Archive for februari 2014

‘Uitverkoren’ (A.F.Th. van der Heijden)   Leave a comment

uitverkoren

Met het voltooien van de requiemroman ‘Tonio’ had A.F.Th. van der Heijden nog niet alles gezegd over zijn in 2010 verongelukte zoon. De interviews in de weken na de publicatie beantwoordde hij schriftelijk. Dat leverde in totaal zes artikels op die uitgroeiden tot zorgvuldig gecomponeerde essays over de ontstaansgeschiedenis van ‘Tonio’ en de overlevingsstrategieën van de achtergebleven ouders. in ‘Uitverkoren’ zijn deze teksten verzameld en aangevuld met de novelle ‘Uitverkoren’, de oertekst die aan de basis lag van ‘Tonio’. ‘Uitverkoren’ omspant de moeilijkste jaren van uit het leven van Adri van der Heijden en zijn vrouw Mirjam Rotenstreich. Vermits ik ‘Tonio’ een fantastisch boek vond, voel ik mezelf haast moreel verplicht om dit vervolg (?) ook te lezen. ‘Tonio’ was een heftig boek, maar zo sterk omdat je hun lijden gewoon kon voelen. Aanrader! We hopen van ‘Uitverkoren’ exact hetzelfde.

Posted 28/02/2014 by ambijans in Literatuur

De vraag van de week (7)   Leave a comment

Ferrari 599 GTO met speciale velgen

Het mag duidelijk zijn dat onze vraag van deze week iets te maken heeft met auto’s. Iedereen weet ondertussen dat ik geen al te beste vriend ben van de Duitsers. Oké oké, ik rij met een Duitse wagen, ik spreek zelfs een aardig mondje Duits (als het écht moet) en ik durf gerust toegeven dat er zeker ook goeie dingen te vinden zijn in dat land. Laat het er ons maar op houden dat er een periode vóór én na is: vóór Bremen-Anderlecht en erna om precies te zijn. 😉 Maar om iets meer in de richting van mijn vraag te komen moeten we terugkeren naar ergens in de jaren ’80 toen ik het fenomeen voor het eerst opmerkte. Was het nu bij ‘Tatort’, ‘Der Alte’ of ‘Derrick’ (dat staat me niet zo exact meer bij), maar in ieder geval bij één of andere Duitse krimi. Terwijl de wagens daar tot stilstand kwamen viel me iets vreemds op en daaruit kunnen we dan de volgende vraag distilleren: ‘Waarom draaien wielen in de film soms achteruit?’

Zo’n scène was alvast geen bewijs van een klungelige trucage. Integendeel … als de wielen altijd netjes vooruit draaiden zou er wel eens trucage in het spel kunnen zijn. Dan heeft men geprobeerd om het achteruit draaien weg te moffelen. Want filmwielen draaien achteruit van nature. Om te beginnen: het gaat nooit om egale wielen, maar altijd om wielen met spaken of een ander herkenbaar onderdeel. De oorzaak van het probleem ligt in onze ogen en hersenen, die een reeks losse stilstaande beelden omzetten in een continu vloeiende beleving. Film maakt 24 beeldjes per seconde, televisie 25 (en Amerikaanse televisie zelfs 30). Als in de tijd tussen twee beelden het wiel net over de afstand tussen twee spaken is doorgedraaid, staat op de volgende ‘foto’ elke spaak precies op de positie van de vorige. Op het scherm lijkt het dan alsof het wiel stilstaat. Als het wiel iets trager draait, komt de volgende spaak telkens net niet helemaal op de positie van de vorige spaak terecht. Voor je oog lijkt het alsof het dezelfde spaak is die langzaam achteruit beweegt. Als een auto of een koets vertrekt, zie je eerst het wiel netjes vooruit draaien, steeds sneller. Als het in de buurt komt van de snelheid waarbij het tussen twee beelden net een spaak vooruit draait, komt er eerst even een wazig overgangsgebied waarin je ogen niet kunnen beslissen wat ze nu eigenlijk zien en dan zie je het wiel achteruit draaien, steeds langzamer, tot de snelheid is bereikt waarbij het beeld stilstaat. Vervolgens gaat het weer vooruit. Tot het moment dat het wiel tussen twee beeldjes in precies twéé spaken vooruit draait en de opeenvolgende ‘foto’s’ er opnieuw identiek uitzien. Zo zou je verder kunnen gaan met drie, vier spaken in de tijd tussen twee beeldjes. Maar tegen dan draait het wiel zo snel dat er bewegingsonscherpte op begint te treden. Hoe klein de sluitertijd ook is om één zo’n filmbeeldje op te nemen, het wiel draait intussen zo snel dat het zich in die korte tijd een behoorlijk eind verplaatst. De spaken zijn niet meer scherp, maar uitgesmeerd tot een veeg.
Hoe minder spaken een wiel heeft, hoe sneller het moet draaien om precies één spaak opgeschoven te zijn tussen twee beeldjes. Het moment van achteruit draaien en stilstaan komt dan pas bij een hogere snelheid van de wagen. Met wat geluk is het beeld van het wiel intussen onscherp, of heb je de tijd gehad om de camera zo te draaien dat de wielen niet meer in beeld zijn. Of je knipt de opname van de optrekkende wagen er gewoon uit. Een ideale gelegenheid om ooit nog eens op een andere manier naar ‘Derrick’ te kijken. 😀

Posted 27/02/2014 by ambijans in Algemeen

Retroplaat van de week (3) Pavement   Leave a comment

pavement

Terwijl nogal wat kennissen en vrienden zich (helaas) lieten verleiden door een hele hoop slechte, weerzinwekkende en totaal foute housemuziek die ondergetekende tot waanzin dreef (genre serious beats, bonzai en dance opera deel zoveel!) hield ik mezelf liever onledig met het luisteren naar de betere indierock, dance of alternatieve dingen die StuBru destijds nog de ether in durfde sturen. ‘It’s a dirty job, but someone’s gotta do it’ zullen we maar denken. ‘Slanted and enchanted’ uit 1992 van Pavement was gelukkig van een heel ander niveau. Stephen Malkmus en de zijnen (5 full cd’s in 10 jaar) bewezen dat ze zeker geen eendagsvlieg waren. De cd integraal beluisteren? Your wish is my command! ‘Summer babe (winter version)’, ‘Conduit for sale’, ‘Two states’ en ‘Here’ vonden wij toen zeer te pruimen. Een debuut om duimen én vingers bij af te likken, zoveel is zeker!

Posted 26/02/2014 by ambijans in Muziek

Dinsdagmenu Wouter Moons   Leave a comment

Wouter Moons (c) Luc Daelemans

Ons vorige dinsdagmenu werd helaas door omstandigheden gecanceld, maar dat van de maand februari kan gelukkig wél doorgaan. Wie, wat, waar gaat het eigenlijk over? Stel je voor dat je elektronica kan printen, net als inkt, op welk oppervlak dan ook. Op een dun laagje plastic bijvoorbeeld, dat vervolgens geplooid of opgerold kan worden. De mogelijkheden zijn eindeloos: lichtgevende plafonds, meubels, verpakkingen, reclameborden, kledij, vrachtwagenbekleding, enz. Wouter Moons (° 1981) is een jonge ondernemer uit Zonhoven, die zich dagdagelijks bezighoudt met deze vorm van technologie. Wouter is o.a. doctor in de fysica en hij zorgt voor de commercialisering van diverse toepassingen, zodat het uiteindelijke product hierna op de markt kan worden gebracht. Hij laat ons die avond zien hoe een idee vorm krijgt, verder wordt ontwikkeld om uiteindelijk tot een degelijk eindresultaat te komen. Waar Wouter binnen tien jaar hoopt te staan komt hij die avond zelf vertellen. Iedereen is vanavond van harte welkom om 20u in de bibliotheek van Zonhoven (Kerkplein 80). De inkom is gratis, vooraf reserveren is niet nodig.

UPDATE

Gelukkig daagde er toch wat geïnteresseerd volk (22 man sterk) op voor deze lezing van Wouter Moons, die ons deskundig vertelde waar hij zich o.a. dagelijks mee amuseert. Niet té high brow, want hij wist dat niet iedereen zo beslagen was in de materie als hijzelf. Dus geen al té technische uiteenzetting die voor de pauze met een paar ‘toekomstfilmpjes’ werd opgevrolijkt. Zo zagen we bijvoorbeeld hoe Philips en Nokia de toekomst destijds zagen. Na de pauze werd het concreter met een aantal toepassingen van lichtgevende reclame, een simpele manier om zelf een zonnecel te maken en om af te ronden nog één futuristisch filmpje, dat weldra (binnen x aantal jaar) wellicht werkelijkheid zal worden. Gaan we de vooruitgang kunnen tegenhouden? Worden bepaalde toepassingen of instanties die we nu kennen totaal nutteloos? Moeilijk te voorspellen, al is het vrijwel zeker dat de toekomst er niet meteen simpeler op zal worden. De technologie holt tegenwoordig zo razendsnel vooruit dat zelfs het gros van de twintigers, dertigers én veertigers al moeite heeft om helemaal bij te blijven. Niet meteen bemoedigende woorden om af te sluiten misschien, maar we zullen wel zien wat de toekomst brengt.

Posted 25/02/2014 by ambijans in Algemeen

‘The Selfish Giant’ (Clio Barnard) @ Roxy   Leave a comment

the selfish giant

Vanavond zitten we in de bioscoop, tenzij mijn tandartsbezoek daar een serieus stokje voor zou steken. Maar ik neem aan dat het allemaal wel in orde komt. Een korte inhoud van ‘The Selfish Giant’ dan maar? Arbor, 13 jaar, en Swifty, zijn beste vriend, leven aan de rand van de maatschappij en zijn beiden geschorst van school. Ze ontmoeten Kitten, een ijzerhandelaar. Met de hulp van een paard en een kar verzamelen de twee vrienden metaal voor de rekening van Kitten. Swifty voelt zich op zijn best in het gezelschap van paarden, Arbor wil vooral Kitten imponeren en geld verdienen. Wanneer Kitten het talent van Swifty ontdekt om met paarden om te gaan en hem bevoordeelt, voelt Arbor zich gekwetst en uitgesloten. Hun vriendschap komt op wankele poten te staan. Arbor wil nog meer geld verdienen en gaat daarbij tot het uiterste waardoor de spanningen tussen de twee vrienden nog hoger oplopen. Regisseuse Clio Barnard zou één van de rijzende Britse sterren aan het firmament zijn. Connor Chapman, Sean Gilder en Shaun Thomas zijn niet meteen grote namen, maar laat dat vanavond de pret niet drukken. Hier is alvast de trailer!

UPDATE

Met het gevaar dat ik nu misschien ietwat té kritisch ben: ‘The Selfish Giant’ is lang geen slechte film maar het geheel deed me helaas niet zo veel. Ondanks het grauwe bestaan van de twee hoofdpersonages (die overigens goed acteerden) kreeg ik nergens een krop in de keel of tranen in mijn ogen van zoveel doffe ellende. Dan had ik toch net iets meer sympathie voor het werk van o.a. Andrea Arnold, Ken Loach en Mike Leigh (just to name a few). De film duurt gelukkig geen minuut te lang, dus wil ik dat zeker als één van de sterke punten naar voor halen. Het is een geloofwaardige film die nergens stroperig of langdradig wordt. Het minpunt is helaas dat er een heleboel betere films bestaan die in hetzelfde genre thuishoren.

Posted 24/02/2014 by ambijans in Film

Keek op de Week (82)   Leave a comment

Prinses Madeleine krijgt tweede kind

Eergisterennamiddag op het werk kwamen we volledig los van elkaar twee hoogzwangere dames tegen die (toeval of niet) op ca. één week van hun bevalling stonden. Laat dat dus een prima aanleiding zijn om hier te openen met twee ‘bevallige’ vrouwen (letterlijk én figuurlijk) die bevielen van een kind. De hierboven geportretteerde Prinses Madeleine van Zweden kreeg een dochter. De Amerikaanse actrice Megan Fox verwelkomde haar tweede zoon, die de naam Bodhi Ransom kreeg. Ons aller Brigitta Callens beviel nog niet, maar liet wél al weten dat haar eerste kind een jongetje zal worden. Van het koppel dat op Rampage in het Antwerpse Sportpaleis werd geattrapeerd terwijl ze aan het vozen waren, is vooralsnog geen zwangerschapsnieuws doorgesijpeld. En omdat we societyfiguur Eva Pauwels ook eens graag in de goednieuwsrubriek binnenloodsen, delen we met plezier mee dat ze een nieuw liefje aan de haak heeft geslagen. Naar het schijnt zou ze samen zijn met een 25-jarige tomboy, die de kost verdient met computers herstellen. Ik vermoed dat er bij Eva wel meer loos is, dan een defecte harde schijf. Die Johan gaat niet zo snel zonder werk vallen, that’s for sure. 😉

Ook een behoorlijke portie slecht nieuws: over de onlusten in Oekraïne bijvoorbeeld, want Kiev staat in vuur. Op het Onafhankelijkheidsplein in Kiev wordt sinds november geprotesteerd tegen de pro-Russische president Viktor Janoekovitsj. Tot 19 januari waren die betogingen relatief vreedzaam, maar mede door toedoen van extreemrechtse knokploegen en het gebruik van vuurwapens in de strijd, werden ze steeds gewelddadiger.  Minstens 100 mensen lieten ondertussen het leven bij onlusten. Beloftevol wielrenner Kristof Goddaert kwam dan weer om het leven in een banaal verkeersongeval met de fiets. Hij werd 27 jaar oud. Tomorrowland verkocht ook dit jaar weer moeiteloos uit, voor de bewoners die zich hadden verzameld in een protestgroep tegen twee TML-weekends meteen het sein om daadwerkelijke stappen te ondernemen tegen de organisatie. Dat geluidsoverlast niet enkel in Boom een probleem is blijkt uit een bevraging in Brugge, waarin de inwoners klagen over té luidruchtige Brugse stadsgidsen. Wie zijn/haar zinnen had gezet op een etentje in The Jane, het nieuwe restaurant van Sergio Herman in Antwerpen, mag al dadelijk beginnen plannen. In een mum van tijd was alles tot de zomer volgeboekt. Je kon er ongeveer even moeilijk aan een plaats geraken als aan een TML-ticket, als we de geruchten mogen geloven. De combitickets voor Rock Werchter zijn allemaal de deur uit, al lijkt me dat evident als ik zo eens een blik werp op hun line-up van 2014. Heel lang (af)wachten is in dit geval altijd dodelijk! En één van de CEO-opperlullen van ons land, Didier Bellens, gaat uiteraard een poging doen om via een minnelijke schikking aan zijn zuurverdiende centjes te geraken. De bevoegde minister heeft al laten weten dat het – wat hem betreft – een dikke vette njet zal worden. En nog één slecht bericht: David Hasselhoff (Knightrider himself) komt in juli op bezoek in Heusden-Zolder voor één of ander fout muziekfestival. Kiev indachtig is vluchten naar veiliger oorden niet eens zo’n slecht idee. Zeker als je weet dat o.a. ook Rick Astley en Vengaboys daar hun opwachting zullen maken. 😀

Voor de Nederlanders waren de Olympische Winterspelen in Sotsji één langgerekte goed-nieuws-show. Of ze daar zelf nu zo blij om waren? Een beetje meer concurrentie zou hen zeker meer deugd hebben gedaan. Het werd een beetje vergeleken met het veldrijden bij ons. Daar is het ook (een uitzondering als Stybar niet te na gesproken) al Belgen wat de klok slaat. Iedereen wint graag, maar als het altijd met de vingers in de neus gebeurt is er geen koud kunstje meer aan natuurlijk. Er gaan stemmen op om sommige spelregels te veranderen om de sport terug aantrekkelijker te maken voor een groot publiek. We horen het wel als het zover is. Krasse knar Sean Connery is dan weer verlost van een groot juk, nu het onderzoek naar een mogelijk Spaans immobiliënschandaal is gestaakt. Hij zou destijds zijn villa in Marbella met veel winst hebben doorverkocht. De villa zou ook zijn gebouwd met een valse bouwvergunning enzovoort. Anyways, Connery hoeft zich geen zorgen meer te maken. Ook over Edward Snowden terug beter nieuws: die zou rector zijn geworden aan de universiteit van Glasgow. Steve Jobs krijgt ondertussen zijn eigen postzegel, Fabian Cancellara gaat het werelduurrecord aanvallen in Mexico en Rock Herk gaat aan crowdfunding doen om hun festival op de rails proberen te houden. Ze hebben 50.000 euro nodig om (voorlopig) te overleven. Voor 32 euro financiële steun mag je voor altijd gratis naar het festival blijven gaan. Voilà, dat was het een beetje in het kort. Volgende week opnieuw meer nieuws van het wereldfront tenzij ik mijn neknominatie zou verliezen van Ignace Crombé. In dat geval moet hij de actualiteit op de voet volgen. Het is voowwaaw niet zo’n schittewende gedachte om hem eenmalig tot bloggew dew actualiteit te bombawdewen. We hebben dus nog een paaw spannende uwen in het vewschiet. 😉

Posted 23/02/2014 by ambijans in Algemeen

‘De Meisjeskamer’ (Geertrui Daem) @ HHT   Leave a comment

Cast Meisjeskamer

Het Hasselts Toneel gaat op zijn elan verder. In een sprankelende regie van Christel Albert spelen Godelieve Truyers en Jaklien Polus in ‘De meisjeskamer’ zes episodes uit het leven van twee zussen: van de onschuld in de kindertijd en het dromen uit de jonge-meisjes-jaren naar de harde realiteit van de volwassen-wereld. In de ‘meisjeskamer’ wordt de toeschouwer meegevoerd in de beperkte ruimte van de slaapkamer van de twee zussen Veerle en Linda. In zes scènes worden evenveel momenten uit hun beider leven geëvoceerd. Een verhaal over de botsing tussen illusies en de werkelijkheid van alle dag in het typische directe en herkenbare taalgebruik van de schrijfster, Geertrui Daem. De relatie tussen de zussen is er één van aantrekken en afstoten, slaan en schoppen, onschuld en schuld, liefde en verdriet. In het korte tijdsbestek van de voorstelling zie je de zussen groeien in karakter en persoonlijkheid. Een ‘lieve’ ‘gezellige’ ‘wrange’ voorstelling!!! Laatste voorstelling vanavond.

UPDATE

Allerlaatste voorstelling van ‘De Meisjeskamer’ en intimi vertelden ons achteraf dat het hun minst goeie voorstelling was. Dat wil wat zeggen, want wij hadden eerlijk gezegd een prima theateravond achter de rug. De twee ‘oudere’ actrices bekwaamden zich met veel overgave van hun taak. Ook de entr’actes van de twee jongedames waren een speels gegeven dat nog wat extra cachet gaf aan deze voorstelling. Het publiek gaf hen na afloop dan ook een welverdiend applaus. Enkele moedige lui gaven zelfs een staande ovatie, maar dat laatste zal slechts als een voetnoot in de geschiedenisboeken terechtkomen vermoed ik. 😉 We kunnen enkel maar hopen dat de laatste voorstelling van HHT (‘Liefde half om half’) met voorstellingen op 29 maart, 1, 4, 5, 11, 12, 17, 18 en 19 april 2014 een schitterend slotstuk kan breien aan dit prachtige jubileumseizoen.

Posted 22/02/2014 by ambijans in Theater