhibitionisme kan Alex nog leven. Maar met die gestoorde vorm van sociale controle die daarmee gepaard gaat niet. “Ik kan niet leven met mensen die mij op facebook vragen wat ik daar op die dag liep te doen naast een knappe griet, die op een gezellig feestje foto’s van mij nemen en dat dan delen met de rest van de wereld. Een sociale controle die vreemd genoeg samengaat met een vorm van apathie. Wij zijn niet langer generatie x, maar generatie niks. Wij hebben zo weinig om handen dat het leven van een ander ons vermaak wordt. Dat als iemand in Engeland op een dak staat, klaar om te springen, een menigte toeschouwers de man nog aanmoedigt om te springen, die sprong ook filmt en op YouTube post. Iemand anders zijn dood is entertainment geworden.” De titel van de nieuwe show wordt daarom ‘Interesting Times’. Genoemd naar de vloek die de Chinezen uitspreken over iemand die ze onheil toewensen: “May you live in interesting times.” Als Alex Agnew het zelf zo verwoordt, wie zijn wij dan om hem daarin tegen te spreken? 😉

In juni 2009 zagen wij al ‘More human than human’ in de Muze. Normaal had hij daar al in februari van datzelfde jaar gestaan mocht de eerste voorstelling toen niet omwille van ziekte zijn gecanceld. Dit keer waren er weer als de kippen bij voor kaarten van deze nieuwe voorstelling. We bestelden volgens mij het maximum aantal tickets (vier stuks), omdat we ervan uitgingen dat we sowieso makkelijk 4 gegadigden zouden vinden en dat bleek ook nu wonderwel te kloppen. Hanne, Kim en ik zegden meteen toe, kaart 4 werd afgelopen weekend ingepalmd door nonkel Paul. Een kleine impressie volgt na afloop!

UPDATE

Alweer een topavondje in een bomvolle Velinx! Meer dan twee uur wist Agnew te overtuigen met zijn visie over (in)tolerante mensen, antisemitisme, ‘Komen eten’ maar ook weer met een flinke portie grove humor (veelal over seks) waarbij we ons soms wel eens spontaan afvroegen: ‘mag het volgende keer ietsje minder zijn?’ We kunnen best (hard) lachen om dat soort humor, maar hij trapt hiermee (net als de heer Hans Teeuwen overigens) in de val van de net iets té makkelijke, snelle lach. Ontgoocheld waren we echter geenszins, wie zijn show opent met ‘Pandemonium’ van Killing Joke krijgt van ons oneindig veel krediet. Bij het verlaten van de zaal overigens ook een goed stevig nummer gehoord, maar dat kon ik niet dadelijk thuisbrengen. Zelfs een Grimbergen dubbel in het Velinx Kafee bracht achteraf geen soelaas. 😉

Posted 25/04/2012 by ambijans in Humor, Theater

Die dag in Humo: Pol VDD, deel 2!   Leave a comment

Vorige week stonden er grootse onthullingen over Pol VDD in Humo, tot wat dat allemaal heeft geleid kon iedereen de afgelopen dagen zelf constateren. Omdat het er in eerste instantie op leek dat de man in kwestie Humo voor de rechter zou dagen voor deze aantijgingen, hielden ze zich op de redactie al klaar voor een smakelijk vervolg van zijn escapades. Het was snel duidelijk: men had nog meer smeuiigheden in de hoge hoed steken. Tot er op zondagmiddag plots een persbericht opdook waarin stond dat Pol VDD met onmiddellijke ingang zou stoppen als lijsttrekker van de N-VA in Brugge. Helaas was dat buiten de Humoredactie gerekend, want die brengen vandaag gewoon een vervolg. Er werd gisteren al verontschuldigend bij verteld dat het druktechnisch onmogelijk was om het artikel uit de nieuwe Humo te weren, iets waar Jan Antonissen een beetje mee verveeld zat. Het zal er straks dus een beetje op lijken alsof Humo moedwillig nog wat extra schade wilde toebrengen aan Pol’s imago. Niet dat het nog veel zal uitmaken, maar ’t is in ieder geval voor alle N-VA gezinde medeburgers een reden te meer om zich opnieuw een Calimerohouding aan te meten. Wellicht krijgen we weer meer van hetzelfde te horen uit die bewuste hoek. Wie graag een verzamelobject heeft kan zich beter wél naar de krantenwinkel reppen, het zou me niet verbazen als men gaat proberen om het bewuste nummer uit de winkelrekken te houden. Humo-abonnees hebben in dat geval dus net iets meer geluk! 😉

Ook onze week staat nog redelijk bol van de activiteiten. Naast het afhaspelen van de werkplicht (deze week uitzonderlijk zeven dagen op zeven) is er ook nog ontspanning met Alex Agnew (Velinx) op woensdag, een last-minute kwisje met 4 personen in Bilzen (vrijdag) en een theaterstuk van TNT op zaterdag (opnieuw in de Velinx). Maar daarover de komende dagen véél meer!

Posted 24/04/2012 by ambijans in Algemeen