Archive for 08/11/2014

De vraag van de week (36)   Leave a comment

en dat we toffe stakers zijn, dat willen we weten

Af en toe mag de vraag van de week een keer dicht aanleunen bij de actualiteit. Over de staking van deze week valt er heel wat te vertellen, maar we gaan er hier geen oeverloze welles-nietes discussie over opstarten. Wie wilde betogen (want het bleek geen échte staking te zijn, die komt er pas in december aan), die had daar uiteraard alle recht toe. Vreedzaam met spandoeken door de straten lopen (onderweg zelfs bepaalde leuzes scanderend) om zijn/haar ongenoegen te ventileren is uiteraard niet verboden. We leven tot nader order in een vrij land met bepaalde strekkingen en meningen, dus zo’n manifestatie is op zich niet verboden. Het is daarom jammer dat een groep leeghoofden deze situatie moet aangrijpen om amok te maken. Dat men daarbij nogal gewelddadig te werk gaat, schade veroorzaakt en er achteraf nog trots op is ook, dat gaat mij persoonlijk meer dan één brug te ver. Met geweld conflicten oplossen brengt namelijk geen zoden aan de dijk. Ik had ook minstens verwacht dat vakbonden dit soort gratuit geweld zouden hebben veroordeeld, maar anno 2014 is dat blijkbaar van geen tel meer! Genoeg echter over de daden van het hersenloze gespuis dat in de betoging meeliep, er was gelukkig één hartverwarmend bericht dat mij gisteren blij stemde. De onfortuinlijke Abdeslam Gharrafi zag zijn oranje Peugeot 106 in vlammen opgaan nadat enkele pummels ‘m in de fik hadden gestoken. De arme man had acht maanden moeten werken om ‘m tweedehands te kunnen kopen. Eén goeie ziel op internet, Bruno Dillen, startte een fundraising om de man via stortingen aan een nieuwe wagen te helpen. Bedoeling was om 2.000 euro op te halen, maar ondertussen werd er al ruim 15.000 euro gestort. Nu kan men zelfs andere slachtoffers (zonder omniumverzekering) proberen schadeloos te stellen. Mijn geloof in de modale Belg is hierdoor weer een beetje gestegen. De vraag van deze week luidt echter: ‘Wat zijn de rechten én plichten van de staker?’

Mensen hebben het recht om te staken, of anders gezegd, om niet te werken.Dat is een grondrecht dat door Europese regelgeving en Europese rechtspraak bekrachtigd werd en dat je dus niet in twijfel kunt trekken. Staken mag zelfs leiden tot een zekere last voor de werkgever, omdat het een drukkingsmiddel is en het dus voor de hand ligt dat de staking de werkgever (economisch) zal treffen. Maar de overlast door staking moet wel binnen redelijke grenzen blijven. Een recht mag men immers niet misbruiken. Belangrijk is dat de rechten van andere werknemers niet worden beknot. Zij hebben evengoed het recht om te werken en dat mag niet worden ingeperkt. Soms worden bedrijfsterreinen geblokkeerd zodat mensen niet aan de slag kunnen en dat is meer dan een brug te ver. Werknemers moeten binnen kunnen, maar ook terug naar buiten mogen. Bezettingen waarbij het management of shiftwerkers na hun ploegdienst niet meer mogen vertrekken, gaan de grenzen van het stakingsrecht ver te buiten. Je zou hieruit kunnen besluiten dat elke hinder voor andere werknemers niet toegelaten is, maar dat is niet zo. Anders zou de NMBS bijvoorbeeld nooit kunnen staken. In principe worden stakingen vooraf aangekondigd, al komen ook spontane of wilde stakingen voor. Het effect voor de werkgever is grotendeels hetzelfde. Ook wat de terugbetaling van de stakende werknemers uit de stakingskas van de vakbond betreft, is er weinig verschil, op voorwaarde dat de staking erkend wordt door de vakbond. Bij een sociaal conflict moet men wel zo lang mogelijk teruggrijpen naar overleg. Staking is een laatste redmiddel als alle andere wegen zijn uitgeput. Tenzij er een plotse, mogelijk emotionele aanleiding is, zoals de aankondiging van een collectief ontslag. Vakbonden maken deel uit van het sociaal overleg en wilde stakingen maken verdere onderhandelingen enkel moeilijker. Wanneer iemand staakt, gelden er bijzondere regels voor het recht op loon. Wie staakt, wordt niet betaald. Vakbondsleden kunnen een beroep doen op de stakingskas, op voorwaarde dat de vakbond de staking erkent. Niet-leden krijgen geen vergoeding. Voor werkwillige werknemers geldt een ander verhaal. Wie wil werken in een onderneming waar heel zwaar gestaakt wordt, heeft in principe geen recht op loon, maar kan onder bepaalde voorwaarden wel een vergoeding krijgen van de RVA. Bij stakingen buiten de onderneming ligt dat anders. Wie wil werken, maar niet op het werk geraakt als gevolg van een staking van het openbaar vervoer, heeft recht op gewaarborgd loon, op voorwaarde dat de staking niet werd aangekondigd. Wie vooraf weet dat er gestaakt wordt, wordt verondersteld maatregelen te nemen om op het werk te geraken.

Posted 08/11/2014 by ambijans in Algemeen