Archive for 17/09/2015

Isolde et Les Bens @ CCHA   Leave a comment

isolde et les bens (c) Piet Stellamans

Nu ik minstens tot de tweede helft van volgende week pc-loos ben, trek ik me maar op aan de gedachte dat we hier en daar iets cultureels op het programma hebben staan. Ter compensatie al een ticket voor Sheila E. in MOD op de kop getikt! Vanavond slalommen we gewoon langs Hasselt kermis richting Cultuurcentrum voor de drumster van DAAN, Isolde Lasoen, die met haar band komt optreden. Ongeveer twee jaar geleden richtte zij Isolde et Les Bens op, een gelegenheidsband met enkele van haar lievelingsmuzikanten die toevallig allemaal ‘Ben’ heten. De groep brengt naast eigen songs ook een eigenzinnige keuze ‘schone liedjes’ uit de Franse sixtiespop en het chanson vol nostalgie en charme, afgewisseld met enkele Engelstalige pareltjes van vroeger en nu. Na het swingende ‘Aluminium folie’ en het zwoele ‘Samba des diables’ verscheen vorig jaar een eerste ep, ‘L’inconnu’. Verwacht je live aan een ongedwongen en gezellige sfeer in de unieke setting van onze parketzaal waarbij je naast de muziek ook kan genieten van een drankje tijdens het concert. Een portie sixtiespop en chanson in een setting van vervlogen tijden m.a.w. Nice!

UPDATE

Het was te doen in de parketzaal vrijdagavond, de plek waar wij vroeger menig (studenten)fuif hebben beleefd. Een plek die zich uitstekend leende voor de gelegenheid met een hoop kleine tafeltjes met daaraan stoelen, zodat het een beetje leek op een veredeld burgemeestersbal. Die stoelen bezorgden mij overigens pijn aan mijn zitvlees na ongeveer anderhalf uur dus niet meteen de meest comfortabele oplossing. De gemiddelde leeftijd in de zaal (ik schat ongeveer 150 à 200 mensen) lag vreemd genoeg aan de hoge kant, een uitzondering niet te na gesproken. Dit laatste is overigens geen punt van kritiek, ’t is een goeie zaak dat Isolde & co een breed publiek weten aan te spreken. Over het optreden zelf was er geen klagen: na Bent Van Looy ten tijde van Das Pop, zagen we dit keer de vrouwelijke variant ‘drumster die zingt’. En zij deed dat met verve moet ik zeggen. Haar begeleidingsband kwam op in matrozenlook, even later dook de kokette frontvrouw (nummertje 8 in mijn lijstje van ’50 mooiste Belgische vrouwen’) ook op. Ongeveer anderhalf uur wist ze te entertainen met o.a. de Franse cover van ‘Porque te vas’ van Jeanette, ‘My moon my man’ van Feist, iets van Brigitte Bardot, ‘The beat goes on’ (Sonny & Cher) en de theme song van ‘Emmanuelle’. In de bisronde zat de Dalida-cover ‘Buenas noches mi amor’, dat ze in ‘Vive le vélo’ bracht voor Nederlands sportverslaggever Mart Smeets. Wij tikten nog een EP’tje van Isolde op de kop (met handtekening) én een very close encounter (*droolmodus*). Ik heb ergere vrijdagavonden meegemaakt moet ik erkennen! 😀

Posted 17/09/2015 by ambijans in Concert, Muziek

Oaktree @ Panopticum UHasselt   Leave a comment

oaktree

Gisterenvoormiddag laatste familiale tafereeltjes bij SAT, de plek waar Marleen vrijwilligerswerk doet. Dat wordt gevierd met twee flessen cava. Daarna de opruim in huis, de rit met de huurauto richting El Altet, voertuig inleveren en inchecken. De vlucht vertrekt een kwartier te laat, maar landt ook tien minuten te vroeg. Klinkt bijna als het leven van de gemiddelde ambtenaar! 😉 Onze ‘taxi’ naar huis is ook al netjes op tijd, dus kunnen we met vijf richting Fratelli want er moeten drie hongerige magen worden gevuld. Thuis gemerkt dat mijn computer de geest heeft gegeven, dat kon er ook nog wel bij! Vanavond maar eens binnengooien bij LBCS. Oh ja, we hadden terug meer cultuur beloofd, die snuiven we straks op in de vroegere gevangenis van Hasselt, die ondertussen is ingepalmd door de unief van Hasselt. ‘Mijmerende electronica die ons laat wegdromen’ volgens de kenners. Adriaan de Roover uit Kalmthout brengt onder de naam Oaktree subtiele, weemoedige muziek met voorzichtige beats. Noem het gerust sferische elektronica die balanceert tussen de dansvloer en de huiskamer. Hij haalt zijn inspiratie uit een breed spectrum van (elektronische) muziek en schuift zelf Bonobo, Nils Frahm en Nicolas Jaar naar voren, maar evenzeer Wim Mertens: “Hij heeft me doen kiezen voor een live bezetting.” Vorig jaar verscheen de ep ‘Chapters’ – een opvolger volgt weldra – en speelde Oaktree als één van de ‘artists in residence’ van de Ancienne Belgique o.a. voorprogramma’s voor Amatorski en Jon Hopkins. Daar bleek Oaktree ook live een belevenis door de combinatie van elektronica, live zang en akoestische instrumenten zoals viool, harp en piano. Ik ben alvast benieuwd, jullie ook?

UPDATE

Nooit gedacht dat ik hier ooit zou moeten schrijven dat ik naar de gevangenis ben geweest, zij het wel de voormalige gevangenis in de Hasseltse binnenstad. 😉 Via een gang komen we dadelijk in het zogenaamde panopticum terecht. De instrumenten staan al klaar, ongeveer 50 stoelen staan ervoor opgesteld in een halve cirkel. We zien twee mooie, houten treden die ons eventueel naar een verdieping kunnen leiden waar je helemaal rond kan lopen in een cirkel. Het mooie aan de architectuur is dat men er hier voor heeft gezorgd dat de eigenheid van de gevangenis bewaard bleef, maar dat het geheel werd aangepast aan de huidige noden, zijnde een universiteitsfaculteit. Ik merk al snel dat sommige lichten blijkbaar op beweging werken: wanneer je bijvoorbeeld richting café wil wandelen dan floepen de lichten aan. Alle aanduidingen in de muur geven aan waar alles ligt. ‘Louis Verhaegen (who the f**k is Louis?) studie cellen’ en de ons iets bekendere ‘Louis Roppe auditorium’. Ik denk dat ik ook puur toevallig verzeild ben geraakt in een samenkomst van docenten aan de afdeling Rechten, want achtereenvolgens passeren Caroline (vrederechter uit Zonhoven), Ruud (vast quizzend voor Aftrekaanval), Bart (presentator van de Lettermolenkwis) en Sébastien (voorzitter van onze bibliotheekraad). Terug naar de realiteit: Oaktree, Adriaan voor de vrienden, heeft een drummer en drie musicerende jongedames meegebracht. Eentje op viool, iemand aan de harp en tot slot nog eentje die klarinet speelt. Zij zingt af en toe ook en ze doet dat goed! Gedurende een uur loodst Oaktree ons door zijn oeuvre dat de ene keer duister en dreigend, de andere keer filmisch en dansbaar klinkt. Het zou zowaar in een knusse tent op Pukkelpop passen, zo bedacht ik mezelf op een onbewaakt moment! Soit, we kunnen kort zijn: prima opener van mijn cultuurseizoen, hopelijk doet Isolde Lasoen er vanavond nog een schepje bovenop.

Posted 17/09/2015 by ambijans in Concert, Muziek