Archive for 11/10/2013

‘Elling’ (Axel Hellstenius & Simon Bent) @ HHT   Leave a comment

Elling

Vrijdagavond, eerste avond van het nieuwe weekend! Eerste stuk van het Hasselts Toneel in het theaterseizoen 2013-2014. Misschien heb ik straks een streepje voor want ik heb de filmversie van dit stuk ooit gezien, een prent die destijds overigens genomineerd was voor ‘beste buitenlandse film’ bij de Oscars. Uiteindelijk won een andere film die nominatie, volkomen terecht trouwens want ik vond ‘Elling’ persoonlijk net iets t√© veel een ‘feel good movie’. Niet dat daar iets op tegen is, maar het kon mij net niet helemaal overtuigen. Afgaande op de eerste kritieken die ik over dit theaterstuk opving gaat het echter een puike voorstelling worden. Tot bewijs van het tegendeel ga ik dus vooralsnog graag mee in die hype. ūüėČ Maar we missen nog de essentie. Waar gaat ‘Elling’ eigenlijk over?

Als zijn moeder overlijdt, die hem zijn gehele leven heeft beschermd, wordt de 40-jarige Elling, een gevoelige wannabe-dichter naar een inrichting gestuurd. Daar leert hij Kjell Bjarne kennen, een vriendelijke reusachtige man die een obsessie heeft voor vrouwen maar als veertiger nog maagd is. Na twee jaar moeten de twee mannen weer op eigen benen staan. Ze komen in een appartement, gesubsidieerd door de staat terecht. De twee zijn erg afhankelijk van elkaar en dat bindt ze. Maar als hun sociale vaardigheden steeds beter worden en hun moed toeneemt, komen ze in steeds bedenkelijker situaties terecht. Morgen en op 17, 18 en 19 oktober wordt dit stuk nog opgevoerd in zaal Centrum op de Hollandsveldlaan 32 in Hasselt. Allen daarheen!

UPDATE

Met mijn korte maar krachtige ‘allen daarheen!’ had ik gisteravond bijzonder krachtig kunnen samenvatten. Het was alweer een tijdje geleden dat er nog eens een stuk werd gespeeld door HHT dat me van de eerste tot de laatste minuut wist te boeien. Nochtans had ik me de eerste vijf minuten al stevig gestoord aan mensen in de zaal. Wie¬†hard¬†‘Hij ligt met zijn schoenen aan in bed’ en ‘Kijk, hij draagt een vuile onderbroek’ luidop door de zaal roept is a) iemand die maar √©√©n keer per jaar naar toneel gaat kijken of b) iemand die duiding geeft aan een blinde bezoeker. Tel daar nog wat hoestende mensen bij plus iemand wiens gsm liefst twee keer afging dus ik kreeg het al behoorlijk op m’n heupen. Gelukkig normaliseerde de situatie achterna waarna ik volop kon genieten van¬†het decor en het geleverde spel van de drie spelers. Nog een zekerheid: het toneelstuk was alleszins al beter dan de film. De twee hoofdrolspelers (Dave en Sander) waren aan mekaar gewaagd, geen sinecure kan ik jullie vertellen. Tel daar nog Inge bij die eigenlijk vier kleine vrouwenrolletjes speelde en je krijgt een prima stuk. Echte minpunten heb ik niet gevonden eigenlijk. Als ik toch iets kritisch moet zeggen, dan misschien dat het stuk een minuut of twintig te lang was. Begonnen om 20u15 en even over 23u gedaan. Al was daar in de zaal niets van te merken bij de toeschouwers. Goeie tip voor mezelf: volgende keer een plaspauze nemen v√≥√≥r het tweede bedrijf, want ik moest gedurende drie kwartier plassen als een kleine pony. Voor wie nog van plan is om te gaan kijken: aanrader! Keep up the good work, HHT!

Posted 11/10/2013 by ambijans in Theater