Archive for 16/08/2012

Pukkelpop 2012 (dag 1)   Leave a comment

Warm genoeg? Ik dacht het wel ja! Vooraf kunnen we nooit veel vertellen over Pukkelpop … onzin natuurlijk, want er valt een hele hoop over te zeggen maar op voorhand een exacte dagindeling maken (die we dan ook nog volledig volgen) is praktisch onmogelijk. Meestal komt onze planning ongeveer uit, dat dan weer wél! Over de vorige editie gaan we geen dienstmededelingen meer doen (niet dat we bijgelovig zijn), maar daar is ondertussen voldoende over gedebatteerd in de media. Als we de lijn van het familiefeestje van gisteren op alle fronten kunnen aanhouden, dan wordt 2012 vast en zeker een topeditie! We’ll keep our fingers crossed! 🙂

Een kleine indicatie dan maar? The Horrors, Hot Chip, Feist, Mark Lanegan Band, Alt-J, Django Django en Lianne La Havas maken een redelijke kans om ons eindverslag van de Pukkelpopdonderdag 2012 te halen. Achteraf volgt uiteraard een terugblik door onze ogen.

UPDATE

Zij die pijnlijke voeten hebben groeten u! ‘Met De Lijn zouden we er al zijn’ was een slagzin die enkel opging voor de heenreis, maar daarover meer op het einde van onze uiteenzetting. Ter plaatse aangekomen vrij lang aangeschoven (minstens dubbel zo lang als vorig jaar), nochtans dit keer enkel ticket moeten laten zien, geen Eid. Achteraf gehoord dat er wat klachten waren omwille van lange aanschuifrijen net vóór het concert van Snoop Dogg. We zien de intro van diens show, maar weten na dik vijf minuten al dat hier een levensgroot bordje ‘Fikkie’ bijhoort in mijn geval. Dan maar naar de Castello voor Alt-J, iets waar wij vooraf reikhalzend naar uitkeken. Net als vorig jaar (bij The Wombats) was ons eerste optreden van de dag er ook dit jaar pal op! Als je dit jaar maar een tiental cd’s zou kopen, zorg dan dat ‘An awesome wave’ er zeker bij zit, want ’t is een absolute aanrader! ‘Interlude 1’, ‘Tesselate’, ‘Breezeblocks’, ‘Something good’, ‘Dissolve me’, ‘Matilda’, ‘Fitzpleasure’ en ‘Taro’ helemaal op het einde als orgelpunt. Onze ergernis voor de constant blowende Waalse (hang)jongeren in onze buurt werd meteen herleid tot aanvaardbare proporties. Hoeveel bordjes ‘No smoking’ hingen er in de tent? Tien? Twintig? Soit, na 45 minuutjes bloedhete tent verfrissen we ons buiten aan de kraantjes.

Na wat flarden Alberta Cross en Bush (nooit geen échte liefhebber geweest) trekken we naar The Horrors. Die pikken we volledig mee, nochtans wisten ze ons niet helemaal te overtuigen. Al blijft ‘ I can see through you’ volgens ons tot nader order een dijk van een single. Een geluidsmuur met daarover een laag echo’s van de mannelijke zanglijn. Goed, misschien was dat wel de bedoeling. We zongen hun hele optreden uit, dus geven we hen het voordeel van de twijfel! Na een streepje Santigold gaan we voor Django Django, één van de hypes van 2012. Een propvolle tent liet het zich allemaal welgevallen, al was ik ook hier weer niet voor de volle 100 % overtuigd. De groepsleden hadden allemaal een stemmig paars shirt aan met blauwe bollen (?) op. De toetsenist deed me sterk aan een bebrilde Olivier Deschacht denken. De man had de tijd van z’n leven want hij stond daar met een kamerbrede glimlach op de bühne. Op hun beste momenten klonk Django Django als een tweede Hot Chip, dus was het vooral uitkijken naar prijsbeest ‘Default’ ergens op het einde. Mocht ik ze voor een zomers feestje kunnen inhuren, dan zou ik zeker niet twijfelen. Na Django Django hoorde ik dan weer een flard Bloc Party en de opener van Hot Chip. ‘Boy from school’ klonk ergens flet in een vrij mager gevulde Marquee. En dan te denken dat zij enkele edities geleden nog swingden als een tiet … of zoiets!

Tweede hoogtepunt: de kortgerokte Lianne La Havas. Een lust voor oog én oor! Het publiek was er niet een klein beetje blij mee. Helaas net iets té veel kwebbelende jongelui in mijn buurt. Zou alleszins een ideaal concertje in een iets kleinere, gemoedelijke setting (MOD bijvoorbeeld). In december komt Lianne al terug naar ons land (Koninklijk Circus). Wie wil gaan kijken, kan ik het alleszins ten zeerste aanbevelen. ‘Is your love big enough’, ‘Lost & Found’ en het ronduit briljante ‘Forget’ brachten de kwaliteiten van dit goedgebekte goudvinkje duidelijk aan het oppervlak. Toen vonden we het tijd om eens aan de dancekant gaan te kijken. Veel sfeerlichtjes, duidelijk grotere, nieuwe tenten gaven het geheel een effenaf gezellige uitstraling. Wij testen onze stramme dansspieren bij Modeselektor en stappen juist op het moment van ‘Evil twin’ de tent binnen. Zonder problemen de verdere set van de heren uitgekeken! Ambiance? Absoluut!

Alvorens naar Feist te trekken wagen we ons aan Nicolas Jaar, maar na een minutenlange inleiding komt er nog steeds geen beweging in, dus lopen we maar op zoek naar een nieuw hoogtepunt, althans dat hopen we. Feist laat zich o.a. begeleiden door drie achtergrondzangeressen, maar ze kiest helaas voor nogal wat ‘trage’ nummers, niet écht slim met die bonkende, pumpende beats van de dancekant op de achtergrond. Toch worden we nog gecharmeerd door ‘How come you never go there’, ‘My moon my man’, ‘Sealion’ en ‘Limit to your love’. We missen Björk (wat enigszins de bedoeling was), zien een stuk The Big Pink en lopen naar de tent voor onze afsluiter van dag 1: Mark Lanegan Band. Prima geluid, prima band, prima concert! Enkel op het einde spreekt Lanegan het publiek toe, tussendoor is het gewoon rammen! ‘The Gravedigger’s Song’, ‘Tiny grain of truth’, ‘Hit the city’ & co klinken weer oerdegelijk als altijd.

Wij eindigen onze dag in schoonheid (denken we), maar dan hebben we de hele historiek met rijdende lijnbussen nog niet gehad. Het resulteert uiteindelijk in een dikke vijf kilometer lange voettocht van de Pukkelwei richting Zonhoven centrum. Pijnlijke voeten, maar vooral een opspelende knie. Pukkelpop sloopt zowel fysiek als mentaal! Rond 4u kruipen wij in ons bed … op naar dag twee dan maar? Benieuwd hoe lang het gaat duren voor we al onze moed bijeen hebben geraapt! 😉

Posted 16/08/2012 by ambijans in Concert, Muziek