Archive for juli 2013

Keek op de Week (60)   Leave a comment

Ze zijn niet van gisteren op Tomorrowland

Week 60 alweer en nog steeds houden wij het vol om hier een verder volstrekt onbelangrijk nieuwsoverzicht te presenteren. Iedereen die vandaag de krant leest, weet dat het nieuws dat daarin staat morgen sowieso de status ‘oud nieuws’ krijgt. Meestal vergeten we wat we hebben gelezen, maar toch grijpen we de dag erna vrolijk opnieuw terug naar diezelfde gazet. ‘De mens is van nature nieuwsgierig’, voilà … daar heb je de enige échte verklaring hiervoor. Afgelopen weekend werd er hier en daar nogal wat afgefestivald. Voor vele duizenden mensen werd het een weekend om nooit te vergeten, al blijft de vraag wat ze zich achteraf het meest zullen herinneren. We nemen aan dat de Tomorrowlanders zo ‘in the mood’ waren dat ze die flinke regenbuien er met plezier hebben bijgenomen. Er bereikten mij alleszins weinig of geen klachten uit Boom. De buurtbewoners wisten zoals elk jaar te melden dat er weer behoorlijk veel geluidsoverlast was en buiten een verkleedpartijtje hier en een messteekje daar bleef het vrij rustig. Na vier jaar Tomorrowland (als ik mij goed herinner altijd op zaterdag) hadden wij het daar wel gezien eigenlijk. Het eerste jaar in ‘De Efteling voor volwassenen’ was ‘een ontdekking’, het tweede jaar ‘een (her)ontdekking’, het derde jaar vooral ‘gezelligheid’ en het vierde jaar ‘een té drukke bedoening’. Meer dan vijf uur achter de computer voor tickets omwille van crashende servers, de grote uittocht uit het ‘pretpark’ die nogal wat voeten in de aarde had, de claustrofobische mensenzee die de hele dag in de weg leek te lopen, … Misschien word ik oud, maar voor mij hoefde het niet meer zo nodig. Je moet de affiches van alle edities trouwens eens naast elkaar leggen: daar staat behoorlijk wat eenheidsworst tussen die elk jaar opnieuw de line-up haalt. Is dat doelbewust? Krijgen die artiesten daar een vast abonnement? Betalen ze de organisatie om te mogen spelen? Het lijkt er soms sterk op (naar mijn gevoel dan). Bepaalde festivals (Dour, Pukkelpop, …) herbronnen en vernieuwen zichzelf voortdurend en dat mis ik bij Tomorrowland helemaal. Ze spelen daar volledig op ‘safe’. Waarom zouden ze Daft Punk, Underworld of Kraftwerk boeken als de Tiësto’s, Van Buuren’s en Guetta’s dezer wereld voldoende garantie bieden om het spel vlotjes te laten uitverkopen? En geef de gebroers Beers eens ongelijk? Voor mij is het ‘been there, done that’ geworden, maar alle begrip voor mensen die het wél zien zitten om er elk jaar hun dagen te slijten. Ook regen op Suikerrock in Tienen waar Sting er twintig minuten vroeger dan gepland de brui aan gaf. Daar werd dus wél over gemekkerd, waarmee bewezen is dat Tomorrowland en Suikerrock een totaal ander publiek aanboren. Dit jaar overigens vier (4!) dagen Suikerrock! Is dat niet een beetje te veel van het goede?

Het was een bizarre week, zeker na de onzekerheid omtrent het al dan niet overlijden van JJ Cale. Die was in eerste instantie overleden aan een hartaanval in het ziekenhuis, vervolgens werd de wereld ingestuurd dat het om een hoax ging, maar later kwam de droeve mare dat JJ Cale wel degelijk het tijdelijke met het eeuwige had verwisseld. Ook Jackie Chan werd opgenomen in het rijtje dode medemensen, maar dat bleek dan weer wél een hoax te zijn. Olijke Jackie zag er zelfs de humor van in, want voor de buitenwereld poseerde hij glimlachend met de krant van de dag in zijn hand om alle fans gerust te stellen. Een tijdje terug werd nog een aantal sterren slachtoffer van dit soort hoaxes waaronder David Bowie. Da’s een kwalijke evolutie die we eigenlijk niet toejuichen. Echte journalisten zullen dus altijd hun bronnen moeten checken én dubbelchecken. Moeilijke tijden ook voor bedevaarders dezer landen. ‘Met de trein zou je er al zijn’ klonk vroeger misschien wervend maar aan 190 km/u waar je 80 mag … dat moest ooit eens verkeerd aflopen. De snelle machinist joeg op deze manier 78 mensen de dood in ergens in de buurt van Santiago de Compostela. En dan zwijgen we nog over de vele gewonden die er vielen. In Italië dook een bus vol bedevaarders in een ravijn. Balans: 39 doden. Zou monseigneur Léonard dat ook ‘immanente rechtvaardigheid’ vinden? Vast niet, neem ik aan … Al lijkt Franzi, onze nieuwe paus, toch een héél klein beetje gematigder in zijn opvattingen. Niet dat ik ook maar één ogenblik geloof dat het de non-believers massaal naar de andere kant zal doen overlopen. Daar is het instituut ‘Kerk’ net iets té star en conservatief voor.

En dan fietsen we al meteen richting ons gebruikelijke variarondje. Twee bekende Vlaamse deernen werden ingewijd in het moederschap: zo beviel Sofie Lemaire van een Gust en Lien Van de Kelder bracht een Jeanne ter wereld. Vakblad Story wist trouwens te melden dat Lien ook in het huwelijksbootje zou zijn gestapt met regisseur Hans Herbots doch dat ‘gerucht’ werd door mooie Lien via diverse mediakanalen onmiddellijk ontkracht. Erik Zabel bekende op zijn beurt dat hij tussen 1996 en 2003 op doping reed (what else is new?), de Italiaanse minister van Integratie Cécile Kyenge kreeg dan weer een tros bananen naar haar hoofd geslingerd door een toeschouwer tijdens een toespraak. Kyenge, van Congolese afkomst kreeg sinds haar aanstelling al diverse malen af te rekenen met racisme. Hans Teeuwen kreeg dan weer een boete van de Nederlandse Voedsel -en Warenautoriteit omdat hij zat te roken tijdens het programma ‘Zomergasten’. Uiteraard vonden zijn fans dat vreselijk onterecht, dat hij een boete kreeg bedoel ik, niet dat hij zat te roken. We weten nu met zekerheid dat de wetgeving moet worden nageleefd … zelfs door Hans Teeuwen. En dan hebben we nog een afrondende tip voor alle mensen die nu al zin hebben om te klagen over de hittegolf die ons a.s. vrijdag te wachten staat: het kan altijd nóg erger! Zo weten nu ook de Duitsers wat een warmterecord is, zijn er op Mallorca opnieuw bosbranden aan de gang en is er een groot olielek ontstaan ter hoogte van de witte stranden van Ko Samet in Thailand. De kans dat ik daar moet gaan depanneren is haast even groot als de mogelijkheid dat ik vrijdag Cyriac én Armenteros moet vervangen (of doen vergeten) in de spits bij Anderlecht wanneer ze op Cercle Brugge spelen. Ik neem aan dat Chancel Mbemba en Youri Tielemans ondertussen weten hoe ze de groep op sleeptouw moeten nemen? 😉 Ik kom volgende week de voorlaatste keer (vóór mijn welverdiende vakantie that is) nog wat voorgekauwde nieuwsfeiten voor jullie voeten werpen en eventueel wat analyses maken. Na drie weken (relatieve rust) zouden de batterijen dan terug moeten zijn opgeladen in september. Nood aan vervanglectuur? Het Laagste Nieuws will do the trick just fine! 😛

Posted 31/07/2013 by ambijans in Algemeen, Muziek

‘De Europese koerier’ (Robert Menasse)   Leave a comment

Menasse

‘De woede van de burger en de vrede van Europa of waarom de geschonken democratie nu bevochten moet worden’ zo staat er zelfs in de ondertitel geschreven. Robert Menasse reist naar Brussel om de Europese Unie te bestuderen, huurt een appartement en valt van de ene verbazing in de andere. Overal geopende deuren, competente briefings, een gestroomlijnde bureaucratie en hooggekwalificeerde ambtenaren. Bijna geen enkele van de gebruikelijke clichés over Europa houdt stand. Integendeel: het zijn de nationale regeringen die het ideaal van een verenigd Europa opofferen voor kortzichtige populistische manoeuvres en op die manier verantwoordelijk zijn voor de grote politieke en economische crises. Een tijdje terug kwamen diezelfde Europarlementariërs nochtans behoorlijk negatief in het nieuws, maar het belet Menasse alvast niet om op een andere manier naar de hele materie te kijken. Misschien wel omdat hij niet zo clichématig en tendentieus te werk gaat als de heren journalisten van PoWNews? 😉 Waarschijnlijk enkel ideale vakantielectuur voor mensen die beroepshalve al met politiek bezig zijn of er alleszins bijzondere interesse voor aan de dag leggen.

Posted 30/07/2013 by ambijans in Literatuur

Straffe 1000 (1546-1550)   Leave a comment

Jody Watley

Weer of geen weer, op (on)gepaste tijdstippen presenteren wij jullie graag muziek die ons toen én nu wist te inspireren. Mijn muzieksmaak is vrij gevarieerd (vind ik zelf), een mooie mix van alternatieve dingen met hier en daar een commerciële inslag. Mijn smaak is (gelukkig) zelden obscuur en wijkt uiteraard vrijwel nooit uit naar iets dat we kunnen klasseren als ‘schlager & carnavalmuziek’. Daar zijn andere kanalen voor, Radio 2 bijvoorbeeld, ik noem maar iets. Liefhebbers van Höllenboer, The Dutch Boys, De Aal, Frankie Boy of Frank & Mirella zullen helaas elders hun heil moeten zoeken. 😉

1546. Looking for a new love – Jody Watley (1987)

1547. Stereo situation – Trans Am (1998)

1548. Solid – Ashford & Simpson (1984)

1549. A walk in the park – Nick Straker Band (1980)

1550. Heaps of sheeps – Robert Wyatt (1997)

Robert Wyatt

Posted 29/07/2013 by ambijans in Muziek

50 onderschatte bands/artiesten (27) Animal Collective   Leave a comment

animal collective

Omdat we niet altijd langs een makkelijk, recht of retecommercieel pad willen wandelen duikt er hier en daar al eens een groep op die net iets moeilijker te vatten is. Animal Collective hoort zeker in dit lijstje thuis. We zouden ons al flink moeten vergissen, maar we vrezen dat een wereldwijde doorbraak er voor hen niet meteen zal inzitten omwille van hun nogal eigenzinnige muzikale parcours. Voor elke rechtgeaarde fan vind je ongetwijfeld vijf mensen die dit catalogeren onder de noemer ‘regelrechte bucht’. Dat mag uiteraard, smaken en kleuren verschillen nu eenmaal. Dat was vroeger al zo en dat is anno 2013 nog steeds een vaststaand feit. Sinds 2000 maakt deze experimentele indierockband uit New York fascinerende plaatjes te uwer vermaak. De term ‘New Weird America’ werd zelfs in het leven geroepen om hun muziek te omschrijven. Hun muzikale carrière begint eigenlijk in Baltimore wanneer twee groepsleden goede vrienden worden op de lagere school. Panda Bear en Deakin (hun fictieve namen) komen op de middelbare school weer in contact met Avey Tare en Geologist (even fictieve totemnamen) en komen in elkaars muziekbandjes terecht. Pas na hun hogere studies ontstaat Animal Collective als band. Ze hebben dan hun eigen label gecreëerd waarop ze muziek willen uitbrengen. Hierna releasen ze (in wisselende samenstellingen, maar wel steeds met dezelfde kern van vier) een aantal cd’s. Avey Tare en Panda Bear brengen ook cd’s uit onder hun eigen naam. Animal Collective heeft ook de bijzondere gewoonte om nieuwe muziek uit te proberen op concerten om de reactie van het publiek uit te testen. Heel vaak belanden die dingen op een later tijdstip op EP of cd. En dan vaak nog in een andere versie als tijdens de concerten. Dat leverde vooralsnog 7 EP’s, 10 full cd’s en twee live albums op.

1. ‘Chocolate girl’ (uit ‘Spirit they’re gone, spirit they’ve vanished’, 2000)

2. ‘Native belle’ (uit ‘Here comes the Indian’, 2003)

3. ‘Who could win a rabbit’ (uit ‘Sung Tongs’, 2004)

4. ‘Grass’ (uit ‘Feels’, 2005)

5. ‘Tikwid’ (uit ‘People EP’, 2007)

6. ‘Peacebone’ (uit ‘Strawberry Jam’, 2007)

7. ‘Water Curses’ (uit ‘Water Curses EP’, 2008)

8. ‘My girls’ (uit ‘Merriweather Post Pavilion’, 2009)

9. ‘What would I want? Sky’ (uit ‘Fall be kind EP’, 2009)

10. ‘New town burnout’ (uit ‘Centipede Hz’, 2012)

Posted 28/07/2013 by ambijans in Muziek

‘Kon-Tiki’ (Joachim Rønning & Espen Sandberg)   Leave a comment

Kon-Tiki

 ‘Kon-Tiki’ vertelt het waargebeurde verhaal van onderzoeker-avonturier Thor Heyerdal. Deze ondernam in 1947 met zijn team een heroïsche poging om de Grote Oceaan over te steken op een vlot. Heyerdahl wilde bewijzen dat inwoners van Zuid-Amerika duizend jaar eerder deze oversteek hadden kunnen maken met niets anders dan een vlot. Het werd een adembenemende reis van meer dan 8000 km. Een gevecht tegen weer en wind, tegen haaien en walvissen, tegen stormen en zeestromingen, maar bovenal een verhaal van ongelooflijke moed en doorzetting. Kan hij de oversteek van 8000 kilometer voltooien? Het is uiteraard een hypothetische vraag, maar wél één die van wezenlijk belang is geweest voor de geschiedenisboeken.

Het dient gezegd: alweer een Scandinavische prent met behoorlijk wat potentieel. Onder de acteurs herkennen we o.a. Pål Sverre Valheim Hagen (‘Troubled water’), Anders Baasmo Christiansen en Odd-Magnus Williamson in de voornaamste rollen. Regisseurs Joachim Rønning en Espen Sandberg zijn niet meteen bekende namen voor mij. Na de algemene inleiding waarin men de figuur Thor Heyderdal nader voorstelt aan het publiek kan de film écht van start gaan. Vanaf het moment dat ze op zee zitten wordt de film gevoelig beter, vooral door de sterke scènes met de boot en de vissen. Wie een beetje zijn geschiedenis kent weet uiteraard dat het verhaal goed zal aflopen, maar dat neemt niet weg dat er toch enkele spannende scènes de revue passeren. Je krijgt niet meteen de indruk dat je de personages beter leert kennen, maar je kan je desondanks toch in hen verplaatsen. Toegegeven, de Noren hebben goed opgelet tijdens sommige Hollywoodfilms, maar ze gaan gelukkig nergens ‘over the top’ in hun actiescènes. Geen wereldfilm, maar hij kijkt zeker aardig weg. Een trailer voor alle twijfelaars! Ik zag de film trouwens in het oorspronkelijk Noors gesproken, dus vrijwel geen Engels om de film een internationaler cachet te geven.

Posted 27/07/2013 by ambijans in Film

Lettermolenkwis krijgt VC3-quotering   2 comments

Lettermolenkwis wordt VC3 quiz dit seizoen

Op gepaste tijdstippen durven wij al eens reclame maken voor onze derde Lettermolenkwis op 8 november a.s.. Niet dat we zoveel promotie moeten voeren om aan een vol huis te geraken, maar ‘m helemaal doodzwijgen kan ook de bedoeling niet zijn, toch? Begin volgende maand wordt de eindranking van het seizoen 2012-2013 opgesteld en daarin zal er het één en ander verschuiven. Moedige Missers hoopte nog eventjes op een tweede sterktepunt (iets waar we in 2011 ooit in slaagden), maar onze laatste quizprestatie leverde helaas niet het verhoopte resultaat op waardoor we de top 85 dit seizoen niet zullen halen. Niet getreurd, het heeft blijkbaar zo moeten zijn. Wij blijven actief in het quizmilieu, dus misschien valt er in de toekomst wel terug iets uit de kast. Of zoals iemand uit een bevriende quizploeg het zo mooi verwoordde: ‘Eigenlijk is het totaal bijkomstig of je wel of geen sterktepunten hebt. We komen elkaar in het quizcircuit zo vaak tegen dat er zich altijd wel een mogelijkheid voordoet om van mekaar te winnen. Het speelplezier zou eigenlijk moeten primeren op die hele ranking.’ Al vinden wij het nog steeds tof om van tijd tot tijd eens progressie te maken in de VQR. 😉

Gisteren viel er bijvoorbeeld goed quiznieuws te rapen, maar dan voor onze eigen derde Lettermolenkwis. Een geheim genootschap van wijze quizzers (de quizloge zo u wil!) heeft zich eens kritisch over alle in Vlaanderen gespeelde quizzen gebogen. Per provincie zijn er elk seizoen een aantal quizzen die een bepaald statuut krijgen, een soort van kwaliteitslabel zou je kunnen zeggen. Dat kan bijvoorbeeld zijn a) omdat ze volk trekken van over heel Vlaanderen b) omdat de kwaliteit van de quiz vrij degelijk was of c) omdat er een straffe quizploeg/organisatie achter het quizconcept zat, waardoor het deelnemersveld vrij sterk was bezet. Of een gezonde mix van al de hiervoor vernoemde symptomen natuurlijk. In onze provincie geeft dat volgend resultaat voor de Vaste Categorieën (VC’s) in het seizoen 2013-2014 : VC2 Sporting Hasselt-Quiz (Godsheide) en Kiqqer-Quiz (Maaseik) en VC3 voor Zonneweelde-Quiz (Lommel) Silvaticaquiz (Kleine Spouwen) Pelter Skelter quiz (Neerpelt) HVV-quiz (Lommel) en de Lettermolenkwis in Zonhoven. Applaus! Onze allereerste quiz in 2011 was een cat. 4 quiz, vorig jaar een cat. 3 quiz en dit jaar een VC3. Zelfs met een (eventueel) minder sterke bezetting zijn er op onze quiz dus veel punten te rapen. Al heeft de ultieme deelneme van o.a. MVC, NGMB en Bonne Cuvée ons zeker geen windeieren gelegd vorig seizoen. Dit gezegd zijnde: voorlopige bezettingsgraad van onze derde quiz: 29/45 plaatsen bezet. Zijn o.a. dit jaar normaal gesproken op de afspraak: Remember Londonderry, De 4 Wijzen, Racing Denk, Moordgat/WvA, God’s Machine, De Plantrekkers, Calabria, De Bantoer en Noojt Kontent. Daar is al bijna een aardige top 10 mee te vormen zou ik denken! Die VC3 quotering zou voor ons ook een enorme stimulans kunnen zijn om er des te harder tegenaan te gaan de komende maanden. Ik krijg er ineens geweldig veel zin in!

Posted 26/07/2013 by ambijans in Algemeen

Straffe 1000 (1541-1545)   Leave a comment

The Selecter

Omdat we nog een hele hoop ‘classic tracks’ in de aanbieding hebben, gooien we er vandaag alweer vijf nieuwe in de strijd. Gisterenmiddag werd onze Spaanse wijn die wij online hadden besteld geleverd. Op die manier konden we weer 18 extra flessen plus één magnumfles aan onze voorraad toevoegen. Oh ja, qua smaak viel de wijn heel goed mee. Een meevaller dus! We bestelden online ook enkele t-shirts, maar die moeten van over de plas komen, dus dat zal nog even op zich laten wachten. Vandaag hebben we muziek uit de 70’s, 80’s en 90’s in de aanbieding. Voor zover ik mijn doorsnee leespubliek kan inschatten zitten er vier bekende dingen bij en één ding dat niet meteen in de BRT Top 30 terecht is gekomen. Rarara! 😉

