Archive for november 2013

Straffe 1000 (1741-1745)   Leave a comment

Thomas Newman

Zaterdag werkdag, dus opteren we voor enkele streepjes muziek die weer kaderen in een welbepaald thema. Vandaag soundtrackmuziek die ik persoonlijk zeer de moeite vind. De muziek komt uit ‘Angels in America’ (prima tv-serie), ‘Norwegian Wood’ (een degelijke film), ‘Fletch’ (een film die je niet per se moet bekijken, tenzij je een zee van tijd zou hebben), ‘Miami Vice’ (kies zelf je omschrijving hiervoor) en ‘The Motorcycle Diaries’ (aanrader!). Morgen werken we trouwens ook en als toetje komen Sinterklaas en zwarte piet langs. Al komen die niet voor mij! ūüėČ

1741. Angels in America theme – Thomas Newman (2003)

1742. Naoko has died – Jonny Greenwood (2010)

1743. Fletch theme – Harold Faltermeyer (1985)

1744. Crockett’s theme – Jan Hammer (1987)

1745. De Usuahia a la Quiaca – Gustavo Santaolalla (2004)

Gustavo Santaolalla

Posted 30/11/2013 by ambijans in Muziek

‘Tabloid’ (Errol Morris)   Leave a comment

Tabloid

Er zijn films die ik absoluut wil zien. Meestal ga¬†je dan af op wat radio, tv of tijdschriften je proberen op te solferen of je gaat telkens weer opnieuw naar je oude, vertrouwde bioscoopcomplex. Of je leest toevallig eens een goeie recensie in Focus Knack waarin men de loftrompet steekt over een documentaire uit 2010 die onlangs op dvd is verschenen zoals in dit geval. De documentairemaker in kwestie, Erol Morris, heeft naar het schijnt allemaal verfrissende docu’s op zijn palmares staan. Misschien moeten we daar maar eens naar op zoek gaan, want ‘Tabloid’ is een goed in beeld gebrachte documentaire moet ik zeggen. Deels komt dat natuurlijk¬†omdat het bizarre verhaal genoeg inspiratie bood om er een interessant kijkstuk van te kunnen maken.

Ex miss Wyoming Joyce McKinney vloog in de jaren zeventig de Atlantische oceaan over om haar plots verdwenen geliefde, de jonge Mormoon Kirk, te ontvoeren. In een huisje buiten Londen bedreef ze de liefde met hem. Een rechtszaak was het gevolg en een groot mediacircus ontspon zich rond de breedsprakige Joyce. Maar haar nog altijd excentrieke gedrag reikt verder als blijkt dat ze zo’n 30 jaar later haar overleden hond heeft laten klonen. Regisseur Morris hoort alles aan en vermengt de gesproken verslagen met stijlmiddelen die het vermakelijke mediagehalte weerspiegelen. Zo voert hij enkele belangrijke ooggetuigen op, doorspekt hij z’n docu met gelijkende zwart-wit filmbeelden uit andere films, fragmentjes uit tekenfilms en een hele hoop paparazzi newsspreads uit die periode. Niet dat ik deze Joyce haar strapatsen wil goedpraten, maar ik kreeg tijdens haar uiteenzetting meteen een vertrouwelijke band met haar. Je voelt meteen dat zij niet het zoveelste domme blondje was dat een Missverkiezing won. Ergens in de film wordt verteld dat ze een IQ van 168 had. Haar levensverhaal kan je alleszins als ‘opmerkelijk’ bestempelen. Meer dan een aardig tussendoortje! Een trailer voor alle nieuwsgierige zielen vind je hier terug.

