Prince & 3RDEYEGIRL @ Sportpaleis   Leave a comment

Prince & 3rdeyegirl

8 november 2010 is een dag die nog steeds met gulden letters op deze blog staat geboekstaafd. Die avond werd er namelijk geschiedenis geschreven door een purperen held, nauwelijks een vuist hoog, wiens daden echter groots waren. De man verzoende zich onlangs met zijn vroegere platenmaatschappij (Warner) die hem ooit zijn grootste successen opleverde. Misschien komt dit zelfs geen moment te vroeg, want afgaande op zijn doortocht in Nederland afgelopen zondagavond zou hij ook dit keer weer behoorlijk wat ruimte laten voor zijn ‘greatest hits’. Om te eindigen nog snel eventjes de tekst die er over dit concert op de site van het Sportpaleis terug te vinden is. Prince dook de afgelopen weken onverwacht op in de UK voor enkele intieme shows in kleine zalen. Hij kondigde ook enkele arenashows aan samen met 3RDEYEGIRL in Birmingham, Manchester, Glasgow en Leeds in het Verenigd Koninkrijk. Goed nieuws! Deze concertreeks in grote zaal zet hij ook over het Kanaal verder met een concert in het Sportpaleis op dinsdag 27 mei. Wie erbij was in november 2010 (wij dus!) herinnert het zich wellicht nog levendig dat Prince Rogers Nelson onder het blauwe dak van het Sportpaleis één van de meest memorabele Princeconcerten ooit op Belgische bodem gaf. Meer dan drie uur lang hield hij toen een uitzinnige menigte in de ban met zijn tijdloze klassiekers en een aantal waanzinnige jamsessies. Journalisten en fans waren het unaniem eens: “Dit was een 5-sterren concert!”. Dat Prince nog steeds de beste entertainer ter wereld is, die naast begenadigd componist en excentriek gitaarwonder ook een schitterende zanger en verbluffend danser is, kwam hij opnieuw in de verf zetten met twee magische concerten in het magistrale kader van het Gentse Sint-Pietersplein in juni 2011. Maar nu keert Prince, samen met 3RDEYEGIRL, naar het Sportpaleis terug. Vanavond dus, een uitgebreid verslag volgt achteraf!

UPDATE

Het is 18u en de file begint al op de baan Hasselt-Eindhoven om op de autostrade te geraken. Eens we die hebben genomen gaat het redelijk vlot tot iets voorbij Herentals, waar we eventjes in een file terecht dreigen te komen. Ondertussen is het onderweg wél flink beginnen regenen. Iets over 19u arriveren we in Antwerpen, waar het zachtjes motregent in het begin … in het begin, want al gauw worden de hemelsluizen opengezet en veranderen de straten van Deurne in een soort van vaargeul waar de ark van Noach met gemak door had kunnen varen. We doen een serieuze poging om stevig door te stappen, maar met steeds dieper én groter wordende waterplassen is dat geen sinecure. Hoe harder het regent, hoe natter onze broek en andere kleding! Het voelt een beetje als met een regenpak door een tuinvijver waden. Onderweg toch één keer gestopt om onder een luifel gaan te staan omdat het gewoon geen doen was! In verzopen katjeslook (en dan nog niet eens in de purperen dresscode die Prince had gevraagd) strompelen we Pax binnen voor een snelle shoarmahap. Daarna trotseren we nog één keer een plensbui om in het Sportpaleis te geraken. We komen als eerste op onze plaatsen aan, vlak na ons arriveren ook Erwin en Inge. De andere Kim (van Tongeren) had vooraf gezegd dat ze een poging ging doen om richting middenplein te verkassen samen met haar zus. We zagen haar achteraf en uiteraard slaagde ze met glans in die missie! We zitten dit keer hoog én droog in de nok van het Sportpaleis, als de warmte en intensiteit van het concert meevallen zullen we snel terug droog zijn!

Voor wat hierna volgde bestaat er een mooi woord met drie lettergrepen: weer-ga-loos! ‘Concert van het jaar’ zou de lading ook ruimschoots dekken. Onze allereerste keer Prince in 2010 was al om door een ringetje te halen, maar gisteravond deed hij het nog eens dunnetjes over, onze vuisthoge held uit Minneapolis. Wie anders kan er zo’n stomende set van ca. 35 nummers doorjagen in een show van 2 uur en 40 minuten. Prince (in het wit met een bandshirt van 3rdEYEGIRL én muts) kwam klokslag half 9 (daar kan de NMBS nu eens een ferme punt aan zuigen!) de bühne op en hij zette meteen een trage versie van ‘Let’s go crazy in’. Hij breide daar in één adem ‘Take me with U’ en ‘Raspberry beret’ aan vast. Meteen was duidelijk dat het niet enkel buiten, maar ook hier hits zou gaan regenen vanavond. Of wat dachten we van ‘U got the look’, ‘Kiss’, ‘When doves cry’ en een instrumentale versie van ‘Nasty girl’ (Vanity 6) maar uiteraard ook voorzien van die vintage Prince sound. De rollercoaster denderde rustig voort met ‘Sign o’ the times’, ‘Hot thing’, ‘Controversy’ (met sfeervolle ledlichtjes van gsm’s op speciale vraag van the master himself) dat uitmondde in ‘1999’. ‘Little red corvette’, ‘Nothing compares 2 U’ (van Prince jawel, maar bekend geworden door Sinéad O’Connor), ‘Pop life’ (abrupt afgebroken door Prince die geen zin had om dit nummer te spelen), ‘I would die 4U’, ‘Housequake’, ‘Alphabet St.’, ‘Purple Rain’ (het dak van het Sportpaleis ging eraf), ‘Diamonds and pearls’, ‘Sometimes it snows in April’, ‘Guitar’, het funky White Cherry intermezzo ‘Play that funky music’, ‘Endorphinmachine’ en dan vergeet ik er nog een heleboel. Wat was er anders dan in 2010? Vrijwel alles eigenlijk. Deze set was bijvoorbeeld totaal anders dan die van twee dagen ervoor in Amsterdam. Met een backcatalogue als die van Prince een koud kunstje natuurlijk.

In tegenstelling tot 2010 (toen hij een meer vocaal gerichte begeleidingsband bij had) blijkt 3rdEYEGIRL vooral te zijn meegenomen voor hun instrumentgerichte klasse. Prince moest nu meer werken, al blijft dat relatief als je publiek moeiteloos alle refreinen van je nummers meebrult. Ik heb het Antwerpse Sportpaleis al verschillende keren vrij mak weten reageren tijdens optredens, maar deze keer waren ze allemaal bij de les. Nochtans brulde men in 2010 nog net iets harder mee. Sommige mensen zijn té veel verwend denk ik. Misschien had Prince z’n playlist toch iets evenwichtiger kunnen indelen door de classics meer te spreiden doorheen de set. Al weet iedereen ondertussen dat Prince geen crowdpleaser is, laat staan een jukebox waar je met een simpel muntje zelf je favoriete nummer uit kan halen. Hij doet bijna altijd keihard z’n eigen ding, wil hij een nummer herwerken dan doet ie dat, heeft hij zin in een geweldige gitaarsolo van enkele minuten, dan speelt ie die gewoon. If you don’t like it, get the hell out! Ook nu weer liet hij na z’n reguliere set pauzes vallen om daarna weer een aantal nummers te spelen. Wie er vorige keer bij was, bleef gezellig zitten wachten op meer. De rest liep de zaal uit, maar moest daarna uiteraard weer terug naar binnen toe. Is het Prince z’n manier om het publiek te jennen? Hoe je het ook draait of keert: Prince bewees gisteravond weer dat hij waarschijnlijk één van de beste, zoniet dé beste solo-entertainer ter wereld is. Wij waren alleszins weer zwaar overtuigd en dachten weemoedig terug aan Pukkelpop 2013, waar de deal met Prince beklonken was om Neil Young als afsluiter te vervangen. Hoe mooi had dat kunnen zijn! Maar de zeikstralen van The Prodigy (al enige tijd serieus in mijn achting gedaald) staken er toen brutaal een stokje voor. Met grote ego’s valt natuurlijk moeilijk te onderhandelen. Moesten Eppo & co dit jaar onverwachts weer een gat op te vullen hebben in hun line-up van Pukkelpop, laat het dan aub Prince zijn! Je gaat er meer dan één festivalganger bijzonder blij mee maken. 😉

Advertenties

Posted 27/05/2014 by ambijans in Concert, Muziek

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: