Archive for 16/12/2013

‘La Grande Bellezza’ (Paolo Sorrentino) @ Roxy   Leave a comment

La Grande Bellezza

Onverschillig en verleidelijk biedt Rome zichzelf aan aan de verbaasde ogen van de toeristen: het is zomer en de stad straalt met een schoonheid die ongrijpbaar en onherroepelijk is. Jep Gambardella (Servillo) is 65 en hij straalt een charme uit die de tijd niet verwoest heeft. Hij is een succesvolle journalist die heen en weer fladdert tussen cultuur en het goede leven in Rome. Hij denkt echter met verbittering terug aan zijn gepassioneerde verloren jeugd. Met in de voornaamste rollen Toni Servillo, Serena Grandi en Sabrina Ferilli. Regisseur Sorrentino verdiende zijn strepen al met ‘Le Conseguenze dell’amore’, ‘Il Divo’ en ‘This must be the place’. Onlangs was deze prent de grote winnaar op de Europese Filmprijzen, waar ons aller Veerle Baetens tot ‘beste actrice’ werd gekroond. Met de prijs voor de beste film, beste regie, beste montage en beste acteur (Toni Servillo) was ‘La Grande Bellezza’ de grote winnaar in Berlijn. Hooggespannen verwachtingen uiteraard, voor wat normaliter mijn voorlaatste film van 2013 zal worden. Een trailer om de nieuwsgierigheid alvast te prikkelen!

UPDATE

Een hele lange rij mensen stond aan de Roxy Theatre in Koersel aan te schuiven toen ik er even over 20u aankwam. Onder hen nog een heel aantal ‘Marina’s’ (de woorden van Roxybaas Ludo) dat vanaf heden in zaal 2 zal spelen. Zaal 1 zat bijna vol voor dit Italiaans spektakelstuk met vooraf referenties naar een haast identieke prent van Fellini 50 jaar geleden, ‘La Dolce Vita’. Mochten we het bondig kunnen samenvatten, dan zou ik zeggen: ‘La Grande Bellezza’, 142 minuutjes aan bizarre, hilarische, eigenzinnige, sfeervolle, klassieke en hemelse beelden. Niet geschikt voor kijkbuiskinderen die een duidelijk verhaal wensen. ‘Beste Europese film van het jaar’? Volgens de filmcritici in Berlijn alleszins wél! Ik moet ‘m toch nog eventjes laten bezinken. Hoofdrolspeler Toni Servillo brengt het er alleszins goed vanaf, ik heb toch een aantal keer flink moeten lachen met zijn nogal uitgesproken meningen. De man probeert zijn leven kleur te geven, door zoveel mogelijk feesten te bezoeken. Hij is trouwens niet de enige krasse knar, want opvallend veel ouder volk flaneert op die party’s door het beeld. Een hele generatie lijkt zich krampachtig vast te houden aan hun jeugd, een hopeloze strijd die zelfs met behulp van de beste plastische chirurgen en drugs niet meer te winnen valt. Het is één grote strijd tegen de vergankelijkheid van het leven en dat onthult zich meer dan eens in puur nihilisme. ‘Het grote niets’ zoals Jep het enkele keren verwoordt. Er zit dus niet écht een verhaal in ‘La Grande Bellezza’, iets wat in andere films dadelijk als een groot manco zou kunnen worden beschouwd. Het verhaal wordt met veel zwier, kleur en stijl in beeld gebracht (al hoorde ik de ware toeristen in mijn buurt zichzelf spontaan afvragen waarom ze zo weinig van die prachtige stad Rome lieten zien). Beste (Europese) film van het jaar? Mag ik voor de veiligheid toch maar mijn joker inzetten? 😀

Posted 16/12/2013 by ambijans in Film