Posted 29/11/2013 by ambijans in Film

Electric Electric @ MOD   Leave a comment

Electric Electric

Ik weet het, het moet ongetwijfeld raar klinken uit de mond van een ambtenaar als mezelf maar ik heb deze week vijf dagen vrij genomen om eigenlijk helemaal niks te doen. Voilà, gewoon omdat het kan en eigenlijk ook wel een beetje door het feit dat ik nog steeds verlof heb openstaan van het werkingsjaar 2012. Ik ben dus in zekere zin een ambtenaar die door het jaar vrij weinig vrij neemt. Zo knijpen we er in de grote vakantie wel een dikke maand tussenuit, maar tijdens de krokusvakantie, het paasverlof of de allerheiligenpauze kan je ons steevast op de werkvloer terugvinden. Willen we daar nu een lintje voor? Tuurlijk niet, ik vermeld het hier louter ter informatie. Nóg meer informatie dan maar. Eergisteren postte ik op facebook een muziekje van een band die binnenkort een concertje geeft in MOD. Ik had nl. wel zin om dat concert eventueel bij te wonen. Een facebookvriendin opperde toen dat het misschien wel interessant zou zijn om ook een ander concertje in diezelfde zaal mee te pikken.

Ik had zelf nog nooit van Electric Electric gehoord moet ik eerlijk zeggen, maar dan is er nog altijd de mogelijkheid om er wat youtubefragmentjes over op te vragen. En een korte beschrijving lezen waarin staat in welk muzikaal spectrum een band terug te vinden is, wil ook al eens helpen van tijd tot tijd. Het Straatsburgse antwoord op Battles. Energetische, strakke gitaartrein die experiment en tempowisselingen niet schuwt. Speelden al op SXSW en DOUR en brachten het uitstekende ‘Discipline’ uit op Africantape, een fijn Frans onafhankelijk label. Wat wij hoorden klonk aanstekelijk en vergeleken worden met Battles is uiteraard ook een pro. In √©√©n adem dan¬†tegelijkertijd maar een ticket gereserveerd voor Dum Dum Girls volgende maand. Zo blijven we nog even bezig. ūüėČ

UPDATE

‘Flits, flits’ zei de flitspaal ter hoogte van Kiewit kerk, toen wij er tegen ca. 75 km/u passeerden. Naar alle waarschijnlijkheid ‘bad karma’ (dat zullen we binnenkort wel nader¬†ervaren), dus wij hoopten vurig dat het niet zou overslaan naar het concert van vanavond. Volgens het scherm was er vanaf 20u een voorprogramma, Tamashot. Het was even over half 9, maar dat was dan volledig aan ons voorbijgegaan. Nader onderzoek leert ons dat het blijkbaar een dj was. Draaide die dan in het caf√©? Soit, ik hoorde alleszins een zeer deftig nummer van Amon Tobin door de ruimte schallen, dus dat viel behoorlijk mee. Er waren vanavond mensen aanwezig die de hoofdbrok, Electric Electric, ooit eerder hadden zien spelen voor de spreekwoordelijke drie man √©n een paardenkop. Vanavond troffen ze het, met¬†pakweg dertig liefhebbers in de zaal. In een dik uur raffelden ze er ongeveer acht nummers door. Electric Electric bewees dat √©√©n elektrische gitaar, een drummer √©n iemand die voor de special effects zorgde ‘a whole lotta noise’ konden maken. De band klonk een beetje als ‘het einde van de wereld’ in een soort van melodieuze geluidsbrei. Het kan ook gewoon de ‘big bang’ (de bekende oerknal) zijn geweest, daar willen we even vanaf zijn. Ook daar waren we toen niet bij, dus het blijft een beetje giswerk. Hoe klinkt EE dan? ‘Discipline’, ‘Summer’s eye’, ‘Mind your head #6’¬†of ‘La Centrale’¬†klinken vrij representatief denk ik. Het concert zal mijn ‘best of’¬†jaarlijst niet halen, maar het verveelde ook geen seconde. In zekere zin was het dus zeker een aangename kennismaking!

Posted 28/11/2013 by ambijans in Muziek

Straffe 1000 (1736-1740)   Leave a comment

David Lee Roth

Gisteravond volgde er een¬†korte analyse (met een gezellige nazit)¬†van onze derde lettermolenkwis van 8 november.¬†Zowel de goede dingen als de werkpunten¬†kwamen in deze¬†evaluatie naar voren. Ik zat daar mooi¬†samen met nog 5 lieftallige dames √©n een goed glas wijn: wat wil een man nog meer. De organisatie is zo content dat het volgend jaar graag voor de vierde keer met ons in zee wil gaan. Virtueel werd vooralsnog vrijdag 14 november 2014 geprikt als datum. We hopen die datum zo snel mogelijk te kunnen verspreiden als een vaststaand feit (maar daarover meer op mijn blog en andere quizgerelateerde websites). Onze vijf tracks hieronder zijn (nu ze hier gepost staan)¬†met zekerheid vaststaande feiten geworden. Ze zijn zo commercieel als de pest, maar daar trekken wij ons nu eens niets van aan. ūüėČ

1736. Just a gigolo – David Lee Roth (1985)

1737. Disco inferno – Trammps (1977)

1738. Dancin’ the night away – Voggue (1981)

1739. Shattered dreams – Johnny Hates Jazz (1987)

1740. I save the day РRoberto Jacketti & The Scooters (1984)

Roberto Jacketti & The Scooters

Posted 27/11/2013 by ambijans in Muziek

Keek op de Week (71)   Leave a comment

Melissa Bachman, opgejaagd wild?

Iedereen die zijn/haar tijd al eens surfend op internet doorbrengt, ziet af en toe al eens iets passeren waarbij hij/zij spontaan denkt ‘Wat heeft men hier weer eens de grenzen van absolute domheid mijlenver overschreden’. In dit geval mogen we vanaf heden de naam van Melissa Bachman aan dat lange rijtje namen toevoegen. Iedereen kent waarschijnlijk wel mensen in zijn omgeving die ooit op safari zijn geweest in pakweg Kenia. Als je dat doet met respect voor de natuur en de dieren is daar helemaal niets mis mee. Er bestaan tevens een hoop mensen die gaan jagen, maar ook daar heb je twee categorie√ęn: de ene groep mensen jaagt om de natuurlijke selectie een beetje in stand te houden. Soms wordt de biotoop van bepaalde (bedreigde) diersoorten ondermijnd omdat er t√© veel grotere beesten bestaan die in hen een geschikte prooi zien. Om dat te voorkomen zorgen jagers dan dat er terug een evenwicht komt in het organisme. De andere groep mensen vormt eigenlijk het werkelijke probleem. Mensen die voor hun plezier jagen om daarna op de foto te kunnen pronken bij een dood beest als was het √©√©n of andere gewonnen trofee. Laat dat nu net de categorie zijn waartoe mevrouw Bachman behoort. Ze laat steeds uitschijnen alsof ze een huzarenstukje heeft verwezenlijkt dat schijnbaar veel moeite heeft gekost. Al kreeg ze meteen lik op stuk van mensen die de materie als geen ander kennen: een leeuw doodschieten die onder de Zuid-Afrikaanse zon ligt te luieren is puur kinderspel. Het is even eenvoudig als een kind dat in de schietkraam op de kermis zijn geluk mag beproeven. Kunde laat staan techniek is er niet voor nodig. Wie zo’n beest dus doodt en er dan trots mee op de foto gaat is dus zeker geen held, maar eerder een lafaard. Je moet voor de aardigheid de naam Melissa Bachman maar eens googelen. Het is √©√©n lange rij aaneenschakelingen van (wilde) beesten waarmee ze poseert. Bachman is actief als tv-presentatrice en heeft (jullie raden het al) een programma waarin ze op jacht trekt. In Australi√ę mag je het zeker niet te hard roepen, maar ik denk dat haar meest rabiate tegenstanders het niet erg zouden vinden als ze ooit eens eindigt zoals Steve Irwin. ūüėČ

Van dode dieren is het maar een klein opstapje naar hetgeen er bij de meeste gezinnen dagelijks op hun bord komt. Vorige week werden er weer Michelinsterren uitgedeeld in ons land. Ondanks de crisis opvallend veel nieuwkomers die een eerste Michelinster in de wacht wisten te slepen. Nooit eerder telde ons land zoveel Michelinsterren, ondertussen 132 zaken waar je sterretjes kan zien. Wie in Limburg al één of meer sterren had wist die plek te consolideren. Opvallende nieuwkomers in onze provincie zijn La Source (het restaurant van La Butte aux Bois in Lanaken), Cuchara in Lommel, Vous Lé Vous van Giovani Oosters in Wimmertingen en De Kristalijn in Genk. Bij één van deze nieuwkomers, Vous Lé Vous, zijn wij al ooit gaan eten en dat vonden we zeer de moeite. Op 18 januari a.s. gaan we De Kristalijn in Genk eens uittesten. Onze bevindingen delen we hier uiteraard graag tegen die tijd.

En we fietsen nog een kort ritje door de marge van de maatschappij, waar er ook nog wat nieuws te rapen viel. Zo lag √©√©n van de kandidaat-premiers in 2014, Bart De Wever, enkele daagjes in het ziekenhuis. De liberalen hielden dan weer een Toekomstcongres met de wetenschap dat ze ondertussen¬†met Maggie De Block de populairste politica van het land in hun rangen hebben. Al weet iedereen dat Maggie alleen het land ook niet gaat kunnen redden. Het √©√©n heeft waarschijnlijk totaal niets met het ander te maken, maar √©√©n dag na het Toekomstcongres van OVLD kondigde de N-VA aan dat het Annick De Ridder bij de liberalen had kunnen losweken. Alweer iemand die haar geluk beproeft bij een andere partij. Is het opportunisme? Is het onvrede? Of een mengeling van beide? Als je je niet lekker in je vel voelt kan je beter opstappen. Voor de rest gaan we hier verder niets insinueren, dat zullen ze bij Story of Dag Allemaal wel in onze plaats doen. ūüėÄ

En er zijn ondertussen nog twee vrouwen bijgekomen die zullen uitkijken alvorens ze nog eens een straffe uitspraak zullen doen via social media of elders. Te beginnen met Trijntje Oosterhuis. Die liet op facebook optekenen dat ze 1 euro zou storten per like op haar facebookstatus die handelde over de ramp op de Filipijnen.¬†Al vrij vlug¬†stond de teller op 100.000 likes en hij ging zelfs vrij vlotjes over het kwart miljoen, maar tegen die tijd had het entourage van Trijntje de status al offline gehaald. Ze liet later weten dat ze helaas geen twee ton zou gaan storten, maar dat ze w√©l ontzettend gul zou zijn met haar schenking. Ter vergelijking: wij waren vorige week al tevreden dat er hier bij ons iets meer dan 1 miljoen euro was opgehaald. In Nederland ging men daar met meer dan 18,5 miljoen euro h√©√©l vlotjes over. Het clich√© van de zuinige Nederlanders kunnen we meteen overboord gooien. ūüėČ Ook profvoetballers moet je niet uitdagen (tenzij ze ultiem alsnog naar het WK voetbal 2014 kunnen gaan natuurlijk). De niet onaantrekkelijke Franse weervrouw Doria Tillier zou naakt het weerbericht presenteren als Frankrijk de 2-0 achterstand uit de heenmatch tegen Ukra√Įne zou weten weg te werken. En merkwaardig genoeg gebeurde dat ook, dus ‘belofte maakt schuld‘ zegt het spreekwoord in dat geval.

Ook interessant om te weten: dat de heren van Monty Python na dertig jaar hebben besloten om terug samen te komen. Heel veel mensen blij, tot bleek dat het slechts √©√©n re√ľnieshow zou zijn in¬†de Londense O2 Arena. Gevolg: show uitverkocht in amper 43,5 seconde. Doch geen nood: door de overweldigende belangstelling heeft men besloten om nog vier extra data te prikken in dezelfde zaal. Tenzij jullie¬†liever online tickets kopen voor 1900 euro per stuk.¬†Arcade Fire aka The Reflektors speelde afgelopen weekend in Schaarbeek (concert uitverkocht in enkele minuten) en dat was nogal een belevenis. In de zomer van 2014 naar alle waarschijnlijkheid terug te vinden op de Werchterwei of op Pukkelpop. De concertorganisatoren¬†die het kunnen waarmaken waren alleszins aanwezig in Brussel. Schrijver Herman Brusselmans heeft dan weer een nieuw lief,¬†Melissa,¬†naar het schijnt een jonge journaliste van P-Magazine. 25 jaar oud, dus een leeftijdsverschil van 31 jaar. Schrijver Gerrit Krol overleed dan weer op zijn 79ste aan de gevolgen van de ziekte van Parkinson. Tot volgende week!

