Pukkelpop 2015 (dag 3)   Leave a comment

alweer een festivalmythe opgelost

‘Save the best for last’ zong de ravissante Vanessa Williams ooit en haar song bevat uiteraard een flinke kern van waarheid. Zo leidt ons ideale festivalpad bijvoorbeeld langs Viet Cong, Evil Superstars (al missen we dan helaas Son Lux), Raketkanon, Ride en Underworld. We combineren m.a.w. rock met een flinke dosis Limburgse nostalgie en een ferme portie shoegaze met grensverleggende dancemuziek voor serieuze mensen. Die muziek is niet meteen gemaakt voor de botsauto’s, da’s logisch. Wij hebben ook een kruisje gezet bij The War On Drugs (hét concert van de vorige Pukkelpopeditie), Alt-J, Tame Impala, Howling en Four Tet. In de ideale wereld wordt het waarschijnlijk dit hobbelige parcours, tenzij onwaarschijnlijke gebeurtenissen onderweg een ander pad uitstippelen. Op zondag breien we dan de eindjes aan mekaar om tot een sluitende eindconclusie te kunnen komen.

UPDATE

We kunnen ons meer edities herinneren dat we op de bus stonden te wachten, maar uiteindelijk toch met de wagen op Pukkelpop geraken. Dit keer passeert een oude bekende met de wagen om mij mooi aan de Pukkelpopingang af te leveren. Om te vermijden dat dag 3 in mineur start (All Time Low geeft elke rechtgeaarde muziekliefhebber gewoon zin om minderjarige meiden te molesteren) passeer ik eerst langs de special beers voor een Grimbergen en daarna fluks richting Club voor Viet Cong. Hun set kon niet over de hele lijn bekoren, maar ze lieten zelf al halvelings uitschijnen dat er een zekere tourmoeheid aan het insluipen was. ‘March of progress’, ‘Silhouettes’ en ‘Continental shelf’ (toch wel één van de betere singles van dit jaar) kwamen zo voorbij. In vergelijking met de vorige twee dagen was ik tevreden over mijn festivalopener. We verlaten de duistere krochten van de Club en zoeken ons heil bij The Sore Losers, terecht Limburgs trots genoemd in muziekland. De zon scheen aangenaam en dat was precies wat deze band nodig had om het publiek te entertainen. Wij lieten ons helemaal meeslepen met de priemende zon in onze nek. Onze volgende halte is de Castello waar Howling iets experimenteels moet voorschotelen. De abominabele geluidsbalans buiten beschouwing gelaten hoorde ik toch beloftevolle, spannende dingen maar ze waren helaas niet spannend genoeg om het predikaat ‘memorabel’ opgeplakt te krijgen. ‘Verdienstelijk’ zullen we het maar noemen.

Omdat we een volksverhuizing verwachten voor Evil Superstars trekken we al maar richting Marquee. Als Zonhovenaar voelen we uiteraard een band met de groep. De zus van toetsenist Marc Requilé zat elk jaar bij mijn broer in de klas, drummer Dave Schroyen woonde tot zijn zevende jaar gewoon twee huizen verder in onze straat. Al gingen onze gesprekken in die tijd eerder over Lego dan over muziek veronderstel ik.😉 Bassist Bart Vandebroek en zanger-gitarist Mauro Pawlowski waren uit buurgemeente Houston-Zolder afkomstig als ik me niet vergis. Tim Vanhamel (straffe verhalen verkrijgbaar voor grof geld), Zonhovenaar nummer drie was gitaarvirtuoos in zijn vrije tijd. Wat mij het meest opvalt tijdens de gig zijn de zwarte leren broek en het opvallende hemd dat hij erop draagt. En dat zelfs Tim grijs begint te worden! Man, worden we nu écht allemaal oud of wat? De tent zit goed vol maar er is nog plek genoeg om naar vrienden of bekenden te zoeken. De Superstars zetten aan met een flard ‘Satan is in my ass’ maar laten dat meteen overvloeien in ‘1.000.000 demons can’t be wrong’. Verder nog ‘Holy spirit come home’, het op een heerlijke baslijn startende ‘B.A.B.Y.’, het door Millionaire ‘gejatte’ ‘I’m on a high’ en als afsluiter ‘It’s a sad sad planet’. Was het nu een geslaagde reünie? You bet! Al zal het optreden vooral door dertigers, veertigers en ouder enige nostalgie naar boven hebben gebracht. Ik zag het jonge grut vooral de tent uitvluchten. Waar is Netsky als je ‘m nodig hebt!

