Archive for 16/01/2013

‘N-VA Analyse van een politieke ideologie’ (Ico Maly)   Leave a comment

Ico Maly

Zondag 13 juni 2010. Vlaanderen heeft gekozen voor ‘Verandering’ met hoofdletter V: voor het eerst in haar prille geschiedenis kroont de Nieuw-Vlaamse Alliantie (N-VA) zich tot grootste partij. Leeuwenvlaggen wapperen, Latijnse spreuken vliegen in het rond. Maar anders dan na de zegetochten van Vlaams Blok en Vlaams Belang hoeft niemand het met rode kaken te gaan uitleggen in het buitenland. N-VA-voorzitter Bart De Wever spreekt van een gezond nationalisme dat meer democratie wil bewerkstelligen. Een nationalisme dat openstaat voor de wereld. Een nationalisme van de 21ste eeuw. Ruim twee jaar later – De Wever is inmiddels algemeen erkend als ‘Slimste mens van Vlaanderen’ – analyseert Ico Maly het programma en de ideologie van de N-VA. Wat verstaat de partij precies onder de strijd voor meer democratie en hoe staat zij tegenover de erfenis van de verlichting? Wat vindt de N-VA van nieuwkomers die lid van haar natie willen worden? En wat te zeggen van de manier waarop aanhangers het partijdiscours doen circuleren binnen de massamedia?

Ondanks zijn jonge leeftijd publiceert Ico Maly (°1978) al jaren over beeldvorming en islam, racisme, en het Israëlisch-Palestijnse conflict. Hij studeerde vergelijkende cultuurwetenschappen en ontwikkelingssamenwerking aan de Universiteit Gent en werkt als coördinator van het project Mediawatch bij Kif Kif. Onder zijn redactie verscheen eerder ‘Cultu(u)rENpolitiek’, dat in 2008 de publieksprijs van boekhandel De Groene Waterman won. Dit boek van zijn hand is een lijvig geval van 607 pagina’s, dus bij voorkeur leesvoer voor mensen die héél erg geïnteresseerd zijn in politiek en alles wat daar van dichtbij of van iets verder af mee te maken heeft. ’t Is zeker geen licht verteerbaar, hapklaar brokje geworden. Lovende recensenten vonden het alvast een zeldzaam lichtpuntje in deze – sterk door N-VA gedomineerde – tijden. Je kan geen krant openslaan of BDW staat erin. Slechts zelden wordt hem het vuur aan de schenen gelegd, integendeel … meestal mag hij kritiekloos propaganda voeren voor zijn partij. Zo moet je haast slapend rijk worden! 😉

Posted 16/01/2013 by ambijans in Literatuur, Politiek