Archive for 25/10/2013

‘Nordic Night #8’ met Small Feet, Ólöf Arnalds & Rebekka Karijord @ CCHA   Leave a comment

Rebekka Karijord

Dat ze de muziek ‘uit het noorden’ een warm hart toedragen in Hasselt was de voorbije jaren uitgebreid te merken aan hun programmering met zeven edities van Nordic Night en zelfs een Nordic Night deLuxe. Zo speelden Under Byen, Jóhann Jóhannsson, Valgeir Sigurdsson, Ólafur Arnalds, Efterklang, amiina, Hildur Gudnadóttir, Susanna, Hanne Hukkelberg, Susanne Sundfør én Agnes Obel al memorabele concerten in cultuurcentrum Hasselt. Het Zweedse Small Feet bracht net hun debuut EP ‘Liar behind the sun’ uit (op vinyl en cassette!) op het mooie Kning Disk label. Simon Stålhamre, Jacob Snavely en Christopher Cantillo brengen een mix van indie-pop, folk en americana. Denk Beach Boys en Neil Young, maar evenzeer Fleet Foxes en Bon Iver. In Scandinavië is er alvast heel wat buzz rond de band en na enkele belangrijke Europese showcasefestivals openen ze deze 8ste Nordic Night.

Ólöf Arnalds, nicht van Ólafur en ex-múm, is een klassiek geschoolde multi-instrumentalist. Meest opvallend is haar buitenaards mooie stem: een unheimliche altstem die het publiek telkens weer doet verstommen. Na debuutalbum ‘Við Og Við’, opgenomen met Kjartan Sveinsson van Sigur Rós in 2007, en ‘Innudir Skinni’ uit 2010 met guest vocals van Björk, verscheen net ‘Sudden Elevation’. Na een geslaagd optreden op Les Nuits Botanique komt de getalenteerde IJslandse haar nieuwe album in Hasselt voorstellen tijdens Nordic Night #8. De Noorse Rebekka Karijord tot slot heeft een volslagen eigen geluid. Niet alleen haar stem maar ook haar nummers en het gebruikte instrumentarium zijn van een klasse apart. Ze zingt en speelt harp, piano, orgels en percussie-instrumenten. Haar stem houdt het fraaie midden tussen Susanne Sundfør, Chan Marshall van Cat Power, Sinéad O’Connor, Agnes Obel en Nathalie Merchant. De veelal pianogedreven composities met ritmische percussie en sfeervolle elektronica leiden tot dezelfde rustieke atmosfeer als bij This Mortal Coil, Susanna of zelfs Bel Canto. Wij zijn dus weer klaar voor een heerlijk avondje in Hasselt.

UPDATE

Alweer een goed gevulde theaterzaal voor deze alweer achtste editie van Nordic Night. Persoonlijk vond ik het de minst goeie editie van alle edities die ik al ooit zag. Twee Zweedse mannen met baard en eentje zonder … dat waren de heren van Small Feet, die radiovriendelijke muziek brachten (dat wél), die het predikaat ‘beluisterbare achtergrondmuziek’ mocht claimen, maar met een zanger wiens stem ik niet altijd even toonvast vond klinken. Ook niet dadelijk mijn meest geprefereerde stemtimbre maar daar kon de man in kwestie vrij weinig aan doen. Na de pauze was het de beurt aan Ólöf Arnalds, die al tijdens het eerste nummer de slappe lach kreeg. Lag het aan de zenuwen, zat er iets raars in het leidingwater of was het een technisch snufje dat haar uit haar concentratie bracht … feit was dat ik me niet heb verveeld met haar gebrachte gitaarriedeltjes, maar ik kon me niet van de indruk ontdoen dat ze de status van het experimenteren nog niet geheel voorbij was. Dat ze een spuuglelijk Ijslands soepjurkje droeg dat de concurrentie kon aangaan met de songfestivaljurk van Barbara Dex speelde ook niet meteen in haar voordeel. Rebekka Karijord speelde dan weer een beetje vals: haar begeleidingsband bleek gewoon te bestaan uit de drie heren van Small Feet. Het was wél met voorsprong het beste concert van de avond. Zij had songs, uitstraling en bewoog zich af en toe als een sjamaan op de bühne (weliswaar in een gifgroene jurk die in de jaren ’70 wellicht nog had dienst gedaan als gordijn). Ze wist ons te vertellen dat de heren van Small Feet zwanger waren van een cd, één van de muzikanten zelfs van een solocd en de bassist (die eigenlijk geen bassist was) bleek in z’n vrije tijd dan ook nog hun labelmanager te zijn. Ja, je komt wat te weten op zo’n avond. De hele tijd spookte de naam Tori Amos door m’n hoofd, maar dat kwam waarschijnlijk omdat Rebekka achter haar synthesizer piano zat te spelen. In de bisronde bracht ze twee bisnummers, waaronder het welbekende ‘Smells like teen spirit’ van Nirvana maar tevens ooit gecoverd door diezelfde Tori Amos. Op die manier was de cirkel alsnog mooi rond. Mede door Rebekka werd de avond gered. Ons volgende concertje staat begin november al in de steigers. Ik kijk er naar uit. Yihaaaaa!

Posted 25/10/2013 by ambijans in Concert, Muziek