Van de ene vaderlandse kopstoot naar de volgende dan maar? In de tent recht voor ons speelt Raketkanon, dat in de vorm van frontman Pieter-Paul Devos ook een massa energie kwijt wil.  Hun songtitels bestaan uit allemaal voornamen, de groepsleden vinden titels onbelangrijk. ‘Florent’ en ‘Harald’ waren er dus bij, de rest van hun maten in het publiek keken, luisterden en hoorden dat het goed was! Ik vond het zelfs iets beter dan Evil Superstars maar da’s persoonlijk natuurlijk! Na al die herrie hebben we nood aan meer luchtigheid. Die consumeren we in de vorm van Tame Impala, een band die na hun derde cd plots heel anders klinken. Naast mij staat een hele mooie Nederlandse meid met haar Belgische vrienden toe te kijken. Deze brunette heeft een flinke bos hout voor de deur, dus in mijn geval speelt haar boezem zo’n beetje het voorprogramma van Tame Impala. Het zorgt in ieder geval voor gezonde afwisseling. Zelfs zonder rijping (want dat was niet nodig!) denk ik dat haar borsten volgend jaar kunnen uitgroeien tot een volwaardige headliner. Mocht de dame in kwestie zich herkennen, geef dan gerust een seintje. Ze zei dat ze maar één nummer van Tame Impala kende. Knap kind! Soit, over Tame Impala hadden we het zeker hè? Vond ik heel aardig klinken. Ze hebben ook goeie nummers, dus da’s een meevaller. Het aangename ‘Let it happen’, ‘Why won’t they talk to me’, ‘Mind mischief’ en ‘Apocalypse dreams’ waren ideaal luistervoer nadat de zon was ondergegaan.

Wij eten een snelle hap voor ons laatste loodjes. Het hoofdpodium is wat groot voor Alt-J, ze gedijen volgens mij beter in een iets knussere omgeving. Slechts kunnen we het optreden niet noemen, al heb ik me vooral staan te vergapen aan de ware volksverhuizing voor Netsky die zich nu al gang trekt. ‘Every little freckle’, ‘Tesselate’, ‘Taro’ en ‘Left hand free’ staan vanavond op het programma. Wij pikken nog de eerste vijf nummers van Ride mee in de Club (o.a. ‘Leave them all behind’, ‘Vapour trail’ en ‘Dreams burn down’), alvorens we richting Underworld trekken. Klonk net als op BKS lekker strak voor een halflege tent door het hier reeds eerder aangehaalde Netsky-effect. Laatste halte: Underworld dus. Underworld was ooit héél relevant, maar is ondertussen langs links én rechts ingehaald door andere acts. Veel vernieuwing moeten we dus niet verwachten, maar laat één ding duidelijk zijn, jongelui: ‘Netsky speelt in de Europa League, Underworld is definitely Champions League’. Veel volk in de tent, maar buiten net erachter is er nog plek. Een ‘best of’ set op maat van het publiek met o.a. ‘Mmm Skyscraper I love you’, ‘Spoonman’, ‘King of snake’, ‘Rez’, ‘Cowgirl’ en ‘Scribble’ dat uiteindelijk uitmondde in het euforisch onthaalde ‘Born slippy’. De rest van de wei vergaapte zich aan het vuurwerk, wij hoorden het in de tent enkel knallen. Aan het publiek te oordelen werd PKP15 grandioos afgesloten. Wie zijn wij dan om dat tegen te spreken? Het enige smetje op mijn laatste Pukkeldag was het feit dat ik niet de 18A maar lijn 180 nam zodat mijn stop niet in Zonhoven was maar uiteindelijk het kruispunt van de KBC-bank in Helchteren. Beleefd smeken bij de seut die de bus bestuurde, er hielp geen lievemoederen meer aan. Ca. 40 minuten naar huis gelopen/gewandeld. De dag erna lome benen, maar we klagen verder niet: Pukkelpop 2015 was ondanks de mindere line-up een prettige editie. Tot volgend jaar!

Posted 22/08/2015 by ambijans in Muziek

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: