The Posies @ MOD   Leave a comment

The Posies

We schrijven april 1993 en ondergetekende schaft zich bij Giga Swing in Hasselt ‘Frosting on the beater’ van The Posies aan. Geheel toevallig speelt diezelfde band op 21 februari 1994 een concert in The Ritz, een Hasseltse discotheek (tegenhanger van Versuz) aan de Hasseltse Kanaalkom. Omdat het festival deels wordt gesponsord door een bekend sigarettenmerk (Marlboro Tour) geraak ik met enkele kameraden voor een zacht prijsje binnen in de discotheek. The Ritz was op dat moment al opgedeeld in een dance -en een rockcompartiment. In dit laatste deel gaat het concert door. Tussendoor zagen we The Posies nog wel eens op Pukkelpop, maar vanavond keren we terug naar de intimiteit van Muziekodroom. Blijkbaar is er ook een voorprogramma. De Canadees Andy Shauf maakt eerlijke, introspectieve songs met pakkende lyriek. Zijn album ‘The Bearer Of Bad News’ nam hij op in een studio in de kelder van zijn ouders. Het werd een verzameling donkere maar prachtige verhalen vol verweerde pianoklanken, warme vintage gitaren en klarinet. The Posies zijn een legendarische nineties powerpopband uit Washington rond het duo Jon Auer en Ken Stringfellow. Lieten in 1993 het geniale ‘Frosting On The Beater’ op de wereld los, een plaat die een plekje kreeg in het Grote Grunge Geschiedenisboek en met songs als ‘Dream All Day’ en ‘Flavor Of The Month’ diepe groeven trok in het collectieve popgeheugen. De band bracht midden jaren negentig de uitstekende opvolger ‘Amazing Disgrace’ uit en tourde de wereld rond. Rond de eeuwwisseling keerde de band terug naar een onafhankelijk label en kregen soloprojecten de voorrang: frontman Ken Stringfellow ging ondermeer spelen bij Big Star, R.E.M. en The Disciplines (en was in 2012 nog te gast in Muziekodroom voor een heerlijk hyperactief concert), Jon Auer deed voornamelijk productiewerk. De band kwam terug bij elkaar in 2005 en bracht het album ‘Every Kind Of Light’ uit op Rykodisc, in 2010 namen ze hun zevende studio-album ‘Blood/Candy’ op in Spanje. Vanuit Frankrijk werkt het duo Auer / Stringfellow momenteel aan een nieuw album dat in de lente van 2015 zal verschijnen, optreden doen ze tegenwoordig als duo met gitaren, keyboards en drumcomputers.

UPDATE

Blijkbaar had men met een zekere Holly nog een derde voorprogramma aan het concert toegevoegd. Vermits ik ca. één minuut zag van haar passage kan ik hier geen beoordeling geven. De doortocht van Andy Shauf was veelbelovend: mooie luisterliedjes die perfect pasten als voorprogramma voor de hoofdbrok. Shauf (met band) kwam wat bedeesd over, maar hij moest zich geenszins schamen voor zijn performance. Van hem gaan we hopelijk meer horen! Konden we dat ook maar zeggen van de heren Posies, die eens poolshoogte kwamen nemen bij hun voorprogramma. Stringfellow was very talkative, hetgeen ons in eerste instantie wel kon boeien. Dat ze hierna vakkundig hun set de vernieling in zouden helpen konden we toen helaas nog niet vermoeden. Ik heb er geen probleem mee als groepen hun songs in een nieuwer jasje willen steken om zo zelf de routine die er insluipt wat van zich af te gooien. Maar als je geluiden en effecten uit een computerding haalt die zeer prefab klinken, dan lijkt me dat eerder een verarming in plaats van een verrijking van je oeuvre. Het is hetzelfde als demente bejaarden een dag met Lego laten spelen: je moet daar geen grootse bouwwerken van verwachten! Er waren momenten in de set dat je bijna hoopte op een orkaan van gitaren maar die werden jammer genoeg achterwege gelaten. Dat het geheel een flink stel ballen miste moet zowat het understatement van de avond zijn geweest. Nogal wat fans van het eerste uur dropen achteraf ontgoocheld af als ik er de reacties zo eens op nalees. De interesse van het publiek was matig en beperkte zich meestal tot beleefd handjes klappen. Het contrast met hun prima voorprogramma was dit keer zeer groot. Wij hoorden in theorie prima songs als ‘Throwaway’, ‘Dream all day’, ‘Flavor of the month’, ‘World’, ‘Burn & Shine’, ‘Please return it’, ‘Everybody is a fucking liar’, ‘Start a life’ en ‘Precious moments’. Helaas liet de praktijk te wensen over! Slotconclusie: de trouwe fans waren ontevreden én ze hebben hier zeker geen nieuwe zieltjes mee gewonnen. Rest de vraag: ‘Wie gaat de nieuwe cd (die later dit jaar zou moeten uitkomen) überhaupt willen kopen?’

Posted 06/05/2015 by ambijans in Muziek

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: