50 onderschatte bands/artiesten (15) The God Machine   Leave a comment

The God Machine

Van de volgende band in het rijtje durven we niet meteen beweren dat ze in hun korte bestaansgeschiedenis (ca. 1991-1994) onderschat zouden zijn door een publiek van ware muziekliefhebbers, want die uitspraak zou de waarheid flink geweld aandoen. Het is wél zo dat The God Machine voor zichzelf een soort van cultstatus wist te creeëren die bijna twintig jaar na datum nog steeds niets aan kracht heeft moeten inboeten. In Bilzen werd er zelfs een quizploeg naar hen vernoemd (God’s Machine), dus dan weet je het wel! 😉 Toch vind ik persoonlijk dat muziekliefhebbers (zeker zij die bij de naam ‘The God Machine’ compleet uit de lucht vallen) eens de moeite moeten doen om naar hun muziek te luisteren. The God Machine bestond uit drie groepsleden: zanger-gitarist Robin Proper-Sheppard, bassist Jimmy Fernandez en Ronald Austin op drums. Hoewel de band oorspronkelijk in San Diego werd opgericht, weken ze al snel uit naar Europa. In 1993 stonden ze bijvoorbeeld op Pukkelpop, ondergetekende is nog altijd blij dat hij toen helemaal vooraan stond mee te kijken. In mei 1994 slaat het noodlot toe, als bassist Jimmy Fernandez plots sterft aan een hersentumor. Zanger Robin Proper-Sheppard laat later o.a. het volgende optekenen: ‘Het overlijden van Jimmy was een enorme klap voor Ron en mij. Jimmy was voor ons haast als een broer. Het voelt nu aan alsof ze één van onze ledematen hebben geamputeerd. Verder gaan met de band zonder hem was absoluut onmogelijk, we hebben het niet eens overwogen.’

‘One last laugh in a place of dying, (hun laatste wapenfeit) behoort volgens nogal wat muziektijdschriften tot het allerbeste wat in de jaren ’90 tot stand kwam. De cd was zelfs enige tijd uitverkocht in de reguliere handel, wat leidde tot woekerprijzen op Ebay en aanverwanten. De oorzaak was simpel: de platenfirma vond het overbodig om te investeren in een postuum verschenen cd van een band die er de brui aan gaf. Om échte wantoestanden te vermijden werd in 2010 besloten om extra schijfjes te persen. Ron Austin maakt tegenwoordig kortfilms, terwijl Proper-Sheppard nog muziek maakte met The May Queens en Sophia. Het debuut van Sophia, ‘Fixed Water’, kan worden gezien als een tribute aan bassist Jimmy Fernandez. Een handvol EP’s en twee full cd’s: meer had The God Machine niet nodig om voor eeuwig en altijd als klasseband geboekstaafd te staan. Sommige superbands van nu vind ik hopeloos ‘overrated’ (we gaan geen namen noemen), dus misschien is The God Machine in vergelijking hiermee ondergewaardeerd. Neem gerust de tijd om hen te (her)ontdekken. ‘Uit het oog, maar niet uit het hart’, zoals ze dat zo mooi zeggen!

1. ‘Double dare’ (uit ‘Home EP’, 1992)

2. ‘Pictures of a bleeding boy’ (uit ‘The Desert Song EP’, 1992)

3. ‘Dream machine’ (uit ‘Scenes from the second storey’, 1993)

4. ‘I’ve seen the man’ (uit ‘Scenes from the second storey’, 1993)

5. ‘Home’ (uit ‘Scenes from the second storey’, 1993)

6. ‘Ego’ (uit ‘Scenes from the second storey’, 1993)

7. ‘The Tremelo Song’ (uit ‘One last laugh in a place of dying’, 1994)

8. ‘In bad dreams’ (uit ‘One last laugh in a place of dying’, 1994)

9. ‘The Train Song’ (uit ‘One last laugh in a place of dying’, 1994)

10. The Sunday Song’ (uit ‘One last laugh in a place of dying’, 1994)

Posted 24/04/2013 by ambijans in Muziek

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: