Archive for 04/12/2014

Keek op de Week (114)   Leave a comment

RIP Luc De Vos (1962-2014)

Eén van de nieuwsfeiten die mij de afgelopen dagen het meest heeft geraakt, noteerden wij afgelopen zaterdagavond rond 18u30. Wij hebben het nare bericht toch twee keer moeten lezen alvorens het enigszins tot ons doordrong. In eerste instantie denk je aan de zoveelste flauwe plezante die een vals doodsbericht de wereld wil insturen. Maar als meerdere onafhankelijke nieuwsbronnen meedelen dat de Vlaamse zanger Luc De Vos, frontman van de band Gorki, plots is overleden dan weet je dat het bittere ernst is. De eerste berichtgeving was behoorlijk mysterieus: gevonden in een huis op 100 meter van zijn woonplaats, politie en wetsdokter aanwezig … op dat moment valt zelfs een misdrijf of een wanhoopsdaad niet uit te sluiten. Hoewel ik zelf nooit in die richting heb gedacht. Ik associeerde De Vos met een nogal liederlijk leven: hij ging graag op café (ik heb ‘m zelf enkele keren gezien in Café Allee in Leuven) en die keer dat hij eens op Teutrock stond met Gorki was hij behoorlijk ver boven zijn theewater. Waarmee ik zeker geen waardeoordeel wil vellen over de persoon Luc De Vos. Iedereen weet dat een doorsnee muzikant meer rock ‘n’ roll uitademt dan de eerste de beste boekhouder. Ik zou de waarheid geweld aan doen mocht ik hier vertellen dat ik een grote fan was van Gorki, maar hun allereerste cd (‘Gorky’ uit 1992) vond ik wel zééér sterk. Daarna was er hier en daar een nummer dat zeer te pruimen viel, in mijn geval denk ik dan spontaan aan ‘Wie zal er voor de kinderen zorgen’ (1998). Je moet écht al stront in je oren hebben om niet te horen dat Gorki meer was dan een doorsnee Vlaamse rockband. Net als bij o.a. Noordkaap en De Mens mocht het bij hen net ietsjes meer zijn. Geen karamellenverzen of naar schlager neigende hoempapamuziek, maar songs die we gerust mogen bijzetten in de rubriek ‘goed gemaakte kleinkunst’. Luc De Vos was authentiek: what you see is what you get. Zoals hij op tv kwam, zo was hij ook in het echt. Ietwat timide, maar met veel gevoel voor humor sprak hij bevlogen over dingen die hem bezighielden. Ik had soms zelfs het gevoel dat er mensen waren die kop noch staart aan hem kregen. De Vos bleef een beetje een volwassen kind dat pas openbloeide als je hem losliet in de speeltuin. Als kind droomde hij ervan om een rockster te worden, iets waar hij later met verve in slaagde. Dat men hem (hetzij van links of van rechts) politiek wil recupereren vind ik een beetje jammer. Ook dat onnozele ontleden van zijn teksten (‘De middenstand regeert het land’), alsof De Vos aka Nostradamus toen al de Belgische regimecrisis van nu zou hebben voorspeld. Luc De Vos was van iedereen, in dat opzicht mag hij nooit meer worden vergeten! ‘Mia’ is een terechte classic, zijn begrafenis zaterdag a.s. zal met zekerheid uitwijzen hoe immens populair hij bij ons was. Om het met één van zijn klassieke uitspraken te zeggen: ‘Fucking hell!’ Merci Luc, bedankt voor alles man!

Er viel helaas nog meer kommer en kwel te noteren: in Marokko heeft men af te rekenen met overstromingen, tennisster Yanina Wickmayer werd geconfronteerd met de ziekte van Lyme, voormalig sitcomheld Bill Cosby (77) staat in het oog van een aanrandingsstorm (lange lijst verkrijgbaar bij de redactie), Circus Malter ging failliet, acteur Burt Reynolds moet spullen verkopen om financieel het hoofd boven water te kunnen houden, Geert Wilders (PVV) wil dat men alle moskeeën in Nederland sluit, auteur P.D. James (94) overleed, ex-Miss België Ilse De Meulemeester eist schandalig veel geld van het kwaliteitsblad Story, Jeroen Meus stapt uit zijn restaurant Luzine net op het moment dat er een kookboekvete dreigt met Pascale Naessens over het feit wie er nu effectief de meeste kookboeken verkoopt en 11 BV’s willen minister Joke Schauvliege dagvaarden omdat ze vinden dat ons land zwaar gebuisd is op het vak ‘klimaatbeleid’. Of een deftige tweede zittijd nog veel soelaas zal brengen weten we niet! Zelf meedoen kan via dit linkje.

Gelukkig was er ook beter nieuws te rapen: zo kan Ancienne Belgique in Brussel worden verkozen tot ‘beste concertzaal ter wereld’, Tina Turner werd 75 jaar, de Daviscup tennis ging naar Zwitserland, ons eigen ‘Wat als …’ won een Emmy voor ‘best comedy’, premier Charles Michel wordt opnieuw vader, zangeres Belle Perez heeft zich verloofd, An Lemmens en Arne Quinze werden de trotse ouders van Zappa Rosa, Philippe Geubels noemde zijn dochter Hanna, een iets bescheidener naam. Marc Wilmots werd verkozen tot ‘coach van het jaar’ en Wendy Jans verlengde in het Indiase Bangalore haar wereldtitel snooker. In de wereld der Michelinsterren waren er geen échte verrassingen in tegenstelling tot andere jaren: de Limburgse sterrenzaken blijven op niveau presteren, opvallendste nieuwkomer is ‘The Jane’ van Sergio Herman in Antwerpen, dat zijn eerste ster wist te behalen. Vrouwen die trendy willen zijn tijdens de feestdagen laten best een gouden tattoo zetten. No worries, na vijf dagen is de tattoo gegarandeerd zeker weg. Brigitte Becue verlaat gedesillusioneerd de zwemsport en daarmee kunnen we een klein brugje maken naar het voetbalnieuws. Twee Belgische voetbalclubs zullen Europees overwinteren dit seizoen: Anderlecht en Club Brugge, niet ten onrechte de twee beste clubs van ons land op dit moment. Anderlecht won met 2-0 van Galatasaray en wordt daarmee definitief derde in de poule. Met wat geluk had er zelfs meer in gezeten (denk maar aan Galatasaray uit en Arsenal thuis). Het doelpuntenloos gelijkspel van Brugge tegen Torino lijkt ook genoeg voor de volgende ronde in de EL. Lokeren en Standard zijn uitgeschakeld, voor Standard kwam daar zelfs nog een zware bekernederlaag tegen Lokeren bij. In de JPL blijven Club Brugge en Anderlecht de nummers één en twee, dicht op de huid gezeten door enkele andere clubs. Oh ja, er wordt binnenkort nog effectief gestaakt (8 en 15 december staan met stip genoteerd bij onze vakbonden). Ondernemer Willy Naessens trakteert de werknemers die wél komen werken trouwens op champagne als ze zullen opdagen tijdens de staking. Staking of geen staking, ik ben volgende week naar alle waarschijnlijkheid terug op post, tenzij zangeres Belle Perez mijn pas verzonden scheepslading Veuve Cliquot hoger inschat dan haar Nederlandse vriend Wouter van der Horst. In dat geval lig ik met veel plezier ergens met haar op één of andere Spaanse playa! 😉

Posted 04/12/2014 by ambijans in Algemeen, Muziek