Archive for 02/11/2013

Editors @ Sportpaleis   Leave a comment

editors

Vier Britse schoolvrienden met een passie voor muziek starten in 2003 de groep Snowfield op. Enkele opmerkelijke optredens in de Engelse Midlands zorgen al snel voor mond-tot-mondreclame en voor het viertal het goed en wel beseft hebben ze een platencontract te pakken. De band beslist op dat moment verder te gaan onder de naam Editors. Het is geen eenvoudig begin voor de jongens, die overdag werken in een callcenter en ’s nachts kamperen op de vloer van hun manager om rond te komen. Maar wanneer in 2005 debuutplaat ‘The Back Room’ uitkomt, wordt die meteen warm onthaald in hun thuisland. Met tweede album ‘An End Has A Start’ (2007) kennen ze ook overzees succes. Vooral het nummer ‘Smokers Outside The Hospital Doors’, dat een zevende positie in de Britse charts behaalt, doet het goed. De grote doorbraak volgt echter pas in 2009, met de release van ‘In This Light And On This Evening’ en de fantastische electrorocksingle ‘Papillon’. Een jaar later maakt de groep rond de charismatische frontman Tom Smith op het podium van Rock Werchter een enorme hit van een onuitgegeven song. ‘No Sound But The Wind (Live At Rock Werchter 2010)’ is hun eerste gouden nummer 1-hit in België. Kort daarop blijkt de neus van gitarist Chris Urbanowicz jammer genoeg niet meer in dezelfde richting te staan als die van de andere groepsleden en wordt hij gevraagd de band te verlaten. Het is een emotioneel afscheid, maar Editors vindt waardige vervanging in Justin Lockey en Elliott Williams. Met zijn vijven brachten ze op 1 juli hun nieuwe album ‘The Weight Of Your Love’ uit, waarvan de song ‘A Ton Of Love’ een denderende voorbode was! Het nieuwe werk ontdekten wij al op zondag 7 juli jl. op Rock Werchter. Wij zagen de band al een keer of zes ‘live’ (enkele keren op Pukkelpop, een keer op Pinkpop en Rock Werchter), maar dus nog nooit tijdens een zaalconcert. Het voorprogramma wordt overigens verzorgd door onze eigen vaderlandse trots Balthazar. Twee hoofdprogramma’s voor de prijs van één. Merci Sportpaleis! 😉

UPDATE

Tijdens onze wandeling door de straten van Deurne richting Sportpaleis leek de buurt één doodse aangelegenheid aangezien er nog redelijk wat open plekjes waren. De gebruikelijke parking was dan weer afgesloten, zodat ons vermoeden dat we té vroeg daar waren opnieuw naar het rijk der fabelen kon worden verwezen. Ongeveer een uurtje voor het begin ter plekke na een zorgeloze rit vanuit Zonhoven. Buiten aan het Sportpaleis heerste een gezellige drukte, binnen uiteraard dezelfde verwachtingsvolle stemming. Opvallende mix van aanwezigen: Editors spreekt jong én oud aan, zoveel was duidelijk. We drinken een pintje en als we boven in de buurt van onze zitplaatsen de cava opmerken laten we ons die ook welgevallen. Balthazar begint er ongeveer tien minuutjes vroeger aan dan gewoonlijk, want de openingstonen van ‘Later’ galmen ons al tegemoet. Zitten verder ook in de set: ‘Fifteen floors’, ‘Sinking ship’, ‘Lion’s mouth (Daniel)’, ‘Do not claim them anymore’ en ‘Blood like wine’ als uitsmijter. Editors kon zich geen mooiere locomotief wensen naar onze bescheiden mening. We hebben dan wél al opgemerkt dat de zitjes in het Sportpaleis niet meteen de meest comfortabele vehikels zijn voor ons dierbare zitvlees, maar als zowel Kim en Hanne zich een zak snoep aanschaffen zijn we dat vrij snel vergeten. Een kindermond is snel gevuld … no further comments! 😉

De daaropvolgende 1 uur en drie kwartier neemt Editors daarna bezit van het Sportpaleis. Al kon er vrij snel een kanttekening worden geplaatst: het geluid in de betonnen bunker was bij momenten niet optimaal, waardoor ik de eerste twee nummers de indruk kreeg dat ze door een andere zanger werden gezongen. Wij onthielden de 22 tracks die de revue passeerden (in willekeurige volgorde): ‘Someone says’, ‘You don’t know love’, ‘The weight’, ‘Sugar’, ‘A ton of love’ (enkele newborn vrouwelijke fans voor ons sprongen spontaan recht), ‘Honesty’, ‘Two-hearted spider’, ‘Smokers outside the hospital doors’, ‘In this light and on this evening’, ‘Eat raw meat = blood drool’, ‘All sparks’, ‘Formaldehyde’, ‘Bones’ en van ‘The phone book’ ging het Tom Dice gewijs op gitaar verder naar ‘No sound (but the wind)’ en iets steviger naar ‘Munich’ en ‘The racing rats’. ‘Bullets’ en ‘An end has a start’ waren ook van de partij en het bisrondje startte met ‘Bricks and mortar’, gevolgd door ‘Nothing’ waarna ‘Papillon’ het zaakje nog een laatste maal kon laten ontploffen. Onze slotconclusie luidt dan ook als volgt: op een paar kleine mankementjes na een prima doortocht van de heren, al prefereren wij toch eerder het weigevoel. Ook ons wijgevoel was na afloop onaangetast want met vier dwaalden we broederlijk/zusterlijk door de straten van Antwerpen. Deze maand komen we nog een keertje terug om ‘oude glorie’ Simple Minds aan het werk te zien in de Lotto Arena. 😀

Posted 02/11/2013 by ambijans in Concert, Muziek