Archive for juni 2015

‘Alléluia’ (Fabrice Du Welz)   Leave a comment

ALLELUIA-AFF 120x160.indd

Michel (Laurent Lucas) weet precies wat vrouwen willen horen en hoe hij ze kan bevredigen. Hij gebruikt dit om aan hun geld te komen. Hij heeft een date met Gloria (Lola Dueñas), een gescheiden vrouw die samen met haar dochter in een bescheiden appartement woont en voor het eerst weer een date heeft. Ook Gloria is helemaal ondersteboven van Michel en vertrouwt hem na een intieme nacht haar spaargeld toe. Michel geeft haar echter een verkeerd telefoonnummer. Gloria volgt hem naar een club waar ze ziet hoe hij een andere vrouw inpalmt. Als Michel een hevige migraine-aanval krijgt, brengt ze hem naar zijn huis. Daar speelt de ongecontroleerde passie van de vorige nacht weer op en al snel is duidelijk: Gloria kan niet zonder Michel; Michel kan niet zonder Gloria. Michel blijft zich richten op het inpalmen van vrouwen met geld, maar nu met Gloria als partner in crime. Haar jaloezie wordt echter tot steeds grotere proporties gestuwd. Da’s de storyline van deze film van regisseur Fabrice Du Welz, wiens vreemde prent ‘Calvaire’ ik ooit op dvd kocht. ‘Alléluia’ is zeker niet slecht maar kan ‘Calvaire’ uiteraard niet overtreffen, ook al zitten er zelfs in deze film krankzinnige scènes. De film is dan ook losjes gebaseerd op een waargebeurd verhaal van twee serial killers net na de Tweede Wereldoorlog. Een minpuntje is misschien dat de handelingen die de personages stellen niet altijd logisch zijn, maar bij Du Welz kan je zoiets dus verwachten! Een trailer om de nieuwsgierige kijker alvast te prikkelen!

Posted 23/06/2015 by ambijans in Film

Straffe 1000 (2431-2435)   Leave a comment

Henry Mancini
Zo bij het begin van de nieuwe week komt onze motor traag op gang. We brengen muziek met een linkje, ’t is alweer allemaal film/seriemuziek. Dat Henry Mancini erin zit (afgelopen vrijdag nog een vraag bij ‘Twee voor twaalf’) is puur toeval. Het volgende nummer in de reeks komt uit de film ‘Afterwards’, het nummer erna uit ‘Traffic’, het daaropvolgende muziekje uit ‘I, Robot’ en we eindigen met de tune van ‘Kapitein Zeppos’. Gisteren kwamen we voor het eerst samen om de input van de vijfde Lettermolenkwis te bespreken. Het quizskelet is mooi uitgetekend. Sommige rondes zijn half af, andere rondes moeten verder worden uitgewerkt of aangepast. De (mogelijke) vragen voor onze finaleronde zijn verschoven naar een volgende brainstormsessie. Nog niet ingeschreven voor onze quiz? Stuur dan snel een mailtje naar lettermolenkwis@gmail.com

2431. The Pink Panther theme song – Henry Mancini (1963)

2432. The wonder of life – Alexandre Desplat (2009)

2433. Helicopter – Cliff Martinez (2000)

2434. Spiderbots – Marco Beltrami (2004)

2435. Living it up – Bert Kaempfert (1963)

Bert Kaempfert

Posted 22/06/2015 by ambijans in Muziek

50 mooiste vrouwen nationaal (11-15)   Leave a comment

zohra aït-fath

Nu ik mijn eerste editie van Best Kept Secret officieel heb overleefd, ben ik uiteraard weer helemaal klaar voor deel 3 in onze categorie ‘mooiste dames van bij ons’. Niets nieuws onder de zon: gewoon vijf vrouwen die volgens mij met meer dan een gemiddelde look gezegend zijn. Wij discrimineren hier niet want vandaag hebben we iemand met Marokkaans bloed, iemand met deels Tunesische roots en zelfs iemand die uit Antwerpen afkomstig is. Dan kijk je pas met een open geest op de wereld, niet? 😉