Posted 26/11/2013 by ambijans in Algemeen

‘Cloaca’ (Tongers Nieuw Theater)   Leave a comment

Cloaca

‘Cloaca’, het gelauwerde toneelstuk van Maria Goos gaat over een oude vriendschap tussen vier mannen die niet bestand blijkt te zijn tegen de tand des tijds en hun zelfzuchtige ambities. Het is een voortreffelijke komedie, vol verrassende plotwendingen en knisperend komische dialogen. Kortom, opnieuw een theaterhit om niet te missen! Een voorstelling van het Tongerse TNT missen doen we niet zo vaak, dus is het vanavond weer zo ver. Allemaal vertrouwde gezichten in de cast, iets wat overigens ook kan worden gezegd van de regisseur, Roel Vanderstukken. Er staat al een kleine teaser op hun website. Wat moeten we verder nog onthouden?¬†Dat¬†ik drie dames ‘op leeftijd’ meeneem … die cloaca kan dus best zijn manieren een beetje houden! ūüėČ

UPDATE

We hadden het iedereen kunnen aanraden om op een maandagavond naar het TNT te gaan kijken. Mooi decor, goeie cast, prima stuk. Meestal staat zoiets garant voor een prima theateravond en dat was gisteravond niet anders. Al hoorden we na het stuk in de foyer dat dit pas de eerste voorstelling was waarbij zowel regisseur als acteurs tevreden waren over hun performance. In de namiddag hadden ze nog een voorstelling gespeeld voor een middelbare school, die ook goed meeviel, dus ’s avonds werd daar een logisch vervolg aan gebreid. En tussendoor hoorden we dat er prima muziek werd gebruikt van o.a. Feist (?), Madness, The Specials¬†en Shawn Elliott. We hebben werkelijk niets gevonden dat ons tegenstond. Voor de goede orde: op 5, 6 en 7 december zijn er nog voorstellingen gepland. Allen daarheen!

Posted 25/11/2013 by ambijans in Theater

50 onderschatte bands/artiesten (42) Midnight Oil   Leave a comment

Midnight Oil

We trekken naar de andere kant van de wereld en stellen het Australische Midnight Oil aan jullie voor. In 1971 werd de Australische rockband Farm in Sydney opgericht, dat in 1975 zou overgaan in de naam Midnight Oil. Ze blijven tot midden jaren ’80 muzikaal onder de Europese radar van de goeie smaak hangen, al komt alles vanaf ‘Diesel and Dust’ (1987) ineens in een stroomversnelling terecht. De band rond zanger Peter Garret krijgt dan de aandacht die het verdient. Ze zingen geen vrolijke liefdesliedjes, maar combineren stevige rockmuziek met teksten over (vaak heikele) politieke kwesties. Zanger Peter Garret gaat vanaf 1984 zelf de politiek in en met succes, want in 2004 wordt hij onder premier Kevin Rudd¬†minister van milieuzaken in Australi√ę. Het zal niemand verwonderen dat zijn muzikale activiteiten vanaf toen op een laag pitje stonden. De band zet zijn planning in die tijd ‘on hold’. Sinds 2009 is de band weer actief, maar dat resulteerde vooralsnog niet in nieuw materiaal. Hun voorlopige discografie omvat 2 EP’s, 2 live-cd’s, 5 verzamelcd’s en 11 full cd’s.

1. ‘Read about it’ (uit ’10, 9, 8, 7, 6, 5, 4, 3, 2, 1′, 1982)

2. ‘Kosciusko’ (uit ‘Red Sails in the Sunset’, 1984)

3. ‘Beds are burning’ (uit ‘Diesel and Dust’, 1987)

4. ‘The Dead Heart’ (uit ‘Diesel and Dust’, 1987)

5. ‘Blue Sky Mine’ (uit ‘Blue Sky Mining’, 1990)

6. ‘Forgotten years’ (uit ‘Blue Sky Mining’, 1990)

7. ‘River runs red’ (uit ‘Blue Sky Mining’, 1990)

8. ‘Truganini’ (uit ‘Earth and Sun and Moon’, 1993)

9. ‘Redneck Wonderland’ (uit ‘Redneck Wonderland’, 1998)

10. ‘World that I see’ (uit ‘Capricornia’, 2002)

Posted 24/11/2013 by ambijans in Muziek