1541. On my radio – The Selecter (1979)

1542. Down to earth – Curiosity Killed The Cat (1986)

1543. The hustle – Van McCoy (1975)

1544. Put the lights out – Pro-Pain (1994)

1545. Love resurrection – Alison Moyet (1984)

Alison Moyet

Posted 25/07/2013 by ambijans in Muziek

Keek op de Week (59)   Leave a comment

Move over Betty O, here's Barbara Gandolfi!

De komende tijd komt er nog van alles op ons af. Straks is er bijvoorbeeld weer een nieuwe Pukkelpopeditie, waarvan sinds gisteren weer de uurschema’s zijn verspreid op de website. Vooraf is het altijd weer een beetje puzzelen geblazen, al blijkt achteraf toch vaak dat ik mijn goede voornemens niet altijd heb kunnen waarmaken. Echte muziekliefhebbers hebben altijd weer dat eeuwige probleem van de keuzemogelijkheden. Dit jaar eigenlijk maar één échte overlapping: we moeten straks kiezen tussen Quicksand of Miles Kane. We laten het voorlopig nog eventjes bezinken. Na Pukkelpop trekken wij weer naar het zonnige Spanje en als we terug thuis zijn gaan we weer een heleboel energie steken in de derde Lettermolenkwis. Vrijdag a.s. start onze vaderlandse voetbalcompetitie weer met de wedstrijd Club Brugge-Charleroi. Hopelijk is dat de aanzet tot een spannend, nieuw voetbalseizoen. Voilà, via een flinke omweg zijn we eindelijk bij onze Keek op de Week aanbeland. Dat we niet altijd starten met het belangrijkste en/of interessantste nieuws is ondertussen een beetje eigen aan deze rubriek. Hoe zou je zelf zijn als je kan uitpakken met Barbara Gandolfi? Uiteraard is daar een aanleiding voor, al kunnen we in het midden laten of dat nu zo wereldschokkend is. Je weet het (of niet natuurlijk), maar naar het schijnt bestaat er een erotisch digitaal kanaal in Vlaanderen dat naar de naam Club 41 luistert. Hand op het hart, ik heb er eerlijk waar nog nooit naar gekeken. De uitzendingen zouden elke dag starten rond 22u en de boel werd (tot voor kort) aan mekaar gepraat door Betty Owczarek, een wulpse blondine die haar ‘rise to fame’ te danken heeft aan ‘Big Brother’ (dat voyeuristisch programma voor intellectuelen dat bij ons werd afgevoerd omwille van te hoge kijkcijfers). Ik gokte vooraf dat ze bij ons toch een seizoen of vier hebben gemaakt, maar nazicht leert ons dat het er zelfs zes waren. Die Betty, een slagersvrouw uit het allereerste seizoen van BB, was zo mateloos populair dat ze naast actes de présence geven ook nog in de Playboy belandde. Haar huwelijk met de slager eindigde in een echtscheiding, waarna ze hertrouwde met een horecamannetje. Die trouwerij mondde voor haar uit in een alcoholprobleem, een nieuwe buitenechtelijke affaire én een tweede scheiding. Een beetje zoals Eva Pauwels dan, al kakte Betty gewoon op een toilet zoals elke normale mens. Nu Betty niet meer bij de zender past (volgens de ‘grote baas’ ervan) is het tijd om uit te pakken met een nieuwe stoeipoes, die naar de naam Barbara Gandolfi luistert. Ook niet geheel onbesproken overigens, maar iemand die toch net wat meer klasse uitstraalt. Ze presenteert zichzelf als zakenvrouw (wie een beetje kan googelen weet trouwens dat dit klopt), maar ze had ook een ‘relatietje’ met Jean-Paul Belmondo. Jullie lezen er binnenkort zeker meer over in de gespecialiseerde pers … of zap eens naar Club 41. Je weet maar nooit of je er per ongeluk blijft plakken …

