Archive for februari 2015

‘Ik reis alleen’ (Samuel Bjørk)   Leave a comment

samuel bjørk

Vandaag gooien we er nog eens een spannend boek tegenaan! ‘Ik reis alleen’ is het razend spannende thrillerfenomeen van de Noorse schrijver Samuel Bjørk, over inspecteur Holger Munch en zijn collega Mia Krüger. Op het Noorse platteland wordt een zesjarig meisje gevonden, met een springtouw opgeknoopt aan een boom. Ze draagt vreemde poppenkleren en er hangt een vliegtuiglabel om haar nek met de tekst IK REIS ALLEEN. Na een intern onderzoek werd inspecteur Holger Munchs speciale onderzoeksteam opgeheven en werd hij overgeplaatst naar een regionaal politiebureau. Maar als het land wordt geteisterd door een sluwe moordenaar, wordt het team weer tot leven gewekt. Munchs prioriteit is om zijn beste onderzoeker, de extreem getalenteerde maar depressieve Mia Krüger, uit haar zelfgekozen isolement te halen. Dat is echter nog niet zo makkelijk. Auteur Samuel Bjørk debuteert met dit boek. Getuige de lovende recensies over dit boek wordt hem alvast een mooie carrière voorspeld.

Posted 28/02/2015 by ambijans in Literatuur

Retroplaat van de week (40) The Cure   Leave a comment

disintegration

Vandaag keren we terug naar 1989, het jaar waarin The Cure ‘Disintegration’ uitbracht. Het is misschien niet het allerbekendste album van de band, maar het krijgt op muzieksites her en der bijzonder hoge scores en het stond toevallig ook nog eens integraal op youtube, dus de keuze was snel gemaakt. Hun allergrootste hit, ‘A Forest’, dateert uiteraard van veel vroeger maar daarnaast hebben ze nog tal van topnummers uitgebracht, genoeg materiaal alleszins om op eender welk festival een soort van ‘best of’ te kunnen spelen. Ikzelf heb ook een aantal dingen van hen op single gekocht en ik durf mezelf een klein beetje fan te noemen ook al ken ik lang niet alles. Genoeg fan ook om in 2008 voor hun doortocht in het Sportpaleis tickets te kopen, terwijl ik die avond eigenlijk kaartjes had voor Adriaan Van den Hoof in de Muze. Nooit geen spijt van gekregen, want The Cure stond op mijn lijstje van bands die ik nog ooit ‘live’ wilde meemaken. In het Sportpaleis gaven ze drie uur het beste van zichzelf: Robert Smith was wat toegenomen in omvang, maar met de verrekijker in de hand konden we zelf vaststellen dat zijn kapsel nog steeds in originele staat verkeerde. 😉 Het enige mindere aan de avond: net vóór het concert gingen we iets eten en daarbij beet ik m’n middelste tand stuk op een olijf. Dom dom dom natuurlijk! Soit, de tandarts wist er achteraf raad mee dus geen vuiltje aan de lucht. ‘Pictures of you’, ‘Lovesong’ en ‘Lullaby’ zijn enkele hoogtepunten op ‘Disintegration’, maar er is meer zoals je kan vaststellen via dit linkje!

