Archive for december 2014

Keek op de Week (116)   Leave a comment

ik ken jambon

Onze laatste keek op 2014 hoeft niet altijd even ernstig van toon te zijn, al was het weer een week met een lach én een traan. Als we het bijvoorbeeld over de afgelopen staking van 15 december hebben weten we tegenwoordig niet meer of het grappig was of gewoon triest. De verschillende bronnen spreken elkaar nl. steeds tegen. Volgens premier Charles Michel hebben ze de situatie nu helemaal onder controle, terwijl zo’n Marc Leemans van het ACV totaal het tegenovergestelde beweert. Ze zitten muurvast! Gelukkig bestaan er toch zekerheden in het leven: NEE, de socialistische vakbondsvrouw Raymonde Le Lepvier ging helemaal niet over de schreef, want ze werd uitgedaagd. Winkels die openblijven als er wordt gestaakt, dat werkt bij haar als een rode lap op een stier (of zoiets). En andermaal een NEE voor de bewering dat ‘Ik ken Jan Jambon’ je gegarandeerd uit de nesten kan helpen. De brilsmurf die het toch probeerde maakte zich onsterfelijk belachelijk en hij moest het ook nog eens ontgelden op internet. Niet veel later werd namelijk duidelijk dat zelfs zijn goeie vriend Jan Jambon ook vast kwam te zitten in die file. Ook hij geraakte niet meteen op de plaats van bestemming. Stiptheidsacties zijn er dus duidelijk voor iedereen! Jambon had overigens nog nooit van die onverlaat gehoord en sprong meteen in de bres voor de politiemensen.

Na deze inleiding kunnen we meteen over naar de sectie ‘slecht nieuws’. De mensen die bij Ford Genk actief waren, klopten hun laatste werkdag. Voor hen zullen de feestdagen extra wrang smaken, maar laat ons niet vergeten dat elders ook mensen door de economische crisis hun job verloren. Zo zijn er een hele hoop, die niet allemaal zoveel exposure hebben gekregen als de mensen van Ford Genk. We hopen van ganser harte dat iedereen snel terug elders aan de slag kan. 135 onschuldige kinderen kwamen om in een school in Peshawar door talibanstrijders. Ondertussen zijn er zes verdachten aangehouden. Een gijzeling in Sydney kostte aan drie mensen het leven, in Cairns vermoordde een moeder 8 van haar kinderen, twee politieagenten in New York werden in koelen bloede vermoord als vergeldingsactie voor hetgeen eerder in Ferguson gebeurde en in Glasgow reed een vuilniswagen op een menigte in. Daarbij vielen zes doden. Ook het muzikantenmilieu verloor een aantal iconen: de peetvader van de Gentse Feesten, Walter De Buck, verloor op z’n 80ste de strijd tegen slokdarmkanker. Ook de Oostenrijkse zanger Udo Jürgens (80) overleed vermoedelijk aan een hartfalen in Zwitserland. De Britse blueszanger Joe Cocker overleed op z’n 70ste aan longkanker. De Buck en Jürgens bedienden een publiek dat niet écht het mijne is, Cocker heeft mij helaas ook nooit weten te bekoren. Puur persoonlijke mening uiteraard, want er zijn mensen die wél van zijn rauwe, hese stem hielden. Ook niet tof, maar toch iets minder drastisch: veldrijder Sven Nys zet zijn carrière eventjes ‘on hold’ door enkele veldritten te schrappen, na de spookgoal én de spookcorner kennen ze bij KRC Genk nu ook de spook gele kaart (elleboog van Anele op Castillo, geel voor Kabasele) en de scouts schrijven 30.000 ex-leid(st)ers aan die de voorbije tien jaar bij hen actief waren om hen financieel te steunen voor een bedrag van 15 euro. Op die manier hopen ze de verminderde steun van de overheid te compenseren. Hoewel er minder geld in deze jeugdvereniging wordt gestoken, blijft hun ledenaantal nog steeds gestaag toenemen. Premier Michel (weer hij) krijgt de afgelopen tijd niet enkel doodsbedreigingen, maar eveneens een saus (mayonaise in dit geval) én frieten over zijn hoofd bij een voordracht in Namen. Hij bleef er zelf verbazend koel onder, alleen zijn jasje werd met spoed naar de stomerij afgevoerd. Nauwelijks twee weken geleden kondigde tv-presentator Kobe Ilsen aan dat hij opnieuw touché had met het blonde model Kim Engelbosch of het sprookje is alweer uit. ‘Hij was mijn type niet’, ‘Hij wilde zijn losbandige vrijgezellenbestaan niet opgeven’ en ‘Zijn masker viel af’ liet Story optekenen. Ilsen en Engelbosch hielden het uiteindelijk zes weken met mekaar uit.

En we hebben ook nog wat vrolijker nieuws weten te sprokkelen: Charlene en Albert van Monaco hebben hun tweeling (en dan heb ik het niet over haar borsten), Gabriella en Jacques, aan de wereld getoond, model Hannelore Knuts bracht Angelo Apollo ter wereld, Lien Van de Kelder is na Jeanne nu ook moeder van Victor en Das Popper Bent Van Looy en zijn vriendin verwelkomden dochter Harper. Rihanna is aan het twerken/’t werk bij Puma (naar het schijnt) en Adil El Arbi kroonde zich in de finale tegen Bart De Pauw tot nieuwste ‘slimste mens ter wereld’. Dat Cuba en de Verenigde Staten na 53 jaar opnieuw toenaderingspogingen doen om zich met mekaar te verzoenen vinden wij dan weer goed nieuws. Al kan je het ook puur opportunisme noemen omdat wij graag eens via de Keys in Cuba zouden willen geraken in de toekomst. Nu we toch een beetje één van onze (mogelijke) toekomstige vakantieplannen blootleggen: de Huffington Post publiceerde een lijstje met een aantal plaatsen die je absoluut zou moeten bezoeken in 2015. Plan alvast jullie uitstapjes richting Fez (Marokko), Catskills (New York), Rotterdam, Puerto Plata (Dominicaanse Republiek), Wasatch Mountains (Utah), Istanbul, Chengdu (China) en verder o.a. ook Milaan, Oman, Chili, Cuba, Noorwegen, Florence, Great Barrier Reef (Australië) en Johannesburg (Zuid-Afrika). Begin 2015 zijn wij normaal gezien terug trouw op post, tenzij het blonde model Kim E. mij sprookjes wil vertellen op één van die topbestemmingen van 2015. Liefst geen verhaaltjes met varkentjes én een lange snuit, want ik ben een héél serieuze vrijgezel! 😉

Posted 23/12/2014 by ambijans in Algemeen

Aangename concertjes in 2014   Leave a comment

concertjaar 2014

Onze laatste keek op de week van 2014 sparen we op tot morgen, dus jagen we er vandaag één van onze laatste lijstjes door. Ik tracht elk jaar op mijn eigen bescheiden niveau een bijdrage te brengen van concerten die mij zeer hebben aangestaan. Halen helaas onze eindlijst net niet: de dansvoorstelling ‘Atomos’ van Wayne McGregor met muziek van A Winged Victory For The Sullen (een prima combinatie tussen dans, visuals én muziek) in CCHA, Big Ups en Sharon Van Etten (MOD) en tot slot Kwabs en Röyksopp & Robyn (Pukkelpop). Van dit laatste concert zag ik ongeveer het eerste half uur en iets meer dan hun 10 laatste minuten. Solo was Röyksopp altijd al top op Pukkelpop én dat rijmt, maar hun slot met Robyn vond ik ook behoorlijk strak. De tien stuks die het wél haalden dan maar?

10. Ellen Schoenaerts Kwartet (CCHA)

Stond geprogrammeerd in een double bill met Liesa Van der Aa in de kleine theaterzaal van het CCHA. Verrassend sterk, geen minpuntjes gevonden die avond tenzij dan het feit dat het optreden een groter publiek had verdiend.

9. Madensuyu (Pukkelpop)

Zelfs onze verplichte regenstop op Pukkelpop had pit, want wij verzeilden puur toevallig tijdens een flinke bui in een langzaam propvol gerakende Wablief?!. Voldoende aanleiding om tot het eind te blijven. Energieke set moet ik zeggen!

8. Forest Swords (Pukkelpop)

Naast Marquee en Club kunnen échte muziekliefhebbers steeds meer hun hart ophalen in de Castello. Forest Swords zorgde daar voor een zéér aangename verrassing. In combinatie met de geprojecteerde achtergrondbeelden vond ik het een zeer geslaagde doortocht.

Forest Swords

7. School is Cool (MOD)

Yep, het was een ware schande maar ik had SIC tot hiertoe helaas nog nooit ‘live’ gehoord, maar als verzachtende omstandigheid roep ik altijd in dat ik ‘in den beginne’ geen écht grote fan van hen was. Dat heeft alles te maken met ‘New kid in town’, een nummer dat mij nog steeds geen vreugde verschaft eerlijk gezegd. Gelukkig gaf de rest wél een meerwaarde!

6. Arcade Fire (Sportpaleis)

Over de akoestiek in het Antwerpse Sportpaleis is al vele liters inkt gevloeid her en der, dus laat ons niet in herhaling vallen. Het mag duidelijk zijn: wie overeind blijft in die betonnen bunker, heeft zich prima van zijn taak gekweten. Win Butler & co maakten mijn junimaand op overtuigende wijze goed!

5. Blood Red Shoes (MOD)

Ik durf met een gerust hart te stellen: aan BRS kan je je eigenlijk geen buil vallen. Ondertussen al tig keer aan het werk gezien en het duo doet steeds waar het behoorlijk goed in is: een stevig eind wegrocken.

blood red shoes

4. Darkside (Pukkelpop)

We hebben goed én slecht nieuws: het slechte nieuws is dat Darkside ondertussen ontbonden is, maar het goede nieuws is uiteraard dat wij ervoor kozen om hun magistrale doortocht in de Marquee mee te pikken.

3. Prince & 3RDEYEGIRL (Sportpaleis)

Ons allereerste Princemoment in november 2010 vergeten wij nooit meer, toen ook in het Sportpaleis. Beter dan toen kon het bijna niet worden, al scheelde het eigenlijk bijzonder weinig. Je kan de twee concerten onmogelijk met mekaar vergelijken want ze verschilden als dag én nacht. Wij juichten dat helemaal toe. Buitengewoon jammer dat we daar geen beelden bij kunnen tonen, dus jullie moeten ons gewoon op ons woord geloven! 😉

2. The War on Drugs (Pukkelpop)

Omdat ze eigenlijk bijna overal ‘cd van het jaar’ in de wacht slepen, zal ik ze voor de goede vrede op nummer twee plaatsen in deze lijst. Dit concert kon absoluut wedijveren met onze nummer één hier, sterker nog … wellicht speelde TWOD gewoon dé allerbeste set van het hele festival. Dat ik daardoor met pijn in het hart sneller weg moest bij Röyksopp & Robyn vond ik achteraf zelfs een zegen.

1. Portishead (Pukkelpop)

In 2012 stonden ze al op een prachtige locatie als het Rivierenhof, maar dat ging helaas aan mij voorbij. Een intens gevoel van gelukzaligheid viel dus over ons tijdens hun set op Pukkelpop. Geen interactie met het publiek (vond ik niet eens erg!), maar wat een puike performance! Dat sommige dwazen tijdens het optreden hun teksten hard meebrulden of irritant begonnen te fluiten tussendoor filter ik gemakshalve eventjes weg.

portishead

Posted 23/12/2014 by ambijans in Concert, Muziek

Muzikaal eindejaarslijstje 2014   Leave a comment

elk jaar op zoek naar wat er achter de gitaar zit

Er zijn mensen die een passie hebben om zoveel mogelijk kerstkaarten met daarin nieuwjaarswensen naar familie, vrienden en kennissen te sturen. Het is nu anno (bijna) 2015 héééél erg oldskool misschien, maar ik blijf het een bewonderenswaardige bezigheid vinden. Hoe je het ook draait of keert, ’t is alleszins persoonlijker dan elektronische wenskaarten versturen via het net, maar soms is het louter de gedachte die telt, niet? Deze jongen houdt zich bezig met lijstjes maken (ik kan me voorstellen dat menigeen daar ook flink de wenkbrauwen bij fronst en geef ze daar maar eens ongelijk in!). Elke gek zijn gebrek zeker? Over kleuren én voorkeuren kan elk jaar flink worden getwist, dus dat zal bij het verschijnen van mijn lijstje zeker niet anders zijn. De één herkent er zijn/haar smaak meteen in terug, de ander vindt het té elitair of net te voorspelbaar. Bepaalde dingen zie ik ook terug in de lijstjes die tijdschriften en blogs publiceren, hier en daar zit er bij mij misschien een verrassing in. Niets menselijks is mij vreemd. Hieronder mijn 20 te koesteren stuks (in willekeurige volgorde, zoals altijd). L’embarass du choix: da’s elk jaar weer de merde! Excuse my French. 😉

20. Sukierae : Tweedy

19. LP1 : fka Twigs

fka Twigs

18. Jungle : Jungle

17. El Pintor : Interpol

16. Manipulator : Ty Segall

15. Wonder where we land : SBTRKT

sbtrkt

14. For Ever : Eriksson Delcroix

eriksson delcroix

13. Are we there : Sharon Van Etten

12. Present tense : Wild Beasts

wild beasts

11. Faith in strangers : Andy Stott

10. Tremors : SOHN

SOHN

9. Morning phase : Beck

8. St. Vincent : St. Vincent

7. Sun structures : Temples

temples

6. Everyday robots : Damon Albarn

5. Right from real : Lydia Ainsworth

lydia ainsworth

4. Syro : Aphex Twin

3. This is all yours : Alt-J

2. Hot dreams : Timber Timbre

1. Lost in the dream : The War on Drugs

the war on drugs

Dat we de nieuwe Coldplay, ‘Ghost stories’, gerust mochten skippen is uiteraard geen verrassing. Misschien sta ik alleen op een eilandje, maar van ‘Sonic highways’ (Foo Fighters) en ‘Songs of innocence’ (U2) kreeg ik het warm noch koud eerlijk gezegd. Konden helaas net geen beslag leggen op een felbegeerde plaats in mijn album top 20, maar zijn absolute aanraders voor de liefhebbers van betere muziek: The Antlers, Glass Animals, Afghan Whigs, Amatorski, Morrissey, Flying Lotus en Spoon. En hoe zou het in 2015 worden? We mogen o.a. nieuw werk verwachten van Panda Bear, Gang of Four, Faith No More, Archive, Belle & Sebastian, The Charlatans, Father John Misty en Kwabs. Ik neem aan dat we binnen 12 maanden opnieuw een lijst bij mekaar kunnen sprokkelen!

Posted 22/12/2014 by ambijans in Muziek

De vraag van de week (40)   Leave a comment

you might as well face it, you're addicted to music

Fantastische muziek herken je al van ver, dikke snertschijven helaas ook! Als muziekliefhebber pur sang kan ik na al die jaren ondertussen (en met mij nog een hele hoop andere mensen uiteraard) een absolute drol van een fijne oorwurm onderscheiden. Wat wél heel erg vervelend is soms: iemand neuriet (op de werkvloer, ik noem maar een plek) een absoluut onuitstaanbaar lied (niet met opzet, maar ‘out of the blue’) in het lokaal en hoppa … het kutnummer blijft de hele voormiddag in je hoofd zitten. Bijna zonder dat je er erg in hebt, neurie je ‘m zelfs mee op gepaste maar vooral ongepaste momenten. Dat is flink balen, want je zou er liefst zo snel mogelijk vanaf geraken! Daarom dat we de volgende interessante vraag opwerpen: ‘Hoe komt het dat een liedje in je hoofd blijft hangen?’

Blijkbaar bestaan er drie basiskenmerken die het hele mechanisme in gang zetten. Een eerste aspect heeft te maken met herkenning. We herkennen muziek erg snel, in minder dan een tiende van een seconde kunnen we al weten of een stuk klassiek, dan wel jazz of rock is. Muziek heeft dus een erg intieme relatie met ons geheugen. Een tweede aspect dat erg belangrijk is in de creatie van een potentiële hit is herhaling. Wanneer een bepaalde opeenvolging van noten meermaals in een lied terugkomt, percipiëren we het vaak als mooier dan wanneer er een eerder willekeurige volgorde aangehouden wordt. Hits zitten dan ook niet zelden vol herhalingen. Als derde aspect bestaat er zoiets als een ‘haak‘ in de muziek: één stuk uit het geheel waardoor je het lied onmiddellijk herkent en waar je – wanneer je in spontaan meezingen zou uitbarsten – het stuk ook zou aanvatten. Wat nu precies maakt dat sommige fragmenten beter als ‘haak’ fungeren dan andere, daar hebben muziekwetenschappers voorlopig nog het raden naar. Al wordt er wel volop onderzoek naar gedaan. Als laatste en aanvullend aspect wordt aangehaald dat we tijdens het luisteren van muziek naar bepaalde noten toeleven. Ons lichaam maakt daarbij een bepaalde hoeveelheid dopamine aan, die vrijkomt op het moment dat we de noten horen die ons het best in het geheugen zitten. Dopamine is een stof die zorgt voor een bepaald gevoel van plezier en komt ook vrij bij activiteiten als eten en seks. De gelijklopendheid in de aanmaak van dopamine bij dergelijke levensnoodzakelijke activiteiten en bij het luisteren van muziek, toont aan hoe muziek op uiterst intense en diepgewortelde wijze met ons biologisch systeem verstrengeld is.

Posted 21/12/2014 by ambijans in Algemeen, Muziek

Straffe 1000 (2176-2180)   Leave a comment

julio bashmore

’t Is alweer weekend, dus voor ons betekent dat twee dagen uitslapen. Heerlijk toch, op zaterdag en zondag geen wekker moeten zetten! Onze twee volgende werkweken worden deftig ingekort omdat er een aantal feestdagen in aantocht zijn. Ondertussen maken we plannen voor nieuwe blogberichten en we hebben zelfs al spannende uitdagingen in het verschiet voor 2015. Het leven zou maar saai zijn als je geen nieuwe plannen zou hebben in het nieuwe jaar! Als we dat doortrekken is de conclusie dat je ook in 2015 nog fijne artikels van mijn hand mag verwachten. Hopelijk kunnen we iedereen daar dan mee verblijden. Ik wens iedereen alvast een geweldig weekend toe!

2176. Battle for middle you – Julio Bashmore (2011)

2177. Psychotic reaction – The Count Five (1965)

2178. Shakin’ all over – Johnny Kidd & The Pirates (1960)

2179. N-R-G – Adamski (1990)

2180. Singin’ in the rain – Gene Kelly (1952)

gene kelly

Posted 20/12/2014 by ambijans in Muziek

Retroplaat van de week (33) Blur   Leave a comment

Blur - The Great Escape

De ‘eeuwenoude’ strijd tussen twee Britpopbands, Blur of Oasis, is ongeveer vergelijkbaar met de keuze die men destijds moest maken tussen The Beatles en The Rolling Stones. Of er bij de twee sixtiesbands ondertussen een winnaar is, is mij eigenlijk onbekend. De strijdbijl tussen Blur en Oasis zou ondertussen ook begraven zijn, dus van een échte discussie is er geen sprake meer. Wat mij betreft zou Blur die competitie ook glansrijk hebben gewonnen. Ooit in 1994 op het ondertussen ter ziele gegane Zwemdokrock in Lummen gezien en dat moment koesteren wij nog altijd. En hoewel hun debuutcd ‘Leisure’ uit 1991 misschien niet eens hun allerbeste was, hebben wij daar enorm goeie herinneringen aan. In 1991 kopieerden wij nog cd’s op een cassette, zodat we die in de wagen konden opzetten. Talloze keren hoorden wij ‘Leisure’ van voor naar achter én van achter naar voor. Of ik nu samen met Bert & co naar de Ritz (aan de Hasseltse Kanaalkom) of de Vilicus in Diepenbeek reed, Blur speelde er een prominente rol in. Bert reed met de Audi 80 (of was het nu een 100) van zijn ouders en daarin stak dus die bewuste cassette van Blur. Het ging zelfs zo ver dat we dachten dat het lampje voor de olie in de wagen (dat op zeker moment onderweg gevaarlijk zat te knipperen) iets te maken had met het warmdraaien van onze cassettespeler. Het probleem is echter dat we van de eerste drie albums van Blur geen youtube kunnen vinden. Daarom wijken we noodgedwongen uit naar ‘The Great Escape’ (1995). Als échte Blurfan maken wij gelukkig geen onderscheid in kwaliteit. Op ‘TGE’ staan o.a. ‘Stereotypes’, ‘Charmless man’ en ‘The universal’. In één handige link via deze binnenbocht te bereiken!

Posted 19/12/2014 by ambijans in Muziek

20 dance tracks van 2014   Leave a comment

Ecstatic

‘Kom erbij en dans!’ Maar dan liefst geen catchy refrein van Clouseau als het even kan! We weten het ondertussen: het is moeilijk om een écht objectieve lijst met dancenummers te maken anno 2014, al laat ik uiteraard mijn eigen persoonlijke voorkeur graag meespelen. Ik mis ongetwijfeld een hoop dingen en dat zal (sinds mijn radiotoestel stevig staat vastgeroest op Radio 1) in de toekomst mogelijk nóg erger worden vrees ik. Toch slaagden wij er al bij al nog relatief makkelijk in om hier een aantal floorfillers van 2014 te verzamelen. Een aantal daarvan is bekend in brede bevolkingslagen, bij andere tracks zal er meer dan waarschijnlijk niet eens een zweem van herkenning zijn. Niemand hoeft zich daar echter om te schamen. Hebben jullie zelf nog suggesties (geen commerciële Tomorrowlandshit aub!) of heb je jezelf een schouder uit de kom gedanst op één of ander nummer dan horen wij dat uiteraard graag. Hieronder mijn top 20 (in geheel willekeurige volgorde zoals altijd).

20. ‘Concorde’ – The Subs

19. ‘Thievery’ – Arca

18. ‘Unfurla’ – Clark

17. ‘Murmurs’ – Hundred Waters

16. ‘Do it again’ – Röyksopp & Robyn

15. ‘Imagine them’ – Alma Construct

14. ‘Gold’ – Chet Faker

13. ‘Violence’ – Andy Stott

12. ‘Your girl’ – Evil Nine

11. ‘Our love’ – Caribou

10. ‘Pray for love’ (Maya Jane Coles remix) – Kwabs

9. ‘Chimes’ – Hudson Mohawke

8. ‘Call’ – Les Sins

7. ‘Says’ – Nils Frahm

6. ‘New Dorp New York’ – SBTRKT

5. ‘Machyne’ – Mr. Oizo

4. ‘Tether’ – Plaid

3. ‘Minipops 67 [120.2][Source Field mix]’ – Aphex Twin

2. ‘Artifice’ – SOHN

1. ‘Gone too soon’ – Darkside

Posted 18/12/2014 by ambijans in Muziek