Het écht goede nieuws waaide deze week echter vanuit twee verschillende koningshuizen tot bij ons. In ons land was de nationale feestdag het sein om koning Philippe en koningin Mathilde te installeren. Eén op twee Vlamingen zou de gebeurtenissen op tv hebben gevolgd. Ik vermoed dat ze zelfs mij hebben meegeteld, terwijl ik enkel op tijd was voor de eedaflegging in de vroege namiddag en de totaal onverwachte speech later op de avond. Zo spectaculair vond ik het allemaal niet, maar dat ligt uiteraard volledig aan mezelf. In vergelijking met de Nederlanders hebben wij een duf koningshuis, al zal ongetwijfeld niet iedereen diezelfde mening zijn toegedaan. Of er nu een koningshuis of een president met de scepter zwaait, het zou ons allebei handenvol geld kosten, so what difference does it make? De vorige koning kreeg nog wat lof toegezwaaid en de volgende werd nog een beetje bewierookt … business as usual m.a.w. Zullen we de man en zijn gemalin voorlopig dan maar het voordeel van de twijfel gunnen? In Groot-Brittannië werden Kate Middleton en prins William de trotse ouders van een écht mannetje, een jongetje quoi! Bij het ter perse gaan van dit blogbericht was er nog geen naam bekend. En ik had geen zin om hier zelf een gepaste, grappige naam voor het kind te verzinnen dus volgende week delen we zijn naam misschien terloops nog even mee. Zo weten we na vorige week nu ook wie die geheimzinnige popster was die een buitenechtelijk kind heeft verwekt bij een Amerikaanse schrijfster. Het blijkt om Liam Gallagher te gaan, vroeger Oasis maar tegenwoordig Beady Eye. Zoals te verwachten vielen de scheidingspapieren van zijn ‘soon to be ex-wife’ Nicole Appleton dadelijk in de bus. Het ziet er niet naar uit dat Liam nog een verzoeningspoging zal ondernemen. Fuck Oasis once again!

Er vielen overigens nogal wat liefdesperikelen op te tekenen de afgelopen week. Kijken jullie even mee? Zo zou acteur Johnny Depp nu eindelijk in het openbaar pronken met actrice Amber Heard, Linda Mertens van Milk Inc. vond zichzelf een partner in de blonde Bo, naar het schijnt de seksgod van Herentals en omstreken. Zelfs de multigetalenteerde blondine Eline De Munck zou van ’t straat zijn. Dat er geen leeftijd staat op ware liefde bewees Tina Turner (73) die in Zürich in het huwelijk trad met de Duitser Erwin Bach. Het paar kende elkaar al ruim 27 jaar. Moeten wij nog vertellen dat er nogal wat celebrities waren afgezakt voor deze blijde gebeurtenis? De persmuskieten werden op een respectabele afstand gehouden, anders had ik uiteraard meer kunnen vertellen over dit fantastische feest.

