Archive for oktober 2014

‘Funny girl’ (Nick Hornby)   Leave a comment

nick hornby

Het heeft eventjes geduurd, maar nu is ie er eindelijk: het nieuwe boek van Nick Hornby. Jullie mogen het allemaal weten, ondergetekende is een grote fan van ’s mans werk. Ik denk dat ik vrijwel alles van de man heb gelezen. Het belangrijkste wat jullie echter moeten weten over dit boek? De inhoud uiteraard. Engeland, de swingende jaren zestig. Het land is volledig in de ban van de televisiecomedy, met name van die waarin Sophie Straw de hoofdrol speelt. Sophie is een voormalig schoonheidskoningin uit de provincie die maar één ding in het leven wil: de mensen aan het lachen maken. Achter de schermen hebben de cast en crew de tijd van hun leven. Maar als het script te veel op de werkelijkheid begint te lijken en de grenzen tussen feit en fictie dreigen te vervagen, worden ze allen geconfronteerd met een lastige keuze. Wij zijn eigenlijk wel benieuwd, dik vijf jaar na zijn vorige roman.

Advertenties

Posted 31/10/2014 by ambijans in Literatuur

Straffe 1000 (2131-2135)   Leave a comment

olivia newton-john

We beginnen met enkele korte dienstmededelingen. Sinds gisteravond hebben we twee logeetjes: Celine en Bavo. Bavo mocht gisteren trouwens zes kaarsjes uitblazen voor z’n verjaardag. Kindje nummer drie, Louise, komt hen vanavond vervoegen. We hebben ook nieuws over de vierde Lettermolenkwis. Die zat enkele dagen geleden ineens terug aan het maximum aantal inschrijvingen, maar sinds gisteravond is er terug een vacante betrekking vrij. Morgen staat onze enige quiz van de maand oktober op het programma: de Silvaticaquiz in Kleine Spouwen. Die spelen we uiteraard weer met een aantal gastspelers. We hebben het hier al eens gezegd: dat gegeven van die gastspelers zal een beetje als een rode draad door ons hele quizseizoen lopen. Vandaag brengen we terug retromuziek met een zeer duidelijke link: alle uitvoerders van de nummers zijn vrouwen. Bij mijn weten is het geen nationale vrouwendag en we hebben ook niets goed te maken bij één of andere vrouw. We doen het gewoon uit sympathie, omdat het kan! 😉

2131. Magic – Olivia Newton-John (1980)

2132. Somewhere over the rainbow – Judy Garland (1939)

2133. Stay with me – Lorraine Ellison (1966)

2134. Pata pata – Miriam Makeba (1967)

2135. What’s a matter baby (is it hurting you) – Ellen Foley (1979)

ellen foley

Posted 30/10/2014 by ambijans in Muziek

De vraag van de week (35)   Leave a comment

Vliegensvlug een vraag bedenken is soms kunst -en vliegwerk

Er was ooit een tijd dat ik al mijn vakanties ondernam met de wagen, een relatief veilig vervoersmiddel. Maar ergens rond het jaar 2002 kwam daar plotseling verandering in. Ik kan me helaas niet meer herinneren of het toen om een heen -en terugvlucht vanuit Spanje ging of enkel de terugvlucht. Volgens mij ben ik toen samen met mijn ouders met de wagen naar het zuiden van Spanje gereden en alleen of samen met mijn nicht eerder terug naar Zaventem gevlogen omdat mijn vakantieperiode was afgelopen en omdat ik terug moest gaan werken. Die eerste keer was nog vrij spannend, maar in de jaren daarna werd het vaste corvée. Na andere vliegvakanties naar Japan, Chili en Australië kan ik wel meegeven dat ik eigenlijk wel hou van het vliegen op zich, want het geeft zo ontzettend goed het vrije vakantiegevoel weer. Ik hou ervan om na het inchecken van de bagage door de beveiligingssectie te wandelen en daarna te wachten tot het moment waarop het toestel effectief in de lucht hangt. Toch zijn er in het vliegtuig een aantal bizarre regeltjes die we moeten opvolgen? Waarom gaat bij sommige vluchten de verlichting uit bij het opstijgen? Waarom moet je elektronische apparatuur in ‘flight modus’ zetten? Hoe komt het dat de luikjes van het vliegtuigraam tijdens het landen open moeten zijn?

We beginnen met de verlichting. In eerste instantie zou het principe van gedoofde lichten energiebesparend werken waardoor er meer energie kan worden geleverd aan de motoren. Waarom gaat de verlichting altijd uit bij het opstijgen? Als een vliegtuig aan de gate staat, dan is het toestel aangesloten op een GPU (Ground Power Unit). Dit is eigenlijk een duur woord voor een generator die stroom levert. Maar op het moment dat passagiers het vliegtuig instappen (ca. 30 minuten voor vertrek) is het ook wel lekker dat de verwarming of airconditioning aanstaat. Dan moet de APU (Auxiliary Power Unit) opgestart worden. Dit is een kleine hulpmotor in de staart van het vliegtuig. Deze hulpmotor levert dus niet alleen stroom, maar stuurt ook alle hydraulische systemen en pneumatische systemen aan. Vervolgens worden de motoren opgestart en die nemen het werk dan weer over van de APU, waarna de APU weer uitgeschakeld wordt. Tijdens het taxiën van het vliegtuig gaat het licht soms uit want alle kleine beetjes helpen om de motoren zo optimaal mogelijk te laten presteren. Meestal gaat de airco na ongeveer 3 minuten na het opstijgen alweer aan en ook de verlichting zal niet veel later terug aangaan. Veiligheid is reden nummer twee. De verlichting gaat bij start en landing uit om jouw ogen aan het donker te laten wennen. Tijdens het opstijgen en het landen is het risico op een ongeval nl. het grootst. Waarom gaat de verlichting altijd uit bij het opstijgen? Om ervoor te zorgen dat je snel kan evacueren uit het vliegtuig (en de nooduitgang makkelijker kan vinden), schakelt men de verlichting uit. Die gewenningsperiode voor de ogen verhogen (in geval van nood) je overlevingskansen. Het aan banden leggen van de electronica dan. Smartphonegebruik in een vliegtuig: hoe het zit nu? De voornaamste reden is dat smartphones en andere elektronische apparaten zouden kunnen interfereren met de vliegtuigelektronica, al gaat men daar tegenwoordig al een pak soepeler mee om door die ‘flight modus’. Lange tijd was dat echter de officiële uitleg. Bellen en sms’en zijn nog steeds uit den boze, misschien maar goed ook want niemand heeft een boodschap aan luidruchtige bellers op het vliegtuig. De luikjes van het vliegtuigraam moeten uiteraard ook open zijn, opdat stewards/stewardessen kunnen zien hoe het zit met de nooduitgangen. Hoe moeten ze evacueren? Is er brand of rookontwikkeling en aan welke zijde van het toestel is er een probleem?

Posted 29/10/2014 by ambijans in Algemeen

Retroplaat van de week (28) Deftones   Leave a comment

deftones

Geloof het of niet, maar ik heb het nooit zo erg gehad voor bands die men (terecht of onterecht, dat laat ik hier in het midden) in het nu metalvakje duwde. Vermoedelijk zijn Korn en Deftones in mijn geval de prettige uitzonderingen op die regel. Ik kan me bijna niet voorstellen dat de boezem van de jongedame op de hoes van ‘Around the fur’ uit 1997 de doorslag heeft gegeven toen ik met deze band kennismaakte. Nu dient wél gezegd te worden dat Deftones misschien wordt gezien als één van de grondleggers van de nu metal, maar dat de bandleden zich daar in de loop der jaren steeds steviger van distantieerden, terecht uiteraard! Vermoedelijk ben ik toch gevallen voor de stem van Chino Moreno en het feit dat ze hun synthesizers in de muziek binnensmokkelden. Ook 17 jaar na datum staat deze cd nog steeds als een huis met o.a. ‘My own summer (shove it)’, ‘Around the fur’ en ‘Be quiet and drive (far away)’ als schitterende hoogtepunten. Wat ik wel nooit goed begrepen heb is het feit dat men soms ghost tracks op een cd binnensmokkelde of dat men na een minutenlange stilte plots nog kwam met een outro. Was dat toen baanbrekend of gaat het hier toch om pure aanstellerij? Wij doen vandaag ook lekker tegendraads en serveren hier graag de integrale cd met bonustracks. Enjoy! 😉

Posted 28/10/2014 by ambijans in Muziek

‘20,000 days on earth’ (Forsyth & Pollard) @ Roxy   Leave a comment

20,000 days on earth

Alvorens we hier naar de kern van de zaak terugkeren, neem ik iedereen graag mee terug in de tijd. We schrijven zondag 26 augustus 1990. De avond ervoor zijn wij, een groep 18-jarigen weer véél te lang blijven plakken in de Bolero, ons toenmalige hippe stamcafé in Zonhoven centrum. Er was iemand jarig geweest, dus werden we getrakteerd op enkele gratis vaten. En of we dat hebben gevoeld de dag erna! Toen trokken we nl. met enkele mensen richting het vliegveld Sanicole in Hechtel waar we Pukkelpop 1990 zouden aandoen. Ons roze ticket kostte 650 Belgische frank, ik heb het hier nog altijd liggen. Tijdens The Paranoiacs, Mudhoney en Beasts of Bourbon (dat The Creeps verving die hadden afgezegd) lagen wij nog ergens voor pampus op de wei. Tot er een brulboei met tattoo’s het prut uit onze oren schreeuwde. Tijdens Henri Rollins Band krabbelden wij maar eens overeind om aan onze festivaldag te beginnen. Yep, Pukkelpop was maar één festivaldag lang dus moesten we er toch maar het beste van zien te maken. Na Billy Bragg en The Buzzcocks volgde Faith No More, toch wel één van de hoogtepunten die dag. Dat nogal wat mensen hun schoenen kwijtraakten toen Mike Patton vroeg om ze naar voor te gooien en het feit dat er heftige pogotoestanden waren vonden wij achteraf lichtjes memorabel. The Cramps waren de ideale opwarmer voor dé hoofdhap, Nick Cave and the Bad Seeds. Die zorgden ervoor dat onze allereerste Pukkelpopeditie achteraf naar meer zou smaken! In 1992 stond hij opnieuw op Pukkelpop, toen ben ik zeker terug gaan kijken. Voor 1996 en 2005 is mijn geheugen niet meer zo helder door een hoge alcoholconcentratie! 😉 Ik zou zeggen: zet ‘m in 2015 maar opnieuw op de main stage, gegarandeerd zeker trek ik dan opnieuw naar daar.

Oh ja, de film van vanavond. De 20,000ste dag in het leven van Nick Cave: van het geluid van zijn wekker tot een nachtelijke wandeling langs het strand na afloop van een concert. Cave bezoekt onder meer zijn psychiater, zijn opnamestudio en zijn eigen archief. Onderweg van de ene locatie naar de andere stappen vrienden als Kylie Minogue en Blixa Bargeld bij hem in de auto, herinneringen ophalend aan hun gezamenlijke verleden. De film combineert fictie en werkelijkheid. Regisseurs Iain Forsyth en Jane Pollard zijn vooral bekend in het kortfilmcircuit. Hier kan je nog een trailer vinden.

UPDATE

Het werd een prettig docudrama, mede door het feit dat Cave eigenlijk een rasverteller is. Een aantal verhalen die hij vertelt zullen zeker wel kloppen, andere anecdotes kunnen net zo goed ter plekke zijn verzonnen want deze film werd opgenomen zonder echt script. Je hoeft niet eens een fan van hem te zijn om van dit verhaal te kunnen genieten, al zou het in dit geval zeker helpen. Blijkbaar woont Cave tegenwoordig in Brighton aan het strand in de buurt van de bekende pier, waar ik toevallig ooit ben geweest toen we met een aantal kameraden Groot-Brittannië aandeden een aantal jaar geleden.

Posted 27/10/2014 by ambijans in Film

Straffe 1000 (2126-2130)   Leave a comment

lily allen

Op Sporting Telenet hebben ze het altijd over Super Sunday als er (mogelijk) interessante voetbalmatchen op het programma staan. Vandaag zijn dat o.a. Club Brugge-AA Gent en Anderlecht-Standard. Gisteren zag ik in de Premier League West Ham tegen Manchester City, een prima wedstrijd om naar te kijken. Helaas volgde daarna Waasland Beveren tegen Genk, een échte schijtwedstrijd. De Genksupporters hadden trouwens nog steeds ‘schijt aan het beleid’. De wedstrijd verdiende geen winnaar, maar Genk kachelde in de slotminuten alsnog naar winst. Na zo’n match weet een mens weer wat ze bedoelen met het belabberde niveau van de JPL. Westerlo-Kortrijk was gelukkig iets beter. Hopelijk vandaag minder gapen: een gelijkspel in match één en afgetekende winst voor Anderlecht in match 2. Merci Nostradamus! 😉

2126. Smile – Lily Allen (2006)

2127. Minnie the Moocher – Cab Calloway (1931)

2128. I will dare – The Replacements (1984)

2129. Atomic dog – George Clinton (1982)

2130. La vie en rose – Edith Piaf (1947)

edith piaf

Posted 26/10/2014 by ambijans in Muziek

Straffe 1000 (2121-2125)   Leave a comment

al green

We duiken het nieuwe weekend in met muziek. Hebben we nog iets te melden? Niet écht, tenzij dan dat het herfstvakantie is en dat de introducties voor de zesde leerjaren erop zitten op het werk. Binnenkort worden de leerlingen van het eerste leerjaar ingewijd in de bibbeginselen. Onze Lettermolenkwis zit (ondertussen minder dan drie weken van ons verwijderd) terug aan een maximumbezetting na enkele nieuwe inschrijvingen. De laatste structuren worden ook nog gelegd om er een vlot doenbaar geheel van te maken. We moeten het geheel nog eens kritisch doorlezen en daarna kan alles kant en klaar naar de drukker én naar onze quizpresentator. Ik wens iedereen alvast een topweekend!

2121. Let’s stay together – Al Green (1971)

2122. Trains to Brazil – Guillemots (2006)

2123. Suck like a leech – God (1993)

2124. Boogie stop shuffle – Charles Mingus (1959)

2125. Boom Boom – John Lee Hooker (1961)

john lee hooker

Posted 25/10/2014 by ambijans in Muziek