Best music of 2012 (december)   Leave a comment

Nils Frahm

We kunnen er ook niets aan doen, maar traditioneel is december (net als de zomermaanden trouwens) een vrij luwe bedoening als het gaat om nieuwe cd-releases. Je wordt ongetwijfeld weer doodgegooid met Sinterklaascompilaties, Kerstcompilaties of ‘best of’ cd’s van tig artiesten, maar je komt helaas zelden een noemenswaardige nieuwe cd tegen. De bekendste naam die deze maand iets nieuws op de markt brengt is Green Day, maar laat dat nu net niet in ons straatje passen. Dus hebben we ons, op de openingstrack na, een klein beetje gefocust op enkele dance releases. De gabberhouse of ronduit platcommerciële schijfjes hebben we links of rechts laten liggen.

Deze maand starten we met een 30-jarige Duitser, Nils Frahm, die met ‘Screws’ alweer aan zijn vijfde release toe is. Normaal zou je ‘m kunnen kennen van zijn samenwerking met o.a. Efterklang of Ólafur Arnalds maar hij maakt veelal pianomuziek. Stel je voor: je bent beroepspianist en je breekt plots je linkerduim. Wat moet je dan? Nils Frahm besloot om met zijn resterende negen vingers negen korte pianostukken op te nemen. Blijkbaar gaat hem dat vrij aardig af, als we bijvoorbeeld ‘You’ beluisteren.

KRTS mag in het dagelijkse leven worden aangesproken met zijn échte naam, Kurtis. Vanaf 7 december kan je richting platenboer voor zijn ‘The dread of an unknown evil’ dat klinkt als een aardige kruisbestuiving tussen hip hop en electronische muziek. ‘Regret to retreat’ lijkt ons niet dadelijk geschikt om een groot publiek mee te bereiken wegens ‘niet commercieel genoeg’, maar daarom is het nu net interessant materiaal volgens mij.

Men neemt wat death metal, grindcore, breakcore, een akoestische gitaar en wat barokmuziek. Vertrouw deze elementen vervolgens toe aan de Franse Gautier Serre en hij destilleert er misschien een nieuw muziekgenre uit. Hij heeft zich daarvoor overigens de artiestennaam Igorrr aangemeten. ‘Tout petit moineau’ zal door de ene ‘geniaal gemaakte muziek’ worden genoemd, al de rest zal het ‘waardeloze troep’ vinden en liefst zo hard mogelijk wegrennen. Hij heeft zijn vierde trouwens ‘Hallelujah’ genoemd. Zou de brave man eindelijk ‘het licht’ hebben gezien? 😉

Domino is een alleraardigst platenlabel dat deze maand ‘Motion sickness’ uitbrengt, een cd met remixes van artiesten uit eigen stal. Het wordt nog aangenamer als blijkt dat ze die remixes hebben gemaakt voor hun enkele van hun eigen labelgenoten. Zo is er bijvoorbeeld een Carl Craig remix van Junior Boys en een Matthew Dear remix van Liquid Liquid. Wij gaan echter voor de remix die Joy Orbison maakte bij ‘Love cry’ van Four Tet.

De vraag die zich onvermijdelijk opdringt: ‘zal januari 2013 meer animo brengen als het over nieuwe muziek gaat?’ Wij durven positief vooruitdenken en hopen natuurlijk van wel. Zo kunnen we hier nu al verklappen dat Villagers, Everything Everything, Yo La Tengo, The Joy Formidable en Toro Y Moi vrijwel zeker in ons overzicht zullen zitten. Daarmee doen we sowieso al beter dan deze maand. Toch leuk als je deze decembermaand alsnog met een positieve noot kan beginnen. 🙂

Posted 01/12/2012 by ambijans in Muziek

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: