Archive for januari 2015

Keek op de Week (120)   Leave a comment

Dexters en Poppe, twee bezige bijtjes

Nee, deze week gaan we zeker niet dieper ingaan op de nasleep van de Steven Defour tifo of het gedrag van bepaalde supportersgroepen, noch over het feit dat de KBVB en aanverwanten (meer bepaald secretaris-generaal Steven Martens) zwaar onder vuur liggen. Op voetbalgebied onthouden wij vooral dat ex-Anderlechtspeler Lucas Biglia met Lazio Roma AC Milan uit de beker wipte na een penaltydoelpunt en dat Kevin De Bruyne een glansrol speelde in de met 4-1 door Wolfsburg gewonnen competitiewedstrijd tegen het machtige Bayern München. Als rasechte liberaal vind ik dat de ondernemende medemens moet worden aangemoedigd, ook als dat twee Vlaamse blondines zijn die naar de namen Tanja Dexters en Lesley-Ann Poppe luisteren. Deze dames waren trouwens al redelijk goed bezig. Dexters had al haar eigen kledinglijn met betaalbare jurken, rokken, jumpsuits en topjes en Poppe lanceerde onlangs haar eigen make-uplijn. Dat beide dames de handen nu in mekaar slaan is dus niet vreemd. Ze zijn goed met mekaar bevriend, ze spreken dezelfde doelgroep aan én ze zijn waanzinnig ambitieus. Oké, dat muziekproject dat ze ooit samen met Griet Vanhees uit de grond stampten (B.A.B.E.) was niet meteen een hoogvlieger, maar Lesley-Ann heeft al een succesvolle Schoonheidsschool en goed verkopende boeken op haar palmares staan. Ze mikken nu op een ‘flagship store’ in Antwerpen die operationeel zou moeten zijn tegen september. Nog meer ondernemende mensen? Onze Belgische WK-babe Axelle Despiegelaere wordt het nieuwe gezicht van de Ice-Watch, de Portugese ex-voetballer Luis Figo die kandideert voor de functie van FIFA-bons (het aantal kandidaten staat daarmee op zes) en twee Limburgse politici van verschillende strekking hebben over de partijgrenzen heen een liefdesbaby geconcipieerd. Het gaat om de Alkense N-VA burgemeester Marc Penxten die sinds kort samen is met de Maasmechelse Open VLD schepen Caroline Penders. De liberalen hebben op dit vlak trouwens een reputatie hoog te houden. Het begon met Rik Daems, die aanpapte met PS-politica Sophie Pécriaux en iets recenter Willem-Frederik Schiltz die in zee ging met GROEN politica Freya Piryns. Laat ons het ondernemerschap hier maar aan de rest van het goede nieuws koppelen. Alle Britse borstenfanaten kunnen opnieuw opgelucht ademhalen, nu The Sun op haar stappen is teruggekeerd om de ‘page three girl’ in ere te herstellen. De krant kreeg té veel tegenkantingen van de grote schare fans. Popster Shakira (gelieerd met Barcelonaspeler Gerard Piqué) werd voor de tweede keer moeder van een zoon. Na de geboorte van Milan tipten bookmakers op Chelsea of desnoods Real, maar het kind kreeg als naam Sasha. Was het nu met een J geweest, dan zat er een leuke verwijzing in naar een bekende Belgische handbalclub. Ook in de Vlaamse krantensector weerklonk er een soort van Hallelujahstemming. De Standaard verkondigde trots dat het de sterkste stijger was in het Belgische medialandschap. De Morgen werd dan weer geloofd om haar digitale transformatie tot ‘medium van het jaar’. Culinair spraken we eveneens een aardig woordje mee de afgelopen week. Zo werd The Jane van Sergio Herman door het toonaangevende Britse blad Condé Nast Traveler uitgeroepen tot ‘absolute wereldtop’. Chefs Peter Goossens en Gert De Mangeleer duiken op in het lijstje ‘beste chefs ter wereld’ volgens het Franse culinaire magazine Le Chef. In Griekenland won de radicaal-linkse partij Syriza overtuigend de verkiezingen. Sterker nog: in geen tijd had men al een nieuwe regering op de been met de rechts-populistische Onafhankelijke Grieken.

Naast al het goede nieuws, hebben we ook een reeks minder opbeurende nieuwsfeiten op een rijtje gezet. De Griekse zanger Demis Roussos overleed op 68-jarige leeftijd aan maagkanker, nieuwsanker Hanne Decoutere kreeg ‘live’ op antenne een appelflauwte tijdens het laatavondjournaal (ze was ten prooi gevallen aan griep), het huwelijk van ex-Miss(elijk)maker Ignace Crombé en ‘zangeres’ Trisha is na zes jaar ten einde, voor het eerst zullen dit jaar meer Europese vrouwen sterven aan de gevolgen van longkanker dan aan borstkanker, de stad New York kreeg excuses van de weerdienst na een foute sneeuwinschatting (de voorspelde 70 tot 80 cm werden uiteindelijk maar 15 cm), een beslissing ten gronde in het Limburgse Noord-Zuiddossier werd weer uitgesteld, een 19-jarige student, Tarik Z. genaamd, dringt de NOS binnen met een neppistool en legt de hele programmatie lam en Westvleteren 12 is niet langer het ‘beste bier ter wereld’ maar wordt nu opgevolgd door Toppling Goliath Kentucky Brunch. Er staan gelukkig nog 12 Belgische bieren in de top 100. Charlie Hebdo stopt er voor onbepaalde tijd eventjes mee. Na enkele hectische weken willen de overblijvende redactieleden nu een pauze inlassen. Wie nog steeds op Facebook vertoeft is akkoord gegaan met de nieuwe privacyregels. Er duiken ook berichten op over een eventuele afschaffing van de maaltijdcheques. Toch blijven er tot nader order zowel grote tegenstanders als rabiate voorstanders van dit systeem. Twee mindere voetbalberichten: AC Milan speler Philippe Mexès ging helemaal door het lint aan het slot van de verloren bekerwedstrijd tegen Lazio. Hij kreeg een terechte rode kaart. Lachen met voetbalclub Lierse is tegenwoordig verworden tot een heuse (H)a(H)a-Erlebnis. Hun vorige coach Slaviša Stojanovič bood zelf zijn ontslag aan en werd meteen opgevolgd door Liersemonument Herman Helleputte. Nauwelijks twee dagen later haakte HH al af omwille van gezondheidsredenen. Als wij gezond blijven zijn we volgende week uiteraard weer trouw op post. Tenzij de spetterkak die mij gisteravond ten deel viel zich heel sterk zou doorzetten de komende dagen. In dat geval hoop ik te allen tijde mijn gevoeg te kunnen doen in de tuin van een Standardfan. Naar het schijnt houden die jongens daar van dit plastisch soort humor!

Posted 31/01/2015 by ambijans in Algemeen

De vraag van de week (44)   Leave a comment

vw polo blue silk

Voilà, dit prachtexemplaar wordt ergens vanaf april 2015 mijn nieuwe ‘compagnon de route’. Echte kenners zien onmiddellijk dat dit een VW Polo BlueMotion 1200 TSI is. Ik kies dus voor de opvolger van mijn vorige model VW Polo, een donkerblauw exemplaar, dat anders eind april zijn negende verjaardag had gevierd. De versie van 2015 heeft geen donkerblauw exemplaar meer in de aanbieding, dus koos ik voor blue silk. Je had ook nog een cornflower blue versie, maar dat was nu net het soort blauw dat me niet meteen aansprak. Ik was bijzonder tevreden over mijn vorig exemplaar, eveneens een 1200 motor maar eigenlijk een bijzonder vinnig wagentje. Veel mensen die een nieuwe wagen kopen hebben vooraf veel twijfels, niet alleen over het model dat ze willen kopen maar ook over andere niet onbelangrijke details. In mijn kennissenkring zijn er nogal wat mensen geïnteresseerd in mooie wagens. Ikzelf uiteraard ook, maar mijn besteedbaar budget is niet van dien aard dat ik mezelf een Porsche of Audi zou aanschaffen hoewel ik hun modellen wél knap vind. Mijn motto is ook: ‘Koop een wagen die bij je past’. Mijn nieuwe auto had bijvoorbeeld ook een VW Golf kunnen zijn, maar de recentste facelift van de Golf vond ik niet zo boeiend. Mijn voorbije Polo-ervaring was een schot in de roos, dus was de keuze relatief snel gemaakt. Het onderhoud bij Volkswagen durft al eens aan de prijzige kant te zijn, maar de goede service en de vriendelijkheid van het personeel compenseert dat enigszins. Ik laat mijn vorige wagen ook gewoon over aan de garage: uiteindelijk kreeg ik exact de overnameprijs die ik vooraf in gedachten had. Als alles goed is, bollen wij nog tot ergens begin april met de vorige auto rond om ‘m daarna in te ruilen voor een spiksplinternieuw exemplaar. De vraag van deze week is weer betrekkelijk eenvoudig: ‘Op welke elementen let je best bij de aankoop van een nieuwe wagen?’ Met sommige elementen heb ik rekening gehouden, andere raadgevingen sloeg ik (koppig als ik ben) stevig in de wind.

De allerbelangrijkste tip is natuurlijk dat je de tijd moet nemen om over je keuze na te denken. Impulsief de eerste de beste wagen kopen is geen sterk signaal. Bepaal welke wagen jouw voorkeur geniet, vergelijk enkele modellen met mekaar, onderhandel over de dingen die jij belangrijk vindt aan je wagen en beslis daarna om al dan niet tot aankoop over te gaan. De ideale auto zoeken is relatief simpel: heb je een gezinswagen, een stadswagen of juist een tweede wagen nodig (gesteld dat je partner er één heeft)? Maak je veel kilometers qua woon-werkverkeer of staat de auto meer eenzaam op een parking? Heb je een diesel of benzinemotor in gedachten of durf je het risico nemen om een elektrische wagen aan te kopen? Veelvuldig vergelijken is zeker niet slecht. Je kan via de car configurators van diverse automerken al een redelijke indicatie krijgen over de vermoedelijke verkoopprijs. Eens door een autotijdschrift bladeren kan zeker geen kwaad. In het tijdschrift Autogids bijvoorbeeld krijg je een reëel beeld van het huidige aanbod. Ook een testrit maken met je geprefereerde wagen is helemaal niet verboden! Als je veel tijd hebt (of er gewoon veel tijd in wil steken) kan je bij verschillende dealers prijsoffertes laten maken voor de wagen van jouw keuze, zonder enige aankoopverplichting. De ervaring leert dat er al eens een aanzienlijk prijsverschil kan opduiken. Dit kan je dan weer uitspelen bij de dealer die eigenlijk jouw voorkeur geniet. Dat betekent echter niet dat je hierdoor zeker je slag thuis zal halen. Zo las ik bijvoorbeeld in een vakblad dat dealers maximum 8 à 10 % winst kunnen maken op een gloednieuwe wagen. Als hun verkoopprijs al behoorlijk scherp is, gaan ze zeker niet onder een bepaalde prijs duiken. De winstmarge op het basismodel is een stuk kleiner voor de dealer dan wanneer je beslist om allerlei extra’s in je wagen op te nemen. Wie multimediasnufjes wil, speciale velgen of een parking system, gaat daar bijna altijd een meerprijs voor moeten neertellen. Sommige dealers bieden ook een financieringsplan aan voor de wagen in kwestie. In bepaalde gevallen ben je zelfs voordeliger uit dan via je bank. Hou dan wél in je achterhoofd dat het altijd één van de twee is: als je gunstige financieringsvoorwaarden kan bedingen, is de algehele korting voor de wagen niet zo groot. De merken die uitstekende kortingsvoorwaarden hebben, zijn niet geneigd om dat te combineren met pakweg kredieten tegen 0 %. Het devies luidt dus: ‘Choose wisely!’

Posted 30/01/2015 by ambijans in Algemeen

Verjaardagsetentje bij ‘Slagmolen’ (Opglabbeek)   Leave a comment

logo slagmolen

Je zal mij niet zo snel uit de Bijbel horen citeren, tenzij het een culinaire bijbel zou zijn uiteraard. In de Knack Restaurantgids 2012, die wij in huis hebben staat het volgende: ‘Hedendaagse klassieke keuken met topproducten, wars van elke culinaire trend, of die nu uit Spanje, Scandinavië of Japan komt aanwaaien. Bert Meeuwis ontwikkelde een eigen stijl en dat is te nemen of te laten. Die stijl is helemaal niet ouderwets of rustiek, de chef werkt met moderne keukenapparatuur, maar ‘What you see is what you get’. Zijn gerechten zijn strak geregisseerd om de zuiverheid van de compositie te benadrukken. Hij dresseert geen miniatuurtjes, omdat zulks niet bijdraagt tot gastronomische opwaardering. Meeuwis kookt zelfzeker en treffend en fijnproevers weten, dat wat eenvoudig lijkt, dikwijls verre van eenvoudig is. De omschrijvingen van de gerechten op de kaart bevatten geen belletrie, hij noemt de gerechten bij naam en that’s it. Het restaurant met veranda is ondergebracht in een 16de-eeuwse watermolen, heeft een prachtige tuin en terras met een ruime privé-parking.’ Wat kunnen we daar zelf nog aan toevoegen? Slagmolen heeft – net als ‘Aan tafel bij Luc Bellings’ – al jaren twee Michelinsterren en is ondertussen een culinair begrip geworden in Limburg. Van die prachtige tuin gaan we helaas niet kunnen genieten vanavond, dus hebben wij gewoon extra veel zorg besteed aan de gasten die we meevroegen. Met de juiste disgenoten kom je tegenwoordig al een heel eind, toch? Lekker eten, gezellige babbel, iets drinken, genieten quoi!

UPDATE

Om klokslag half 7 spreken we af om vanuit casa Ambijans naar Opglabbeek te rijden. Mijn twee vrouwelijke tafelgenoten van vanavond (Hanne en Kim) geven mij als cadeautje een proefbox van vijf flesjes rode wijn, waar ik later twee grotere exemplaren van mag bestellen. De avond is op die manier meteen goed ingezet als we de ruime parking van Slagmolen opdraaien. Via een kronkelend paadje belanden we al gauw aan de voordeur. Er zijn blijkbaar werkzaamheden aan de gang (later op de avond horen we de chef zeggen dat er binnenkort nog een zaaltje bijkomt). Gastvrouw Karlijn neemt onze jassen aan en we worden door de sommelier naar onze tafel begeleid. Van ons drie heb ikzelf eigenlijk het beste zicht op de open keuken. Als aperitief kunnen we voor champagne gaan, dus doen we dat gewoon! Er is keuze tussen een brut rosé of de normale variant. Wij kiezen voor optie twee. De menukaarten worden meteen daarna uitgedeeld door chef Bert. We kunnen kiezen tussen twee menu’s, maar ook à la carte eten is mogelijk. Ik kan me vergissen, maar de à la carte gerechten zijn niet terug te vinden op de website, al kan het best zijn dat die nogal aan verandering onderhevig zijn. Gastvrouw Karlijn zet meteen twee aperitiefhapjes op tafel: een hoorntje van zalmmousse en eekhoorntjesbroodmousse en shiitake op een soort van aardappelnestje. We willen net een conversatie beginnen, wanneer chef Bert komt informeren of we een keuze hebben kunnen maken. Omdat het mijn traktatie is, besluit ik om voor het Slagmolenmenu te gaan. Omdat we graag hebben dat de dames heelhuids thuis geraken vanavond, verkiezen we om het zonder wijnsupplement te doen. Wat willen we dan drinken? ‘Doe anders maar een flesje rode huiswijn’ antwoord ik. Mijn eerste blunder van de avond is meteen een feit. De sommelier komt uitleggen dat hier niet écht het principe van de huiswijnen wordt gehanteerd. Verkiezen we een fruitige rode wijn of eentje met pit? Wij nemen er eentje met pit en krijgen een Franse wijn waarvan de naam me ontsnapt. De enige blunder die ik de rest van de avond nog maak, is het feit dat ik (in tegenstelling tot de vrouwen aan tafel) behoorlijk kruimel bij de broodjes, die in de loop van de avond à volonté worden aangeboden door een dame. Ons tweede rondje aperitiefhapjes komt er al snel aan: een parmezaankaaskrokantje van geitenkaas en paprika met een currysausje, twee gefrituurde mosseltjes met tartaar en een praline van bressekip. Ons laatste hapje is op basis van Zeebrugse garnalen en karnemelkdressing. Tot dan is het tempo vrij strak in de zaal. Toen wij arriveerden waren er twee tafeltjes bezet, maar tegen de tijd dat onze aperitiefhapjes de revue zijn gepasseerd zit de zaal helemaal vol. Het aanwezige cliënteel is heel divers: een aantal mannen in strak pak hebben hun vrouw meegenomen, maar er zitten ook mensen die het net zoals wij heel casual houden. Zo hebben we het graag!

Hierna kan ons Slagmolenmenu écht van start gaan. We starten met een tartaar van rund met kaviaar, die opvalt door de mooie stevige structuur. De smaak is alvast fantastisch. Hierna volgt een salade van kreeft met appel. Vervolgens doen we ons te goed aan gebakken coquilles met selder en notendressing. Heerlijk! Wat wellicht dé topper van de avond is komt hierna. In de open keuken zien we net daarvoor iemand een prachtige vis wegdragen. Het blijkt uiteindelijk niet onze vis, want die is kleiner van structuur. Wij krijgen gegrilde tarbot met witloof en mosterdsaus. Daarna volgt Bressekip met portsaus. Om het eten wat te laten zakken komt er dan schuim van yoghurt met violetsorbet. Voor de snoepers onder ons een lekker tussendoortje. Al is dat dan buiten de ‘finishing touch’ van de afsluitende Dame Blanche gerekend. Een jonge kok komt uit de keuken om een versgedraaide bol ijs op je bord te deponeren, iemand komt het desgewenst overgieten met een chocoladesausje en de échte zoetekauwen kunnen er nog een laag slagroom over draperen. Kim en ik wagen ons zelfs aan een extra rondje Dame Blanche. Hanne besluit dan dat haar thee het laatste is wat ze die avond zal consumeren, Kim gaat voor koffie, ik voor cappuccino. Er komen nog mini-oliebollen op tafel, we kunnen kiezen uit een arsenaal chocoladen snoepjes gaande van fondant chocolade, over truffels, gelatinesnoepjes tot brownies. Op die manier komen we helaas op het eindpunt van de laatste rechte lijn van ons etentje. Het is even over 23u, dus we zitten op dat moment ruim vier uur aan tafel! Wij vragen de rekening, rekenen keurig af (anders dreigt het risico dat we alsnog in de plonge terechtkomen). Bij het naar buiten gaan reikt de chef onze jassen aan en vraagt of alles naar wens was. Twee woorden: you bet! Op weg naar onze wagen merken we meteen de luxewagens op die de parking nog bevolken: een Range Rover, een Porsche Carrera en enkele Audi’s. Het enige obstakel dat we dan nog moeten overwinnen is de grote toegangspoort aan de straatkant: die schuift automatisch open wanneer we naderen. We zitten net op tijd in de wagen, want even later begint het te regenen. Later die nacht valt er zelfs sneeuw. Enkele algemene conclusies over ons etentje: iedereen was aan het einde van de avond uitermate tevreden. Meteen werden plannen gesmeed om in de toekomst nog eens te gaan eten, hetzij in een iets bescheidener en modaler restaurant. 😉 Wat viel ons nog op? Slagmolen is een heel mooi restaurant, zowel qua inrichting als algemene omkadering. Er zaten nogal wat jonge mensen in hun equipe, mensen met talent ook. Wij zagen een heel strakke service die in sneltempo begint, maar die gemoedelijker wordt naarmate de avond vordert. Je kan in alle rust eten en hierdoor ondergedompeld worden in de sfeer. Voor we er erg in hadden was de avond al voorbij. Ook een héle dikke pluim voor het comfortabele zitmeubilair. Die zijn met zorg gekozen, want op het einde van de avond (bijna 4 1/2 uur later) geen centje pijn aan ons zitvlees! Zo’n stoel mogen ze meteen op mijn werkplek neerpoten. 😀 Dit was in zijn geheel een unieke ervaring, die ons ten zeerste beviel. Aanrader!

Posted 29/01/2015 by ambijans in Algemeen, Culinair

Retroplaat van de week (37) Elvis Presley   Leave a comment

elvis presley

Mijn ouders zijn zelf altijd muziekliefhebbers geweest, weliswaar op een ander ‘level’ dan ondergetekende, maar dat zullen we dan maar aan de heersende tijdsgeest wijten. Als kind moet ik daar ook altijd mee bezig zijn geweest op de één of andere manier, want ik kan geen andere reden bedenken waarom ik anders voor mijn eerste communie (1979, uitgerekend in het jaar van het kind) een heuse radio-cassetterecorder cadeau kreeg met een aantal lege cassettes erbij. Dat toestel werd later vervangen door andere, betere exemplaren, waar ettelijke BRT TOP 30’s mee op tape werden vastgelegd. Mijn vader had ook een grote bandopnemer in huis, waarmee je muziek kon opnemen, zelfs op meerdere sporen. Uren luisterplezier gegarandeerd, zeker ten tijde van de Europarade die op één of andere Nederlandse radiozender werd uitgezonden. Ik kreeg een snelcursus ‘bandopnemer bedienen’ van mijn vader en ik kon aan de slag! En dan zwijgen we nog over de talrijke vrije radio’s die toen als paddenstoelen uit de grond oprezen. Ook in de wagen hadden mijn ouders een radio-cassettespeler staan. De herinnering aan één of andere Elviscompilatie staat me nog zeer helder voor de geest. Het beste, maar dan ook écht het allerbeste van Elvis Presley stond aan de ene kant van de cassette, op de andere kant het allerbeste van Vader Abraham. Kwalitatief lagen de twee genres mijlenver uit mekaar, maar ik heb later gelukkig meer aan ‘Jailhouse rock’ gehad dan aan ‘Het kleine café aan de haven’. 😉 Die compilatie op de autoradio (eind jaren ’70, begin jaren ’80) is naar alle waarschijnlijkheid door mijn vader zelf in mekaar gedraaid, dus doen we het met één van die dingen die je online vindt en waarop o.a. ‘Love me tender’, ‘In the ghetto’ en ‘Are you lonesome tonight’ terug te vinden zijn.

Posted 28/01/2015 by ambijans in Muziek

Dinsdagmenu Leo De Raeve   Leave a comment

leo de raeve

Ons allereerste dinsdagmenu van 2015 staat vanavond geprogrammeerd. Leo De Raeve, een geboren en getogen Zonhovenaar, werkt reeds meer dan 33 jaar als psycholoog in het Koninklijk Instituut voor Doven en Spraakgestoorden (KIDS) in Hasselt. Tijdens deze gratis lezing zal hij dieper ingegaan op de oorzaken van gehoorverlies, typische moeilijkheden van slechthorende/dove mensen, wat hoor je nog als slechthorende en wat niet, wanneer helpt een hoorapparaat, … Niet enkel een handige lezing voor slechthorenden, maar ook voor mensen die willen voorkomen dat hun gehoor wordt beschadigd. Het dinsdagmenu gaat door in de hoofdbibliotheek van Zonhoven centrum tussen 20u en 22u. De lezing is gratis, vooraf reserveren is niet nodig. Iedereen is van harte welkom!

UPDATE

Meer dan 50 mensen daagden op voor ons dinsdagmenu gisteravond. Als het goed is mag het ook worden gezegd: fantastisch dat nogal wat mensen trouw op post waren, zowel oude getrouwen als nieuwe gezichten. Het onderwerp ‘gehoorproblemen en hoe ermee om te gaan’ was dan ook een thema dat elke leeftijdscategorie beroert. Leo moest zijn onderwerp brengen voor een publiek dat niet uit vakmensen maar hoofdzakelijk leken bestond, maar hij bracht het er prima vanaf. Een moeilijke materie bevattelijk aan de man/vrouw brengen, het is niet iedereen gegeven! Het verbaast me trouwens ook hoe ver men al staat met deze technologie van cochleaire implantaten en aanverwanten. Nu ja, de techniek is nog ‘relatief’ nieuw maar eigenlijk nog niet bekend genoeg. Dokters en andere specialisten verwijzen in eerste instantie altijd naar hoorcentra, maar te oordelen naar wat ik gisteren zag zit er misschien meer toekomst in het implantatensysteem. Men is in al die jaren behoorlijk ver ontwikkeld met het systeem en het blijft volop in ontwikkeling. Bijzonder interessant dat we er eens kennis mochten mee maken!

Posted 27/01/2015 by ambijans in Algemeen

‘Birdman’ (Alejandro González Iñárritu) @ Roxy   Leave a comment

birdman

Gisteren kreeg mijn favoriete voetbalclub een flinke oplawaai in Luik, al werd er achteraf meer gebabbeld over het extrasportieve (schandalige tifo voor Steven Defour en zijn rode kaart in het begin van de tweede helft) dan over de wedstrijd zelf. Die was eigenlijk het aanzien niet waard. Anderlecht kon in de gegeven omstandigheden gewoon niet beter, Standard bakte er pas iets van toen ze in numerieke meerderheid op het veld stonden. Laat ons maar denken dat we een wedstrijd hebben verloren, maar nog geen (titel)strijd. Na een nachtje slapen focussen wij hier alweer op een nieuwe (werk)week. Er zit een heel gevarieerde week aan te komen. We starten die week in de bioscoop. ‘Birdman’, een zwarte komedie van Alejandro González Iñárritu, is met 9 nominaties één van de grote favorieten voor de komende Oscars. Vanavond ga ik ‘m in avant-première kijken in Koersel. Hopelijk herpakt de regisseur zich een beetje, want ‘Biutiful’ (zijn vorige film) vond ik persoonlijk een miskleun. De film is overigens de wederopstanding van acteur Michael Keaton. Het verhaal lijkt zelfs een beetje verwant met zijn persoonlijke leven. Een aan lager wal geraakte acteur die ooit een iconische superheld speelde, probeert zijn carrière weer nieuw leven in te blazen met behulp van een Broadway toneelstuk, gebaseerd op een Raymond Carver verhaal. Zijn plan komt echter in gevaar door het enorme ego van zijn hoofdrolspeler. Daarnaast heeft hij ook nog eens zorgen binnen de familie, wat het geheel er niet veel makkelijker op maakt. In andere rollen zien we o.a. Emma Stone en Edward Norton. De gebruikelijke trailer staat hier.

UPDATE

Een zo goed als volgelopen zaal gisteravond voor de avant-première van ‘Birdman’ en zij zagen allemaal een heel bijzondere film die in one shot (met de nodige digitale truukjes en beeldzwenkingen) in mekaar werd gestoken. De film is een stuk beter dan ‘The Imitation Game’, laat dat duidelijk zijn. ‘Boyhood’ en ‘The Grand Budapest Hotel’ gaan er bij de Oscars alvast een stevige concurrent aan hebben. Hoe dat komt? Het is een film in de film (nogal wat bekende Hollywoodsterren willen tegenwoordig ook iets betekenen in de theaterwereld), die nodeloze obsessie m.b.t. het sterrendom, die hang naar erkenning, een jazzdrummer op de gang die de soundtrack extra cachet geeft, de speelsheid waarmee de acteurs hun karakters vormgeven, het voortdurende geswitch tussen humor en ernst, woede en berusting, een film voor alle liefhebbers die een goed verhaal verkiezen boven special effects. Geen onnozel popcornvermaak, maar meer iets voor cinefielen! Het zal wel duidelijk zijn zeker? Topfilm! Ik vermoed echter dat hij niet voor alle bioscoopbezoekers is weggelegd.

Posted 26/01/2015 by ambijans in Film

Straffe 1000 (2241-2245)   Leave a comment

crystal fighters

Normaal had op deze plek een bericht moeten komen over mijn eerste verjaardagsetentje deze maand, dat vandaag gepland stond in Hasselt, maar het griepvirus sloeg ongenadig toe bij één van mijn familieleden. Het etentje wordt daardoor verplaatst naar vrijdag 17 april (als alles goed is). ’t Is dan wél niet meer mijn verjaardag, maar het blijft sowieso mijn verjaardagsetentje. Ik had er nochtans helemaal mijn (zes) zinnen op gezet, doch niet getreurd want ik heb donderdag a.s. ook een etentje opstaan. Dat tweede verjaardagsetentje wordt nu gewoon het allereerste. Probleem helemaal van de baan! We overbruggen deze dag met muziek en we kijken straks gewoon naar Standard-Anderlecht. Anders was dat ‘in uitgesteld relais’ geweest. Er is trouwens ook nog ‘Spaans’ bezoek, we kunnen dus onmogelijk van een mislukt weekend spreken. Oh ja, onze quizervaring van vrijdagavond in Lommel pakte behoorlijk goed uit: we stonden lang in de top 10 geparkeerd van deze vaste cat. 3 quiz, maar uiteindelijk 11de geworden op 23 teams, wat lang niet slecht was met dit deelnemersveld. Volgend weekend nieuwe kansen in Mol!

2241. Plage – Crystal Fighters (2010)

2242. What becomes of the broken hearted – Dave Stewart featuring Colin Blunstone (1981)

2243. Oh happy day – The Edwin Hawkins Singers (1969)

2244. Big bird – Eddie Floyd (1967)

2245. Shuffle – Bombay Bicycle Club (2011)

bombay bicycle club

Posted 25/01/2015 by ambijans in Muziek