Archive for 02/06/2012

Keek op de Week (16)   Leave a comment

Wij zijn ontzettend blij dat we onze Keek deze keer eens kunnen openen met positief nieuws van een Belg in de tenniswereld. Als we het vroeger over onze nationale tennisdames hadden, dan was dat meestal ook om de superlatieven boven te halen. Eindelijk kunnen we nog eens in de richting van de mannelijke tennissers kijken. Vergeet eventjes Steve Darcis, de broertjes Rochus, Ruben Bemelmans of Xavier Malisse want misschien is de doorbraak van onze nieuwe nationale trots David Goffin vanaf nu een feit. De man die als lucky loser werd heropgevist in Roland Garros zit ondertussen in de vierde ronde. Hij is daarmee de eerste lucky loser die de achtste finales van een grandslamtornooi haalt na Dick Norman in 1995, maar die deed dat toen op Wimbledon. Nu wacht een wel héle taaie klant, de winnaar van RG 2009, Roger Federer. Niet dat ik hem veel winstkansen toedicht, maar de wonderen zijn de wereld nog niet uit dus waarom niet? Tous ensemble, tous ensemble pour David!

Waarna we meteen bij minder goed nieuws terechtkomen uit de muziekwereld. Geen dode(n) dit keer, maar wel een afscheid dat ons een beetje droef stemt. Na 28 jaar nemen Gene en Dean Ween, die samen het duo Ween vormen afscheid van hun muziekminnende publiek. Tijd om iets anders te doen, al blijft het vaag wat ze daar dan precies mee bedoelen. Wij wisten verdomd goed waarom wij op die avond (ik twijfel of het nu in ’95, ’96 of ’97 was) naar hen gingen kijken in de Effenaar in Eindhoven. Even voordien hadden ze in de Koningin Elisabethzaal in Antwerpen gespeeld, een ticketje kostte daar 400 frank (omgerekend ca. 10 euro), voor de Effenaar kostte ons ticket 250 frank (ongeveer 6 euro), mede door het gesubsidieerde clubcircuit in Nederland. In Antwerpen stond Ween dik twee uur op de bühne, in Eindhoven konden we vier uur (4 uur!) genieten, al was hun gemoedstoestand daar zeker niet vreemd aan. Nooit meer ‘Fat Lenny’, ‘Pork roll egg and cheese’, ‘Push th’ little daisies’, ‘Reggaejunkiejew’, ‘Spinal meningitis (got me down)’, ‘Voodoo lady’, ‘Piss up a rope’, ‘Ocean man’ en Tried and true’. Hoe zeggen ze dat weer? Aan alle mooie liedjes komt een eind?

Of we het volgende bericht tot de categorie goed of slecht nieuws mogen bombarderen kunnen we pas ten vroegste meedelen aan het eind van het seizoen 2012-2013 in de Jupiler Pro League. Blijkbaar wordt dé trend van dit seizoen ‘een Nederlandse coach in de rangen hebben’. De trainer die vorig seizoen bij Club Brugge begon (Adri Koster) zit nu bij GBA, Mario Been bij Genk, Harm Van Veldhoven (ondertussen al driekwart Belg) verkaste van Roda JC naar KV Mechelen, misschien vinden we Dennis Van Wijck opnieuw terug bij Charleroi (de club die hij terug naar de hoogste afdeling loodste) en nu hebben ook Standard en Anderlecht twee Nederlandse oefenmeesters in dienst. Standard gaat voor Ron Jans (vorig seizoen bij Heerenveen aan de slag), terwijl Anderlecht John van den Brom van Vitesse binnenhaalde. Ik neem aan dat alle overgebleven Belgische trainers in eerste klasse nu maar al te graag willen gaan bewijzen dat ze minstens de evenknie zijn van hun Nederlandse confraters. Hugo Broos verwoordde het in dat geval vrij treffend. ‘Hebben wij minder kwaliteiten dan die Nederlandse trainers? Ik denk het niet. Die Nederlanders kunnen zich alleen beter verkopen als ons. Een gewone prestatie wordt bij hen al dadelijk een wereldprestatie’. Alleen zit Hugo Broos nog steeds zonder club, terwijl al onze ‘toptrainers’ zich fijn zitten te verrijken in het buitenland. Vaak bij clubs zonder naam of faam, maar in ruil voor een vorstelijk loon. Misschien mogen we gewoon blij zijn dat er nog Nederlanders zijn die onze competitie überhaupt nog als een uitdaging zien. Dat durven we gerust zeggen, want ook onze beste spelers in de nationale ploeg hebben ons land al lang de rug toegekeerd.

Nóg meer goed nieuws, dat daarna eigenlijk slecht werd bevonden om later toch weer terug te worden omgeturnd tot goed nieuws. Ja, ’t is altijd weer lachen in die Vlaamse regering al vragen wij ons af of dat eigenlijk de bedoeling is. Het Uplace project heeft dan ook een nogal woelige geschiedenis gekend de afgelopen dagen. Nauwelijks had minister Joke Schauvliege (diezelfde van Cultuur ja) haar goedkeuring gegeven over het project of het werd door de Tobbackjes en Ingrid Lietens dezer wereld finaal afgekraakt. De burgemeester van Machelen (ook SP.A) was voorstander van het project, terwijl Tom Dehaene (zoon van …) ook weer zwaar tegen het project was. Om een lang verhaal kort te maken: bij CD&V, maar vooral bij SP.A nogal wat dissidente geluiden in deze materie. Elk sprak een beetje voor de eigen winkel, iets wat overigens volkomen normaal is (laat ons vooral eerlijk blijven). Minister-president Kris Peeters kon dus aan de slag om de brokken te lijmen. Vooral de houding van minister Ingrid Lieten riep de nodige vraagtekens op. Hoe kon zij zo faliekant tegen zo’n megaproject zijn als ze in haar eigen achtertuin mee heeft helpen lobbyen voor Be-Mine in Beringen? Omdat er daar één en ander te ritselen viel? Best mogelijk, maar het blijft opmerkelijk dat mevrouw Lieten (die in het dagelijkse leven best sympathiek en sociaal overkomt) nu al een paar keer flink is teruggefloten in de regering. Wij moeten hier geen (af)rekening maken, maar we stellen ons wel de vraag: ‘doet zij het eigenlijk allemaal nog wel graag daar in Brussel?’ Mocht ik niet beter weten, ik zou denken dat ze liever ‘de nieuwe burgemeester van Zonhoven’ wil worden. Wat er ook van zij, het zou nu terug allemaal peis en vree moeten zijn in de Vlaamse regering. Tenzij bepaalde nevenactoren binnenkort opnieuw van zich laten horen natuurlijk. Dat alles nu ‘vergeten en vergeven’ zou zijn, daar durf ik sterk aan te twijfelen.

En we eindigen vandaag met iets van persoonlijke aard op het cultuurdomein. Enkele dagen geleden pakten een aantal culturele centra uit met hun programmatie voor het seizoen 2012-2013. Uiteraard keken wij reikhalzend uit naar wat het CCHA van Hasselt dit jaar allemaal zou programmeren. Een aantal dingetjes wisten we al (Wovenhand en Lambchop bijvoorbeeld), maar er viel nog meer lekkers te ontdekken. Zo zijn we er zeker van dat we dit jaar bijzonder makkelijk aan minimum 6 voorstellingen zullen geraken. We zijn nog niet dadelijk toe aan het samenstellen van ons abonnement, maar toch hebben we meer dan gezonde interesse voor The Bony King of Nowhere, Spain, Agnes Obel, Dez Mona, Max Richter, Wouter Deprez en dat in combinatie met enkele theaterstukken. Ik denk dat ik daar (in samenspraak met mijn cultuurminnende vrienden) een prima cultureel jaartje in het verschiet heb liggen. Hopelijk is de nieuwsoogst volgende week even groot als deze week! 🙂

Posted 02/06/2012 by ambijans in Algemeen, Muziek, Politiek, Sport