Archive for 01/10/2013

Best music of 2013 (oktober)   1 comment

arcade fire

Nu we vermoedelijk onze nazomer achter de rug hebben wat mooie temperaturen betreft, kunnen we ons vanaf heden misschien gemakshalve op een aantal knappe najaarsproducties in het muzikale spectrum richten. Al was het maar omdat we eind december weer op de proppen zullen komen met al hetgeen ons in 2013 wist te bekoren op zowel muzikaal als filmisch gebied. Na vandaag blijven er nog twee maanden te gaan om enig verschil te maken. We trappen uiteraard meteen af met een band waar we absolute topverwachtingen in koesteren. Ondertussen is Arcade Fire al geruime tijd uitgegroeid tot één van mijn lievelingsbands. ‘Reflektor’ uit de gelijknamige cd loste de verwachtingen al ruimschoots in. Nog tot eind deze maand oefenen we geduld om te zien of het werkelijk de moeite is geweest. Ik wil niet vooringenomen klinken, maar ik heb goede hoop dat het weer schitterend zal zijn. Of wat moeten we denken van enkele teasers die ze hebben gebundeld in ‘Here comes the night time’. Lichtjes fantastisch quoi!

Ik moet eerlijk bekennen dat ik nog nooit eerder van Fuzz had gehoord, maar dat bleek vrij logisch want ze komen nu pas op de proppen met hun titelloze debuutcd. Fuzz is blijkbaar een zijproject van de mij net iets bekender in de oren klinkende Ty Segall. ‘Meten is weten’ zegt men soms, dus raad ik iedereen aan om eens naar ‘Loose sutres’ te luisteren.

Griekenland was vroeger naast Spanje vooral gekend als een prettig land om met vakantie te gaan. Tegenwoordig koppelt men beide landen meteen aan mekaar als het woord ‘crisis’ valt. Gelukkig drijft er nu eindelijk Larry Gus (de Griekse verbastering van ‘larynx’) boven water. In het echte leven heet de man gewoon Panagiotis Melidis. Met  ‘The Night Patrols (A man asleep)’ uit alweer zijn tweede cd ‘Years not living’ moet hij ervoor zorgen dat Griekenland weer een positieve connotatie krijgt. Hij zit op het DFA-label, dus dat laat alleszins het beste vermoeden. 😉

Ook Phèdre was ons volledig onbekend, terwijl het met ‘Golden Age’ alweer een derde cd uit heeft. De groepsnaam van deze Canadezen heeft met de Griekse mythologie te maken, maar hun muziek klinkt een beetje als The Knife vind ik. Ik doe die vaststelling louter op basis van ‘Ancient nouveau’, dat ik nu heb gehoord.

Als we over Belgische bands spreken dan gaat het meestal over gevestigde waardes als dEUS of DAAN, soms over groepen met potentie zoals Balthazar of Sir Yes Sir. En dat terwijl er uiteraard nog veel meer goeds wordt gefabriceerd in ons land. Wie bijvoorbeeld dacht dat er in Aalst enkel hersendode carnavalsmuziek werd gemaakt, kunnen we helemaal geruststellen. Met Motek hebben ze een prima band die hun eigen postrock brengt en dat klinkt behoorlijk indrukwekkend. ‘Sonder’ is hun vierde cd waarop o.a.  ‘Each random passerby’ is terug te vinden.

Terug van weggeweest is de Britse Anna Calvi, die in 2008 unaniem lovende recensies afdwong met haar titelloze debuut. ‘Eliza’ staat op cd nummer twee ‘One breath’. Dat ons Anna vaak terecht/onterecht (dat laten we hier discreet in het midden) wordt vergeleken met PJ Harvey is meestal een referentie die kan tellen, maar je zou het met een beetje slechte wil ook kunnen zien als ‘een minder geslaagd doorslagje’ van het origineel. 😉

En we blijven nog eventjes bij de vrouwen in datzelfde Verenigd Koninkrijk. Al klopt dat niet helemaal, want Wolf Alice dat oorspronkelijk begon als een soloproject van Ellie Roswell is ondertussen uitgegroeid tot een viermansformatie. ‘Blush’ en de rest van hun muziek wordt door de band zelf omschreven als ‘rocky pop’. ’t Is maar dat jullie het weten!

Tropic of Cancer is naast een boek van Henry Miller ook het soloproject van Camella Lobo. Afgelopen vrijdag speelden ze bijvoorbeeld nog in Brussel. Wie van donkere, onheilspellende muziek houdt was er misschien zelfs van op de hoogte.  ‘Court of devotion’ staat op hun debuut ‘Restless idylls’.

En we hebben nog een tweede Belgische tip deze maand. DAAU timmert al sinds 1992 aan de weg. Niet meteen om het ooit tot stadionrockers te kunnen schoppen, maar gewoon omdat ze bevangen zijn door de muziekmicrobe. Op die manier presenteren we vandaag ‘Werkende mieren’ dat terug te vinden is op cd nummer zeven, die nochtans ‘Eight Definitions’ als titel meekreeg. 😉

Omdat we onze hand niet omdraaien voor een supergroep meer of minder is deze maand ook Pearl Jam van de partij. Puur persoonlijk gezien (ik sla alvast een mea culpa) ben ik deze heren al heel wat jaren geleden uit het oog verloren. Te oordelen naar hun fanbase blijft PJ nog steeds een band die anno 2013 zeker relevant is. Misschien doe ik nog wel een ultieme poging om terug mee op de kar te springen voor ‘Lightning Bolt’, alweer hun tiende wapenfeit. ‘Mind your manners’ zet daarbij de toon. Dit jaar stond er niets van het kaliber Pearl Jam op de Pukkelpopwei, maar dat wordt in 2014 ruimschoots goedgemaakt, toch?

Nu we het toch over datzelfde Pukkelpop hebben: ik pikte daar drie nummers mee van Poliça, dat ergens op mijn lijstje stond in de categorie ‘niet te missen’. Ik kreeg het er die avond eerlijk gezegd warm noch koud van. ‘Chain my name’ staat op hun tweede cd ‘Shulamith’. Misschien moeten we hen een herkansing geven?

De vreemdste vogel in onze lijst luistert naar de naam Sébastien Tellier. Hij ziet eruit als een Franstalige versie van Jezus die pianomuziek of discodeuntjes maakt. In 2008 nam hij zelfs voor Frankrijk deel aan het Eurovisiesongfestival. ‘La ritournelle’ blijft tot nader order zijn absolute meesterwerk, maar vandaag geven we de voorkeur aan  ‘L’amour naissant’ dat op ‘Confection’ is terug te vinden.

Kieran Hebden aka Four Tet is één van die artiesten die een schier eindeloos vat vol inspiratie lijkt te zijn. Naast eigen werk houdt hij zich ook bezig met remixen of het bijstaan van muzikale soortgenoten.  ‘Parallel Jalebi’ is terug te vinden op ‘Beautiful rewind’. Ik zag hem twee keer ‘live’: de eerste keer vond ik het strontvervelend, de tweede keer uitstekend. Een beetje zoals zijn cd’s eigenlijk. 😀

In 2011 kwam Cults met een titelloos debuut dat vrij goed aansloeg bij het plebs. Opvolger ‘Static’ lijkt op het reeds bestaande concept verder te borduren getuige ‘High road’. Iets om zeker in de gaten te houden, al weten mensen die Ambijans persoonlijk kennen dat ze ‘m niet altijd op zijn woord hoeven te geloven! 😉

Regelmatig nemen we hier de term ‘eindejaarslijstjesvoer’ in de mond. Als het van Eppo Janssen (één van de drijvende krachten achter Pukkelpop) afhangt staat de nieuwe van Crystal Antlers, ‘Nothing is real’, daar gegarandeerd zeker met stip in geparkeerd. Iedereen is nu voldoende nieuwsgierig om bijvoorbeeld eens naar ‘Rattlesnake’ te luisteren. Vanaf midden oktober verkrijgbaar bij de betere platenboer!

Rae & Christian namen dan weer een lange pauze van 12 jaar na ‘Sleepwalking’. Nu is er ‘Mercury rising’ met daarop ‘1975’, waar ze een beetje vocale steun krijgen van Diagrams. Liefhebbers van pop en electronica moeten dit beslist eens uitchecken!

En we gaan er deze maand uit met Juana Molina, een Argentijnse die een mooie symbiose brengt van folk en electronica. Ooit werkte ze een blauwe maandag mee als gastvocaliste bij The Chemical Brothers, maar ‘Wed 21’ is alweer de zesde solocd die nu op verschijnen staat. ‘Eras’ is het openingsnummer van die cd. Brengen deze maand eveneens nieuwe schijfjes op de markt: Korn, Polvo, Soulfly, Venus In Flames, The Gathering, Prefab Sprout, The Fratellis, Chase and Status, Under Byen, Sleigh Bells, Diplo, Tindersticks, Frans Bauer, Paul McCartney, Tim Hecker, Morcheeba, Lissie, Gary Numan, Linda Thompson, Monster Magnet, Wilkinson, Motörhead, Electric Six, Pestilence, Katy Perry, Sepultura, Best Coast, Boy George, Linkin Park en Los Lobos. Tot volgende maand!

Posted 01/10/2013 by ambijans in Muziek