Archive for juni 2014

‘The fault in our stars’ (Josh Boone)   Leave a comment

Josh Boone

Kan een succesvolle adolescentenroman worden omgevormd tot een waardige, interessante film? Het antwoord is in dit geval volmondig ‘ja’. ‘The fault in our stars’ is namelijk de verfilming van de roman van John Green, getiteld ‘Een weeffout in onze sterren’. Met relatief onbekende jonkies als Shailene Woodley en Ansel Elgort aangevuld met gevestigde waarden als Willem Dafoe, Laura Dern en Sam Trammell (Sam Merlotte uit ‘True Blood’) weet men er een mooie, pakkende film van te maken. Maar waar gaat deze film over?

‘Een weeffout in onze sterren’ is het verhaal van de 16-jarige Hazel uit Indianapolis. Hazel heeft schildklierkanker met uitzaaiingen in de longen. Haar leven werd gerekt door het medicijn Phalanxifor. Ze weet niet hoe lang ze nog zal leven waardoor haar leven een tijdbom is. Haar moeder vindt dat Hazel naar een praatgroep moet. Maar het is dik tegen haar zin. In de praatgroep ontmoet ze echter Isaac en August Waters. August Waters, een knappe jongeman die altijd vrolijk is en graag grapjes maakt, is genezen van botkanker. Hierbij is hij wel een been verloren. August komt mee naar de praatgroep om Isaac te steunen. Vanaf het eerste moment dat Hazel August ontmoette, heeft ze gevoelens voor hem. Maar alleen is er die vreselijke kanker waardoor ze niet verliefd wil worden. Hazel laat August kennis maken met het boek ‘Een Vorstelijke Beproeving’. Beiden zijn zo gefacineerd door het boek en willen een antwoord omdat het verhaal eindigde middenin een zin. De twee willen weten hoe het verder ging met de personages en gaan de schrijver opzoeken in Amsterdam. De ontmoeting met de schrijver verloopt niet zoals ze gepland hadden. Maar dan komt er totaal onverwacht nieuws dat hun leven totaal overhoop haalt. Als je dat leest, heb je dadelijk angst dat men er een kleffe, negatieve ziekenhuisfilm met terminale patiënten van zal maken. In dit geval valt dat erg goed mee, ook al ben ik er mezelf van bewust dat ik niet tot het beoogde doelpubliek behoor dat regisseur Josh Boone voor ogen had. Ik heb het boek bijvoorbeeld niet gelezen, maar door deze film ben ik bijna geneigd om dat in de toekomst alsnog te doen. Een trailer dan maar?

Posted 23/06/2014 by ambijans in Film

‘De sneeuwkoningin’ (Michael Cunningham)   Leave a comment

michael cunningham de-sneeuwkoningin

Ik las nog geen enkel boek van Michael Cunningham, dus misschien moet ik daar maar eens snel verandering in brengen. Ik heb wel ‘The Hours’ gezien met Nicole Kidman, gebaseerd op een boek van zijn hand. Sinds hun moeder door de bliksem werd getroffen, zijn de broers Barrett en Tyler in de ban van tekenen van hogerhand. Barrett gelooft niet in God, maar nadat hij een visioen heeft aanschouwd aan de nachtelijke hemel van New York begint hij te twijfelen aan zijn afwijzing van het geloof. Tyler, die op het punt staat met zijn doodzieke geliefde Beth te trouwen, maakt zijn eigen worsteling door: hij probeert het perfecte lied te schrijven, een lied dat in woorden en melodie zijn eeuwige liefde voor haar uitdrukt, maar dat steeds net buiten zijn bereik blijft. Beiden hebben vrede met Beths naderende einde, maar als er onverwacht verbetering in haar situatie lijkt te komen, worden ze alle drie overvallen door tegenstrijdige gevoelens van hoop, schuld en ontgoocheling. In ‘De sneeuwkoningin’ volgen we Barrett en Tyler, en de mensen die hen omringen, op hun zoektocht naar zingeving. Michael Cunningham zit zijn personages dicht op de huid en overrompelt de lezer met de intensiteit van zijn pen. Tegelijk brengt hij met deze roman een eerbetoon aan de kracht van literatuur, van op papier opgeroepen werelden. Michael Cunningham (1952) is één van de grote schrijvers van het moderne, westerse levensgevoel. Hij werd beroemd met zijn bestsellers ‘Bloedverwanten’, ‘Huis aan het einde van de wereld’, ‘De uren’, ‘Stralende dagen’ en ‘Bij het vallen van de avond’. Voor ‘De uren’ ontving hij zowel de Pulitzer Prize als de pen/Faulkner Award. Hij woont in New York.

Posted 22/06/2014 by ambijans in Literatuur

De vraag van de week (22)   Leave a comment

fokke en sukke met vakantie

Met de naderende zomervakantie voor de deur (de onze gaat eigenlijk pas effectief in op 14 augustus a.s.), maken we het onszelf dit keer ook een stuk makkelijker met de volgende vraag. Iedereen kent de uitgangssituatie wel: je hebt in principe nog een hoop werk liggen of je hebt alleszins nog wat werkachterstand met bepaalde dossiers, maar de kinderen hebben straks eindelijk vakantie dus kan er meteen op vakantie worden gegaan. Van collega’s (die het kunnen weten) heb ik al gehoord dat het ook in de portemonnee flink wat euro’s scheelt, als je eind juni nog snel op vakantie kan vertrekken. Toch bestaan er collega’s (niet noodzakelijk bij ons op de werkvloer! 😉 ) bij wie het een beetje knaagt. Gaan mijn collega’s het zonder mij wel kunnen redden? 😀 In dat geval dringt zich met grote zekerheid de volgende vraag op: ‘Hoe kan ik écht ten volle van mijn vakantie genieten zonder schuldgevoelens?’

Volgens een bepaalde website zijn er een zestal tips die een zekere houvast kunnen bieden. Bereid je vertrek goed voor! Neem geen nieuwe taken op als je planning sowieso al goed gevuld is tot de dag van het vertrek. Hou je agenda voor de laatste twee of drie dagen vrij van afspraken, zeker van het soort dat vrijwel zeker follow-up zal vergen. Zorg dat iedereen weet wanneer je weg bent. Zet een afwezigheidsboodschap (‘out of office’) op je professionele mailbox én eventueel voicemail. Geef eventueel de naam door van een collega die jou vervangt. Filter je e-mail! Verwijs terugkerende mails van niet-persoonlijke afzenders (e-zines, commerciële stuff enz.) tijdelijk automatisch naar de prullenmand. Na enkele weken vakantie door duizend mails willen ploegen, is – laten we dat maar gewoon toegeven – bijzonder onverstandig. Haak écht af! Schakel je professionele gsm of smartphone uit. Als het echt niet anders kan, check dan hooguit één keer per dag je boodschappen en mails. Die van collega’s hoef je niet eens te beantwoorden, behalve in noodgevallen – zij worden verondersteld te weten dat je van een welverdiende vakantie geniet. Mijd zeker cybercafés. Laat je laptop thuis, tenzij je hem alleen voor vakantiezaken wil gebruiken (zoals foto’s opslaan bijvoorbeeld). Zoek de natuur op! Gewoon naar bomen kijken is al een gezondheidskuur voor het hart, bleek uit een studie door de Universiteit van Washington – geen grap. Zorg voor een zachte terugkeer! Gun jezelf één dag of meer tussen jouw thuiskomst en jouw eerste werkdag. Om uit te pakken, de koelkast bij te vullen, het gras te maaien, wat te lummelen. Ga verstandig opnieuw aan de slag! Neem op kantoor de tijd om bij te praten en om rustig in het ritme te komen. Wind je niet op over dingen die een beetje fout zijn gegaan tijdens je afwezigheid. Eén slechte dag op kantoor kan het vakantie-effect volledig tenietdoen. Voor iedereen alvast een prettige, deugddoende vakantie gewenst eens als het zover is!

Posted 21/06/2014 by ambijans in Algemeen

Keek op de Week (97)   Leave a comment

Freya Piryns verlaat de nationale politiek

Na de afgelopen parlementsverkiezingen waren er een aantal politici die trots konden melden dat ze een zitje hadden kunnen veroveren in één of ander halfrond, maar dat betekende ook automatisch dat een aantal kandidaten niet meer verkozen raakte. In sommige gevallen was dat totaal onverwachts, andere parlementairen hadden de bui vooraf al zien hangen. Zo bijvoorbeeld ook Freya Piryns, een mooie blondine die sinds jaar en dag bekend stond als één van de frisse verschijningen bij GROEN. Piryns zat zeven jaar in de Senaat, maar is geen kandidate om door haar partij gecoöpteerd te worden. Met Piryns verliest GROEN een gedreven parlementslid, iemand die (zeker in de Antwerpse dossiers) nogal wat dossierkennis had. Zij verlaat nu de nationale politiek maar blijft wel actief in de Antwerpse gemeenteraad. Haar vriend, Open VLD’er Willem-Frederik Schiltz, is districtsschepen in Antwerpen. Met hem heeft ze een zoon, Leon, geboren in 2013. Wie zich wél zonder blikken of blozen door een politieke partij liet coöpteren om te gaan zetelen voor N-VA was de genaamde Jan Becaus. Sommige lui liepen hoog met hem op toen hij op pensioen ging, maar net zoals dit nieuwsfeit was het voor mij toen ook al ‘much ado about nothing’. Pure kattenpis als het ware! De partijraad van de N-VA besliste woensdagavond overigens om toe te treden tot de ECR-fractie (Europese Conservatieven en Hervormers) in het Europees Parlement. Dat is de gematigd eurosceptische groep rond de Conservatieve Partij van de Britse premier David Cameron. De N-VA sluit zich dus niet aan bij de liberale ALDE van Guy Verhofstadt, maar bij een fractie waarin ook enkele partijen zitten die aanleunen bij extreem-rechts, zoals Recht en Rechtvaardigheid uit Polen of Ware Finnen uit Finland en de Volkspartij uit Denemarken. Bij SP.A vinden enkele partijtoppers dan weer dat er nodig moet worden herbrond in eigen rangen, al doet men dat best intern en hoeft dat niet zo nodig breed te worden uitgesmeerd in een bepaalde krant. Men denkt ondertussen de reden van hun falen te hebben gevonden. Dus kan men snel beginnen aan het oplapwerk!

En daarmee komen we bij het sportnieuws terecht dat logischerwijs wordt gedomineerd door recente gebeurtenissen op het WK voetbal in Brazilië. Iedereen die kijkt (en dat zijn er nogal wat!) heeft ondertussen kunnen constateren dat in nogal wat wedstrijden de scheidsrechters een behoorlijke rol opeisten door een aantal blunders. Zo zagen ze strafschoppen die ons volledig waren ontgaan, werden er doelpunten afgekeurd die zuiver waren enz. Eén van de topfavorieten voor de WK-titel, de vorige WK-winnaar Spanje, mag zijn koffers al pakken na twee opeenvolgende nederlagen (1-5 tegen Nederland, 0-2 tegen Chili). Volgens mij o.a. in de hand gewerkt door een foute selectiekeuze. Het is een beetje identiek aan het verhaal van Italië op het EK van 2008. Die gingen toen als regerend wereldkampioen ook flink met de billen bloot na een 3-0 nederlaag in hun openingswedstrijd tegen Oranje. Met dat verschil dat Italië uiteindelijk wél de tweede ronde haalde waarin het werd geëlimineerd door Spanje. Ook Australië en Kameroen mogen huiswaarts trekken, al denk ik niet dat zij tot het kransje der favorieten mochten worden gerekend. Costa Rica won verrassend van Uruguay, Frankrijk won makkelijk van Honduras en Zwitserland won op een diefje, Duitsland won makkelijk van Portugal, al waren die vroege (onterechte) strafschop en de uitsluiting van Pepe onverhoopte meevallers voor de Mannschaft. Ook in betere omstandigheden voor Portugal had Duitsland deze wedstrijd winnend afgesloten omdat het gewoon veel beter voor de dag kwam. Portugal was minder sterk dan vooraf werd gedacht, naar mijn bescheiden mening. Buiten Cristiano Ronaldo is Portugal eigenlijk een vrij matige ploeg. Verenigde Staten won verrassend van Ghana, Argentinië won en ook onze Rode Duivels wisten hun openingswedstrijd tegen Algerije winnend af te sluiten. Dat ging echter niet zonder slag of stoot! Ca. 70 minuten was het een behoorlijk frustrerende match en nagelbijtend moesten we toekijken hoe het voor geen meter liep bij onze Duivels. Hazard kreeg geen deftige actie bij mekaar gevoetbald, Lukaku kreeg geen deftige pass en tot overmaat van ramp beging Vertonghen na 25 minuten een penaltyfout die een achterstand inluidde. Origi kwam voor Lukaku, ook Mertens en Fellaini kregen een invalbeurt. Het bleken gouden wissels, want met hun drie waren ze wél deels verantwoordelijk voor de heropstanding na rust. Na een voorzet van De Bruyne scoorde Fellaini de gelijkmaker met het hoofd en via een recuperatie van diezelfde De Bruyne ging Hazard ervan door, Origi zorgde als bliksemafleider, waarna Mertens de 1-2 op een presenteerblaadje kreeg aangereikt. Bloed, zweet, tranen én een hele hoop frustratie bij ondergetekende … maar wél gewonnen. Nog enkele voetbalberichten van elders: na Massimo Bruno (RB Salzburg) zoekt nu ook Kouyaté (West Ham) andere oorden op. Benieuwd welke inkomende transfers Anderlecht zelf nog gaat realiseren. Club Brugge heeft dan weer besloten om het hele stadion rookvrij te maken. Brugge werkt hiervoor nauw samen met de Vlaamse Liga tegen Kanker. Of de supporters er ook zo blij mee gaan zijn valt nog af te wachten! Club heeft trouwens een nieuwe shirtsponsor: Proximus. Da’s ook mijn mobiele operator, maar of een nieuwe titel voor de Bruggelingen daarmee dichterbij komt zullen we pas in mei 2015 weten.

