Archive for november 2012

Bijna weekend   Leave a comment

Wanneer jullie dit lezen is het weekend alweer bijna aangebroken … voor de meeste werkende mensen. Doordat ikzelf enkele weken verlof heb gehad, beginnen mijn werkweekenden nu pas. Ik start zaterdag én zondag met mijn allereerste weekend, de daaropvolgende vijf weken heb ik ook weekenddienst. Soms één dag, andere keren weer het hele weekend. ’t Is een beetje uitzweten van uren die ik niet heb gepresteerd de afgelopen tijd. Kan je nagaan … ik moet beginnen nadenken welk weekend alweer het laatste was dat ik überhaupt heb moeten werken. 😉 Hoe zeggen ze dat weer: ieder om beurt is niets te veel?

Zaterdagvoormiddag gaan we meer dan waarschijnlijk ook al tickets bestellen voor Werchter Classic, waar ‘the boss’, Bruce Springsteen, als allereerste act bekend werd gemaakt enkele dagen geleden. Op Pinkpop viel hij dit jaar zo mee, dat we gerust durven gokken op deze Werchter Classic editie. Werchter Boutique is een ander paar mouwen, want daar speelt Muse … een band waar we net iets minder affiniteit mee hebben. Een weekend werken is nu ook weer niet de kop af, want volgende week heb ik al twee ontspannende culturele activiteiten op het programma staan. Volgens de weerman zou het ook gevoelig kouder kunnen worden. Wij hebben alvast uit voorzorg al een dikkere jas uit de kast opgediept. Ook al omdat we voelen dat we tegen een volgende verkoudheid aanhikken. Sinterklaas passeert dit weekend op zondag weer voor de kleinkinderen hier in Zonhoven. Alweer iets om naar uit te kijken!

Posted 30/11/2012 by ambijans in Algemeen

‘Olifant Jezus’ (NTGent)   Leave a comment

Regisseur Julie Van den Berghe toont in ‘Olifant Jezus’ hoe je op een haast sensuele manier een gruwelijk verhaal over een gezinsdrama kan vertellen. Wie, en er zijn er heel wat, overdonderd was door de voorstelling ‘Gif’ van NTGent, die heeft hier de kans om dezelfde twee rasacteurs (Elsie de Brauw en Steven van Watermeulen) weer aan het werk te zien. Kun je levensgeluk uitlokken of heb je er een bepaald talent voor nodig? Wordt het genetisch bepaald of is het iets dat je zelf moet verwerven? In ‘Olifant Jezus’, de nieuwe toneeltekst van Oscar van den Boogaard, draait alles om de ‘emotionele erfenis’ tussen ouders en hun kind. Er is de vader, een componist die ooit een grote hit scoorde maar sindsdien alleen nog ‘ruis’ in zijn kop hoort. Er is de moeder, die droomde van een groots en meeslepend leven maar nu elke dag wakker wordt naast een afstandelijke, misnoegde echtgenoot. En er is hun zoon die zijn hele jeugd een Gouden Kind probeerde te zijn. Tot hij merkte dat zijn poging onopgemerkt bleef in de ogen van zijn kibbelende ouders. Hij neemt een radicaal besluit en stapt eruit.

‘Olifant Jezus’ is het verhaal van een gezin. Een driehoeksverhouding tussen twee generaties. Plaats van het gebeuren is de woonkamer waarin ieder jaar hetzelfde ritueel wordt gevierd: een tafel gedekt voor dertien personen, waarbij de vader de rol van de ober voor zijn rekening neemt. Maar de champagne is lauw en de stemming is dwangmatig gezellig, want één stoel is en blijft leeg. Die van de overleden zoon. De titel verwijst naar een lapsus in het programmaboekje bij een muziekuitvoering van Messiaen: in plaats van L’Enfant Jésus stond er, letterlijk, L’Éléfant Jésus. Hij staat symbool voor de zoektocht van elke mens naar iets dat groter is dan onszelf, naar iets verhevens. Of zoals Nietzsche ooit schreef: “Alle lust wil eeuwigheid. O mens! Geef acht!”

UPDATE

Heel weinig volk voor deze theatervoorstelling, mogen we dat hier zeggen? Eerlijk gezegd was ik er ook niet zo kapot van. Wél weer een mooi decor dat multifunctioneel in mekaar stak, aardige acteerprestaties maar van het stuk zelf kreeg ik het verder warm noch koud. Ik was destijds toch beter naar ‘Gif’ gaan kijken, één van de vorige stukken van hetzelfde gezelschap. Tijdens de nazit verbroederden we tussen pot en pint met enkele leden van HHT. Conclusie: het allerslechtste toneelstuk aller tijden blijft me gelukkig bespaard volgende week. Ik heb dan blijkbaar al een concertje opstaan in het CCHA. Gelukkig maar! 😉

Posted 29/11/2012 by ambijans in Theater

Keek op de Week (31)   Leave a comment

We zijn er bijna zeker van dat straatracen een fenomeen is dat nog veel te vaak voorkomt op de Belgische wegen. Meestal merk je daar vrij weinig van in het straatbeeld, omdat er bijna nooit ongevallen e.d. gebeuren. Toch kan het wel eens gruwelijk mislopen zoals afgelopen zondagmorgen in Bree werd bewezen. Of we het écht kunnen catalogeren onder de noemer ‘straatracen’ moet nog worden uitgeklaard, maar wat de inzittenden van de Porsche Cayenne en een Mercedes zover heeft gedreven weet voorlopig niemand. Het feit dat beide wagens elkaar tegen ongehoorde snelheid achtervolgden doet vermoeden dat er iets grondig mis was. Vermoedelijk lag een discussie in een Molenbeerselse discotheek aan de basis van het ongeval. In beide wagens zaten ‘zware jongens’ met een ellenlang strafblad, mensen waar je liefst in een wijde boog omheen loopt. Is het een uit de hand gelopen ruzie in het drugscircuit? Best mogelijk. De twee doden kunnen het alvast niet meer navertellen, maar de drie mensen die het ongeval overleefden wél. Al zullen die vermoedelijk niet zo coöperatief zijn in het lopende onderzoek.

In het verlengde van dit nieuwsfeit blijven we nog eventjes in het verkeer hangen. Binnenkort, vanaf ergens half december ongeveer, begint de politie weer aan de jaarlijkse BOB-campagne. Die begint dit jaar later dan gewoonlijk, maar ze zal ook langer duren. Men gaat bewust streng controleren in de januarimaand, omdat er dan een heleboel recepties zijn ter gelegenheid van Nieuwjaar. Op die manier hoopt men alvast 50.000 extra controles te kunnen doen op de normale 200.000 die men anders nastreeft. Het is feest als BOB rijdt, althans als we de reclameslogan van vroeger mogen geloven. Je kan je natuurlijk de vraag stellen: ‘heeft het nog wel zin dat gemeentebesturen e.d. een nieuwjaarsreceptie organiseren als je achteraf nog met de wagen naar huis moet rijden, daarbij een aanzienlijk risico lopend om op een alcoholcontrole te botsen’ (figuurlijk dan). Je kan natuurlijk een klein beetje drinken, maar de tolerantiegrens voor alcohol is nu weer niet van dien aard dat je jezelf veel kan permitteren. Met de fiets of te voet is een mogelijk alternatief (al kan je ook hier worden bekeurd voor openbare dronkenschap). BOB blijft uiteraard een optie, hij zal het weer druk krijgen binnenkort. 😉

Naast het feit dat je niet meer mag drinken, mag je straks zeker geen lelijke dingen meer roepen over onze voetbalscheidsrechters. Alhoewel de woorden van trainer Mario Been van Genk eerlijk gezegd zeer begrijpelijk waren. In volle emotie zeg je dan wel eens dingen die hard klinken, maar die wél hout snijden. Robert Jeurissen mag dan vanuit de CSC dreigen met mogelijke sancties voor Been, het is gewoon een feit dat sommige scheidsrechters niet meer weten van welk hout pijlen maken. In het begin van de competitie wordt elke (vermeende) zware fout meteen met rood bestraft, maar na een speeldag of tien wordt men ineens milder voor harde tackles e.d. Verdedigers mogen plots hun gang gaan, terwijl aanvallers die bij de scheids gaan mekkeren ineens makkelijk een geel karton incasseren. We willen niet veralgemenen, maar op die manier worden er elk seizoen nogal wat wedstrijden kapotgefloten in de JPL. Ik ben eens benieuwd welke sanctie men Mario Been uiteindelijk zal geven. Stadionverbod? Een geldboete? Coachen vanop de tribune? Wat zal dan de volgende stap worden? Dat supporters niet meer mogen roepen vanop de tribune? Nee, véél gekker hoeft het écht niet te worden!

Doen we nog iets leukers om af te sluiten dan maar? Iedereen kan tot en met 17 december a.s. zelf meestemmen om het nieuwe woord van het jaar te kiezen. Dit woord zal dan de laureaat van vorig jaar, ‘stoeproken’, opvolgen. Je kan in meerdere categorieën je stem uitbrengen. ‘frietchinees’, ‘miserietaks’ en ‘turtelhuisje’ vinden wij persoonlijk wel goedbekkende woorden. En wat te denken van ‘preboozen’, ‘trollen’, ‘spiegelvasten’, ‘daumscore’ of ‘kartelslet’? Onze eerste Keek na de break is nog een beetje kort uitgevallen, maar we beloven tegen volgende week opnieuw beterschap. Tenzij ik ergens een ‘foefelakkoord’ kan regelen. 😀

Posted 28/11/2012 by ambijans in Algemeen, Literatuur, Sport

TV Nostalgie (31)   Leave a comment

Het is weer eventjes geleden, maar vandaag duiken we nog eens het rijke televisieverleden in met markante programma’s die vroeger op de buis te zien waren. Dit keer selecteerden we de volgende 5 fragmenten uit.

1. De Oostfronters reportages van Maurice De Wilde

2. Liefde op het eerste gezicht met Jo De Poorter

3. Now or Never met Walter Grootaers

4. De Collega’s van Jan Matterne

5. Morgen Maandag van Marc Uytterhoeven

Posted 27/11/2012 by ambijans in TV

‘Swamplandia!’ (Karen Russell)   Leave a comment

Swamplandia!, een pretparkje gerund door familie Bigtree waar alligatorworstelen dé attractie is, kampt met tegenslagen. Moeder Bigtree is overleden en een concurrent opent zijn poorten: The World of Darkness.
Vader Bigtree probeert geld los te krijgen en zoon Kiwi zoekt werk bij de concurrent. Oudere zus Ossie ontdekt een talent: ze communiceert met de doden. Ze wordt verliefd op een geestverschijning en volgt hem diep in het moeras. Blijft over: Ava Bigtree, die zich staande houdt in een moeras vol verdriet, schuldeisers en 89 alligators. Ava gaat op zoek naar Ossie, en ondertussen komt Kiwi erachter dat het leven buiten het moeras niet is wat hij zich ervan had voorgesteld. Afwisselend verteld door Ava en Kiwi is Swamplandia! een verslavende leeservaring.

‘Swamplandia!’ is een roman met sprankelend proza en hilarische humor, lef en originaliteit, ontroering en levenskracht. Doorvlochten met een reeks verhalen over de Everglades met haar oorspronkelijke bewoners en geschiedenis. Maar vooral is dit een roman over onvergankelijkheid; die eigenschap die in een informatiecultuur vol beeldschermen en boodschappen volledig wordt ondergesneeuwd, maar die in een pure omgeving als deze springlevend is. Maar dan moet je wel een schrijfster van het kaliber Russell hebben om dat weten te verwoorden, via haar tikje maffe maar onweerstaanbare Bigtree-clan.

Posted 26/11/2012 by ambijans in Literatuur

Straffe 1000 (1176-1180)   Leave a comment

Sinds wij eind vorige week terugkeerden van de andere kant van de wereld, moet nog een aantal dingen in zijn definitieve plooi vallen. Onze foto’s van Australië liggen bijvoorbeeld nog steeds onaangeroerd, dus daar willen we zo snel mogelijk verandering in brengen. Het verslag van onze kwis gisteren komt eraan, de analyse van diezelfde kwis kan je hopelijk ook straks op Los Flippos terugvinden. Zondag een bescheiden bijdrage uit muzikale hoek. 🙂

1176. Macho city – Steve Miller Band (1982)

1177. Speed Queen – De Bossen (1997)

1178. Ultralove – Groove Cartel (2001)

1179. La vie moderne – Logo (2010)

1180. Spoils of war – Krust (1999)

Posted 25/11/2012 by ambijans in Muziek

En de winnaars zijn …   Leave a comment

… helaas niet deze twee meiden die we geheel toevallig tegen het bevallige lijf liepen. Ga eens een kijkje nemen op de gemiddelde kwis en je kan dit soort dames vrijwel enkel en alleen tegenkomen in de bediening. Toegegeven, daar heb je dan wel een flinke portie geluk voor nodig. Iets wat je tevens nodig had om de tweede editie van deze Lettermolenkwis te winnen. Veel schoon volk vrijdagavond in de evenementenhal, maar dat sloeg dan vanzelfsprekend op de kwaliteit van de deelnemende ploegen. Zowat de crème de la crème van de Limburgse kwisploegen (aangevuld met teams uit de Kempen en Brabant) was vrijdagavond afgezakt naar Zonhoven. Het eerste jaar was het nog flink stressen geweest voor onze kwis. Eerste editie, niet weten wat juist te verwachten, wat gaan de kwissers zelf op/aanmerken, hopelijk laat de techniek ons niet in de steek, … Achteraf was de balans overwegend positief mogen we wel zeggen. In zoverre dat de organisatie op de allereerste evaluatievergadering al een scenario had klaarliggen met data voor een mogelijke tweede kwis. Eind goed, al goed.

Op die tweede editie was het dus zaak om te bevestigen. Onze belangrijkste missie was eigenlijk eenvoudig: een mooie kwis in mekaar steken, die zowel gelegenheidsteams als circuitploegen een hele avond kon boeien. Op papier klonk dat allemaal een stuk eenvoudiger dan in praktijk. Een moeilijke kwis opstellen (enkel voor circuitploegen) is makkelijker dan de gulden middenweg waarbij we iedereen moeten trachten te pleasen. Elke Moedige Misser heeft zijn/haar specialiteit, dus als we allemaal vragen zouden verzinnen die in ons straatje passen dan krijg je een vrij pittige kwis. Als het overgrote deel van de deelnemers uit gelegenheidsploegen bestaat, dan moet je echter zorgen dat het heel doenbaar blijft voor vrijwel iedereen. We wisten dus waar we voor stonden.

Zoals in het voorgaande blogbericht stond, kregen we de laatste weken nog een aantal flinke kleppers die zich inschreven voor deze Lettermolenkwis. Paniekvoetbal spelen en de vragen aanpassen naar een moeilijker niveau stond niet in ons woordenboek. Eventuele shoot-outs maken met extra vragen? Allemaal leuk voor de échte kwisteams, maar de doorsnee gelegenheidsploeg heeft er totaal geen boodschap aan. Eigenlijk werd de kwis op onze laatste evaluatie terug vereenvoudigd, omdat sommige ploeggenoten ‘m te pittig vonden. Als consensus werd beslist om in de superronde het niveau wat omhoog te krikken. We hoopten dan maar dat er aan het einde van de avond een verschil zou zijn gemaakt. Ultiem had ik nog een schiftingsvraag bedacht, al zou die enkel te pas komen mocht er zelfs een ex-aequo zijn na de superronde. Dat bleek gelukkig niet nodig, al heeft het er flink om gespannen. Halfweg waren er nog drie ploegen die geen enkel punt hadden weggegeven. Even kwam mijn doemscenario in zicht, maar vlak vóór de eindronde kwam er een klein beetje afscheiding.

Op dat ogenblik zaten we eigenlijk vrij goed op schema. De eerste vier rondes waren écht voorbijgevlogen, terwijl het tempo daar vorig jaar beduidend lager lag. In de tweede helft van de kwis normaliseerde alles zich een beetje. Op enkele kleine schoonheidsfoutjes na liep alles vrij gesmeerd. Al zal er op de evaluatievergadering zeker nog worden gewezen op enkele punten die voor verbetering vatbaar zijn. We mochten dan wel netjes op tijd klaar zijn met onze vragenreeksen, de uitslag liet eigenlijk nog bijna een half uur op zich wachten. Er werd boven nog druk nagerekend of alle punten en komma’s wel juist waren en uiteindelijk kon de winnaar naar voor worden geroepen. MVC won nipt (één punt) vóór NGMB, Calabria vervolledigde het podium. De winnaar van vorig jaar (Racing Denk) werd achtste, de mannen van P(a)rijs (toch wel dé verrassing toen) moesten nu vrede nemen met een veertiende stek. Sonuwe Nestor werd dit jaar de eerste gelegenheidsploeg op de twaalfde plaats. Gezien het deelnemersveld niet geheel onverdienstelijk overigens. Vorig jaar waren er acht ploegen niet geslaagd aan het eind van onze kwis, dit jaar slechts één kwisteam dat was gebuisd. Aan de toog werd achteraf nog druk nagepraat, al hebben we daar geen dingen opgevangen die we écht moesten onthouden. Daar zullen we de evaluatievergadering van dinsdag a.s. dan maar voor benutten. 😉 Een uitgebreide analyse van de kwis is terug te vinden via de link op Los Flippos.

Posted 24/11/2012 by ambijans in Algemeen