Archive for 13/11/2013

‘Het wijde land’ (tg STAN & Toneelhuis/Olympique Dramatique) @ CCHA   Leave a comment

tg STAN/Toneelhuis/Olympique Dramatique

Tg STAN = s(top) t(hinking) a(bout) n(ames). Over de voorstelling zelf dachten ze wel nog even na. En dat deden ze in goed gezelschap, namelijk dat van de Olympique Dramatiquers. “Het is toegestaan de vrouw van een ander te verleiden wanneer men het gevaar loopt te sterven van liefde voor haar.”  (uit de Kamasutra)

Wij. Wij willen geen woeste liefde, wij eisen geen bloed, wij schreeuwen niet om wraak. Niet meer. Wij zijn ruimdenkend, zachtvoelend, perfect geïnformeerd, klaarkijkend en warm. Wij zijn vrij, eindelijk vrij, eindelijk vrij! Bevrijd van het juk der instincten. Fok, daar is Lust! Ga heen, Lust!
Aargh, daar komt Passie! Geile trut! Ophitser! Laat ons met rust!
Wij zijn net zo evenwichtig. We gaan de goeie richting uit, wij. ’t Is eenrichtingsverkeer, die evolutie, dus het zal wel de goeie richting zijn?!
Op elke lichtvoetigheid voorbereid zijn wij, aan ieders luimen aangepast.
Ja! Het is vrij dat wij zijn. Onthecht, jongens! En meisjes. Hmmm.

Wij koesteren keuzes. onderdanig als heersers. En als Passie en Lust ons toch overmeesteren, dan heeft iedereen daar begrip voor. Jep! Iedereen. Prachtwezens zijn wij. (Allen lachen. Wat een elegante zoogdieren, zeg!)
Een stuk voor geile middelbare levers met één jonge knaap (die hopelijk sterft op het eind, de eikel). “Ik denk dat ik u gemeden heb uit een soort dubbelgangers-schuwheid… Uw determinisme zo goed als uw scepsis – wat de mensen pessimisme noemen -, uw gegrepen zijn door de waarheden van het onbewuste, door het driftleven van de mensen, uw ondermijning van de cultureel-conventionele zekerheden, het persisteren van uw gedachten bij de polariteit van liefhebben en sterven, dat alles trof me met een beangstigende vertrouwdheid ( – ).  Zo heb ik de indruk gekregen, dat u door intuïtie – maar eigenlijk als gevolg van precieze zelfwaarneming – alles weet, wat ik door moeizame arbeid bij andere mensen heb blootgelegd.”
(fragment uit een brief van Siegmund Freud aan Arthur Schnitzler uit 1922)

Het vorige stuk van Olympique Dramatique miste ik helaas ondanks de laaiend enthousiaste recensies die ik her en der las, maar nu ben ik dus terug op post. Alweer een goeie cast vanavond met o.a. Koen De Graeve, Damiaan De Schrijver, Sara De Roo, de knappe Charlotte Vandermeersch, Stijn Van Opstal en Geert Van Rampelberg. Ik zoek alvast dekking voor de tennisballen!

UPDATE

We hadden het vooraf al kunnen voorspellen: dit stuk zal ons allicht kunnen bekoren en dat bleek ook het geval. Zelfs de overload aan middelbare scholieren was blijkbaar dezelfde mening toegedaan want zij lachten wanneer het grappig was maar waren ook muisstil op de momenten dat het stuk dit vereiste. Vooral het feit dat de acteurs soms in interactie gingen met het publiek was plezant. En er zat voldoende humor in! Het sobere decor was eerst een tennisveld, daarna weer de plek waar een berg moest worden beklommen. Hiervoor moesten enkele spelers zich in een klimpak wurmen en zichzelf omhoog trekken. Stijn Van Opstal kroop zelfs tegelijkertijd nog in een tent. Een prima, gezellige avond!

Posted 13/11/2013 by ambijans in Theater