Straffe 1000 (2646-2650)   Leave a comment

miquel brown

In de nacht van zondag op maandag nog steeds prettige temperaturen maar het waaide wel sterk. Omdat ik geen zin had in een klepperend rolluik de hele nacht, deed ik mijn raam ook maar dicht. Maandag werd er dus gevist. Papa haakte last minute nog af, dus voor hem geen visvangst maar eerder een acuut geval van visangst. De vrouwen gaan naar het strand, de mannen vissen op een plek in de buurt van Guardamar del Segura. Meer dan drie uur gaan we in volle zon het beste van onszelf trachten te geven. Ik laat mij als leek helemaal inwijden in de geheimen van de hobbyvisser. Zo blijkt onze vaste visplek te zijn ingenomen door een andere visser, maar naast hem kunnen we nog twee plekjes bemachtigen. Eerst doen we aan prospectie door eens gaan te verkennen of er effectief vis in het water zit en waar die zich exact situeert. Daarna wordt mijn vislijn visklaar gemaakt. Draad die een kanjer van minstens 5 kg kan dragen, meelwormen aan de haak, brood in het water om de vis te lokken, de dobber erin zwieren en daarna kijken of onze rode dop kopje onder zal gaan. En dan is het afwachten … en dat kan soms lang duren. Ik snap al snel dat vissen ontspannend kan werken voor mensen die een stressvolle job uitoefenen. Maar een ambtenaar als ondergetekende die het rustig aan moet doen, dat is een beetje dubbelop in dit geval. Eigenlijk ben ik toch te ongedurig om zoiets lang vol te houden. Vandaag wil ik echter bewijzen dat ik niet ga janken, niet zal klagen en dat ik met een beetje geluk zelfs een vis kan vangen. Vooraf geef ik me voor missie 3 zeer weinig kans. De eerste twee opdrachten zal ik absoluut met glans doorstaan. Onze buurman is sinds ’s morgens aan het vissen, heeft vier kleine vissen gevangen maar ze terug in het water gegooid. Dat voorspeelt weinig goeds. Mijn nonkel maakt zijn eigen eigen lijn klaar en we kunnen eraan beginnen. De zon begint ongenadig te branden, dus voor ondergetekende wordt het vanaf dan multitasken: voortdurend zonnecrème smeren en terwijl in de gaten houden of mijn dopper onder gaat of niet. Aan beide kanten is het een aantal keer net niet, maar voor de rest is het vooral wachten. Mensen die vissen moeten gewoon een engelengeduld hebben! Mijn nonkel heeft het eerst prijs: hij haalt een karper binnen, maar die is aan de kleine kant. Het exemplaar wordt in een visnet geplaatst als bewijsmateriaal voor de vrouwen (mochten die twijfelen aan onze viskwaliteiten). Na meer dan twee uur vissen haalt ondergetekende effectief een karper naar boven, een groter exemplaar dan die van mijn nonkel. We zitten nog enkele keren dicht bij een grotere vangst, maar een dosis pech gooit roet in het eten. We smijten na de opruim de vis terug in het water en kunnen relatief tevreden huiswaarts keren. We rijden naar huis en we hebben een zekerheid: je kan aardig verbranden als je in de zon zit te vissen. We drinken een aperitief met wat hapjes op onze geslaagde visdag, ook al hebben we niets mee naar huis genomen. Iets totaal anders nu! Het muzikale luik heeft deze keer een erg commercieel tintje meegekregen. Het kan m.a.w. zonder probleem op een ‘foute’ cd worden gegooid. Al zal de herkenningsfactor deze keer groter zijn dan normaal voor het gros van de lezers hier.

2646. So many men, so little time – Miquel Brown (1983)

2647. Somebody (Hey girl) – Video (1983)

2648. Sunchyme – Dario G (1998)

2649. Boogie nights – Heatwave (1977)

2650. Easy – Commodores (1977)

commodores

Posted 15/09/2015 by ambijans in Muziek

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: