Archive for 11/04/2014

‘Spijtig, spijtig, spijtig’ (Wim Helsen) @ CCHA   Leave a comment

Wim Helsen

Spijtig spijtig spijtig indien je vorig seizoen geen tickets kon bemachtigen voor de vierde voorstelling van Wim Helsen die toen in première ging … gelukkig, gelukkig gelukkig wisten wij dit keer wél tickets te scoren voor de herneming van deze voorstelling. Toch spijtig van al dat geweld en van de Euro en dat de economie achteruitgaat. Spijtig ook van de bankencrisis en dat er nog altijd mensen criminele feiten plegen om allerhande redenen zoals bijvoorbeeld een slecht karakter. Maar ook spijtig van dat religieus extremisme met al zijn ontploffingen en afgunst en van politiek extremisme en van dictators en verdrukking. En nu ik eraan denk: spijtig eigenlijk dat politici zoveel met politiek bezig zijn in plaats van met ons en wij zoveel met onszelf en met al onze moeilijke problemen in plaats van ja in plaats van wat eigenlijk? Spijtig zeg. Spijtig dat we dat niet weten. Spijtig spijtig spijtig. In deze voorstelling lost Wim Helsen haast alle problemen op. Opgelucht en vrolijk verlaten de mensen achteraf de zaal. Als de oplossingen zo goed zijn als het Nederlandse sportprobleem, dan gaat dat helemaal in orde komen.

UPDATE

Veel mooi volk (letterlijk én figuurlijk) opgedaagd voor deze voorstelling van Wim Helsen, die op de tonen van Massive Attack’s ‘Angel’ de bühne betreedt. Wat hierna volgt in zijn voorstelling kan je moeilijk vatten in enkele regeltjes. Helsen is geen cabaretier die een hele voorstelling ophangt aan één jaar uit zijn leven of een wereldschokkend thema dat hij graag eens onder de aandacht wil brengen laat staan dat hij elke minuut een nieuw lachsalvo probeert te lanceren. De eerste vijf minuten had ik dan ook schrik dat hij mijn aandacht niet zou kunnen vasthouden bij die uitgangssituatie op het toilet. Nu ja, achteraf bekeken was dat een eitje voor Helsen. Al kan je je verhaal van de voorstelling achteraf moeilijk kwijt aan je familie en kennissen die de komiek slechts vaag kennen. Ik snap nu ook waarom ik destijds maar niet in de mood geraakte als ik een fragment van zijn shows zag. Je moet zijn shows helemaal zien, vanaf minuut één mee zijn … dan gaat het gewoon vanzelf. De situaties zijn zo absurd, hij springt voortdurend van de hak op de tak, de ene uitspraak luidt alweer een volgende gedachtengang in, die hij ogenschijnlijk weer laat aansluiten op situaties die hij à la minute lijkt te bedenken. Wim Helsen wist ons gedurende 1 uur en 40 minuten te entertainen. Na gisteravond heeft de man minstens drie nieuwe fans gemaakt volgens mij. 😉

Posted 11/04/2014 by ambijans in Humor, Theater