Posted 27/02/2015 by ambijans in Muziek

De vraag van de week (47)   Leave a comment

13527-Plassen%20door%20bier

Met het volgende probleem is waarschijnlijk al iedereen van jullie ooit geconfronteerd geweest: je gaat naar een plek (een feest, een voorstelling, een evenement, …) waar je gezellig iets kan drinken. Ik zal het voor de makkelijkheid op mezelf betrekken: vorige week dinsdag was het Vette dinsdag tijdens carnaval. Sinds vorig jaar bezoek ik dat evenement opnieuw nadat ik een aantal jaar mijn portie aan Fikkie had gegeven. Vorig jaar hield ik het na nauwelijks twee uur voor bekeken. Niet dat het dit jaar zo extreem goed werd, maar ik vermoed dat het uiteindelijk toch 10 over 5 was toen ik het pand verliet (in dit geval een ordinaire tent). Je drinkt een aantal cavaatjes (kan hier rustig worden vervangen door eender welke andere alcoholische dranksoort), je gaat tussendoor een keertje naar het toilet, drinkt nog wat en daarna begint de spreekwoordelijke miserie. Na elk drankje dat je consumeert lonkt hierna het toilet. En het is geen valse aandrang als je ter plaatse eens stevig in de pot staat te plassen! ‘Waarom moeten we zo vaak plassen na een paar glazen alcohol?’

De Australische arts Karl Kruszelnicki zegt in een interview met ‘The Daily Mail’ dat ons brein het antidiuretisch hormoon ADH, aanmaakt. Dat zorgt ervoor dat we onze plasjes langer kunnen ophouden. Als je alcohol drinkt, dan produceren de hersenen niet zo veel ADH als je nodig hebt en werken het brein en de nieren niet meer vlot samen. Ons lichaam breekt alcohol af. Enerzijds moeten de nieren de gevormde afvalstoffen (osmoles) verwijderen. Dit triggert een verhoogde urineproductie. Anderzijds onderdrukt alcohol – op onaangepaste wijze – de productie van het antidiuretisch hormoon in de hersenen. Naast een verminderde productie in de hersenen, zijn de nieren minder gevoelig aan het ADH hormoon. Daarom krijgen we een overmatige productie van sterk verdunde urine. Dit uit zich door frequent te moeten plassen, waarbij de urine een heldere kleur heeft. Een gevolg van het overmatig plassen van zeer verdunde urine is dat het bloed gaat indikken en dat we hierdoor dorst krijgen. Dit fenomeen ligt aan de basis van de ‘nadorst’. Prikkeling van het dorstcentrum doet ons drinken en zet in de hersenen tevens ADH vrij. Dit laatste gebeurt echter minder efficiënt zolang er alcohol in het bloed zit. Ingedikt bloed is één van de factoren die bijdraagt tot een kater. Vandaar dat je een hangover kan verlichten door veel water te drinken na een zwaar nachtje, net voor je gaat slapen.

Posted 26/02/2015 by ambijans in Algemeen

Straffe 1000 (2266-2270)   Leave a comment

handsome family

Vanavond staat er een quiz voor het goede doel op het programma. Uiteraard vaardigen wij enkele Moedige Missers af om deel te nemen, in de prijzen vallen zal er naar alle waarschijnlijkheid niet inzitten vrees ik. Hebben we nog ander nieuws? Yep, als alles goed gaat ondernemen wij in de periode februari-maart 2016 een eclipsreis die ons gedurende tweeënhalve week door vier landen zal gidsen: Thailand, Laos, Cambodja en Indonesië. Voorwaar een mooi vooruitzicht! Vandaag staat er nog eens muziek uit onze lijst op het menu met een klein linkje: allemaal afkomstig uit een film of tv-serie.

2266. Far from any road – The Handsome Family (2003)

2267. Wild Palms theme – Ryuichi Sakamoto (1993)

2268. Sugar man – Rodriguez (1977)

2269. Les revenants main theme – Mogwai (2012)

2270. Battlestar Galactica theme song – Stu Phillips (1978)

stu phillips

Posted 25/02/2015 by ambijans in Muziek

Dinsdagmenu Kris Claes   Leave a comment

Kris Claes

Maandagavond filmavond, dinsdagavond lezing op het werk. Alweer het tweede dinsdagmenu van 2015, dit keer met Kris Claes. Zonhovenaar Kris Claes is bachelor in de orthopedagogie en directeur Belangenbehartiging bij VOKA – Kamer van Koophandel Limburg. Ook richtte hij in 2006 YAR Vlaanderen (Youth at Risk) op, een organisatie die “probleemjongeren” helpt een plaats te vinden in de samenleving. Daarnaast kan je o.a. ook Villabasta, basketbalclub Limburg United en freinetschool De Toverfluit (on)rechtstreeks aan hem koppelen. Stof genoeg dus voor een interessante lezing. Gratis toegang, inschrijven is niet nodig. De lezing start om 20u in de hoofdbibliotheek van Zonhoven (Kerkplein 80), het einde is voorzien rond 22u. Allen van harte welkom!

UPDATE

De moordende concurrentie van het CL-voetbal op tv vormde vanavond gelukkig geen belemmering voor het dinsdagmenu van Kris Claes. Die had geen hippe pps-presentatie in mekaar gestoken maar hij deed het heel oldskool met een flipover. Daarop prijkten drie grote kernwoorden die vaak zouden terugkeren: keuze, instituten en community. De mens wordt gevormd door de keuzes die hij maakt. Veel te vaak zoekt men drogredenen om zich achter te verschuilen als iets niet werkt of verkeerd uitpakt. Men wijt dat falen dan aan de instituten en de mensen daarrond om die mislukking te camoufleren. Mensen krijgen kansen in het leven, men moet ze alleen durven aangrijpen. Binnen al die instituten en daarrond beweegt zich een hele community, soms met verschillende ideeën maar ‘in the end’ willen we allemaal hetzelfde: ons doel bereiken. Er wordt té vaak geïnsinueerd dat pakweg VOKA en de vakbonden lijnrecht tegenover mekaar staan. Dat klopt niet helemaal: ze streven allemaal iets na, zij het dan op verschillende manieren. In de ideale wereld moet je de community (samenleving) zien als een verzameling, een venndiagram. In het midden heb je de unie (‘het explosieve deel’ zoals Kris het noemde), daar liggen de opportuniteiten om elkaar te vinden in een compromis. De grote kunst is uiteraard om ervoor te zorgen dat er zowel economisch als sociaal een goed evenwicht wordt gevonden waardoor de community er in zijn geheel beter van wordt. Na enkele vragen uit het publiek leek het erop dat we in een polarisering terecht zouden komen: de rijke toplaag (die rijker is dan het geheel van de armste bevolkingsgroepen zeg maar) zou in één klap de problemen kunnen oplossen als ze financieel solidair zouden zijn. Een misvatting en te simplistische redenering volgens Kris. Marc Coucke bijvoorbeeld investeert de winst van zijn vorige bedrijf opnieuw in de economie. Met een beetje geluk gaat hij in 2020 kunnen bewijzen dat hij 2.000 nieuwe jobs heeft gerealiseerd. Tegen die tijd is de man in de straat nog steeds aan het polariseren: het verschil tussen de Walen en de Vlamingen (de mentaliteit, de transfers, …), het nut van onze vakbonden, het aanstellen van buitenlandse arbeidskrachten, … Het is dus zaak om te handelen en te doen in plaats van met de vinger te wijzen naar ‘mogelijke’ schuldigen. We stevenen nl. af op een situatie waarin we alle arbeidskrachten gaan nodig hebben om de situatie enigszins leefbaar te houden. Btw, in de discussie kwam VOKA niet zo vaak naar voor, al lijkt het nu misschien alsof dat wél het geval was. We zagen trouwens ook nog een filmpje waarin duidelijk werd wat YAR dagelijks doet.

Posted 24/02/2015 by ambijans in Algemeen

‘Whiplash’ (Damien Chazelle) @ Roxy   Leave a comment

whiplash

Na enkele dagen pianoriedels gooien we het vanavond over een andere boeg: een prominente rol is straks weggelegd voor de drums. Met een beetje geluk zullen ze o.a. aankondigen dat J.K. Simmons een Oscar heeft gewonnen voor ‘beste mannelijke bijrol’. Dat wordt althans verwacht. But first things first: waarover gaat ‘Whiplash’? Andrew is een veelbelovende 19-jarige drummer die studeert aan een berucht conservatorium in Manhattan. Hij wil echter niet zo maar een muzikant zijn. Achtervolgd door de mislukte carrière van zijn vader, die schrijver was, en de angst dat het wel eens genetisch kan zijn, droomt hij ervan om de top te bereiken. Vastbesloten om niet in de voetsporen van zijn vader te treden oefent hij dagelijks tot zijn handen letterlijk bloeden. De druk wordt nog groter als hij wordt uitgekozen om in de schoolband te spelen onder leiding van de beruchte Terence Fletcher, een barbaarse muziekleraar die er alles voor over heeft om het potentieel van zijn student naar boven te halen. In verdere rollen zien we o.a. Miles Teller en Melissa Benoist. Regisseur van dienst is de jonge Damien Chazelle. Jullie hebben alleen nog een trailer te goed!

UPDATE

Twee woorden om deze prent te omschrijven: schitterende film! Niet enkel een fantastische muziekfilm, maar ook eentje waarin de acteurs bijzonder goed tot hun recht komen. Een waar huzarenstukje als je beseft dat de film met een vrij beperkt budget (naar Hollywoodnormen dan) vrij snel (19 dagen!) werd ingeblikt. Dat kwam vooral door het feit dat Miles Teller zijn carrière ondertussen een hoge vlucht heeft genomen. Volkomen terecht trouwens, net zo zeer als de Oscar die J.K. Simmons inderdaad in de wacht wist te slepen. Ik zag ‘m eerder al in ‘Juno’ en ‘Burn after reading’ maar in deze rol schakelt hij meteen een level hoger! De chemie tussen beide hoofdpersonages is geweldig, de gespeelde muziek is top en de eindscène is werkelijk memorabel! Om een goed muzikant te worden en om aan de top te blijven moet je waarschijnlijk hard oefenen en flink repeteren, maar ik mag hopen dat er niet in elke muziekleraar op school een Terence Fletcher zit. Het is niet verkeerd om mensen te harden en hen te pushen om het beste uit zichzelf te halen, maar wanneer ambitie ontaardt in sadisme kan je jezelf wel vragen beginnen te stellen. Maar zoals reeds gezegd: topfilm!

Posted 23/02/2015 by ambijans in Film

Keek op de Week (123)   Leave a comment

Jokes moppenboek is één grote grap

De ellendige muziek die deze week door de ether schalde op onze werkplek bleek dit keer niet afkomstig van het schreeuwerige StuBru maar kwam van Q-music, een zender die volgens ons vrijwel zeker een huismerk is in de hel. Ik weet bijzonder weinig over Q-music, tenzij dan dat Wim Oosterlinck er al jaren tot het vaste meubilair behoort en dat hij een blonde sidekick heeft die Joke van de Velde heet. Ik vind Joke best een aantrekkelijk kind, ook al zit ze ondertussen in haar mid-thirties. Wat er allemaal uitkomt op de radio is echter zelden van hoog niveau. Niet dat het voor mij altijd high brow of intellectueel gezwets moet zijn, maar voor Joke is het devies ‘Tais-toi et sois belle’ ooit uitgevonden denk ik. Nu is ze weer op het lumineuze idee gekomen om een moppenboek op de markt te brengen, al lijkt het voorstel in dit geval uit de hersenpan van Oosterlinck afkomstig te zijn. We hebben volstrekt geen idee welke gillers er in het boek zijn terug te vinden (ik durf dit boek zelfs niet op onze bestellijst te plaatsen voor de bib), al lijkt ons dat geen must. Wij gokken dat het algemene niveau dit filmpje zal benaderen. Doe er je voordeel mee zou ik zeggen!

We zullen deze week eerst de nieuwsberichten afhandelen waarin vrouwen een hoofdrol spelen. Zo kreeg een andere ex-Miss, Tanja Dexters,een schadevergoeding van kwaliteitsblad Dag Allemaal na zogenaamde pikante onthullingen over haar privéleven, Anne Teresa De Keersmaeker kreeg een onderscheiding in Oostenrijk, in de bioscoop liep het storm voor ‘Fifty Shades of Grey’, Lady Gaga heeft zich verloofd en de Antwerpse universiteit trok aan de alarmbel omdat de Nederlandse pornoproducente Kim Holland een filmpje had gedraaid met blonde del ‘Cloë’ en ze waren daar niet zo wild van aan de unief. Ondertussen is het betreffende filmpje offline gehaald en vervangen door een andere slet die als schuilnaam ‘Julie’ meekreeg en waarvan het filmpje werd geprepareerd in Lommel. Als dat maar goed komt! Zou SP.A burgemeester Peter Vanvelthoven durven ingrijpen? Ook Junior Eurosong sterretje Laura Omloop kwam in moeilijkheden nadat haar ex-vriendje een naaktfoto van haar op Twitter plaatste. Hopelijk is dit opnieuw een flinke waarschuwing voor jonge mensen dat ze toch moeten oppassen met hun privacy en hoe die eventueel kan worden geschonden als ze eventjes niet opletten. Zangeres Lesley Gore is uitgefeest, zij overleed op 58-jarige leeftijd aan longkanker.

Deden de mannen het dan zoveel beter? Turkse parlementsleden gingen nog eens met mekaar op de vuist, de Belgische fiscus lijkt zich dan toch te buigen over de belastingconstructies van onze Belgische topvoetballers, Luca Brecel stuntte tegen Mark Selby en onze prins Laurent praat dagelijks met de doden. Wil je graag weten hoe het met een dierbare overledene gaat? Slechts één adres! Er waren ook twee voetbalclubs die zich stevig misdroegen: Chelsea en Feyenoord. Die van Chelsea maakten zich onnuttig in de Parijse metro met racistische small talk en de Rotterdamse no brainers maakten er een puinhoop van in het historisch centrum van Rome. Club Brugge boekte een prima resultaat in Denemarken (kwalificatie wenkt) en Anderlecht voetbalde goed maar vergat af te werken. Zij zullen hun klus in Rusland moeten afmaken. Tweede klasse lijkt inderdaad het vagevuur in ons Belgische voetballandschap: Bergen is failliet en met RC Mechelen gaat het stilaan dezelfde richting uit. Hoe dat de verdere competitie in de war zal schoppen zullen we de komende weken ervaren. Popgroep Blur kondigt voor april een nieuw album aan, de dertienjarige Lars uit Vlamertinge pleegde zelfmoord na voortdurende pesterijen en ex-wielrenner Claude Criquielion overleed op 58-jarige leeftijd na een zware beroerte.

En we eindigen met wat berichten van algemene aard: 10 % van de Vlaamse professoren faalt op een Engelse taaltest, de cycloon Marcia houdt lelijk huis in Australië, er is iets grondig mis met de kwaliteit van de XTC-pillen, Griekenland krijgt vier maanden extra hulp van de EU, dan toch geen staakt-het-vuren in Oekraïne en Wout Bru opent een nieuw restaurant in Gent, zijn ex doet hetzelfde maar dan in Schilde. De actie ‘Dagen zonder vlees’ is gestart en zal 40 dagen duren, tienduizenden mensen bij de herdenking van de schietpartij in Kopenhagen, Faithless zal op TW Classic spelen (naast Anouk en Robbie Williams), ‘Timbuktu’ won de César voor ‘beste film’, we mogen in de toekomst nog films verwachten over Charlie Hebdo en over Edward Snowden, 42 % van de Belgen vindt werkloosheid het grootste probleem in onze maatschappij, de eventuele naamsverandering van Cara Pils naar Everyday Pils werd niet meteen op algemeen gejuich ontvangen door de fans, de laffe zoutzuuraanval door één idioot in de Delhaize van Antwerpen Zuid en onze regering wil de razend populaire illegale Netflixvariant Popcorn Time aan banden leggen. Dat carnaval vieren niet altijd van een leien dakje loopt werd afgelopen week ook duidelijk. Over onze Vette dinsdag hadden we weinig te klagen, maar er vielen wél enkele doden. De één werd aangereden door een roekeloze automobilist, de ander werd dood aangetroffen in een garagebox in Aalst door carnavalisten. In Valkenburg beviel een carnavaliste tijdens het carnavalbal van een tweeling. Ze kreeg daar geen buikpijn (zoals ze zelf dacht) maar gewoon weeën. Hoe het met de Academy Awards afloopt lees je pas in onze volgende Keek, want die gebeurtenissen spelen zich af in de nacht van zondag op maandag. Wij zijn volgende week graag terug op de afspraak, tenzij een flauwe mop van Joke van de Velde of een slecht verteerde xtc-pil ons helemaal zou slopen! 😉

Posted 21/02/2015 by ambijans in Algemeen

Piano_anders #5 @ CCHA   Leave a comment

Hauschka

Gisteren nog Bent Van Looy aan de piano, vandaag alweer een pianohoogdag maar dan anders! De laatste 10 jaar is er een opvallende heropleving van pianomuziek. Pianomuziek geschreven door jonge klassieke en/of klassiek geïnspireerde muzikanten/componisten. Dat was de aanleiding om in februari 2011 een eerste editie te organiseren van Piano_anders. Na optredens van o.m. Nils Frahm, Dustin O’Halloran, A Winged Victory For The Sullen, Jan Swerts, Fabrizio Paterlini, Rachel Grimes, Lubomyr Melnyk en Poppy Ackroyd is deze vijfde editie volledig gewijd aan één enkel label: Sonic Pieces. Elke release van dit unieke Berlijnse label – dat ook Nils Frahms debuut uitbracht – komt in een gelimiteerde, genummerde en handgemaakte oplage met een cover in stof, verfijnd reliëf en minimale typografie en grafische elementen. Opnieuw een niet te missen avond voor liefhebbers van Wim Mertens, Erik Satie, Arvo Pärt, Ludovico Einaudi, Jóhann Jóhannsson, Ólafur Arnalds en de reeds genoemde artiesten.

We krijgen straks drie optredens voorgeschoteld: Otto A. Totland is één helft van het geweldige neoklassieke Noorse duo Deaf Center dat door Humo werd omschreven als ‘de Scandinavische neven van Boards of Canada’. Op zijn solodebuut ‘Pinô’ laat deze meester van de melancholie 18 composities horen met subtiele en ijle pianostukken die je als luisteraar volledig weten in te pakken. Een meesterwerkje! Moon Ate The Dark bestaat uit de Engelse Anna Rose Carter en de Canadees Christopher Brett Bailey. Met Londen als uitvalsbasis maken ze sinds 2009 muziek die een emotionele soundtrack van verlangen en nostalgie vormt. De minimalistische pianostukken van Anna Rose worden door Christopher ter plekke deels elektronisch bewerkt tot wonderschone soundscapes. Voorjaar 2015 verschijnt hun tweede album op Sonic Pieces. Hauschka (pianist/componist Volker Bertelmann) speelde in 2011 al op de eerste editie van Piano_anders; delen van dat concert werden zelfs op cd uitgebracht in Japan. Naast enkele releases op Fat Cat (Sigur Rós, mum, Max Richter, …) en het nieuwe ‘Abandoned city’ op City Slang bracht hij in 2011 ‘Pan Tone’ uit op Sonic Pieces, een samenwerking met Hildur Gudnadóttir. Hauschka exploreert als klassiek geschoold pianist volop de mogelijkheden van de (prepared) piano. Puristische of academische perfectie is hem volkomen vreemd: hij gebruikt de piano eerder als middel om ritmes voort te brengen dan melodie. Zijn werk toont gelijkenissen met het minimalisme van Steve Reich, Philip Glass en Michael Nyman en valt het best te beschrijven als ‘musique concrète with a twist.’ Door zijn piano te manipuleren creëert Hauschka composities die het serieux van de postklassieke muziek ontwapenen en aantonen dat klassiek ook speels kan zijn.

UPDATE

Iedereen mocht goed kort bij mekaar zitten vooraan, de plek waar dit soort muziek het best tot de liefhebber kan doordringen. Ik zeg hier met nadruk ‘liefhebber’ maar ik ben verre van een kenner. Naar mijn gevoel brachten alle performers het er vrij goed vanaf, al deden ze allemaal iets héél anders. Otto A. Totland mocht het spreekwoordelijke ijs breken en hij gaf vooraf aan dat hij stukken uit zijn solodebuut zou spelen. Hij mocht aardig zijn best doen, want vanavond zaten zijn ouders in de zaal. Na pakweg 40 minuten was er een eerste korte pauze van ongeveer 10 minuten. Hierna kwam het duo Moon Ate The Dark aan de beurt, dat er zonder zichzelf voor te stellen aan begon. Dat gebeurde pas even later: zij speelde piano, hij zorgde voor de soundscapes, voorwaar een aardige combinatie! Hauschka tot slot was de meest spraakzame van de avond. Hij excuseerde zich er zelfs voor, want hij was vooral gekomen om stukken te spelen uit ‘Abandoned city’. Blijkbaar is de man een graag geziene gast in Hasselt, want naast Brussel staat deze stad met vijf à zes concerten stevig op plek twee qua Belgische doortochten. Iets vóór 23u zat het erop. Na het gebruikelijke drankje in de foyer waren wij net voor middernacht terug in Zonhoven. Vreemde gewaarwording trouwens dat dit alweer ons voorlaatste evenement was in CCHA dit seizoen: nu Oddarrang en Dans Dans werd uitgesteld focussen wij alweer op Javier Guzman (1 april).

Posted 21/02/2015 by ambijans in Concert, Muziek

Bent Van Looy & Strings @ CCHA   Leave a comment

Bent Van Looy

Als wij de vaderlandse muziek een stevig hart onder de riem kunnen steken, dan zullen wij dat niet nalaten. Ik durf hier dus openlijk te bekennen dat ik al van in hun prille beginperiode een dikke boon heb voor Das Pop. Geloof het of niet, maar vooralsnog zag ik hen nooit ‘live’ spelen. Wie Das Pop zegt, zegt eigenlijk Bent Van Looy, dus we komen vanavond al een flinke stap dichter. Bent Van Looy is een echte renaissance man. Nadat hij met Das Pop in 1998 Humo’s Rock Rally wint, volgen met de groep vier gesmaakte albums en succesvolle tournees door België, Europa en zelfs Japan. Maar Bent schildert ook. Maakt een radioprogramma. Ontwerpt zijn eigen modelijn en het etiket voor Cuvée BVL. Schittert in ‘De slimste mens’. Drumt bij zijn jeugdvrienden van Soulwax. En hij zetelt in de jury van ‘The voice van Vlaanderen’. Tussendoor verhuisde hij in 2005 naar Parijs. Werd ondertussen ook vader. In Parijs werkte hij gedurende verschillende jaren aan de stuk voor stuk persoonlijke songs met sierlijke pianolijnen die in 2013 belandden op zijn eerste bezwerende soloplaat ‘Round the bend’, opgenomen met rasmuzikant en producer Jason Falkner (Soulwax, Beck, Air) in Hollywood. Na een beperkte reeks concerten vorig jaar in o.a. Antwerpen, Gent en Brussel gaat Bent Van Looy nu opnieuw (beperkt) op tour mét extra strijkers. Need we say more?

UPDATE

Het wordt een behoorlijk regenachtige rit richting Hasselt, die op de parking nog wordt ontsierd door een jonge chauffeuse die best nog wat skills kon gebruiken in de categorie ‘hoffelijk parkeren’. Een volle zaal (800 mensen) en een Bent/band (?) in topvorm: meer heb je dan eigenlijk niet nodig voor een geslaagde avond. Al kwam dat wat ons betreft niet altijd even goed uit de verf. Bent is een goeie zanger, een grappige verteller ook maar ik miste toch dat tikkeltje extra. Nu werd het eigenlijk een avondje ‘easy listening’ met Bent. Zolang hij assistentie kreeg van de strijkers was het best goed, de momenten zonder vond ik een stuk minder. Hij bracht grotendeels songs uit ‘Round the bend’ die werden ondersteund door zijn persoonlijke mijmeringen. Hier en daar dook een cover op (Colin Blunstone, David Bowie, Jason Falkner en Michael Jackson). Toen hij op een gegeven moment zelfs begon te fluiten, vreesden wij voor The Scorpions maar zover kwam het gelukkig niet. Oorspronkelijk zou hij 75 minuten spelen maar hij klokte uiteindelijk af op bijna één uur en drie kwartier. Tijdens het laatste bisnummer vergat hij al snel de tekst (‘Iemand met een iPhone in de zaal of iemand die mijn teksten beter kent dan ikzelf?’), wij bedekten het graag met de spreekwoordelijke mantel der liefde … ook al omdat wij stevig hunkerden naar een Aperol spritz in de foyer. Onze conclusie: prima entertainment voor een vrijdagavond, maar geen topper!

Posted 20/02/2015 by ambijans in Concert, Muziek

‘De aft’ (Yves De Pauw) @ HHT   Leave a comment

cast van 'de aft'

’t is alweer een tijdje geleden maar de volgende drie dagen gaan we hier nog eens cultureel verantwoorde bijdrages leveren. Vanavond zitten we bij Het Hasselts Toneel, morgen bij Bent Van Looy en overmorgen bij Piano Anders. En ach ja, Hasselt mag voor die gelegenheid nog eens de naam ‘hoofdstad van de smaak’ claimen. Waarover gaat ‘De aft’ eigenlijk? Duizend tweehonderd vierenzeventig dagen. Zolang al zitten drie mannen in een onooglijk schuilhok, weg van de wereld waarin ze niet passen ... Ze zijn er met een doel, iets wat voor hen onafwendbaar geworden is. Wanneer? Zo snel mogelijk. Vandaag? Nee, vandaag niet. Vandaag gaat het nog niet. Morgen? Ja, morgen. Dan zijn ze er al duizend tweehonderd vijfenzeventig dagen. Dat past beter. “Het voelt gelijk eczeem in uwe kop waar ge zot van wordt omdat g’ er niet kunt aan krabben, gelijk een aft in uwe mond.” Dit is een voorstelling over liefde die geen pijn mag doen, over zekerheden die je doen twijfelen, over de perfectie die je zot maakt, over angst om te leven en schrik om te sterven, over de kern van het leven maar daar dan stilletjes van afblijven.

UPDATE

Wij dachten op een kalme donderdagavondvoorstelling terecht te komen, maar er was verrassend veel (bekend) én mooi volk opgedaagd gisteravond. Over het stuk zelf kunnen we klaar en duidelijk communiceren: dit stuk was terug een verademing in vergelijking met het vorige stuk dat we hier zagen. We kregen een portie absurde humor voorgeschoteld die spontaan een glimlach op ons gezicht toverde dus missie geslaagd. Ik moest meteen denken aan de film ‘Groundhog Day’, want daar deed het eerste bedrijf sterk aan denken. Ik heb niks gevonden dat voor verbetering vatbaar was. We hopen dat we net hetzelfde kunnen zeggen over de laatste voorstelling van dit seizoen, ‘De vuurproef’, die op 28 maart in première gaat.

Posted 19/02/2015 by ambijans in Theater