En we eindigen met een resem variaberichten. Zeetong is verkozen tot nieuwe ‘vis van het jaar’, België-Algerije werd door 2,6 miljoen Vlamingen gevolgd (de best bekeken voetbalwedstrijd ooit), daarmee komt het op plaats 2 in de kijkcijfers na een aflevering van ‘Schalkse Ruiters’. Bij De Morgen vroeg men welke kinderprogramma’s hun lezers graag terug op tv zagen komen? FC De Kampioenen was helaas in geen velden of wegen te bekennen. Dat zal meer iets voor lezers van Het Laagste Nieuws zijn geweest denk ik. De vijf laureaten waren uiteindelijk ‘Beestenbos is boos’, ‘Carolientje en Kapitein Snorrebaard’, ‘Tik Tak’, ‘De Kat’ en ‘Merlina’. Eline De Munck zou terug een vriend hebben, Facebook lag gisteren wereldwijd een half uurtje plat, jazzpianist Horace Silver overleed op 85-jarige leeftijd, Telenet sleepte het nieuwe voetbalcontract voor onze pintjesliga in de wacht, Grumpy Cat krijgt een eerste tv-film die met Kerstmis te maken zou hebben, de zanger van One Direction speelt een klein beetje voor Duchâtelet, doordat hij een Engelse derdeklasser, Doncaster Rovers, overneemt. Michael Schumacher is volgens zijn manager uit coma ontwaakt, al moeten we ons daar vooral niet té veel bij voorstellen. De Duitse krant Bild pakte meteen uit met het bericht dat Schumacher al met vrouw en kinderen had gesproken, maar gematigder en daardoor geloofwaardigere bronnen melden enkel dat hij reageerde op aanrakingen en stemmen. Eén ding is zeker: Schumacher wacht nog een immens lange revalidatieperiode. En we sluiten af met een man, waar we al eventjes niets meer van hadden gehoord en dat was een behoorlijke opluchting: Norbert Verswijver. Die bood zich in zijn versgestreken Robin Hood pakje aan bij Blokker in het Wijnegem Shoppingcenter. Daar wilde hij met 200 kortingsbonnen voor één miljoen euro aan tuinmeubelen trachten los te peuteren. Norbert, maar wij zeggen altijd de Robin Hood van de food én de non-food kwam helaas van een kale kermis thuis, ook al was hij er uiteraard van overtuigd dat hij het gelijk aan zijn kant had. Geen idee of ik tijdig terug ben voor een volgende Keek op de Week, want ik vlieg met de kortingsbonnen van Norbert naar Brazilië volgende week. Ik hoop daar samen met onze bonnenman enkele scheidsrechters om te kopen met genoeg kortingsbonnen zodat België uiteindelijk makkelijk het WK zal kunnen winnen. Het zal echter een nóg grotere inspanning vergen om ter plaatse een misdaadkartel te vinden, dat in ruil voor genoeg waardebonnen FIFA-pipo Sepp Blatter naar de eeuwige jachtvelden wil helpen. Mocht er de komende weken wat beweging zijn op beide fronten, dan weet je meteen wie er verantwoordelijk voor is! 😉

Posted 20/06/2014 by ambijans in Algemeen, Politiek, Sport

Straffe 1000 (1936-1940)   Leave a comment

mud

Wanneer onze kostbare tijd door enkele interessante WK-voetbalwedstrijden wordt opgeslorpt schakelen wij over op onze veilige en makkelijke oplossing, zijnde onze straffe lijst. Wij hebben onze conceptberichten in deze serie al aangemaakt tot en met nummer 2230 op een totaallijst van 3000 stuks. We hebben dus nog flink wat reserve op dit ogenblik. Ik hoop morgen nog te kunnen uitpakken met een nieuwe keek op de week en de rest van onze rubriekjes zullen we ook spoedig trachten aan te vullen. We komen er wel, geen zorgen! Muziek van 1973 tot 1990 is vandaag jullie deel!

1936. Tiger feet – Mud (1973)

1937. Proclamation – Gentle Giant (1974)

1938. As long as I can listen – The Dubrovniks (1990)

1939. Pounding metal – Exciter (1984)

1940. Love in an elevator – Aerosmith (1989)

aerosmith

Posted 19/06/2014 by ambijans in Muziek

Straffe 1000 (1931-1935)   Leave a comment

Neil Diamond

Dinsdagavond 18u: openingswedstrijd Rode Duivels tegen Algerije. Na 12 jaar mag ons land nog eens meedoen aan een groot voetbaltornooi. De eerste deftige kans van de wedstrijd voor de Algerijnen levert hen meteen een doelpunt op door een stomme strafschopfout van Vertonghen. Gouden wissels Fellaini en Mertens zorgen ervoor dat we in de tweede helft een snertpartij toch nog kunnen ombuigen in een eerste winstmatch. Hopelijk snappen onze Duivels dat ze tegen Rusland gerust enkele versnellingen hoger mogen schakelen, anders redden we het niet! 😉 Welke muziek hebben we vandaag in de aanbieding? Geen fan van Neil Diamond op dat ene nummer na dan, daarna volgen een Nederlandse deun, een danced(r)eun met muzikale medewerking van Erlend Oye (Kings of Convenience) en we eindigen met twee Belgische produkten. Die van Axelle Red illustreert trouwens bijzonder goed mijn gemoedstoestand tijdens het eerste uur van onze Rode Duivels gisteravond. 😀

1931. Cherry, cherry – Neil Diamond (1966)

1932. Desire – Future World Orchestra (1982)

1933. Criticize – Marco Passarani (2005)

1934. 5 o’ clock my ass, let’s tango – Ottorongo (1991)

1935. Je me fâche – Axelle Red (2003)

axelle red

Posted 18/06/2014 by ambijans in Muziek

Retroplaat van de week (15) Happy Mondays   Leave a comment

happy mondays

Wie Brazilië zegt, die denkt meteen aan sambaballen. Wie aan sambaballen denkt, kan haast niet anders dan uitkomen bij Bez van Happy Mondays, de band van Shaun Ryder die vooral furore maakte in de nineties van de vorige eeuw. Ondergetekende was uiteraard een enorme fan van die mafketels uit Manchester. Ryder kon nauwelijks zingen, maar had andere kwaliteiten die weinig of niets met muziek te maken hadden (heroïne en drank bijvoorbeeld). Welke rol Bez nu exact speelde is na al die jaren nog steeds onduidelijk. Hij was de mascotte van de groep, die steevast knetterstoned zijn danspasjes inzette als er muziek weerklonk. ‘Pills ‘n’ Thrills & Bellyaches’ was de derde cd van Happy Mondays en ook met voorsprong hun beste wapenfeit. De kans dat HM nog ooit een soortgelijke cd zal maken is quasi nihil want … jawel, ze zijn nog steeds actief. Een kat heeft zeven levens en HM is ondertussen sinds 2012 aan een vierde come-back bezig. Op de cd die we vandaag nog eens willen herbeleven staan kleppers als ‘Kinky afro’, ‘Loose fit’ en ‘Step on’ om er maar enkele te noemen. Integraal te beluisteren (met of zonder crack en een flinke fles whisky in de aanslag) via dit linkje. ‘He’s gonna step on you again, he’s gonna step on you!’

Posted 17/06/2014 by ambijans in Muziek