Doen we er nog een variarondje bij? De Tour de France kreeg met Chris Froome de verwachte eindwinnaar. Helaas werd de twijfelachtige hoofdrol op Alpe d’Huez weer opgeëist door een hele sliert malloten die het de renners nóg zwaarder maakten dan het al was. Wanneer gaat men eindelijk eens deftige maatregelen treffen die ervoor zorgen dat dergelijke onnozelaars gewoon opnieuw carnaval kunnen vieren aan het thuisfront? Er waren al renners die motten uitdeelden aan al té ijverige ‘meelopers’ en zelfs toeschouwers die lekker tackelden. De aanzet is alvast gegeven, nu moet de Tourorganisatie zelf eens in gang schieten volgens mij. Gerardo Martino wordt de nieuwe coach van Barcelona, Guido Brepoels (nochtans vrij) werd alweer over het hoofd gezien. Britten die binnenkort nog naar porno willen kijken, zullen dat moeten melden aan hun provider. Men wil voorkomen dat kinderen vroegtijdig zouden verloederen. Dat gewelddadige games, nieuwsberichten over oorlogsgebieden en andere excessen eveneens schadelijk zijn voor kinderogen is blijkbaar nog niet doorgedrongen aan de andere kant van de plas. Rare jongens, die Britten! Terwijl ondergetekende tot vervelens toe kloeg over herhalingen van een niet nader genoemde Vlaamse televisieserie (vrijwel zeker de meest herhaalde uit de recente tv-geschiedenis), werd meegedeeld dat Paul Jambers binnenkort vrijwel zeker een nieuw tv-programma krijgt op VTM. Een nieuw programma dat uiteraard zal aanvoelen als een herhaling van alle voorgaande programma’s die Jambers ooit op ons losliet … zoiets dus! Onze Belgen bij Chelsea (Hazard, De Bruyne en Lukaku) schitterden dan weer op oefenstage in Maleisië. Vooral de twee laatsten scoren tegenwoordig met de ogen dicht. Het zal hun club, maar ook onze Rode Duivels zeker ten goede komen. En we eindigen vandaag in Estland, waar een man na negen jaar dood werd teruggevonden in zijn kelder. Hij werd blijkbaar niet gemist door familie, vrienden en kennissen waardoor hij negen jaar ‘vermist’ kon blijven. Gelukkig kom ik alleen maar in mijn kelder als ik nog eens een fles cava of wijn wil drinken. Omdat voorkomen vaak beter is dan genezen: mochten jullie de komende dagen geen teken van leven van mij ontvangen, kunnen jullie dan mijn familie op de hoogte brengen? Die van Hazodi mogen in uiterste nood dan zeker mijn kelder eens komen inspecteren. Dank bij voorbaat! 😉

Posted 24/07/2013 by ambijans in Algemeen, Theater, TV

Straffe 1000 (1536-1540)   Leave a comment

Dalida

Het is tijd om nog eens een thema in onze fameuze lijst te steken. Lang hoef je dit keer niet te zoeken naar de link: alle nummers die hier de revue passeren zijn in het Frans. Van de eerste herinner ik me dat mijn ouders de single in huis hadden (net zoals de versie van de Strangers trouwens), van de tweede wist ik pas later dat het origineel van Serge Gainsbourg was, nummer drie was een dikke nazomerhit, ook het vierde nummer passeerde regelmatig op de Franstalige tv-zenders in die tijd, terwijl de laatste bijdrage weer iets is van ‘vóór mijn tijd’ want ook dat komt al eens voor. Nog één dag smelten op de werkplek voor de temperaturen terug zullen zakken naar een net iets aanvaardbaarder niveau. Zelfs dat overleven we wel, al zitten we deze namiddag helemaal in ons uppie op de werkvloer. 😉

1536. Gigi l’amoroso – Dalida (1974)

1537. Je suis venue te dire que je m’en vais – Jo Lemaire + Flouze (1981)

1538. C’est l’amour – Leopold Nord & Vous (1987)

1539. Coûte que coûte – Gangsters d’Amour (1987)

1540. Tous les garçons et les filles – Françoise Hardy (1962)

Françoise Hardy

Posted 23/07/2013 by ambijans in Muziek

Straffe 1000 (1531-1535)   Leave a comment

Duffy

Op maandag keren we uiteraard terug naar de (harde) realiteit van alweer een nieuwe werkweek. Wij houden van de zon, maar als zij (vrouwen hè!) ongenadig schijnt op onze aircoloze werkplek dan is dat in sommige gevallen een opgave. Toch prefereren we dit superweer boven de volgende regenbui. Daar moeten we zelfs niet eens over nadenken! Vandaag passeren weer enkele decennia uit de muziek, uitgezonderd de jaren ’90. Dat maken we ongetwijfeld nog eens goed in één van de volgende afleveringen. We hebben nog een tijdje te gaan, komt helemaal goed!

1531. Warwick Avenue – Duffy (2008)

1532. For America – Red Box (1986)

1533. A steel guitar and a glass of wine – Paul Anka (1962)

1534. Sweet home Alabama – Lynyrd Skynyrd (1974)

1535. They don’t know – Tracey Ullman (1983)

Tracey Ullman

Posted 22/07/2013 by ambijans in Muziek