11. Zohra Aït Fath

39-jarige ex-zangeres en actrice die tegenwoordig actief is als dj (wereldwijd dan nog, maar op eenvoudige aanvraag draait ze ook dichter bij huis natuurlijk). Wellicht het meest bekend uit de tijd dat ze bij 2 Fabiola zat, maar ook o.a. de serie ‘Spring’ zou een belletje kunnen doen rinkelen. Zohra spreekt vlot Nederlands, Frans, Arabisch en Engels, ze is getrouwd en moeder van Alec.

12. Linda Mertens

Over haar muziek vel ik liever geen oordeel, maar deze 36-jarige Kempense zangeres is tot nader order nog steeds de frontvrouw van Milk Inc., al 15 jaar ondertussen. Andere verwezenlijkingen die de moeite zijn: haar fotoshoots in bladen als P-Magazine & co en ze is meter van Cat Shelter Limburg. Ze is sinds eind vorig jaar moeder van een dochter, maar helaas (of niet natuurlijk!) sinds kort terug single!

13. Lien Van de Kelder

32-jarige Vlaamse actrice die ook een diploma in de rechten behaalde. Ondergetekende kent haar o.a. van ‘Thuis’ (tijdens het zappen!) of ‘Het Swingpaleis’ (tijdens het *TOO MUCH INFORMATION*). Ze zat verder ook in musicals, ‘Steracteur Sterartiest’, ‘Zone Stad’ e.d. In 2008 zag de gemiddelde Humolezer haar het liefst uit de kleren gaan op de Pop Poll. Lien is samen met regisseur Hans Herbots en moeder van een zoon en dochter.

14. Danièla Degraux

27-jarig fotomodel met een lekkere Franse tongval, die uiteraard opviel begin dit jaar na haar doortocht in ‘De Biker Boys’. Danièla studeerde ‘Internationale Betrekkingen’ aan de unief en is werkzaam bij Jetairfly. Daarnaast werkt ze aan een modellencarrière. Sommige vrouwen zullen wellicht haar bloed kunnen drinken, want onlangs strikte ze ‘Mega Toby’ Louis Talpe (al kan het ook andersom zijn gegaan). Some guys have all the luck!

15. Nathalie Meskens

33-jarig Antwerps multitalentje (zangeres, actrice, presentatrice, … you name it!). Kwam voor het eerst in mijn blikveld terecht tijdens ‘Kaat & co’ en later ook in twee theaterstukken (‘Hedda’ en ‘De Kollega’s’ bij ’t Arsenaal). Studeerde aan de Toneelacademie Maastricht en je kan haar ook kennen van o.a. ‘David’, ‘Danni Lowinski’ en ‘Tegen de sterren op’. Naar mijn bescheiden mening één van de getalenteerdste televisiemensen, maar wie ben ik natuurlijk! Al een tijdje gelukkig getrouwd met acteur Jeroen Van Dyck, met wie ze ook een Thais restaurant runt.

nathalie meskens

Posted 21/06/2015 by ambijans in Algemeen, Babes, Kunst

Best Kept Secret 2015 (zaterdag)   Leave a comment

BKS 2015

Vandaag ga ik genieten van een laat verjaardagscadeau, maar de pret zal er zeker niet minder om zijn. Best Kept Secret in Hilvarenbeek (yep, in de Beekse Bergen dus) is toe aan de derde editie. Het is (qua grootte) uiteraard nog een eindje verwijderd van Rock Werchter of Pukkelpop (ook qua affiche), maar wél al aardig op weg om zich bij de beste festivals van Nederland te scharen. Wat staat er morgen o.a. op het programma? Eerst op het gemakje naar Retie rijden (bonuspunten als ik een verdwaalde Graspopper kan omrijden zeker?) en dan met broertje richting Hilvarenbeek. Zouden zomaar in ons dagmenu terecht kunnen komen: Little May, Matthew E. White, John Coffey, Temples, Cheatahs, Death Cab For Cutie, Balthazar, Föllakzoid, Ride, The Vaccines, Hookworms, Ghost Culture en Patten … of iets helemaal anders natuurlijk! Ik ben al helemaal in festivalmodus, verwachtingen zijn dus hooggespannen.

UPDATE

Wij geraken zonder al te grote moeite via een korte tussenstop in Retie makkelijk in Hilvarenbeek. Omdat we tijdig ter plaatse zijn is het nog kalm in de omgeving. Toch wandelen we vanop de parking nog enkele kilometers over het domein tot aan de hoofdingang. Er is maar één ingang, dus je kan je onmogelijk vergissen. Het onthaal is superrelax en zeer hoffelijk, dus qua ‘eerste indruk’ scoort BKS dan al goeie punten. Eens we het festivalwalhalla zijn binnengetreden kan onze eigenlijke ontdekkingstocht beginnen. Zo zien we dat de vijf stages op een aanvaardbare afstand van elkaar verwijderd liggen. De mensen aan de diverse eetkraampjes treffen hun allereerste voorbereidingen voor de tweede festivaldag en het volk trekt mondjesmaat richting festivalwei. Het eerste wat we doen (redelijk belangrijk ook!) is met onze betaalkaart ons polsbandje activeren met een credittegoed zodat we hiermee drank en voedsel kunnen afrekenen op de wei. Een hele pizza kost 10 euro en wordt ter plaatse bereid en in de oven gebakken. Geen koude hap die rechtstreeks uit de vriezer komt en waarvan de korst zeer taai is, nee … alles kraakvers! Een pintje (Jupiler!) kost er wél 3,75 euro. Een flinke prijs, zelfs al wordt het dan geserveerd in een glas. Die vaststelling blijkt op het einde van de dag het enige kleine minpuntje. Dat de aankleding van de podia vrij ‘basic’ en nogal klassiek oogt (zeer minimale lichtinstallatie bijvoorbeeld in de tent die dance programmeert) vormt voor ons niet meteen een belemmering. Ik zie liever een deftig optreden dan overbodige bling bling die geen intrinsieke meerwaarde creëert. Daarmee komen we meteen bij de belangrijkste vraag van de dag: viel er op muzikaal vlak genoeg te beleven op Best Kept Secret? You bet!

Ons parcours start bij God Damn: twee Britten, één op gitaar en zang, de ander op drums die er meteen een stevige lap op geven met hun potige rock. Alleen al de mimiek van de drummer is goud waard! Oh ja, onze oordopjes bewijzen meteen hun nut. Een hard, maar aardig begin! We lopen naar een andere tent waar we Matthew E. White aan het werk willen zien. Onderweg zien we dat de wei ondertussen aardig vol is gelopen. White zit vol goeie bedoelingen, maar kan het gros van de kijkers slechts matig boeien. Zo genieten wij meer van de vreemde dresscodes en de rare vogels op de wei. En wij die dachten dat Tomorrowland niet te kloppen was! 😉 De terugtocht naar stage FIVE wordt ingezet voor Mourn, een tienerrockbandje uit Barcelona. Ze bestaat uit drie vrouwelijke gitaristen (twee ervan zingen) en een mannelijke drummer wiens meerderjarigheid we eventjes in twijfel trokken. Omdat het ons niet meteen omverblaast, nog maar eens naar het hoofdpodium voor Sue The Night. Sue (Suus in het dagelijkse leven) doet o.a. een cover van Blondie (‘Heart of glass’). Ze weet ons aardig te entertainen (een goeie stem heeft ze zeker) zonder écht relevant te zijn voor onze statistieken. Volgende halte John Coffey dan maar? De zanger ervan wist op Pinkpop te zorgen voor wat we nu al hét festivalmoment van 2015 mogen noemen. De eerlijkheid gebiedt mij echter te zeggen dat ik hen ‘a one trick pony’ vind. Hun set is energiek, rockt zelfs een heel end weg en je kan hun onmogelijk té weinig arbeidsethos verwijten maar na een nummer of vier is het voor mij ‘nóg meer van hetzelfde’. Ze winnen wél de prijs voor openingszin van de dag: ‘Hello Amsterdam!’ Een goedbedoelde sneer naar Pharrell Williams op Pinkpop.

Na Coffey hebben we zin in psychedelische retromuziek die in de vorm van Temples op het hoofdpodium staat geprogrammeerd. Op Pukkelpop vorig jaar viel het lichtjes tegen, maar gisteren vond ik het vrij aardig. ‘Sun structures’, ‘Mesmerise’, ‘Shelter song’ en ‘Keep in the dark’ katapulteren ons een klein beetje richting golden sixties. Onze kritische geest durft langzaam gewagen van een eerste hoogtepuntje. We worden dan door een onverlaat richting St. Paul & The Broken Bones gepusht maar da’s écht geen spek voor onze bek. The Blues Brothers meets Ray LaMontagne of zoiets. Het publiek lust er wel pap van, voor ons een overduidelijke ‘Fikkie’. Hierdoor horen we enkel de laatste tonen van een poppy Outfit, maar té weinig om er een waardeoordeel over te vellen. Geen tijd om te treuren, want we haasten ons naar shoegazemoment nummer één bij Cheatahs. O.a. ‘Sunne’, ‘Murasaki’ en ‘Geographic’ zorgen voor een nieuw hoogtepuntje. De drie eerste nummers van Death Cab For Cutie met o.a. ‘The New Year’ en ‘Crooked teeth’ liet al vermoeden dat het wel snor zat, maar Bart wil kijken hoe Daniel Wilson het ervan afbrengt. Een klein opdondertje met een prima stem dus. Helaas moest hij ons bekennen dat hij meer tijd kreeg toegemeten dan z’n oeuvre lang was, dus is het flink improviseren geblazen. De keuze tussen onze landgenoten Balthazar of Föllakzoid wordt beslist in het voordeel van de Belgen. Onze steeds lomer wordende benen verkiezen perfecte popsongs boven uitgesponnen krautrockgeweld. Dat notabene een dronken/stonede landgenoot in onze buurt aan de haal ging met de ‘pain in the ass’ award namen we erbij. Vanaf opener ‘Decency’ is het er weer patsboem op! Ook ‘Bunker’, supersingle ‘Fifteen floors’ en gebruikelijke afsluiter ‘Blood like wine’ vervolledigden de setlist. Alweer een puike prestatie en wij waren lang niet de enigen die dat vonden getuige de grote massa die ze alweer op de been brachten.

Na Balthazar krijgt Ride de aartsmoeilijke taak om shoegaze part 2 tot een goed einde te brengen. Ze slagen daar zelfs nog in met grote onderscheiding! ‘Leave them all behind’, ‘Seagull’, ‘Dreams burn down’, ‘Vapour trail’ en afsluiter ‘Drive blind’ zorgen voor instant kippenvel. Wie op Pukkelpop wil gaan kijken zal niet bedrogen uitkomen! We zien hierna een streepje van The Vaccines terwijl we nog snel een hapje eten, maar zijn vooral benieuwd naar Hookworms even verderop. Alweer shoegaze maar dan van een iets ander kaliber. Minder scheurende gitaren, meer psychedelica! De set wordt trouwens een tiental minuutjes rustiger (lees ‘on hold’) gezet omdat een oudere man een lelijke val maakte tijdens het crowdsurfen. Geheel toevallig horen we de aanzet van ASAP Rocky, dus vluchten we snel naar een comfortabelere stek zijnde de set van Weval. Zij zijn onderdak bij het Duitse Kompakt label dus dat is meestal een kwaliteitsgarantie. Sterk dansbaar spul dat reikhalzend doet uitkijken naar hun eerste full cd. Omdat wij het meer voor Blur hebben dan voor Oasis skippen we Noel Gallagher en band en trekken naar Kindness. Die spelen voor een vrijwel lege tent funky stuff waar ze flarden Womack & Womack, Stevie Wonder en zelfs Whitney Houston in verwerken. Met voorsprong de winnaar in de categorie ‘good vibes’ gisteravond. Nog twee optredens te gaan. Ghost Culture klinkt goed op cd, dus is het afwachten hoe dat op de bühne uitdraait. Ik moet zeggen dat hij zich met een minimum aan middelen maximaal staande wist te houden. Verrassend goed m.a.w. Mijn advies: net zoals Ride gaan bekijken op Pukkelpop! Luister eens naar ‘Giudecca’ en ‘Lucky’ om een idee te krijgen. Over het stukje Patten dat we zagen waren we lichtjes ontgoocheld. Op basis van wat we online zagen waren we laaiend enthousiast, in praktijk viel dat lichtjes tegen. Op weg naar de uitgang nog eventjes langs bij de dj-set van Larry Gus, die op de valreep de trofee ‘ADHD’er van de dag’ wist binnen te rijven. Oh ja, na afloop kreeg je eventuele credits op je polsbandje cash uitbetaald. Verrekt handig en bij mijn weten ben ik het nergens eerder tegengekomen. Hopelijk komen ook de nóg grotere festivals met dit soort inventieve technieken op de proppen. Na alweer een flinke wandeling terug raken we makkelijk van de BKS-parking af. In Retie hebben we enkel nog wat (over)last van mobiele Graspoppers die op weg zijn naar huis. Algemene conclusie na BKS: supergeweldig verjaardagscadeau, ik heb me bijzonder goed geamuseerd gisteren, nu al één van de topdagen van 2015! Voor herhaling vatbaar in 2016 zou ik zeggen!

Posted 19/06/2015 by ambijans in Concert, Muziek

Straffe 1000 (2426-2430)   Leave a comment

monty python

Wie geen ticket wist te scoren voor het dinsdagmenu van Pascal Naessens in onze bib (22 september a.s.) die is eraan voor de moeite, want ze zijn hopeloos uitverkocht. Nummer 2426 biedt in dat geval misschien een beetje troost. Jullie kunnen ons altijd van antwoord dienen met de titel uit 2428. We kondigen ook graag enkele andere bibliotheekgerelateerde bezigheden aan de komende tijd: op zaterdag 27 juni is er weer onze jaarlijkse boeken/cd/dvd-verkoop op Zonhoven Trapt Door tijdens de rommelmarkt op de Heuvenstraat. De dag erna is er de feestelijke opening van de nieuwe Lotjewandeling. Iedereen is uiteraard ook daar van harte welkom! Mogen we jullie nu alvast een prettig weekend wensen of is dat nog net iets te vroeg?

2426. Always look on the bright side of life – Monty Python (1979)

2427. The throw – Jagwar Ma (2013)

2428. Shut up – Savages (2013)

2429. Default – Django Django (2012)

2430. So long, Marianne – Leonard Cohen (1967)

leonard cohen

Posted 19/06/2015 by ambijans in Muziek

‘De smaken van Spanje’ (Claudia Roden)   Leave a comment

claudia roden

Een boek over de gerechten van mijn favoriete vakantieland in Europa. Dit boek wordt wel eens hét standaardwerk over de Spaanse keuken genoemd, liefst 512 pagina’s dik. Gepassioneerd en uitnodigend geschreven, in de onnavolgbare stijl van Claudia Roden met een schat aan authentieke recepten en kennis over de Spaanse keuken en de geschiedenis die daar onlosmakelijk mee verbonden is. Claudia Roden is geboren en getogen in Caïro. Zij voltooide haar opleiding in Parijs en volgde later de kunstacademie in Londen. Met de publicatie van haar bestseller ‘A Book of Middle Eastern Food’ in 1968 bracht Claudia Roden een revolutionaire verandering teweeg in de westerse waardering van de keukens van het Midden-Oosten. Sindsdien schreef Roden nog tien kookboeken, waaronder het veelgeprezen ‘De joodse keuken’ en ontving zij vele prijzen voor haar werk. Een boek waar je vast en zeker honger van krijgt. Ook uit te lenen in de beste bibliotheek van de streek! 😉

Posted 18/06/2015 by ambijans in Literatuur

Keek op de Week (135)   Leave a comment

Sire, er zijn geen omroepsters meer

Bovenstaand beeld (met daarin omroepster Eva Daeleman) zal straks voltooid verleden tijd zijn. Onze openbare omroep was ooit één van de eerste tv-stations ter wereld die met omroepsters uitpakte, maar zal nu ook één van de laatst overgebleven zenders zijn die komaf maakt met die rijke traditie van weleer. Ga ik ze nu missen, die omroepsters? Ik denk eerlijk gezegd van niet. Op andere zenders (onze commerciële zenders en in Nederland bijvoorbeeld) had je al jaren een offscreen-stem die het volgende programma aankondigde, ook Canvas deed het. De omroepsters van nu waren nogal statisch: het rijtje programma’s afratelen (met eventueel wat uitleg erbij), alsof we de hele avond zouden vastroesten op EEN. Iedereen weet dat de modale tv-kijker tegenwoordig veel minder statisch is. De kijker zal vast nog wel blijven hangen bij z’n favoriete tv-programma, maar als er in een talkshow een praatgast zit die niet weet te boeien durft men al eens snel naar een andere zender te zappen. Hetzelfde lot is de laatste lichting omroepsters (Saartje, Andrea, Eva en Geena Lisa) nu beschoren. Ook aan mooie omroepliedjes komt dus een eind! Nu we het toch over onze openbare omroep hebben: onderzoek toont aan dat de gemiddelde VRT-kijker minder tevreden is over de openbare omroep dan een tijd geleden. Ze vinden dat er té veel talkshows en talentenjachten zijn (over kookprogramma’s en de herhalingen van FC De Kampioenen werd blijkbaar zedig gezwegen). Wat wil de kijker dan wél? Meer films, documentaires en Vlaamse fictie. Men wil ook meer programma’s die de Vlaamse eigenheid weerspiegelen. Dat laatste moet de N-VA als muziek in de oren klinken. Ikzelf zit niet te wachten op meer Vlaamse muziek op de radio of kneuterige nostalgie onder de eigen kerktoren. Jullie horen het al: mij hebben ze weer niets gevraagd! 😉

Zullen we in één klap voor nóg meer vrolijkheid gaan? Erdogan leed in Turkije een verkiezingsnederlaag, een 16-jarige voetballer wordt voor 5 jaar geschorst omdat hij een scheids molesteerde, Alison Van Uytvanck wordt na Roland Garros onze beste Belgische speelster op plek 46, Trijntje Oosterhuis won zonder concurrentie de Barbara Dex award op het afgelopen songfestival, Stan Wawrinka won Roland Garros bij de mannen, Kevin De Bruyne werd verkozen tot profspeler van het jaar in Duitsland en Pukkelpop weerde Ten Walls van de affiche (net zoals o.a. ook de organisatie van Awakenings, Pitch en Creamfields deden) na homofobe uitspraken op zijn facebookpagina. Hoe zeggen we dat dan? Die zien we nooit meer terug! Analist Jan Mulder deed een financiële klapper door Het Nieuwsblad in te ruilen voor Het Laatste Nieuws, Siegfried Bracke gaf z’n ontslag bij de VRT, op 16 december wordt er normaal gezien een nieuwe FIFA-voorzitter gekozen, de doortocht van One Direction in Brussel maakte vele tienermeisjes blij, prinses Madeleine van Zweden is bevallen van een zoon (ze had al een dochter), haar broer Carl-Philip trouwde dan weer met ex-glamour girl Sofia Hellqvist, Sven Ornelis kapt met het ochtendblok op Q-Music maar blijft wél aan boord bij de radiozender en zeilster Evi Van Acker is terug de nummer één van de wereld in de Laser radiaal-klasse.

Berichten die ons om de één of andere reden minder vrolijk stemden: de dood van Playmobileigenaar Horst Brandstätter (81), orkestleider James Last (86), acteur Christopher Lee (93), Corry van der Linden (de stem achter Calimero en Smurfin) werd 78, jazzmuzikant Ornette Coleman (85), Gerard de Vries (die van ‘Het spel kaarten’) werd 81 en schrijver, componist en nog zoveel meer Drs. P (95). Nog eventjes geduld trouwens, Drs. P prijkt op nummer 2446 in mijn Straffe Lijst. Racing Genk bedankte keeperstrainer Guy Martens na 25 jaar trouwe dienst, Philippe Gilbert mist de Tour, Duitsland wil een tolheffing voor personenwagens invoeren, de Canvascrack houdt het voor bekeken net zoals FM Brussel (al zou er nog een sprankeltje hoop aan de einder gloren), Foo Fighter Dave Grohl brak z’n been in Zweden en diende forfait te geven voor Pinkpop en Rock Werchter volgende week, de gitarist van 5 Seconds of Summer zag z’n haar in de fik vliegen door een vuurkanon, een op hol geslagen circusolifant doodde een man in Duitsland en Jejoen Bontinck is een beetje boos op papa Dimitri. Je kan je wel afvragen wat het ergste was qua belachelijke stoot: zijn inschrijving voor ‘Move like Michael Jackson’ of gaan vechten in Syrië. Oscar Pistorius kan in augustus al voorwaardelijk vrijkomen, Kevin Hulsmans stopt met koersen, Bart De Wever ergerde zich nog maar eens (dit keer aan Pieter De Crem) en dan was er nog de soap rond bondscoach Marc Wilmots en Schalke 04. De Rode Duivels ontkenden na Wales bij hoog en laag dat hun zwakke prestatie te wijten was aan de hetze rond het al dan niet aanblijven van Wilmots. De grote liefde tussen Schalke en Wilmots lijkt ondertussen serieus bekoeld. De versies van beide partijen liggen ver uit mekaar, hoe het juist zat interesseert ons maar matig eerlijk gezegd. In september verwachten we gewoon een pittige revanche van onze Rode Duivels. Ook de socialisten kunnen eindelijk rustig (her)ademen … of juist niet natuurlijk want er is werk aan de winkel! Zoals verwacht werd John Crombez met een overweldigende meerderheid verkozen (bijna 78 %) boven ex-voorzitter Bruno Tobback. Of Crombez de gedroomde Rode Ridder zal worden valt nog af te wachten. De Oostendenaar is namelijk een telg van Vande Lanotte, de man die ‘functies cumuleren’ als één van zijn hobby’s heeft staan op z’n cv. Crombez is tegen dat soort frivoliteiten, ik bedoel maar! Verder nog iets? STVV-Club Brugge is de allereerste competitiewedstrijd in de JPL volgend seizoen en het Heartbeats festival (net over de Belgische grens bij Menen) schijnt één van de te ontdekken muziekfestivals te zijn. Tot zover deze lezing, volgende week hopelijk nieuwe ontdekkingen! 😉

Posted 17/06/2015 by ambijans in Algemeen, TV